Оңтүстік Үндістан Ая Ваикундар діні

Кіріспе

Айяваджи (, Ayyāvai, Ayyavazhi) – 19 ғасырда Оңтүстік Үндістанда пайда болған индуизм діні. Айяваджи Айя Вайкундардың өмірі мен үгіттеріне негізделген. Оның идеялары мен философиясы қасиетті мәтіндер – Акилатиратту Амманай мен Арул Ноолға сүйенеді. Осыған сәйкес, Айя Вайкундар Нараянаның толық аватары болды. Айяваджи нанымдары мен практикалары индуизммен көптеген ұқсастықтарды бөліседі, бірақ жақсылық пен жамандық, дхарма тұжырымдамаларында айқын ерекшеліктер бар. Дхармаға басты назар аударғандықтан Айяваджи дхармикалық сенім ретінде жіктеледі. Айяваджи алғаш рет 19 ғасырда индуизм сектасы ретінде көпшілік назарына ілікті. Вайкундардың іс-әрекеттері мен ізбасарларының санының артуы 19 ғасырғы Траванкор және Тамил қоғамында реформалар мен төңкеріске алып келді, Оңтүстік Үндістанның феодалдық әлеуметтік жүйесін таң қалдырды. Бұл сонымен қатар Нараяна Гуру сияқты бірқатар реформалық қозғалыстарды тудырды. Олар негізінен Оңтүстік Үндістанда, әсіресе Тамил Наду мен Керала штаттарында шоғырланған. Айяваджиді ұстанатындардың саны 8 000 000 мен 10 000 000 аралығында деп есептеледі, бірақ нақты саны белгісіз, себебі санақтар кезінде айяваджилер индуистер ретінде тіркеледі.

Этимологиясы мен тарихы

Айя тамил тілінде «ұстаз», ал вазхи – «жол» деген мағына береді. Айяважидің қарапайым аудармасы – «ұстаздың жолы» немесе «әкеңнің жолы». Тамил тіліндегі осы фразаның әртүрлі синонимдерінің болуына байланысты, басқа да теориялар туындайды. Айяважи алғаш рет Пувандантоппеде Вайкундарға (тарихи түрде «Мудисудум Перумал» деп белгілі) құлшылық етуге жиналған көптеген адамдардың назарына ілікті. 1840 жылғы Тувайал тхавасу (тазару рәсімі) – Айяважидің балама діни-мәдени құбылыс ретінде пайда болуының бастауы. Оның қатысушыларының көп бөлігі маргиналды және кедей топтардан шыққан. Олар ерекше және тәуелсіз қоғам ретінде қалыптасып, біртіндеп өздерінің жолын «Айя важи» фразасымен байланыстырды. Олардың көпшілігі Надар кастасынан болғанымен, басқа касталардан да көптеген адамдар оны ұстанады. Айяважидің алғашқы ғасырындағы қарқынды өсуі 19 ғасырдың ортасынан бастап христиан миссионерлерінің есептерінде көрсетілген. 19 ғасырдың ортасына қарай Айяважи Оңтүстік Траванкор және Оңтүстік Тирунелвели аймақтарында терең тамырлар танытып, танымал діни құбылысқа айналды. 1840 жылдардан бастап адалдардың саны едәуір артты. Вайкундардан кейін Айяважи оның ілімдері арқылы тарады. Вайкундардың шәкірттері және олардың ұрпақтары – бес Сидар елдің әртүрлі аймандарына Айяважидің миссиясын жеткізді. Осы уақытта Пайян әулеті Свамитоппа патиін басқаруды бастады, ал басқа патилер Аяның ізбасарларының басқаруына көшті. Акилаттиратту Амманаи (Акилам) нұсқауларымен сәйкес, ел бойынша құдайға табыну және кітапты зерттеу үшін Нижхал Тангалдар (кішкентай пагодалар) салынды. Айяважидің алғашқы басылған еңбегі – Арул Ноол 1927 жылы жарық көрді, ал Акилам 1933 жылы, жазылғаннан шамамен бір ғасыр өткен соң жарық көрді. Осының нәтижесінде Айяважи ауызша дәстүрлерден бас тартып, әдеби кітаптарға көшті. Айяважи штаб-пәтері Үндістанның тәуелсіздігінен кейін (1940 жылдар) және 1990 жылдарда Айяважидің одан да жылдам тарағанын хабарлады. 20 ғасырдың соңында көптеген Айяважиге негіделген әлеуметтік көмек көрсету ұйымдары құрылды. Сол кезеңде Акиламның бірнеше нұсқалары, соның ішінде кейбір даулы нұсқалары жарық көрді. Діни штаб-пәтерлер 1990 жылдардың басында дінді ұйымдастыру және басқару үшін Anbukkodimakkal Thirucchabai демократиялық бюросын құрды. Ұйымдық конференциялар Оңтүстік Үндістанның Мумбай, Ченнаи және Тируваннатпурам қалаларында өткізіледі. 2012 жылдан бастап С. Е. Вайкунда Аватарма бүкіл Тамил Наду штаты үшін шектеулі демалыс күні деп жарияланды, ал 2015 жылдан бастап Керала штаты үшін де осылай болды. Қазіргі уақытта Пайян әулетінің мұрагері Бала Пражапати Адикалар Айяважидің басшысы саналады.

Ayya in Tamil means 'Master' and vazhi, 'way'; the simple translation is "Master's way" or 'Father's way' Due to the diverse synonymous versions for the phrase in Tamil, it also leads to various other theories. Ayyavazhi began to be noticed initially by the large number of people gathering to worship Vaikundar (known historically as "Mudisoodum Perumal") at Poovandanthoppe. The Thuvayal thavasu (washing penance) of 1840 is the origin of Ayyavazhi as an alternative religio cultural phenomena. The majority of its participants were from marginalised and poor sections of society. They began to function as a distinct and autonomous society, and gradually, they identified their path with the phrase 'Ayya vazhi'. Although the majority of these followers were from the Nadar caste, a large number of people from other castes also follow it. Ayyavazhi's rapid growth throughout its first century of existence was noted by Christian missionary reports from the mid 19th century. By the middle of 19th century, Ayyavazhi had come to be a recognisable religious phenomenon with deep roots in the regions of South Travancore and South Tirunelveli. The numbers of faithful increased significantly from the 1840s. After the time of Vaikundar, Ayyavazhi was spread through his teachings. The five Seedars, disciples of Vaikundar and their descendants, traveled to several parts of the country bearing the mission of Ayyavazhi. Meanwhile, the Payyan dynasty began administering the Swamithoppe pathi, while other Pathis came under the administration of the followers of Ayya. Following the instructions of Akilattirattu Ammanai (Akilam), the Nizhal Thangals (small pagodas) have been established across the country for worship and the study of scripture. Arul Nool, the first Ayyavazhi work in print was released in 1927, followed by the Akilam in 1933, almost a century after it had been written down. As a result, Ayyavazhi abandoned active oral traditions in favor of literary scriptures. Ayyavazhi headquarter reports that Ayyavazhi spread more rapidly after Indian Independence (1940s) and still more rapidly through the 1990s. Many Ayyavazhi based social welfare organisations were established in the late 20th century. Several alternative versions of Akilam, including some controversial versions, were released during the same period. The Anbukkodimakkal Thirucchabai, a democratic bureau, was established by the religious headquarters in the early 1990s to organize and govern the religion. Organisational conferences are held in various cities in South India including Mumbai, Chennai and Thiruvananthapuram. From 2012 C. E Vaikunda Avataram was declared a restricted holiday for the entire Tamil Nadu state. and for the Kerala State from 2015. Currently, Bala Prajapathi Adikalar, heir to the Payyan dynasty, is considered the leader of Ayyavazhi.

