Кіріспе

Белларин түбегі (Wadawurrung: Balla wein немесе Biteyong) – Австралияның Виктория штатында, Мельбурн қаласының оңтүстік-батысында орналасқан, Порт-Филлип, Корио шығанағы және Басс бұғазымен қоршалған түбек. Бұл түбек Морнингтон түбегімен бірге Порт-Филлип шығанағын Басс бұғазынан бөліп тұрады. Түбекке 19 ғасырдың басында еуропалықтар қоныстанғанға дейін Wadawurrung тайпасының жергілікті австралиялық рулары қоныстанған. Еуропалықтардың алғашқы қоныстары негізінен бидай және астық өндірісіне бағытталған, бірақ 19 ғасырдың соңында Порт-Филлипке кемемен келген туристердің танымал орнына айналды. Бүгінде Белларинде шамамен 70 000 адам тұрады, ал жаз айларында халық саны екі есеге артады. Түбек – түрлі жағажайлары, теңіз жағалауындағы курорттары мен шарап заводтары бар дамып келе жатқан туристік аймақ; түбектің көп бөлігі Үлкен Джилонг қаласының құрамына кіреді.

Тарих

Гиллонг пен Белларин түбегіндегі аумақты бастапқыда 19 ғасырдың басында еуропалықтардың қоныстануына дейін Уадавурунг ұлтының жергілікті австралиялық тайпалары мекендеген. 1803 жылы сотталған Уильям Бакли Салливан шығанағындағы қоныстан қашып, Белларин түбегінде 32 жыл бойы Вадавурунг халқының арасында өмір сүрді. 1835 жылы Джон Бэтмен Инденттед-Хедті өзінің базалық лагері ретінде пайдаланды, бірнеше жұмыскерін қалдырып, Тасманияға (сол кезде Ван Димен жері деп аталған) қосымша жабдықтар мен отбасын алу үшін қайтып келді. Осы жылы Бакли Джон Хелдер Уедж басқарған топқа бағынды, кейіннен лейтенант-губернатор сэр Джордж Артур оны кешірді және оған жергілікті тұрғындарға аудармашы болып қызмет ету лауазымы берілді. 1850 жылдарға қарай түбек «колонияның астық қоймасы» деп белгілі болды, ал Портарлингтон бидай өнеркәсібінің маңызды орталығына айналды. Көлік Порт-Филип шығанағы арқылы теңіз жолымен жүзеге асырылды, себебі жолдар нашар болған. 1870 жылдары түбекке экскурсиялық сапарлар басталды, туристер Мельбурннен кемелермен келіп, шығанақта балық аулау мен жүзудің қуанышын баяндады, ал жағалаудағы қалалар маңызды демалыс орындарына айналды. 1879 жылы Викторияда Оңтүстік Джилонг станциясынан Драйсдейл мен Куинсклиффке дейінгі алғашқы тармақ темір жолы салынды. Ауыл шаруашылығы өндірісінің өсуін ынталандырып, сонымен қатар жол бойындағы қалаларға бағытталған кемелердің қозғалысын азайтып, бұл желі 1976 жылға дейін жабылмады. Соңғы жылдары жолдардың жақсаруына байланысты түбек Гиллонгта жұмыс істейтін адамдар арасында танымал болды, Леопольд, Драйсдейл және Оушен Гроув сияқты қалалардың халқы өсті. «Теңіздік өзгеріс» демографиялық құбылысы да өсудің артуына ықпал етті. Қызығы, «SeaChange» австралиялық телесериалы түбектің әртүрлі жерлерінде, әсіресе Барон-Хедсте түсірілді, бұл түбекте туризмді дамытуға көмектесті. Түбек қоршаған ортаға жауапкершілікпен қарау және тұрақтылыққа қатысты көзқарастарды көрсетуде, бұл Морнингтон түбегіне ұқсас.

География

Белларин түбегі – Порт-Филлипке қарай шығыс және солтүстік-шығыс бағытта ұзарақ бойға жатқан, көлбеу немесе орташа көлбеулі жер бедері. Түбек әдетте Торквей қаласы мен Джилонг қаласының шығысы арасында басталады деп есептеледі. Оның солтүстігін Корио шығанағы және Сыртқы Порт, солтүстік-шығысын және шығысын Порт-Филлип, оңтүстік-шығысын Рип, ал оңтүстігін Басс бұғазы қоршап тұрады. Түбектің шығыс аймақтарында Рип, Лонсдейл шығанағы, Суан шығанағы, Суан аралы, Қоян аралы және басқа да көптеген кішкентай аралдар сияқты бірнеше шығанақтар мен аралдар орналасқан. Орталық және солтүстік-шығыс аймақтарында ірі өзендер, таулар немесе маңызды жер бедері жоқ, жер беті жұмсақ толқындармен сипатталады. Түбектің батыс аймағындағы ең айқын ерекшелік – Барвон өзені, ол Барвон Хедс тұсында Басс бұғазына құятын бірнеше ірі көлдер мен кең батпақтар арқылы ағып өтеді.

