Ресей суретшісі Николай Касаткин және әлеуметтік реализмнің негізін қалаушысы
Nikolay Kasatkin
Ресей суретшісі Николай Касаткин: реализм негізін қалаушы, Мәскеу сурет мектебінің профессоры. "Шіркеу есігі алдындағы сұраныштар" картинасымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Николай Алексеевич Касаткин (13 желтоқсан 1859, Мәскеу – 17 желтоқсан 1930, Мәскеу) – ресейлік суретші, Ресейде әлеуметтік реализмнің негізін қалаушылардың бірі саналады.
Russian painter
Nikolay Alekseyevich Kasatkin (Russian: Никола́й Алексе́евич Каса́ткин; 13 December 1859, Moscow – 17 December 1930, Moscow) was a Russian painter; considered to be one of the founders of Social Realism in Russia.
Өмірбаян
Әкесі – гравёр және литограф. 1873–1883 жылдары Василий Перов пен Илларион Прянишниковтың басшылығымен Мәскеу сурет, мүсін және сәулет мектебінде оқыды. Мектепті бітірген соң «Шіркеу есігі алдындағы тіңшілер» атты суреті үшін медаль алды. 1891 жылы «Передвижниктер» көрмесіне қатыса бастады, ал 1894–1917 жылдары өз альма-матерінде оқытушы болып жұмыс істеді. 1883 жылдан бастап отыз жыл бойы Иван Ситинмен бірге жұмыс істеді, оның танымал альманахтары мен күнтізбелеріне иллюстрациялар жасады және литография сабақтарын берді. Сонымен қатар, ол 1905 жылғы Реформаның 50 жылдығына арналған «Ұлы реформа» энциклопедиясына және «Суреттердегі орыс тарихы» атты жинаққа үлес қосты. 1903 жылы Императорлық өнер академиясының мүшесі болды. 1900 жылғы «Exposition Universelle» көрмесінде күміс медаль жеңіп алды, сондай-ақ 1904 жылғы Луизиана сатып алу көрмесіне қатысты. Келесі жылы 1905 жылғы революциядан шабыттанған бірқатар туындыларын жасады. Қазан революциясынан кейін оның мектебі жабылып, кейін «Свомас» құрамына «Екінші еркін өнер студиясы» ретінде қосылды. Дегенмен, Сокольники аудандық кеңесінің білім бөлімінде мұғалімдік қызметін жалғастырды. 1923 жылы Азамат соғысынан кейін алғашқы «Республиканың халық суретшісі» атағын алды және АХРР (Суретшілер қауымдастығы) мүшесі болды. 1924 жылы Англияға барып, ондағы пролетариаттың өмірін зерттеді. Екі жылдан кейін «Революция мұражайына» (1998 жылдан бері «Ресейдің заманауи тарихының мемлекеттік орталық мұражайы») портреттер салды. Ол өнерде социалистік реализмнің алға басушыларының бірі саналады және кейде «Суретшілердің Горькийі» деп аталды. Ол жоғарыда аталған мұражайдағы соңғы суретін таныстырып жатқанда кенеттен қайтыс болды. 1956 жылы Кеңес Одағы оның құрметіне 40 копекке номиналды ескерткіш пошта маркасын шығарды. 1971 жылы оның шахтада жұмыс істейтін әйел суреті совет суретшілерінің туындылары сериясының бір бөлігі ретінде 6 копек маркада бейнеленді. Мәскеудегі бір көшеге оның есімі берілген.
His father was an engraver and lithographer. From 1873 to 1883 he studied at the Moscow School of Painting, Sculpture and Architecture with Vasily Perov and Illarion Pryanishnikov. Upon graduating, he received a medal for his painting "Beggars at the Church Door". In 1891, he began exhibiting with the Peredvizhniki and, from 1894 to 1917, was a teacher at his alma mater. For thirty years, beginning in 1883, he worked with Ivan Sytin, providing illustrations for his popular almanac/calendars and teaching lithography. He also contributed to ru (The Great Reform), an encyclopedia that celebrated the fiftieth anniversary of the Emancipation, and a collection called "Russian History in Pictures". In 1903, he became a member of the Imperial Academy of Arts. He participated in the Exposition Universelle (1900), where he won a silver medal, and the Louisiana Purchase Exposition (1904), among others. The following year he produced a series of works inspired by the Revolution of 1905. After the October Revolution, his school was closed and later incorporated into "Svomas" as the "Second Free Art Studio". He continued teaching, however, for the Department of Education of the Sokolniki District Council. In 1923, following the Civil War, he was named the first "People's Artist of the Republic" and became a member of the AKhRR (Association of Artists). In 1924, he went to England to document the lives of the proletariat there. Two years later, he created portraits for the "Museum of the Revolution" (since 1998, the "Государственный центральный музей современной истории России"). He is considered to be one of the forerunners of Socialist Realism in the arts and was sometimes called the "Gorky of Painters". He died suddenly while giving a presentation of his latest painting at the above Museum. In 1956, the Soviet Union honored him with a 40 kopeck commemorative postage stamp. In 1971, his painting of a female mine worker was featured on a 6 kopeck stamp as part of a series of works by Soviet artists. A street in Moscow has been named after him.