Символизм

Айяваджидің символы – от тәрізді ақ Намамды көтеріп тұрған лотос. Лотос 1008 жапырақшалы Сахасрараны (тамил тілінде Ладам) көрсетеді, ал Намам – Анам Джоти немесе атманды білдіреді. Айяваджи символындағы лотостың үстіндегі "жалын тәрізді символ" Тирунамамға сілтеме жасайды, бірақ лотосқа тікелей емес. Бұл символ – Акилам негізіндегі философияның идеологиялық тұжырымы. Бұл символ 20-ғасырдың ортасынан бері қолданылып келеді. Акиламдағы сегіз юга туралы мифтік әңгіме философиялық тұрғыдан сегіз чакраға сілтеме ретінде қарастырылады. Біріншісі – Нетия Юкам, ол Бинду, ал соңғысы – Дхарма Юкам, ол Сахасрара, яғни абсолютті бақыт. Осы тізбекте, өзінің сана энергиясы (намам) Биндудан (Нетия Юкам) бастап соңғы Сахасрараға (Дхарма Юкам) дейін шақырылып, көтеріледі. Бұл лотос – ең жоғары рухани орталық, рухани жарыққа кенелу үшін арналған. Соңғы Дхарма Юкамдағы (Сахасрара) билік ететін күш – Экам, ол Вайкундардың бір бөлігі, Үштік тұжырымдамасы немесе жоғарғы абсолюттің көрінісі. Бірақ Айяваджи символизмінде Сахасрараның 1008 жапырағы бар. Лотос жүректі, ал жалын пішіні (Тхирунамам) – құдайлықты бейнелеуі мүмкін. Айяваджи басқа да символдарды қолданған, оның ішінде Вайшнавтың «Үштік Намам» (қазір қолданылмайды) және Сиыр мүйізі.

Оқыту және әсері

Айяваджидің негізгі ілімдерінің көп бөлігі "Акилаттиратту Амманаи" кітабында табылады, ал қалғандары белгісіз авторлар жазған түрлі кітаптардан жинақталған, олардың еңбектері Арул Нулда келтірілген. Дхарма сияқты, Айяваджидің басқа да ілімдері екі бөлімге бөлінеді: әлеуметтік және мистикалық. Мистикалық ілімдер құдайлық білімді ашуға арналған, ал әлеуметтік ілімдер қоғамдағы теңсіздік пен кемсітушілікті жоюға бағытталған. Бұл ілімдер Құдайға қатысты қарым-қатынасты қорқыныш емес, жағымды сезіммен құруға шақырады. Жақтастары Құдайға "Айя" ("әке") деп обращение жасауға ынталандырылады, осылайша Құдайға деген жақындық пен сүйіспеншіліктерін арттыруға болады. Айяваджи мистикасы жоғарғы бірлікке ерекше мән береді. Оның түрлі түрі болғанымен, теология әрқашан осы бірлікке назар аударады. Калидің зұлымдығы жеке жандар мен ғалам арасындағы толық бірлікті бұзып, олардың арасында жекелік пен жоғары мақтан тұту сезімін тудырады. Бұл қате түсінік бірлікпен ажырағандық сезімін тудырып, оған қарсы шығуға итермелейді. Экам – "жоғарғы жан" немесе ең жоғарғы жан – өзгермейтін, кеңістікте және уақытта барлық жерде кездесетін болмыстың толықтығы ретінде анықталады. Бұл, зұлым күш майяның әсерінен "кеңістік пен уақытқа қатысты түрлі өзгерістерге ұшырайтын" нәрсе. Барлық жаратылыс осы Экамнан, яғни ең жоғарғы санадан пайда болды. Экамның барлық қасиеттері әрбір жанның ішінде бар және одан дамиды. Әрбір жеке жан – абсолютті Жоғарғының көрінісі немесе айнасы, бұл Айываджи құлшылығында айнаның рөліне түсіндіретін мәтіндік негіз және метафора болып табылады. Адам және басқа барлық жандар Калидің зұлымдығымен шектелген. Сондықтан жандар ең жоғарғы бақытқа жете алмайды және Экамнан төмен тұрады. Жан майяның ықпалынан арылғанда, ол Экаммен бірігеді. Оның жекелігі жоғалып, ол Экам болады. Екінші жағынан, бұл жоғарғы сана Параматма (жоғарғы жан) ретінде бейнеленеді, онда Құдай – "Жұбай", ал барлық басқа жандар оның "жұбайлары", бұл Тхирккалиана Эканайда бейнеленген, онда Вайкундар жеке жандарға үйленеді. Айяваджи әлеуметтік ілімдерінде касталық теңсіздікті ашық айыптайды. Ол "касталық жүйе" емес, касталық кемсітушілікке қарсы шығады. Айяваджи құрылғаннан бастап әлеуметтік реформалардың қозғаушы күші болып табылады, әсіресе бұрын күшті касталық жүйесімен танымал болған Траванкор аймағында. Осыған байланысты Айяваджи орталықтарында касталардың араласуы қоғамды өзгертуде маңызды рөл атқарды. Айя Вайкундар елде саяси күрес, әлеуметтік қайта жаралу және діни реформаны бастау арқылы әлеуметтік реформатор ретінде табысқа жеткен алғашқы адам болды. Вайкундар Тамил Наду мен Кераланың әлеуметтік революционерлерінің бастамашысы болды. Ол сондай-ақ Үндістанның барлық әлеуметтік реформаторларының алға басушысы деп есептеледі. Акилам еңбекші табына көңіл көрсетіп, олардың төлейтін салықтарына қарсы болды. Бастапқыда жақтастары, ілімдермен нығайтылған, саяси қысымға қарсы тұрды. Бұл Акиламда ең анық көрінеді, онда Тирувитханур патшасы Калинесан (Калидің тұтқыны) ретінде, ал британдықтар әлеуметтік мағынада Веннесан (ақ несан) ретінде танылады. Айяваджи Адам құқықтары мен әлеуметтік теңдік үшін күресте алдыңғы қатарда болды, нәтижесінде Жоғары киім қозғалысы, ғибадатханаға кіру қозғалысы және Нараяна Гуру, Чаттампи Свамикал, Валлалар және Аянкали сияқты басқа да қозғалыстар пайда болды.

