Шотландиялық уағызшы Д Duncan Campbell және Гебрид аруаққуы
Duncan Campbell (revivalist)
Дункан Кэмпбелл – шотланд сунгіші, Гебрид аймағындағы діни жаңарудың көшбасшысы. 1925 жылы Faith Mission-нан кетіп, үйленді. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд евангелисі Дункан Кэмпбелл (13 ақпан 1898 – 28 наурыз 1972) – шотланд евангелисі, ол Льюис оянуы немесе Гебрид аралдарындағы қайта жаңғырудың басшысы ретінде ең жақсы танымал, бұл 20 ғасырдың ортасындағы діни қайта жаңғыру.
Scottish evangelist
Duncan Campbell (13 February 1898 28 March 1972) was a Scottish Evangelist, who is best known for being a leader in the Lewis Awakening or Hebrides Revival, a mid 20th century religious revival in the Scottish Hebrides.
Ерте өмір
Кемпбелл Шотландияның биік таулы аймағындағы Ардчатан ауданындағы Бендерлохтағы Блэккрофтс елді мекенінде дүниеге келді және 1913 жылы "Иман Миссиясының Паломниктері" арқылы сенімге келді. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы әскери қызметтен кейін ол Иман Миссиясымен оқып, олармен бірге қызмет етті, негізінен Шотландияның таулы жерлерінде және аралдарында, соның ішінде Скай аралында. Ол бұл үшін ана тілі болған гэль тілінде еркін сөйлей білуімен жабдықталған еді. 1925 жылы Кемпбелл Иман Миссиясынан кетіп, бұрыннан таныс Шона Грейге үйленді. Ол денсаулығына байланысты Алжир Миссиялық тобында екі жыл қызметтен кейін отанына оралған еді. Ол Скайдағы Ардвасар Біріккен еркін шіркеуінде миссионер болып қызмет етті, бірақ шіркеудің Шотландия шіркеуімен бірігуіне қарсылық танытты, нәтижесінде лауазымынан бас тартуға мәжбүр болды. Кемпбеллдің келесі қызметі Пасхалық Росс аймағындағы Баллитордегі шіркеуге қызмет ету болды, ол да бірігуге қарсы болды және Біріккен еркін шіркеу үшін жаңа шіркеу салды, онда ол Фолкирктегі Біріккен еркін шіркеуге шақырылғанға дейін қызмет етті. 1942 жылы ол онда жұмыс істеп жүрген кезде Кемпбелл пасторлыққа бекітілді. Кейін ол бұл кезеңді "рухани шөлде өткен, адасу жылдары" деп сипаттады.
Campbell was born at Blackcrofts at Benderloch in the parish of Ardchattan in the Scottish Highlands, and came to faith through "Pilgrims" of the Faith Mission in 1913. After military service during the First World War, he trained with the Faith Mission and served with them, mainly in the Highlands and Islands of Scotland, including on the island of Skye. He was particularly equipped for this as a native Gaelic speaker. In 1925, Campbell resigned from the Faith Mission and married Shona Gray, whom he had long known. She had just returned for health reasons from two years service with Algiers Mission Band. He served as a missionary at the United Free Church at Ardvasar on Skye, but dissented from that church's union with the Church of Scotland with the result that he had to give up his post. Campbell's next post was ministering to a church at Balintore, Easter Ross which had also dissented from the union, building a new church for the continuing United Free Church where he ministered until he accepted the call to the United Free Church at Falkirk. In 1942, during his work there, Campbell was ordained as a minister. He later described this period as 'years of backsliding a barren spiritual wilderness'.
Льюис оянуы
1949 жылы Кэмпбелл Фейт Миссиясына қайта қосылуға шақырылды, олар оған Эдинбургте үй берді. Бірақ, оның қызметі оны 25 жыл бұрын жұмыс істеген Скайға қайтарды, ол Эдинбургке мотоциклмен сапарлап тұрды. Бұл жұмыс табысты болды, нәтижесінде көптеген адамдар Мәсіхке иман келтірді. Ол осы жұмысқа толыққанды берілгенде, Гебрид аралдарындағы Льюис аралына бару туралы шақыру алды. Алғашқыда ол бұл шақыруға қарсылық көрсетті, бірақ Скай аралдарында мүмкіндіктер жабылып, оған баруға жол ашылды. Шақыруды сегіздің қырқасындағы, гэль тілінде сөйлейтін екі қарындастың дұғасымен дін қызметкері Джеймс Мюррей МакКей жасады, олар жаңаруды күтіп жүрген. Кэмпбелл үшінші шақыруды ғана қабылдады. Келесі жылдары ол ауылдарды аралап уағыз айтты, көптеген адамдар Мәсіхке сенді. Бір күні Кэмпбелл Солтүстік Ирландияның Бангор қаласындағы Хамильтон-роуд пресвитериан шіркеуінде өткен Фейт Миссия конгресінде басты уағыздаушы болды. Ол ертеңгі күні жабылу жиналысында сөйлеуге міндетті болса да, бірден кеткені жөн деген сезімге ие болды. (Шақыру бойынша) ол Харрис аралының жанындағы Бернерей аралына барды, онда ол жергілікті шіркеудің ескі ақсақалымен (сол кезде дін қызметкері болмаған) кездесті, ол Кэмпбеллдің келетініне сонша сенгендіктен, Кэмпбелл уағыз айтатын жиналыстарды бұрыннан жариялаған еді. Бірнеше күндік жиналыстардан кейін арал тұрғындарының арасында Құдайға деген жаңа сезім пайда болды. Льюис аралындағы оқиғалар туралы сенімсіз хабарлардан кейін ол осы жаңарудың ресми есебі ретінде «Льюис оянуы» атты кітапша жариялады.
