Арнольд Браун: құтқару армиясының 11-ші бас генералы

Кіріспе

Арнольд Браун (13 желтоқсан 1913 – 26 маусым 2002) – Құтқару армиясының 11-ші бас генералы (1977–1981).

Өмірбаян

Ол Лондон қаласында дүниеге келді, Англияда, Құтқару Армиясы офицерлерінің ұлы ретінде. Әлі жас бала кезінде отбасысы Канадаға көшіп келді, және ол Беллвиллдегі корпустан оқуға түсіп, 1935 жылы офицер атанды. Екі жылдық корпустық басқарудан кейін, ол аумақтық штаб-пәтердегі редакциялық бөлімде 10 жыл қызмет етті, онда "Соғыс дауысы" журналының редакторының көмекшісі болды. Осы кезеңде ол Канададағы Құтқару Армиясының алғашқы 50 жылдық тарихын қамтитын "Құдай не істеді?" атты кітапты жазды. Капитан Браун мен лейтенант Жан Барклей 1939 жылдың 15 қыркүйегінде үйленді, және белсенді қызметтен зейнеткерлікке шыққанға дейін 42 жыл бірлесіп қызмет етті. Олардың екі қызы болды: Хизер Джин Браун және Беверли Энн Браун. 1962 жылы, сол кездегі бригадир Браун аумақтық жастар хатшысы болып тағайындалды, бұл қызметте ол Канада мен Бермуданың жас құтқарушыларына белсенді басшылық берді. Ол әрқашан кездесулерді шабыттандыратын және қызықты сөйлейтін көшбасшы болды, ал оның аймақтағы жастар арасындағы қызметі олардың өмірінде және қызметінде есімдерін қалдырды. 1964 жылы ол қоғамдық қатынастар жұмысына қайта оралды, бұл жолы халықаралық штаб-пәтерде, онда ол қоғамдық қатынастар жөніндегі хатшы болып тағайындалды және бірнеше айдан кейін полковник шеніне көтерілді. Оның шығармашыл басшылығы "Құдай үшін қамқорлық!" кампаниясын тудырды, бұл кампания армияның беделін Ұлыбритания бойынша айтарлықтай арттырды және Құтқару Армиясының қоғамдық қатынастар жұмысын түбегейлі өзгертті. Оның басшылығымен Ұлыбританияда кеңесші кеңестер құрылды. Браун Ротари клубы қозғалысына ұзақ жылдар бойы қатысып, Лондон клубында және халықаралық деңгейде жоғары лауазымдарға көтерілді. Ротариан ретінде ол көптеген халықаралық конференцияларда сөз сөйлеуге шақырылды, соның ішінде 1973 жылы Швейцарияның Лозанна қаласында және 1975 жылы Канаданың Квебек штатының Монреаль қаласында. Ротари клубына арналған сөздерінде ол Құдай Армиясының тарихы мен оның дүниежүзіндегі қиындықтарды жеңілдетуге қосқан үлесін мақтан тұтатын. Қоғамдық қатынастар саласындағы көрнекті қызметтен кейін, комиссар Браун 1969 жылдың қазан айында штаб бастығы (армияның екінші командирі) болып тағайындалды, және ол 1974 жылы Канадаға аумақтық командир ретінде оралғанға дейін бес жыл қызмет етті. Үш жылдан кейін Құтқару Армиясының Жоғарғы Кеңесі оны Құтқару Армиясының 11-ші генералы етіп сайлады. Ол 1977 жылдың 5 шілдесінде қызметке кірісті. Сайлаудан кейін, Сальвационистердің не істеуін қалайтыны туралы сұраққа Браун: "Күнәлі, азап шеккен әлем үшін жалғыз үміт ретінде Иса Мәсіхті және оның құтқарушы күшін таныту үшін бар күштерін салу; олардың айтқандары мен істегендері арқылы Құдайдың рақымы адамдарға Құдайға және олардың жақындарына қызмет ету қуанышымен толы таза және қасиетті өмір сүруге мүмкіндік беретінін нақты дәлелдеу; қысқасы, көкті жерге әкелу үшін бар күштерін салу" деді. Браун және оның әйелі ол қызмет еткен төрт жарым жыл ішінде көп саяхат жасады. 1980 жылы Браун Лондонда Халықаралық штаб әншілерін құрды, және ол олардың қызметіне Ұлыбританияда да, олар саяхаттаған көптеген басқа елдерде де белсенді қызығушылық танытты. Браун өмірінде әдебиет саласына қосқан үлесі мен кедейлер мен мұқтаждардың мүддесі үшін атқарған еңбегін мойындаған көптеген құрметке ие болды. Ол 1978 жылы Лондон қаласының азаматы, 1981 жылы Канада орденінің офицері, сондай-ақ 1981 жылы Асбери теологиялық семинариясының құрметті гуманитарлық ғылымдарының докторы және АҚШ-тағы Оливет семинариясының құрметті дінтану докторы атанды. Браун көптеген кітаптар жазды, соның ішінде "Құдай не істеді?" (Канададағы Құтқару Армиясының тарихы), "Қақпа мен жарық" (автобиография), "Тау, жел соққан жерде", "Мәсіхпен бірге үстелде" және "Бос қабір". Браун 92 жасында Канаданың Онтарио штатының Торонто қаласындағы ауруханада қайтыс болды. Оның денесі Торонтодағы Маунт-Плезант зиратында, Онтарио, Канададағы Құтқару Армиясының учаскесінде жерленді. Генерал Браун Нигерияға ерекше қызығушылық танытты және Лагосқа бірнеше рет барып, лейтенанттарымен жылы қарсы алынды. Лагоста болған кезінде ол құтқарушылар Дуглас пен Памела Смитпен бірге болды, Дуглас бригадир Эрнест Смиттің ұлы болды.