The majority of Ayyavazhi's key teachings can be found in the book Akilattirattu Ammanai and other teachings are collated from various books written by unknown authors, whose works feature in the Arul Nool. Like Dharma, the other teachings of Ayyavazhi are twofold, sociological and mystical. The mystical teachings are devoted to revealing divine knowledge, while social teachings are primarily concerned with eliminating inequality and discrimination in society. The teachings encourage a positive relationship with God, as opposed to one based on fear. Followers are encouraged to refer to God as Ayya, "father", to strengthen their intimacy and affection towards God. Ayyavazhi mystics focus on supreme oneness. Among its variations, the theology always maintains this focus on oneness. The evil of Kali blocks the ultimate oneness prevailing between individual souls and the universe, creating among them a false sense of individuality and of extreme pride. This erroneous view causes the apparent sense of separation from the oneness and motivates against it. Ekam —the "over soul" or the supreme soul—is identified as the whole of existence, changeless in nature and ubiquity. This is "one which undergoes different changes with respect to space and time" because of the evil force maya. All of creation evolved from this Ekam, the supreme consciousness. All the qualities of Ekam are within each soul, and evolve from it. Each and every individual soul is a reflection or mirror of the absolute Supreme, which provides the textual basis and metaphor for the mirror's role in Ayyavazhi worship. Human and all other souls are restricted and limited by the evil of Kali. This is why individual souls are not able to attain supreme bliss, and so are secondary to Ekam. Once a soul overcomes the influence of maya, it becomes one with Ekam. Its individuality is gone, and thereby it is Ekam. On the other hand, this supreme consciousness is personified as Paramatma (oversoul) by which, God is the "Husband", while all other souls are his "consorts", symbolised by Thirukkalyana Ekanai, where Vaikundar marries the individual souls. Ayyavazhi explicitly condemns the caste based inequalities in its social teachings. It denounces the caste discrimination rather than the 'caste system' itself. From its inception, Ayyavazhi has doubly served as an engine of social reform, particularly in the area of Travancore, which was previously noted for its strong caste system. In this context, the mingling of castes in Ayyavazhi centers was a vital element in the transformation of society. Ayya Vaikundar was the first to succeed as a social reformer in launching political struggle, social renaissance as well as religious reformation in the country. Vaikundar was the pioneer of the social revolutionaries of Tamil Nadu and Kerala. He was also said to be the forerunner of all social reformers of India. Akilam displayed sympathy for the laboring classes, and opposed to the often excessive taxes they were forced to pay. From the beginning the followers, fortified by the teachings, have also taken a strong stand against political oppression. This is most clearly seen in Akilam, where the Thiruvithkanur king is identified as Kalineesan, (one who is a captive of Kali) and the British are identified as Venneesan (the white neesan) in the social sense. Ayyavazhi was in the forefront of movements for Human Rights and Social Equality. resulting in the emergence of a series of social and self respect movements such as Upper cloth agitation, Temple entry agitation and other movements including those of Narayana Guru, Chattampi Swamikal, Vallalar and Ayyankali.

Ғибадат орындары

Айяваджидің ізбасарлары Патистер мен Нижал Тангалдарды құрды, олар елдің әртүрлі аймақтарында құдайға табыну және діни білім орталықтары болып табылады. Олар Айяваджи нанымдары мен тәжірибелерін тарату орталықтары ретінде қызмет етеді, негізінен Оңтүстік Үндістанда, бүкіл Үндістан бойынша. XIX ғасырдың ортасындағы Лондон миссионерлік қоғамының (ЛМҚ) баяндамаларында да Нижал Тангалдар туралы айтылған. Айяваджи орталықтандырылмағандықтан, Свамитопе Патисі барлығы үшін діни бас штаб ретінде қызмет етеді. Патистер құдайға табыну орындарының арасында маңыздырақ. Бес Пати, Панча Пати деп белгілі, Патистердің ең біріншісі саналады. Патистермен салыстырғанда, Нижал Тангалдар – Вайкундардың үйретулерін оқу және құдайға табыну үшін салынған қарапайым, кішкентай құрылыстар. Олар сондай-ақ алғашқы жылдары мектеп білімі беру орталықтары ретінде де қызмет етті. Мұқтаж жандарға осы орталықтарда тамақ және баспана ұсынылады. Олардың кейбіреулері Вайкундар тірі кезінде құрылған. Олардың ішінде Арул Нул жеті Тангалды көрсетеді, олар басқаларынан басым саналады. Бүгінде осы орталықтарда қайырымдылық шаралары негізгі қызметтердің бірі болып табылады. Бұл орталықтар Дхарманың мекені ретінде қалыптасты. Нижал Тангалдар Айяваджи халқының әлеуметтік-діни өміріндегі маңызды институтты құрайды. Панивидай күніне үш ретке дейін өткізілуі мүмкін, бірақ барлық құдайға табыну орындарында күніне кемінде бір рет Панивидай өткізіледі.

