Володимир Затонский: Советский политик және ғалымның өмірі мен қызметі
Volodymyr Zatonsky
Володимир Затонський: советский политик, ученый, деятель КП. Участвовал в организации переворота в Киеве в 1917 году. Биография и вклад в историю Украины.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Володимир Петрович Затонский (Володи́мир Зато́нський; 27 шілде 1888 – 29 шілде 1938) – советтік саясаткер, ғалым, коммунистік партия белсендісі, Украина КСР Ғылым академиясының (1929 жылдан) және КСР Одағы Ғылым академиясының (1936 жылдан) толық мүшесі.
Volodymyr Petrovych Zatonsky (Володи́мир Зато́нський; July 27, 1888 – July 29, 1938) was a Soviet politician, academic, Communist Party activist, full member of the Ukrainian SSR Academy of Sciences (from 1929) and Academy of Sciences of the Soviet Union (from 1936).
Ерте өмір
Затонский Ресей империясының Подолия губерниясы, Ушицы (Ушиция) уезіндегі Лисец ауылында (қазіргі Камянец-Подільський ауданы, Хмельницкий облысы, Украина) волост писарының отбасында туған.
Zatonsky was born in the village of Lysets in of Ushitsy (Ushytsia) Uyezd, Podolia Governorate, Russian Empire (now in Kamianets Podilskyi Raion, Khmelnytskyi Oblast, Ukraine) into the family of a volost pysar.
Саяси мансап
1905 жылы ол Ресей социал-демократиялық жұмысшы партиясына (РСДРП) меньшевик ретінде қосылды. 1917 жылдың наурыз айында Киев комитетінің мүшесі ретінде большевиктер қатарына өтті, кейін Киев ревкомына да кірді. Ол жұмысшы, шаруа және солдаттар депутаттарының съезін ұйымдастыруды бастағандардың бірі болды, сондай-ақ Киевтегі әскери төңкеріске қатысты. Затонский Орталық Радаға қарсы күреске қатысты. 1918 жылы қаңтар көтерілісінен кейін Қызыл Армия Киевті басып алғанда, Затонский өзінің контрреволюционер ретінде өлім жазасынан мүжілгенін еске алды, тек Владимир Лениннің мандаты оның өмірін сақтап қалды. 1918 жылдың басында ол Брест-Литовск бейбіт келісімдеріне Украина КСР атынан украиндық делегацияны басқарды. 1918 жылдың 19 наурызынан 18 сәуіріне дейін Бүкіл Украиналық Орталық Атқару Комитетінің төрағасы болды. 1918 жылдың шілдесінде Мәскеудегі солшыл социалистердің көтерілісіне қарсы күштердің комиссары болды. 1918 жылдың қарашасынан бастап халыққа білім беру комиссары қызметін атқарды. Осы лауазымда Симон Петлюраның контрреволюциялық күштерінің ошағы ретінде Каменец-Подольск мемлекеттік университетін жабу үшін бар күшін жұмсады. 1968 жылдан 1997 жылға дейін институт Затонский атымен аталып келді. Ленин оған Украина КСР-нің Ресейдегі өкілі лауазымын ұсынды. 1918 жылдың 17-30 қарашасында Затонский, Владимир Антонов-Овсеенко және Иосиф Сталин Курск әскерлерінің арнайы тобының Революциялық әскери кеңесіне (РӘК) мүше болды. РӘК Украинаны азат етудің әскери-стратегиялық жоспарын жасады және фронтты әскерлермен жабдықтауды бастады. Құрама штабы Курск қаласында орналасқан. 1918 жылдың 30 қарашасынан бастап Затонский Украина Совет Армиясының РӘК мүшесі болды. 1920 жылы Галревком төрағасы болды. 1921 жылы Кронштадт көтерілісін басуға байланысты Қызыл Ту орденімен марапатталды. Содан кейін Украина Социалистік Кеңес Республикасында түрлі мемлекеттік және партиялық қызметтерді атқарды. 1922 жылы Украина КСР өкілі ретінде Кеңес Социалистік Республикалар Одағының құрылуына қол қойды. 1933 жылдың қыркүйегінде Затонский Украина Совет Энциклопедиясының бас редакторы болып тағайындалды.
