Канадаға украиндықтардың көшіне ықпал еткен агроном – Иосиф Олеськів. Галицияда туған, ол алғашқы толқын қоныс танушыларға көмектесіп, қазақстандағы украин қауымдастығының негізін қалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадаға украиндық көші-қонды ынталандырушы Доктор Джозеф Олескив немесе Йозеф Олесков (Іосифъ Олеськôвъ (тарихи әліпби), Осип Олеськів (қазіргі әліпби), Осип Олескив, 28 қыркүйек 1860 – 18 қазан 1903) – украин агрономия профессоры, украиндықтарды Канада даласына қоныстандыруды қолға алды. Оның тырыстықтары украиндық-канадтық қауымдастығының негізін қалаған алғашқы қоныс аударушылар толқынын ынталандыруға көмектесті.
Promoter of Ukrainian emigration to Canada
Dr. Joseph Oleskiw or Jósef Olesków (Іосифъ Олеськôвъ (historic spelling), Осип Олеськів (modern spelling), Osyp Oleskiv, September 28, 1860 – October 18, 1903) was a Ukrainian professor of agronomy who promoted Ukrainian immigration to the Canadian prairies. His efforts helped encourage the initial wave of settlers which began the Ukrainian Canadian community.
Украина
Жозеф Олескив Австрия-Венгрияның Галиция провинциясындағы (қазіргі Батыс Украина) Жовкваға жақын Нова Сквариева ауылында дүниеге келген. Оның әкесі грек (шығыс) католик приходының дін қызметкері, ауылдық элитаның мүшесі болған. Олескив Лемберг университетінде (Львов, Украина) география және ауыл шаруашылығын оқыды. Ол Лембергтегі мұғалімдер колледжінде агрономия профессоры болып тағайындалды.
Joseph Oleskiw was born in the village of Nova Skvariava (Nowa Skwarzawa), near Zhovkva, in the Austro Hungarian province of Galicia (now western Ukraine). His father, a Greek (Eastern) Catholic parish priest, was a member of the rural élite. Oleskiw studied geography and agriculture at the University of Lemberg (Lviv, Ukraine). He was appointed professor of agronomy at the teacher's college in Lemberg.
Ертедегі иммиграция
Украиналық иммигранттар, тегін көлікпен Бразилия мен Аргентинаға барғаннан кейін, сол елдердегі жағдай өз Отанындағыдан нашар екенін хабарлады. Бразилиядағы украиндық иммигранттардың күресін естігеннен кейін Олескив басқа мүмкіндіктерді зерттеді. Ол Канада даласы украин шаруалары үшін ең қолайлы жер екенін анықтады. Бұл Олескивтің украин тілінде екі брошюра – "Бос жерлер туралы" (Pro Vilni Zemli, 1895 жылдың көктемі) және "Эмиграция туралы" (O emigratsiy, 1895 жылдың желтоқсаны) – және поляк тілінде бір брошюра жазуына әкелді. Олескив Prosvita Society-ден коммерциялық емес, пайда көздемейтін күш-жігермен иммигранттарға көмек көрсетуді қолдауын сұрады және ол қолдауды алды.
Ukrainian immigrants who had travelled to Brazil and Argentina, enticed by the free transportation they had received, sent back word that conditions there were worse than in their homeland. After hearing of the struggles of Ukrainian immigrants in Brazil, Oleskiw investigated alternative choices. He determined that the Canadian prairies were the most suitable for the Ukrainian farmers. This led to Oleskiw writing two pamphlets in Ukrainian – "On Free Lands" (Pro Vilni Zemli, spring 1895), and "On Emigration" (O emigratsiy, December 1895) – and one in Polish. Oleskiw sought and obtained the endorsement of the Prosvita Society that a non commercial, non profit effort to help the immigrants should be implemented.
Сапар
Олескив 1895 жылғы 25 шілдеде шаруалар қауымдастығының өкілі Иван Дорундякпен бірге үш айға созылатын мәліметтерді жинау сапарына Канадаға кетті. Сапар барысында ол сол кезде Канаданың Лондон қаласындағы жоғары комиссары болған сэр Чарльз Тэппермен ұзақ әңгімелесті. Олескивтің тырыстығының және Канада үкіметінің тікелей қатысуының нәтижесінде, украиндардың Канадаға қоныс аударуы АҚШ-қа қарағанда әлдеқайда мақсатты және ұйымдастырылған түрде жүзеге асты.