Этика

Айяважи этикасы, мета-нарративтік мифологиямен біріктірілген, негізгі жазбаларда, Акилаттиратту Амманаида кездеседі. Арул Нул – этикаға қатысты Акиламның негізгі ұғымдарының жинағы. Акиламда этикалық абстракциялар әр түрлі жағдайларда бірнеше рет «Құдай айтқан» деп, кішірек деваларға, әулиелерге және т.б. олар сұрағанда айтылады. Нейтам – Айяважидің басты құндылығы. Бұл қоғамның, оның халқының, билеуші патшаның және т.б. табиғатпен толық үйлесімде өмір сүргенін көрсетеді, барлық істері мен қызметтерінде Құдайдың күшін орналастырған. Қарсылықта, табиғат және құдайлар Нейтамды ұстанған қоғамды қорғайды. Ұяттылық пен табиғатпен толық бірігу – орталық тақырып, ұстануға тиіс этикалық форма. Акиламдағыдай, Винчай – бұл Құдай (Нараяна) Вайкундарға берген ережелер мен регламенттер. Мұндай Винчайлар үш. Ондағы істер де адамдарға олардың моральдық кодексін жақсартуға жарайды. Тиручендурдың бірінші Винчайы Акиламдағы ең ірі этикалық жиынтық құрайды. Айяважи этикасы Вайкундардың жанкешеруінен бастап үлкен өзгеріске ұшырағаны айқын, себебі сол кезде ғаламдық өзгеріс болды. Сондай-ақ, Акиламның адамзатқа балама ретінде берілгендігі айтылады, өйткені Калиян бастапқы Ведалар мен Шастраларды жойды, ал Кали Юганың басында ол бұрынғы жазбаларға бірнеше қосымшалар енгізді. Бұл екі көзқарас Акиламның индуистік жазбаларға қатысты көзқарасын көрсетеді және оларды қабылдамау себептерін көрсетеді. Айяважи жазбаларының философиясы, терминдері мен мифологиясы Айяважи теологиясы бойынша діни зерттеудің негізі болып табылады. Бірақ Акиламда келтірілген кейбір терминдерді толық түсіну индуистік жазбалардағы осы терминдердің сипаттамалық егжей-тегжейлі мәліметтеріне сілтеме жасамайынша мүмкін емес. Мысалы, 96 татваны түсінсек, Калиян да түсініледі. Сондықтан, қазіргі теологтар мен философтар адам денесінің қасиеттері ретінде татваларды түсіну үшін индуистік жазбаларға жүгінеді, олар Акиламда толық айтылмаған. Дегенмен, Акилам мен оның философиясын түсіну үшін индуистік идеялар мен ұғымдар туралы негізгі білім болуы керек. Ол тек негізгі оқиғаларды қамтиды, олар тікелей негізгі оқиға ағынымен байланысты. Бірақ әрқайсысын егжей-тегжейлі зерттеу үшін, осы оқиғаларды егжей-тегжейлі қамтитын тиісті индуистік жазбаларға жүгіну керек. Акилам осылардың бәрін қысқаша, жалпы сюжеттік желімен ұсынады, бұл оны бірегей етеді. Акиламда индуизмнің көптеген философиялық ұғымдары кездеседі; олардың кейбіреулері толық қабылданған, ал кейбіреулері қайта жаңғыртылған.

The ethics of Ayyavazhi, integrated with the meta narrative mythology, are found throughout the primary scripture, Akilattirattu Ammanai. Regarding ethics, Arul Nool is an accumulation of the core concepts found in Akilam. In Akilam, the ethical abstracts are pointed out as "told by God" at several places at different situations to lesser devas, saints, etc. whenever asked by them. Neetham is the primary virtue of Ayyavazhi. This shows how society, its people, the ruling king, etc., lived in absolute harmony with nature, placing the power of Almighty in all their works, deeds and activities during early ages. In return, nature and the divine beings protect the society which follows the Neetham. Chastity and life in ultimate union with nature form the central theme, an ethical form that is to be followed. As in Akilam, Vinchai is the rules and regulations provided by God (Narayana) to Vaikundar. There are three such Vinchais. Acts found there also fit to humans to improve their moral code. The first Vinchai of Tiruchendur forms the largest ethical accumulation found in Akilam. It is notable that the Ayyavazhi ethics undergo a vast deviation from the incarnation of Vaikundar since a universal change took place then. It also narrates that Akilam was given to mankind as an alternative because Kaliyan destroyed the original Vedas and Shastras, and at the beginning of Kali Yuga, several additions were given to the previous scriptures by him. Both of these view points give the views of Akilam on Hindu scriptures, and place them as reasons for rejecting them. The philosophy, terms and mythology of the Ayyavazhi scriptures are the basis of religious study on Ayyavazhi theology. But several terms quoted in Akilam couldn't be understood wholly unless by referring to the descriptive details of those terms in Hindu scriptures. For example, if the 96 tatvas are understood, then the Kaliyan is understood. Therefore, theologians and philosophers today turn to Hindu scriptures to further their understanding of the tatvas as properties of the human body, which are not elaborated upon in Akilam. However, to understand Akilam and its philosophy, one should have a basic knowledge over the Hindu ideas and concepts. It includes only the main events that are directly linked to the mainstream story flow. But to undergo a detailed study on each, the appropriate Hindu scriptures that include those events in detail need to be referred. Akilam provides all these collectively in brief with an overall story line, which make it unique. Many philosophical concepts from Hinduism are found in Akilam; some of them are completely accepted, some are regenerated,

Жалпы алғанда, егер белгілі бір ұғым Акилаттиратту Амманаи немесе Арул Нул сияқты Айяважи жазбаларында индуистік жазбалардағыдай жақсы сипатталмаған болса, және оның орнына тек келтірілген болса, онда бұл ұғым діни зерттеулер үшін индуистік жазбаларда қабылданған деп есептеледі.

Теология

Айяваджи дінінің теологиясы күрделі және басқа моноистік діндерден едәуір өзгеше. Ол Экам туралы – барлық нәрсенің пайда болған бірлік туралы, сондай-ақ барлық айырмашылықтардың артында жатқан түпкі бірлік туралы сөздейді. Экам, яғни жоғарғы құдайлық күштің өзі, әрбір өзгермелі материяның тереңінен майяның ықпалынан зардап шекпестен, абсолютті тұрақты күйде қалуға тиіс. Теологиялық тұрғыдан алғанда, Құдай ең жоғары мағынада формасыз, шексіз, жыныссыз және уақыт пен кеңістіктен тыс. Тамил тіліндегі Экам сөзі «бір», «абсолютті», «бар» және «теңдесі жоқ» деген мағыналарды береді; бәрі де Айяваджи теологиясынан Құдай туралы тікелей моноистік анықтама ұсынады. Мифология бойынша, Сивам мен Сакти Экамнан бірінші болып пайда болды. Содан кейін Натам (дауыс), Тримурти, басқа кіші құдайлар және бүкіл ғалам дамыды. Тримурти – бейнеленген тәңірлердің арасындағы ең ұлысы. Тримуртидің бірі – Шива, Кали-югаға дейін жоғарғы күшке ие болды. Вишну Кали-юганың басталуынан бері жоғарғы билікке ие. Содан кейін, Вайкундардың дүниеге келуінен бастап, Вишнудың өзінің билігі де Вайкундарда қайта жаңартылды. Экам, үштік құрамындағы жоғарғы бірлік, қазіргі заманда Вайкундардың ішінде орын алады. Сондықтан Вайкундар жалғыз құдайы ретінде табынылады және жоғарғы күш саналады. Дегенмен, Акиламның он үшінші тарауында бұл жоғарғы бірлік (Экам) Вайкундардың өзі – бейнеленген Құдай екендігі айтылады. Осыған байланысты, Айяваджи Вайкундарға бағытталғандықтан, моноистік емес, монотеистік болып табылады. Вайкундардың әкесі Нараяна сияқты ешбір құдай Вайкундармен тең немесе одан жоғары мәртебеге ие болған жоқ. Вайкундар – Сантрор, Нараяна және Экам сипаттарын өз ішінде біріктіретін үштік күш. Айяваджи мифологиясында Крони, бастапқы зұлымдықтың көрінісі, алтыға бөлінді және әр бөлігі алты юга бойы Вишнуға қарсы рөл атқарып, дүниеге келді. Соңында ол соңғы сот арқылы жойылды, одан кейін құдайлар Дхарма Юкамды басқарды. Бұл Айяваджи теологиясына дуалистік өлшем қосады. Бірақ, Арул Нулдың негізгі назары – Айяваджи ілімдерінің жиынтығы өте моноистік және Кронидің соңғы фрагменті Калимайя деп аталатындықтан (физикалық немесе материалдық бейнелену емес, тұжырымдама), «Мая» Айяваджи туралы дуалистік көзқарасқа қайшы келетіндей бейнеленгені қабылданды. Бұлардан өзге, Айяваджи кітаптарында Айяваджи теологиясына пантеистік және панэнтеистік анықтама беретін жеке цитаталар да бар.