He joined the Russian Social Democratic Labour Party (RSDLP) party as a Menshevik in 1905. In March 1917 he joined the Bolsheviks as the member of the Kyiv Committee, later joining the Kyiv revkom as well. He was one of few who initiated the organization of the Congress of the Workers Peasants and Soldiers deputies as well as the military coup in Kyiv. Zatonsky participated in the fight against the Central Rada. When the Red Army took over Kyiv in 1918 after the January Uprising, Zatonsky recalled that he only narrowly escaped execution as a counterrevolutionary when only Vladimir Lenin's mandate saved his life. At the beginning of 1918 he was the Head of the Ukrainian delegation from the Ukrainian People's Republic of Soviets for the Brest Litovsk Peace Conference. From March 19 to April 18, 1918, he was Chairman of the All Ukrainian Central Executive Committee. In July 1918 he was a commissar of a strike force against the Left Socialist Revolutionary rebellion in Moscow. Beginning in November 1918 he was the Narkom of People's Education. While in that post he did everything in his power to shut down the Kamyanets Podilsky State University as the concentration of the counter revolutionary forces of Symon Petliura. From 1968 to 1997 the institute was named after Zatonsky. He personally was offered a position by Lenin as a representative of the Soviet Ukrainian People's Republic in the Russian SFSR. On November 17–30, 1918, Zatonsky, Vladimir Antonov Ovseyenko and Joseph Stalin became members of the Revolutionary Military Council (RMC) of the Special Group of Kursk Troops. The RMC developed a military strategic plan for the liberation of Ukraine, and began to staff the front with troops. The headquarters of the formation was located in Kursk. From November 30, 1918, Zatonsky was a member of the RMC of the Ukrainian Soviet Army. In 1920 he was chairman of Galrevkom. In 1921 he received the Order of the Red Banner for the suppression of the Kronshtadt mutiny. Afterwards he held various government and Party positions in the Ukrainian Socialist Soviet Republic. In 1922 he was one of the persons who signed for the establishment of the Union of Soviet Socialist Republics as the representative of the Ukrainian SSR. In September 1933 Zatonsky was appointed as chief editor of the Ukrainian Soviet Encyclopedia.
Тұтқындалу және өлім
1937 жылы 3 қарашада ол отбасымен бірге кинотеатрда тұтқындалды. Кейіннен билік оның "бұржуазиялық" Польшаның тыңшысы екеніне дәлел табу үшін пәтерінде рұқсатсыз тінтіру жүргізді. Бірнеше күннен соң оның әйелі де тұтқындалды. Ол украиналық антисоветтік ұлтшыл орталықтың мүшесі деп айыпталды. 1938 жылы 29 шілдеде 20 минуттық сот отырысынан кейін ол кінәлі деп танылып, хат жазу құқығынан айырылған 10 жылға түрмеге кесілді. Ұлы тазалау кезінде мұндай үкім өлім жазасына тең болды, және сол күні оқ жаудырып атты. 1956 жылы Затонский көптеген адамдармен бірге постұрымдық түрде ақталып, құрметі қайта орнатылды.
On November 3, 1937, he was arrested in a movie theater while he was with his family. Later the authorities conducted an unsanctioned search of his apartment searching for a proof of him being a spy for "bourgeois" Poland. After several days his wife was arrested as well. He was charged with being a member of an anti Soviet Ukrainian nationalist center. On July 29, 1938, he was convicted after a 20 minute long trial and sentenced to 10 years in prison without right of correspondence. During the Great Purge this was a euphemism for a death sentence, and the same day he was executed by firing squad. In 1956 Zatonsky, along with many others, was posthumously rehabilitated.