Олимпиаданың алғашқы афроамерикалық алтын жүлдегері Джон Тейлор

Кіріспе

Американдық спортшы Джон Бакстер Тейлор (John Baxter Taylor Jr.) (3 қараша 1882, Вашингтон, Колумбия округі – 2 желтоқсан 1908, Филадельфия, Пенсильвания) – американдық жеңіл атлетика спортының шебері, Олимпиада ойындарында алтын медальді жеңген алғашқы афроамерикалық.

Өмірбаян

Доктор Тейлор Вашингтон қаласында бұрынғы құлдардың отбасында дүниеге келді. Отбасы Филадельфия, Пенсильвания штатына қоныс аударды, ол мемлекеттік мектептерде оқып, 1902 жылы Орталық орта мектепті бітірді. Ол бір жыл Филадельфиядағы Браун дайындық мектебінде оқыды, онда ол елдегі ең жылдам жарты мильге жүгіруші орта мектеп оқушысы болды. Пенсильвания университетінің Уортон қаржы мектебінде (1907 жылғы түлектер) бірінші курсқа түскен кезде, ол IC4A (Американың әуесқой спортшыларының қауымдастығы) жарысында ширек мильге жүгіруде чемпион атанды. 1907 жылы ол өзінің жеке нәтижесін жақсартты және ICAAAA ширек мильге жүгіруде қайтадан чемпион болды. Ол Пенсильвания университетінің ветеринариялық медицина мектебін (1908 жылғы түлектер) бітіріп, алғашқы қара нәсілді студенттік ұйым Sigma Pi Phi мүшесі болды. Ол Нью-Йорктегі ирланд-американдық спорт клубына қабылданып, оның ең көрнекті афроамерикалық мүшесіне айналды.

1908 жылғы Олимпиада ойындары

Тейлор 1908 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарында ерлер арасында алтын медаль жеңіп алған эстафета командасының мүшесі болды. Ол үшінші кезеңде 400 метрге жүгірді. Ол Уильям Гамильтон мен Нейт Картмелл (Пенсильвания университетінің спортшылары) және Мел Шепардтың (Браун дайындық мектебінің спортшысы) артынан жүрді. Бірінші кезеңде де, финалда да Тейлор Картмеллден эстафеталық жетекшілікті алып, Шепардқа берді. Команда екі жарыста да 3:27.2 және 3:29.4 есебімен жеңіске жетті. Тейлор Олимпиада алтын медалін жеңген алғашқы афроамерикалық болды. Оның финалдағы уақыты 49,8 секундты құрады. 1908 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында ерлер арасындағы 400 метрлік жүгіруде финалға өтті, іріктеу кезеңін 50,8 секундпен, жартылай финалды 49,8 секундпен жеңіп алды. Бірінші жарыста Тейлор төрт жүгірушінің арасында соңғы орынды иеленді. Бірақ, оның командаласы Джон Карпентер британдық жүгіруші Уиндхам Халсвеллге кедергі келтірді деген айыптамамен дисквалификацияланды және жарыс Карпентерсіз қайта өткізілуге тиіс болды. Карпентердің дисквалификациясына наразылық білдіріп, Тейлор және америкалық Уильям Роббинс екінші финалға қатысудан бас тартты. Уиндхам Халсвелл екінші финалда жалғыз өнер көрсетіп, 50 секунд көрсетіп, Олимпиада тарихындағы жалғыз рет жеңіске жетті және алтын медальмен марапатталды. Лондон Олимпиадасынан оралғаннан кейін бес айдан аспаған уақыт ішінде Тейлор 1908 жылғы 2 желтоқсанда 26 жасында обадан қайтыс болды. Ол Пенсильвания штатының Коллингдейл қаласындағы Едем зиратына жерленген. "Нью-Йорк Таймс" газетінде оның қазасы туралы хабарда оны "әлемдегі ең ұлы қара нәсілді жүгіруші" деп атады. Тейлордың ата-анасына жазған хатында Гарри Портер, Ирландиялық-Америкалық Атлетика клубының мүшесі және 1908 жылғы АҚШ Олимпиада командасының уақытша президенті былай деп жазды: Джон Тейлор өзінің еңбегімен спортшы емес, адам ретінде танылды. Кемтарлықсыз, мейірімді және жақсы мінезді, жылдам жүгіруші, әйгілі спортшы барлық жерде жақсы көрілді. Ол өзінің жасының жарқыны болды. Оның жеңіл атлетикадағы жетістіктері, білімі және адалдығының үлгісі мәңгілік болады, мүмкін, Букер Т. Вашингтонның үлгісімен теңестіріледі.

Taylor was a member of the gold medal winning men's medley relay team at the 1908 Summer Olympics in London. He ran the third leg, performing the 400 meters. He followed William Hamilton and Nate Cartmell (fellow athletes from the University of Pennsylvania) and was followed by Mel Sheppard (a fellow athlete from Brown Preparatory School). In both the first round and the final, Taylor received a lead from Cartmell and passed one on to Sheppard. The team won both races, with times of 3:27.2 and 3:29.4. Taylor was the first African American to win an Olympic gold medal. His split for the final was 49.8 seconds. He advanced to the finals in the men's 400 metres race at the 1908 Summer Olympics, winning his preliminary heat with a time of 50.8 seconds and his semifinal with 49.8 seconds. In the first running of the race, Taylor came in last place out of the four runners. However, teammate John Carpenter was disqualified after being accused of obstructing British runner Wyndham Halswelle and the race was ordered to be repeated without Carpenter. In protest at Carpenter's disqualification, Taylor and fellow American William Robbins refused to compete in the second final. Wyndham Halswelle ran the second final alone, with a time of 50 seconds, and was awarded the gold medal in the only walkover in Olympic history. Less than five months after returning from the Olympic Games in London, Taylor died of typhoid fever on 2 December 1908 at the age of 26. He is interred at Eden Cemetery in Collingdale, Pennsylvania. In his obituary, The New York Times called him "the world's greatest negro runner." In a letter to Taylor's parents, Harry Porter, fellow Irish American Athletic Club member and acting President of the 1908 U. S. Olympic Team wrote: It is far more as the man (than the athlete) that John Taylor made his mark. Quite unostentatious, genial, (and) kindly, the fleet footed, far famed athlete was beloved wherever known As a beacon of his race, his example of achievement in athletics, scholarship and manhood will never wane, if indeed it is not destined to form with that of Booker T. Washington.