The theology of Ayyavazhi is complex and differs considerably from other monistic religions. It speaks of Ekam, the Oneness from which all that exists formed, and also an ultimate oneness that exists behind all differences. The Ekam, which is articulated as the supreme divine power itself, is supposed to remain unaffected by maya deep inside every changeable matter as an absolute constant. In theological terms, God is, in the highest sense, formless, infinite, genderless and beyond time and space. The term Ekam in Tamil language give simply the meanings, one, absolute, the whole which exists and the incomparable; all give some sort of direct monistic definition about God from Ayyavazhi theology. Narrating through mythology, The Sivam and the Sakthi are the first to get evolved from Ekam. The Natham (voice), Trimurthi, other lesser gods and the entire universe further evolved. The Trimurthi are greater among the personified Devas. Siva, one among the Trimurthi, was the supreme power until Kali Yuga. Vishnu is the supreme from the advent of Kali Yuga. Then, from the incarnation of Vaikundar, again the powers of all god heads, including that of Vishnu, are transformed to Vaikundar. Ekam, the supreme oneness as one among the Trinity takes a place within Vaikundar for the present age. Therefore, Vaikundar is said to be the only worshippable and supreme power. However, a quote from Akilam thirteen says this supreme oneness (Ekam) itself is created by Vaikundar, who is a personified God. In this regard, Ayyavazhi being centered on Vaikundar, is more monotheistic rather than monistic. No other god heads, even the Father of Vaikundar, Narayana, have gained an equal or greater status than Vaikundar. Vaikundar is a triune power who includes the qualities of the Santror, Narayana and Ekam within himself. In Ayyavazhi mythology, Kroni, a primordial evil manifestation, was fragmented into six and each fragment took birth and plays an anti Vishnu role throughout the successive six yugas. He was finally destroyed by a final judgment which is followed by the god ruled Dharma Yukam. This narration gives some dualistic dimension to Ayyavazhi theology. But since the focus of Arul Nool, the accumulation of Ayyavazhi teachings is extremely monistic and since the final fragment of Kroni itself is called Kalimayai (a conception rather than a physical or material incarnation), it was commonly accepted that the 'Maya' is symbolised in such a way that contrasts the dualistic view on Ayyavazhi. Apart from all these, there are also separate quotes in Ayyavazhi scriptures which give pantheistic and panentheistic definition to Ayyavazhi theology.

Мерекелер мен рәсімдер

Айяважиде жылына екі мереке өткізіледі. Айя Вайкунда Аватарм Тамил айының Маси (Ақпан – Наурыз) айының жиырмасыншы күні тойланады. Бұл – Күн күнтізбесі бойынша тойланатын жалғыз Айяважи мерекесі. Осы күні Нагеркоилден Свамитоппеге жасалатын жаппай шеру осы елдің бұл бөлігінде кең танымал. Тиру Эду Васиппу – Тамил айының Картигай (Қараша – Желтоқсан) айында тойланатын он жеті күндік фестиваль. Мәтінді жатқа оқуды фестиваль ретінде тойлау – Айяважиге тән ерекшелік. Бұдан басқа, Свамитоппеде үш жылда бір рет Кодиеттру Тирунал мерекесі өткізіледі. Тағы бір ерекшелік – Свамитоппеде әр күнді «Нитам Тирунал» деп аталатын мереке ретінде тойлау (тек Свамитоппеге тән). Философиялық ұғымдар мен мифологиядан өзге, Айяважидің ғұрыптары өз жолымен дамыды. Көптеген ғұрыптардың әртүрлі мақсаттары мен тарихи мағыналары бар. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл ғұрыптар сол кездегі қоғамда басыбайлылық теңсіздікті жоюға, сондай-ақ әлеуметтік жағынан әлсіз және жаман көрілгендерді нығайтуға және көтеруге жасалған әрекет ретінде пайдаланылған немесе қарастырылған. Мұның мысалдары – «Анна Дхармам» деп аталатын тамақтан жасалған қайырымдылық, «Тувайал Тхавасу» арқылы дене және рухани тазалық, «Тоттунамам» арқылы тиіспеушілікті жою, бас киім арқылы өзіңді-өзің құрметтеу және батылдық, ал «Мутириккинару» арқылы түрлі касталарды біріктіру. Бірақ олар діни ғұрыптар тілінде уағыздалған жоғары философиялық идеяларды да ашады. Мутириккинару мен Тирунамамға олардың Патам мен Намамның барлық психикалық және физикалық ауруларды емдеуге қабілетті деген сеніммен қаралады. Тувайал тхавасу Дхарма Юкамның соңғы мақсатына жету үшін жаттығу ретінде ұсынылады. Таж кию «барлығы патшалар» екенін көрсетеді, бұл адвайтаға ұқсас идеологияны бейнелейді. Сонымен қатар, Айяважи кітаптары осы философиялық идеяларды қарапайым халыққа түсіндіруде үлкен жетістікке жетті, бұл өте ерекше. Жеке ғұрыптар, ыстық діндарлық және діни емдеу, Айяважи құлшылығының ерекшеліктері болып табылатын бостандық идеясы мен әлеуметтік дискурс қалыптасуына үлкен үлес қосты. Ғұрыптар құқығынан айырылғандарды көтеруге және оларға көмектесуге тырысады. Тағы бір маңызды нәрсе – Айяважи әлемінде индуизмнен өзгеше, белгілі бір амалдарды білдіру үшін қолданылатын балама тіркестер.