He was born in London, England, the son of officers of The Salvation Army. While he was still a young boy, his family immigrated to Canada, and it was from the corps in Belleville that he entered training, becoming an officer in 1935. A two year corps command was followed by 10 years of service in the editorial department at territorial headquarters, where he became assistant editor of The War Cry. During that time he compiled a history of the first 50 years of Salvation Army ministry in Canada, entitled What Hath God Wrought? Captain Brown and Lieutenant Jean Barclay were married 15 September 1939, and they gave 42 years of joint service before retiring from active leadership. They had two daughters, Heather Jean Brown and Beverley Ann Brown. In 1962, the then Brigadier Brown was appointed as territorial youth secretary, an appointment where he gave vigorous leadership to the young Salvationists of Canada and Bermuda. Always an inspired leader of meetings and a fascinating speaker, his ministry among the young people of the territory left an indelible mark upon the lives and service of many of them. In 1964, there came a return to public relations work, this time at international headquarters, where Lieutenant Colonel Brown was appointed as secretary for public relations, being promoted to the rank of colonel just a few months later. His imaginative leadership gave birth to the 'For God's Sake Care!' campaign, which raised the army's profile significantly throughout the United Kingdom, and changed the face of The Salvation Army's public relations work for all time. It was also under his direction that advisory boards were established in the UK. Brown had a long standing involvement with the Rotary Club movement, rising to high office in the London club and internationally. In his capacity as a Rotarian he was invited to address many international conferences, including those in Lausanne, Switzerland, in 1973 and in Montreal, Quebec, Canada, in 1975. Whenever he addressed Rotary, he proudly presented the story of God's Army and its contribution to the relief of suffering and need around the world. Following an outstanding period of service in public relations, Commissioner Brown was appointed chief of the staff (the army's second in command) in October 1969, where he served for five years before returning to Canada as territorial commander in 1974. Three years later, the High Council of The Salvation Army elected him to become the 11th General of The Salvation Army. He took office on 5 July 1977. Upon election, when asked what he wanted Salvationists to do, Brown said, 'Everything they can to make better known Jesus Christ and his saving power as the only hope for a sinning, suffering world; everything they can to demonstrate indisputably in what they say and do that the grace of God enables men and women to live clean and holy lives filled with the joy of service to God and their fellows; in short, everything they can to bring Heaven to earth.' Brown and his wife travelled extensively during the four and a half years he was in office. In 1980, Brown inaugurated the International Staff Songsters in London, and he continued to maintain a lively interest in their ministry, both in the UK and many other countries where they have travelled. Brown received many honours during his lifetime, recognising his contribution to the field of literature as well as his work in the interests of the poor and underprivileged of society. He was made a Freeman of the City of London in 1978, an Officer of the Order of Canada in 1981 and, also in 1981, an honorary Doctor of Humane Letters from Asbury Theological Seminary and an honorary Doctor of Divinity from the Olivet Seminary in the USA. Many books were written by Brown, including What Hath God Wrought? The History of the Salvation Army in Canada, The Gate and the Light (autobiography), The Mountain the Wind Blew Here, With Christ at the Table and Occupied Manger Unoccupied Tomb. Brown died at age 92 in a hospital in Toronto, Ontario, Canada. His remains were interred at Mount Pleasant Cemetery, Toronto, Ontario, Canada in The Salvation Army plot. General Brown especially took interest in Nigeria, and visited Lagos on occasion where he was greeted warmly by his lieutenants. Whilst in Lagos he stayed with Salvationists Douglas and Pamela Smith, Douglas being the son of Brigadier Earnest Smith.