Геология

Белларин түбегінің көтерілген бөлігі 150 метрден төмен биіктіктегі, өте аз тілімделген, толқынды жазықтықты құрайды. Палеогеннің Ескі вулканикалық жыныстарының қалдық базальттарынан ағатын сулар, биік платода шамалы радиалды үлгімен таралады. Керлвис моноклинінің оңтүстік жиегінде, түбек шегінің солтүстік бөлігін құрайтын, терең үгілген кредалық Отвей тобының тас шығуынан тар жолақ пайда болады. Моноклиннің солтүстік жиегінде көшкін мен тар шатқалдар қалыптасқан. Жазғы неоген дәуірінің теңіз құмдарының қабаты Белларин блогының оңтүстік бөлігін жабады. Түбек топырағының көп бөлігі сұр қоңыр, шөгінді құмды топырақтан тұрады, олар орташа және ауыр текстуралы сазбен жамылған. Белларин төбелері – ауыр қара, өзін-өзі мульдалайтын сазды топырақтары интенсивті егін өндірісіне өте қолайлы, маңызды айырмашылықты құрайды. Суан шығанағының жағалауында шыны жасауға арналған қабықша кеніші маңызды өнеркәсіп саласы болды. Брюштейл және рингтейл опоссумдар (Wadawurrung тілінде: Брюштейл үшін 'Walert', рингтейл үшін 'Barnong') бұл аймаққа тән және елді мекендерде тіршілік етеді, ал батпақты валлабилер Оушен Гроув табиғат қорығында мекендейді. Бұл жерге киттер (оңтүстік жұп және оңтүстік дөңгелек жүзбек), эндемикалық Буррунан дельфиндері, австралиялық теңіз арыстандары мен австралиялық теңіз мысықтары келіп тұрады.

Демография

Жарты арал шамамен 70 000 тұрғыны бар екі жергілікті әкімшілік аймақпен жабылған. Автобус: McHarry's Buslines компаниясы басқаратын Bellarine Transit System жарты аралдағы қалаларға автобус арқылы қоғамдық көлікті ұсынады. Поезд: Queenscliff темір жолы енді тұрғындар тасымалы үшін жұмыс істемейді, бірақ Bellarine темір жолы бұрынғы Виктория темір жолының желісі бойынша Drysdale мен Queenscliff арасында туристік қызметтерді жүзеге асырады. Оның қасында Geelong қаласына дейін жалғасатын Bellarine Rail Trail орналасқан. Велосипед: Bellarine Rail Trail Оңтүстік Geelong станциясынан Queenscliff-ке дейін созылады және жабық және сапалы қиыршық тас жабындарынан тұрады. Қашықтығы 32 км. Bellarine аймағында велосипедпен жүру кең таралған, ал кейбір жолдарда арнайы велосипед жолақтары бар.

Коммуналдық қызметтер

Оңтүстік жағалаудағы Блэк-Рок (Бреамлеа маңы) – Джилонг қаласының канализациялық суларын мұхитқа шығаратын негізгі құбырдың орны. 1915 жылы ашылған ол баста, канализациялық сулар тазаланбастан мұхитқа төгіліп келген. 1970 жылдары алғашқы сүзгі жүйесі орнатылды, ал 1980 жылдары қазіргі зауыт, жаңартылған сүзгі жүйесімен және 1,2 шақырымдық мұхит құбырымен бірге салынды. Зауыт 1997 жылы қайта жаңартылып, екінші деңгейлі сүзгі енгізілді, сондай-ақ Torquay гүл шаруашылығына қайта өңделген суды жеткізу үшін құбыр желісі орнатылды. Бремлеадағы Блэк-Рок жолында 60 кВт қуаттылықтағы жел генераторы орналасқан. 1987 жылдың қараша айында Виктория штатының сол кездегі Мемлекеттік электр энергиясы комиссиясы және Виктория күн энергиясы кеңесі (қазір Energy Victoria) тарапынан демонстрациялық мақсатта орнатылған бұл генератор 1994 жылы Мельбурнның балама технологиялар қауымдастығына сатылды. 2003 жылдың 17 мамырында сағат 12:00-де ылғал, тұз және электр тізбегінің қысқа тұйықталуынан электр генераторының күйіп кетуіне байланысты электр энергиясын өндіру тоқтатылды. Жел генераторы бүгінгі күнге дейін өз орнында сақталып тұр.