There are two yearly festivals for Ayyavazhi. The Ayya Vaikunda Avataram is celebrated on the twentieth day of the Tamil month Masi (Feb – March). This is the only Ayyavazhi festival to be celebrated as per the Solar calendar. The mass procession conducted on this day from Nagercoil to Swamithoppe is a popular one in this part of the country. The Thiru Edu Vasippu is a festival of seventeen days celebrated in the Tamil month of Karthigai (November–December). This celebration of textual reciting as a festival itself is a unique feature to Ayyavazhi. Apart from this, there is a tri yearly celebration of Kodiyettru Thirunal in Swamithope. Another unique feature is the celebration of every day as a festival in Swamithope,(exclusive to Swamithope) called as 'Nitham Thirunal'
In addition to the philosophical concepts and mythology, the rituals of Ayyavazhi evolved in their own way. Most of the rituals have different operational and historical meanings. Historically, the rituals were used or viewed as an attempt to break the caste based inequalities prevailed in the society of the time, and to strengthen and uplift the sociologically downtrodden and ill treated. Examples of this include the charity on food as 'Anna Dharmam' , physical as well as spiritual cleanliness through Thuvayal Thavasu, eliminating untouchability through Thottunamam, self respect and courage through headgear, and unifying various castes through Muthirikkinaru. But they also reveal, however, high philosophical ideas preached in a ritual language. The Muthirikkinaru and Thirunamam are treated religiously as if the Patham and Namam of them have the power to heal all sorts of mental as well as physical illness. Thuvayal thavasu is suggested as a training to reach the ultimate aim of Dharma Yukam. The use of the crown reveals that "all are kings", visualising an ideology similar to advaita. Also, Ayyavazhi scriptures succeeded very much in helping to understand these philosophical ideas to the common mass which is very much unusual. The individual rituals, the ecstatic religiosity and the ritual healing, which are the features of Ayyavazhi worship, contributed to the formation of an idea of emancipation and a social discourse. Rituals attempt to uplift and treat the disenfranchised. Another important thing to be noted is the alternative phrases religiously used in Ayyavazhi universe different from Hinduism, to represent certain practices.

Сантрор мен Дхарма юкам

Сантрор – Аяваз діни көзқарасының нысаны. Оның мағынасы діни және әлеуметтік екі аспектіні қамтиды. Әлеуметтік тұрғыдан алғанда, «Сантрор» термині арабтар «Ал-Хинд» деп атаған, ал Киелі кітап дәуірінде «Бес өзен халқы» деп танылған ерте «Чанарларға» сай келеді деп саналады; олар қазір әлем бойынша 250-ден астам тармаққа бөлініп, шашырап кеткен. Бірақ, идеологиялық мағынада және «Сантрор» терминінің тамил тіліндегі әдеби мағынасы бойынша, ол – асыл, қадір-қасиетпен өмір сүретін, жоғары білімге ие болған адамды білдіреді, осы арқылы толықтырушылық сипат пен әмбебап ауқымға ие болады. Тарихшылар ежелгі дравид мәдениетінде Құдайға адал жандар «Чанарлар» деп аталғанын айтады. Акиламнан алынған бір цитатада: «Чанарлар (Сантрорлар) – «көрінбейтінді» үнемі көре білуге қабілеттілер». Олардың әулеті Двапара Югамның соңғы кезеңінде басталып, Кали Югам арқылы Дхарма Югамға дейін жалғасты. Ваикундар жолымен жүретін Сантрорлардың қызметтері арқылы Кали үнемі жойылған деп есептеледі, сондықтан Дхарма Югам ақыры ашылады. Осылайша, олар ең басты зұлымдық – Калиді жоюда маңызды рөл атқарады. Аяваджи Дхарма Югамның туындысы ретінде құтқарушылық утопияны ұсынады. Осы сенімнің негізі – Айя Вайкундар Кали Югамның орнына Дхарма Югамның мәңгілік патшасы ретінде келді және оны орнатты, Дварка Патидің Арыстан тағынан соңғы сот шешімімен Крониді тозаққа жіберді (Двапара Югамның соңында Кришнамен батып кеткен, қазіргі Каньякумаридың оңтүстік-шығысында орналасқан мифтік құрлық). Дхарма Югам уақыт пен кеңістік шегінен тыс деп сипатталады. Ол көбінесе Мокша – жеке бостандыққа, сондай-ақ «Біртұтастық» күйіне қатысты айтылады.

Индуизммен байланысы

Индуизм мен Айяваджи идеологиялары тығыз байланысты. Айяваджи мен индуизмнің бір-бірінен ерекшеленетін тұсы – Кали-Юганың басталуы. Акилам бойынша, Кали-Югаға дейін Ведалар мен басқа да индуистік кітаптар Құдаймен бірге болды. Олардың әрқайсысы өздерінің күштерімен сақталған. Бірақ Кали-Юга басталғаннан кейін олардың барлық қасиеттері құлдырады. Калиян – бұл майя, яғни иллюзияны діни кітаптар мен деваларға таратқан, жаратылыстың бастапқы көрінісінің бір бөлігі. Кали-Югада барлық нағыз кітаптар майяға толы болып, ешбір пайдасы жоқ. Акиламда айтылғандай, жүйенің бүкілдей ыдырауына себеп – Дварапара Юганың соңында, Кайлас тауында Шива девалардың сөзіне сене, Вишнумен ақылдаспай Калиянды жаратты. Ал Вишнудың міндеті бұрыннан Калиянды жою болатын. Сондықтан Вишну Калиянды жою үшін дүниеге түсуден бас тартты. Осыдан кейін Шива мен Брахма өздерінің барлық күштерін Вишнуға тапсырды. Осы оқиғаға дейін Акилам бойынша Шива жоғарғы күшке ие болды. Бұл Шиваның барлық нәрседен басымдығы туралы шаивизм іліміне ұқсас теологиялық идея. Бірақ содан кейін Вишну жоғарғы күшке ие болды. Бұл тұста идеология өзгеріп, вайшнавшілдікке ұқсас болады. Вишнудың билігі Кали-Юганың басталуынан Вайкундардың дүниеге келуіне дейін осылай сақталды. Дүниеге келген кезде Вишну өзі Калиянды жою үшін тікелей түсе алмайды, себебі Калиян девалардың, оның ішінде Вишнудың күштерін сый ретінде алып, оны майя ретінде бүкіл әлемге таратқан. Сондықтан Құдай жаңа ережелермен және ерекше маңыздылықпен жаңарып дүниеге келуі керек. Құдайлардың, кітаптардың, дхарманың және т.б. күш-қуатының толық ғаламдық өзгерісі болды. Вайкундар Экамның күшін алып, Лакшми мен Вишну теңіз ішінде бірігіп дүниеге келді. Осыдан бастап барлық күш Вишнудан Вайкундарға ауысты. Сондықтан Шива, Вишну және Брахма Вайкундардың бір бөлігін құрайды. Бұл Тримурти туралы идеология (үшін де күш тең) смарттизмге ұқсас. Вишну екі қызмет атқарады: бірі Вайкундардың ішінде, екіншісі – оның әкесі ретінде теңізде қалып, Винчай арқылы Вайкундарды басқарады. Акиламның бірінші бөлігінде индуистік кітаптарда кездесетін бұрынғы югалардың оқиғалары жинақталған. Екінші бөлігінде Вайкундардың және оның дүниеге келуінің жалпыға ортақ өзгерісі мен ерекшелігі туралы айтылады. Осылайша Дхарма Акилам мен Вайкундар есімімен жаңадан құрылды және индуистік идеялар қайта жаңартылды.