Oleskiw left for Canada along with Ivan Dorundiak, a representative of the farming community, on July 25, 1895 on a fact finding journey that would span three months. Along the way, at length he met with Sir Charles Tupper, at that time Canada's High Commissioner in London. Because of Oleskiw's efforts, on the one hand, and the Canadian government's direct involvement, on the other, the flow of Ukrainians to Canada was much more targeted and organized than that to the United States.
Канада
1895 жылдың 12 тамызында олар Монреальге келді. Виннипегке жеткенде Олескив Доминион жерлері заңы бойынша Доминион жерлерінің комиссары Х.Х. Смитпен кездесті, ол неміс тілінде сөйлейтін Хьюго Карстенсқа Олескив пен Дорундиактың Батыс Канадаға саяхатында аудармашы және жетекші болуын тапсырды. Ванкувер аралын тексеріп шыққаннан кейін ол Виннипегке қайтып, содан кейін АҚШ арқылы Оттаваға сапарлады. Генник Олескив ұсынбаған Стюартберн ауданын баяндады, себебі ол Гретнаға жақын үлкен меннониттер қонысына және Солтүстік Дакота мен Миннесотадағы коммерциялық шаруашылықтарға жақын болды, онда ақшаға мұқтаж украиндықтар қосымша табыс таба алатын еді. Галициядан келген 15 отбасы Манитоба провинциясының Дофин қаласынан солтүстік-батысқа қарай 8 шақырым жерде орналасқан Олескив ұсынған аймаққа қоныстанды. Бұл аймақтағы таулар Карпат етегіне ұқсас болғандықтан, кейбір отбасылар да осы жерге көшіп келді. Осылайша Канадаға украиндық иммигранттардың үлкен және үздіксіз ағыны басталды. Олескив эмигранттарды олардың ассимиляцияға бейімділігіне қарай іріктесе де, олардан кейін келген украиндықтардың көпшілігі өздерінің мәдени мұрасын сақтап қалды.
On August 12, 1895, they arrived in Montreal. On reaching Winnipeg, Oleskiw met with H. H. Smith, Commissioner of Dominion Lands under the Dominion Lands Act, who assigned Hugo Carstens, who spoke German, to act as an interpreter and guide for Oleskiw and Dorundiak's tour of Western Canada. Following an inspection of Vancouver Island, he returned to Winnipeg and then traveled to Ottawa via the United States. Genik preferred Stuartburn, a district not recommended by Oleskiw; as it was close to the large Mennonite settlement near Gretna, and commercial farms in North Dakota and Minnesota, where those Ukrainians who needed cash might earn some extra money. Fifteen families from Galicia settled in an area recommended by Oleskiw, 5 mile (8 km) northwest of Dauphin, Manitoba. As the Riding Mountains resembled the Carpathian foothills, some families also found their way into this area. Thus began the massive, continuous influx of Ukrainian immigration to Canada. Although Oleskiw promoted emigrants based on their assimilationist tendencies, the mass of Ukrainians that followed them tended to retain their cultural heritage.
Кейінгі өмірі
Олескив екі рет үйленген және бірінші некесінен екі ұл мен екі қызы болған. 1900 жылы Олесков Сокалдағы мұғалімдер колледжінің директоры болып тағайындалды. Лембергтен кетуі, саяси қысым және бірінші әйелінің қайтысы оны көшкеннен кейін эмиграцияны қолдаудан бас тартуға әкелді. Сокалға тағайындалғаннан кейін үш жыл өткен соң ол 43 жасында күрт қайтыс болды. Бүгінде Эдмонтон, Альбертадағы Олескив паркі мен Олескив ауданы оның құрметіне аталған.
Oleskiw was married twice and had two sons and two daughters from his first marriage. In 1900 Olesków was appointed principal of a teacher's college in Sokal. The departure from Lemberg, political pressure and the death of his first wife led him to withdraw from emigration promotion after his move. Three years after the appointment to Sokal, he died suddenly at the age of 43. Today, Oleskiw Park and the Oleskiw neighbourhood in Edmonton, Alberta are named after him.