In 1949, Campbell felt called to rejoin the Faith Mission, which provided him with a house in Edinburgh. However, his ministry took him back to Skye, where he had worked 25 years before, travelling to and from Edinburgh by motorcycle. This work was successful, leading to people being converted to Christ. He was thoroughly engaged in that work when he received the call to go to the Isle of Lewis in the Outer Hebrides. He initially resisted this call, but doors closed in Skye, opening the opportunity for him to go. The call came from the Reverend James Murray MacKay, at the prompting of two Gaelic speaking sisters in their eighties, who had been praying for revival. It was only at the third invitation that Campbell accepted. Over the following years he traveled from village to village preaching with many people being converted. On one occasion Campbell was the main preacher at the Faith Mission Convention at Hamilton Road Presbyterian Church in Bangor, Northern Ireland, when he suddenly felt that he must leave at once, despite being engaged to speak at the closing meeting there the next day. He went (according to the call) to the island of Berneray off Harris, where he met an elder of the local church (then without a minister), who was so convinced that Campbell was coming that he had already announced the meetings at which Campbell was to preach. After several days of meetings, suddenly the island was gripped with a new awareness of God. After unreliable reports of events on Lewis, he published a booklet, The Lewis Awakening, as an official account of this revival.
Кейінгі қызметі және өлімі
1958 жылы Кэмпбелл Фейт Миссиясының оқу үйі мен Эдинбургтегі Библия колледжінің директоры болып шақырылды, онда ол бірнеше жыл қызмет етіп, содан кейін зейнетке шықты. Зейнеткерлікте ол Ұлыбритания, Ирландия, Оңтүстік Африка, АҚШ және басқа да елдердегі конвенцияларда, соның ішінде өзі негізін салған Сторнуэй конвенциясында үнемі уағыз айтты. Ол Швейцариядағы Лозаннадағы «Жастармен Миссия» евангелистік мектебі сияқты колледждерде қонақ лекторы болып та жұмыс істеді және дәріс оқып жүргенде қайтыс болды.
In 1958, Campbell was called to become principal of the Faith Mission's Training Home and Bible College in Edinburgh, where he served for a number of years, before retiring. During his retirement, he was a regular preacher at conventions in Great Britain, Ireland, South Africa, the United States and elsewhere, including the Stornoway Convention, which he had founded. He was also a visiting lecturer at colleges, such as Youth With A Mission's School of Evangelism at Lausanne in Switzerland, and died while lecturing there.
Теология
Кемпбелл Киелі Рух жұмысының екі маңызды тұсы туралы ашық айтты. Біріншісі, оның ойынша, нағыз қайта жандану – бұл тек шіркеу мүшелеріне ғана емес, сонымен қатар айналасындағы қоғамға да көзге көрінетіндей әсер ететін Құдайдың іс-қимылы (жұмыстар тоқтауы, барлардың жабылуы, қылмыс азайуы сияқты). Екіншісі – күнадан тазарудан кейін Киелі Рухпен шомылудың анық және терең сезімі. Оның жақындықтару жиындарындағы практикасы әдеттегідей шақыру емес, адамдарды дұға ету үшін және Құдай іздеу үшін басқа бөлмеге шақыру болды. Льюис аймағындағы қызметінде ол діни ағымдардың шекараларын басып өтуге тырысты, бірақ бұл кейде қиынға соқты. Дункан Кемпбелл бәрінен бұрын дұғашыл адам болды және күнделікті күнін дұға және Киелі кітапты оқумен бастайтын.
Campbell was outspoken about two aspects of the work of the Holy Spirit. The first was that, in his view, a true revival was a move of God that affected, not only church members, but the surrounding community in a way that was visible to all parties concerned (work stopping, bars closing, crime ceasing, etc.). The second was the definite and profound experience of the baptism of the Holy Ghost subsequent to conversion. His practice in evangelistic meetings was not to make the usual altar call, but to invite people to come to another room to pray and seek God. In his ministry in Lewis, he sought to transcend denominational boundaries, but this was at times difficult. Duncan Campbell was, before everything else, a man of prayer and almost invariably started the day with a period of prayer and study of the Bible.
Фильмде
2008 жылы шыққан "Ұлы христиандық қайта өрлеулер" атты деректі фильмде Дункан Кэмпбеллдің Гебрид аймағындағы қайта өрлеу кезіндегі оқиғасы айтылады. Фильмнен үзінді: "Дункан Кэмпбелл былай деді: "Қайта өрлеу – Құдайға толыған қауым". Кэмпбелл Құдайдың Рухы қауымға түсіп, оның ішінде әрекет ететінін өз көзімен көрді және Киелі Рухтың қалауынша әрекет етуіне жол берді. Оның сөздерімен айтқанда, "Кездесуге жақындамас бұрын, адамдардың 75 пайызы Құдайдың күшімен керемет түрде құтқарылды!"".
The story of Duncan Campbell during the Hebridean Revival is told in the 2008 documentary film Great Christian Revivals. An extract from the film: "Duncan Campbell said, 'Revival is a community saturated with God.' Campbell witnessed first hand the Spirit of God descending upon a community and learned to let the Holy Spirit have His way. In his own words, 'Seventy five percent (of the people) were gloriously saved before they came near a meeting the power of God was moving!'"