The Hindu and Ayyavazhi ideologies are closely tied to each other. The place where Ayyavazhi and Hinduism depart from each other is at the advent of Kali Yuga. Akilam says that until the advent of Kali Yuga, the Vedas and all other Hindu scriptures remained with Divinity. Each of the gods referred to in the scriptures (Hindu) also remained with all their powers. But from the beginning of Kali Yuga, they and all their virtues collapsed. Kaliyan was a part of the mundane primordial manifestation who spread maya or illusion upon the existing scriptures and Devas. In Kali Yuga, all true scriptures are bound to maya and are unhelpful. The reason, as stated in Akilam for the disintegration of the entire system is that, towards the end of Dvapara Yuga, there in Mount Kailash, Siva believing the words of devas, created Kaliyan without discussing to Vishnu, who had the responsibility to destroy Kaliyan as per previous deeds. So Vishnu refused to take birth in the world to destroy Kaliyan. So Siva and Brahma surrendered all their powers to Vishnu. Until this event, Siva was the supreme power as per Akilam. It is notable that this is a theological idea something similar to Shaivism, where Siva is supreme to all. Then onwards, however, Vishnu is the supreme power. Here the ideology changes similar to that of Vaishnavism. This supremacy of Vishnu remains like this from the beginning of Kali Yuga until the incarnation of Vaikundar, from where it changes further. During the incarnation, Vishnu himself can not incarnate directly in the world to destroy Kaliyan, since he (Kaliyan) had bought as boon the power of Devas, including Vishnu's, and spread it all over the world as maya. So God needs to be incarnated with a new set of rules and with unique importance. A total universal transformation of the power relation of god heads, the rules of scriptures, the dharma, etc., took place, and Vaikundar was given birth by taking in the power of Ekam, by Lakshmi and Vishnu conjoining together inside the sea. And from now onwards all the powers were handled over from Vishnu to Vaikundar inside the sea. Siva, Vishnu and Brahma therefore form a part within Vaikundar. This ideology about Trimurthi (three are equal in power) is similar to that of Smartism. Vishnu alone forms a double role; one, within Vaikundar, and the other, as the father of him, remain inside the sea and regulating Vaikundar through Vinchais. Regarding scriptures, the first part of Akilam is summed up events of the previous yugas, which are present in Hindu scriptures. The second part says about the universal transformation and the uniqueness of Vaikundar and his incarnational activities. and so the Dharma was re configured in the name of Akilam and Vaikundar and the 'Hindu' ideas were re formed.

Феноменология

Акилам оның негізін Дхарманың жаңа идеология түрінде қайта жаңғыруы ретінде көрсетеді. Бірақ бүгінде Аyyаваджидің көптеген жақтастары Вайкундарды Вишнудың жанындағы бейнесі деп қарастырады. Сондай-ақ, көптеген Нижхал Тангалдар индуизмнің Вайшнавизміне ұқсас Нараяна Свами Пати немесе Нараяна Свами ғибадатханасы деп аталды. Көптеген жақтастар Аyyаваджи кітабындағы көпқұдайлыққа қарсы идеяларға қарамастан, Кали, Хануман және басқа да халықтық құдайлар сияқты индуистік құдайларға табынады. Аyyаваджидің кейбір жақтастары Вайкундарды Вишнудың он бейнесінің бірі – Калки ретінде қарастырады, ал кейбір бағыттар мокшаны, жеке құтылуды ынталандырады, бірақ бұл туралы Акиламда тікелей айтылмаған. Кейбіреулер тіпті Аyyаваджидегі үштік ұғымын жоққа шығарып, Нараянаны жоғары ғаламдық күш деп санайды. Акиламның орталық тақырыбы болып табылатын бірегей монотеистік сенім бүгінгі таңда көптеген жақтастарға мүлдем белгісіз. Нижхал Тангалдар Паллиярайдағы бейнелердің айналармен алмастырылуы арқылы басқа ғибадатханалардан ерекшеленеді. Тіпті штаб-пәтердегі Пайяндар да Акиламға негіделген идеологияны нақты түсіндіре алмайды. Аyyаваджи қоғамындағы осы философиялық, идеологиялық және діни айырмашылықтар оларды жеке сенім ретінде анықтауды және ажыратуды қиындатады, олардың орнына индуизмнің бір саласы ретінде қарастырылады. Көптеген адамдар Аyyа Вайкундарды пайғамбар деп санайды және оның жердегі өмірінде көптеген болжамдар жасады деп есептейді. Алайда, Акиламда немесе Арул Ноолдың басқа кітаптарында Вайкундардың өзі ештеңе болжаған деген қандай да бір көрсетім жоқ, тек Тирувасагам 4, Акилам:12 ғана. Бұл қате түсінікке себеп – Акилам мен Арул Ноолда жүздеген болжамдар бар. Екі кітаптың мазмұны да Вайкундардың Сейдарларға құдайлық уахи бергенімен байланысты, ал Сейдарлар оларды жазбаға түсірген. Сондықтан, екі кітаптағы болжамдар Сейдарлардың болжамдары емес, Вайкундардың болжамдары деп дұрыс емес түсінік қалыптасқан. Роберт Колдуэлл, замандас тарихшылардың санатындағы сирек адамдардың бірі (оның көзқарасы Вайкундарға қатысты әрдайым өте теріс, өйткені ол өзі ЛМС христиан миссионері), сол кездегі седарлардың (оқушылардың) болашақ оқиғаларды болжауға құштар екендігіне де сілтеме жасады.

Akilam points out its basis as a regeneration of Dharma in the form of an entirely new ideology. But today, most of the followers of Ayyavazhi address Vaikundar merely as the incarnation of Vishnu. Likewise, most of the Nizhal Thangals were called Narayana Swami Pathi or Narayana Swami Temple, similar to Hindu Vaishnavism. Most of the followers also worship Hindu deities such as Kali, Hanuman and other folk deities in spite of the anti polytheistic ideas based on Ayyavazhi scripture. Some followers of Ayyavazhi include Vaikundar as part of the ten Avatars of Vishnu as Kalki, while some denominations strongly advocate moksha, the personal liberation, though it is not stated directly in Akilam. Some even reject the Trinity conception in Ayyavazhi and believe Narayana to be the supreme universal power. The unique monotheistic belief which is the central theme of Akilam is completely unknown among most of the followers today. The Nizhal Thangals are identified among the other temples by the fact that idols are replaced by mirrors in the Palliyarai. Not even the Payyans from the headquarters are able to portray the Akilam based ideology clearly. All these philosophical, ideological and religious variations in the society of Ayyavazhi make them hard to be identified and differentiated as a separate belief and instead taken as a Hindu sect. There is a common belief that Ayya Vaikundar is a prophet and he had made many prophecies during his earthly years. On the contrary, there are no implications in Akilam or other books of Arul Nool that Vaikundar himself foretold anything, except in Thiruvasagam 4, Akilam:12. The common mis understanding is because, the Akilam and Arul Nool includes hundreds of Prophecies and the contents of both the books is being divinely revealed to the Seedars by Vaikundar and the Seedars brought them to the written form. So, instead of the prophecies in both the books being considered that of Seedars it is mis understood that the prophecies is of Vaikundar. Robert Caldwell, one among the very few historians of the contemporary period (whose views are always overwhelmingly negative on Vaikundar, since himself being a LMS Christian missionary), also referred to the then belief that seedars (disciples) profess to foretell events.

Әлеуметтік құрылым

Айяваджи құлшылығының қарапайымдылығымен ерекшеленеді. Айяваджиде бейнеге табыну мен дін қызметкерлерінің араласуы болмайды, сондай-ақ Пати мен Нижал Тангалдар сияқты ғибадат орындарының басқа түрлері де бар. Бұл – Айяваджи құлшылығының тағы бір ерекшелігі. Айяваджидің рәсімдері индуизмнен өзгеше, әлеуметтік теңдікке бағытталған реформалық немесе революциялық қызмет. Рәсімдер де діни сенімдермен байланысты және сипатталады, оларға ерекше рухани мағына береді. Оның кітаптары индуизмнің негізгі элементтері мен идеяларын қамтиды. Олар Шастралар, Агамдар, Ведалар және Пураналарға сілтеме жасайды. Алайда, Вайкундар келгеннен кейін олардың бәрі бұзылған деп есептеледі. Айяваджи де 19 ғасырда тамил және кералалық қоғамда көптеген әлеуметтік өзгерістер әкелгендіктен, реформалық қозғалыс ретінде қарастырылады. Діни құрылым Айяваджи кітаптарының жолымен дамыды және нәтижесінде әлеуметтік санадағы баламалы діни-мәдени жүйеге айналды. Айяваджи жақтастары өздерінің жүйесін «Айя Важи» фразасымен «Құдай жолы» деп атады. Бір жағынан, олар өздерінің дәстүрі барлық ескі дәстүрлерді (діндерді) алмастырғанына сенсе, екінші жағынан, Айяваджи – әлемдік діни білімнің жиынтығы деп санайды. Бір жағынан, Вайкундар барлық құдайларды өзінде біріктірді деп есептейді, ал екінші жағынан, Вайкундар келгеннен кейін бұрынғыларының бәрі бұзылып кетті. Бұдан басқа, Айяваджидің жеке теологиясы, мифологиясы, қасиетті орындары, құлшылық орындары және этикасы бар. Көптеген жаңа мақалалар, академиялық зерттеушілер және оның жақтастары оны жеке дін ретінде қарастырса да, көптеген жақтастары оны дербес дін емес, индуизмнің бір саласы деп санайды. Олар Тамил Надудағы тайпалық діндерге ұқсас мистикалық тәжірибелерге, иелік ету мен болжауларға бейім. Сонымен қатар, оның негізгі сенімдерінің көп бөлігі Адвайта және Смартизм сияқты индуистік секталарға ұқсас. Демографиялық тұрғыдан алғанда, Айяваджи жақтастары Оңтүстік Үндістанда шоғырланған, бірақ бүкіл Үндістанда да кездеседі, бірақ олардың саны салыстырмалы түрде аз. Тамил Надудың Каньякумари және Тирунелвели аудандарында Айяваджиге құлшылық ететін орын жоқ ауылды табу өте қиын. Айяваджи жақтастарының саны туралы ресми мәліметтер жоқ, өйткені олар халық санағында индуистер ретінде есептеледі.

Ayyavazhi worship was marked by its simplicity. The absence of idol worship and priestly mediation, and inclusion of alternate type of centres of worship, the Pathis and Nizhal Thangals, were other characteristics of Ayyavazhi worship. Rituals of Ayyavazhi are a reform or revolutionary activity, focusing upon social equality, deviating from Hinduism. The rituals are also characterised and bound by religious beliefs that give them an alternative spiritual meaning. Its scriptures cover basic elements and ideas throughout Hinduism. They refer to Shastras, Agamas, Vedas and Puranas. But address them all to be gone awry by the Advent of Vaikundar, Ayyavazhi is viewed as a reform movement too, as it brought many social changes there in the Tamil and keralite society during the 19th century. The religious structure evolved in the path of Ayyavazhi scriptures and, as a result, it transfigured itself as an alternative religio cultural system in the social category. The Ayyavazhis addressed their system as "Path of God" with the phrase "Ayya Vazhi". On one hand, they believe that their tradition had come to replace all old traditions (religions), but on the other hand, they believe that Ayyavazhi is the synopsis of the world's religious knowledge. On one hand, they believe that Vaikundar unified all deities within him; on the other, as all the previous had gone awry by the advent of Vaikundar. Apart from this, Ayyavazhi has separate theology, mythology, holy places, worship centres, and ethics of its own. Though many new papers, academic researchers and some of its followers consider it as a separate religion, many of the followers are even of the opinion that this is but a Hindu sect rather than an autonomous religion. They indulge in the mystic practices of possessions and divinations similar to the tribal religions of Tamil Nadu. Also, many of its core beliefs are similar to some Hindu sects such as Advaita and Smartism. Regarding demographics, Ayyavazhi followers are highly concentrated in South India though found across India, comparatively in less numbers. In Kanyakumari and Tirunelveli districts of Tamil Nadu, it is very hard to find a village without a worship centre of Ayyavazhi. there are no official figures for the number of followers of Ayyavazhi because they are considered Hindus in the census.