Германиядағы Оберхаус бекінісі

Кіріспе

Германиядағы бекініс

Veste Oberhaus – 1219 жылы салынған бекініс. Көптеген жылдар бойы ол Пассау епископының бекінісі болды. Қазір бұл жерде мұражай, жастар жатақханасы және мейрамхана орналасқан, сондай-ақ 1934 жылдан бері ашық аспан астындағы театр бар. Бекініс Дунай өзенінің сол жағындағы тау жотасында (St. Georgsberg), Дунай мен Ильц өзендерінің арасында орналасқан және Дунай арқылы қарама-қарсы жатқан ескі Пассау қаласына үстемдік етеді. Оберхаустың төменгі жағында, екі өзеннің арасындағы мүйісте Veste Niederhaus бекініс жүйесінің бір бөлігі орналасқан.

Тарих

Қала 1219 жылы Пасаудың алғашқы билеушісі Ульрих II Санкт-Джорджға арналған бұрынғы шағын ғибадатхананың орнында салған. Мақсаты – епископтықтың әскери күшін көрсету, 1217 жылы берілген епископтың қасиетті Рим империясының сайлаушысы мәртебесін нығайту, сондай-ақ сыртқы жаулардан және ішкі қауіптерден – Пасаудың еркін императорлық қала мәртебесін алуды қалаған азаматтар сияқты төңкерістерден қорғау болды. Ғасырлар өте келе қоршау техникасы жетілдікке жеткендіктен, Veste Oberhaus 1255–56 жылдардан бастап бірнеше рет қайта жаңартылып, кеңейтілді, осылайша 13-дан 19 ғасырдың басына дейінгі бекініс құрылысының дамуын зерттеуге мүмкіндік берді. Фасадтағы "1499" деген жазу осы қайта құру жұмыстарының бірін көрсетеді. Ең маңызды қайта құру жұмыстарын Леонард фон Лайминг, Кристоф фон Шахнер, Урбан фон Треннбах және Иоганн Филипп фон Ламберг жүргізді. Олардың басшылығымен қамал готикалық цитадельден ерте Ренессанс дәуіріндегі князьдік резиденцияға, "бекінілген князьдік сарайға" және, ақырында, түріктердің шапқыншылық кезінде аймақтық қамалға және аристократиялық мәртебенің символына айналды. 1990 жылдардағы археологиялық зерттеулер 17 ғасырға жататын тұрғын мұнараның іздерін ашты. Бұл Schanzlbrücke көпірінен Дунай арқылы қол жетімді. Басты қақпа, Равелинтор, кардинал Иоганн Филипп фон Ламбергтің гербін алып жүр және 1703 жылы салынған. Одан 1674–1740 жылдары салынған барокко стиліндегі қамалды – Кронверкке және негізінен 16 ғасырға жататын екінші қорғаныс аймағына жол ашылады. Бұл орталық қорғаныс шеңберінен Burgstraße басты күзет мұнарасының (шамамен 1350 жылы салынған) басынан өтеді және 1433 жылы салынған мұнара арқылы басты қамалға апаратын көпірге дейін созылады. Осы жердегі қақпа мұнарасында 1440 жылғы жазбасы бар Епископ Леонард фон Лаймингтің гербі бейнеленген. Сыртқы ауланы қоршап тұрған ғимараттар 16 ғасырға жатады. Ішкі ауладағы Киелі Георгий шіркеуінде ерте және жоғары готикалық фрескалар бар және қамал салынғанға дейін салынған; ол барокко стилінде қайта жаңартылды. 1934 жылдың сәуірінде бұрынғы офицерлер бағы ашық ауадағы кафеге айналды, онда көптеген нацистер қонаққа шақырылды. Барокко дәуіріндегі алдыңғы бекіністердің орнына Thingplatz ашық аспан астындағы театр салынды. Төртінші шеңбердің шамамен пішініндегі амфитеатр түріндегі бұл театр Людвиг Мошамердің жобалауымен салынды, шамамен 6000 орындыққа және шамамен 18000 тұрған орынға ие болды. Іргетасы 1934 жылдың 26 тамызында қаланды, ал салтанатты ашылуы 1935 жылдың 22 қыркүйегінде өтті. Алғашқы қойылым Ханс Бауманның "шекаралық маркалардың шаруаларын" құрметтейтін "Für unsere Treue gibt es keinen Tod" ("Біздің адалдығымызға өлім жоқ") атты туындысы болды. 1937 жылы Эберхард Вольфганг Мёльлердің Frankenburger Würfelspiel пьесасы қойылды; бұл Пасаудан алыс емес жерде болған оқиғаға қатысты және жыл сайын қайта қойылмақ болған, бірақ австриялықтардың саяси қарсылығы оған кедергі келтірді. 1938 жылы 1927 және 1928 жылдары туған 85 ұл мен 162 қыз Гитлер жастарының қатарына ант берді. 1940 жылдың шілдесінде Ханс Бауманның соңғы пьесасы "Рюдигер фон Бехеларен" қойылғанда, 2000 Гитлер жасы сахнаға шықты. Театр Екінші дүниежүзілік соғыстан бері қайтадан пайдалануға берілді. 1938 жылдың сәуірінде Пасау өзінің қонақ бөлмесін ашты, онда нацистік саяхатшылар қабылданатын. Аймақтық "Донаузейтунг" газеті "Оберхаус Георгий шіркеуінің" кейбір ерекшеліктеріне таң қалды. Онда германдық Воттан құдайының ежелгі жауынгерлік белгілері осы қасиеттіге ауыстырылғаны айтылды. 1939 жылдың ақпанында Маргарет Шнайдер Райхел қаладан және Пасау ауданынан барлық ортс-, Целлен- және Блок Фрауэншафтлитерендерін Весте Оберхаустағы демалыс семинарына шақырды. Сол жерде олар Крайслайтерді тыңдады, содан кейін Майнкофеннен келген доктор Пол Рейс үш сағат бойы сөз сөйледі. Басты тақырыптар – ұлттық-социалистік мемлекеттің халықты бақылауға алу үшін қабылдап жатқан "қажетті шаралары" болды.

The fortress was built in 1219 by Ulrich II, the first prince bishop of Passau, at the location of a previously existing chapel dedicated to St. George. The intention was to express the military strength of the bishopric and support the bishop's status as an elector of the Holy Roman Empire, granted in 1217, and also to protect against both external enemies and internal threats such as those citizens of Passau who wished to acquire the independent status of a free imperial city. As siege techniques improved over the centuries, Veste Oberhaus was repeatedly renovated and extended, beginning in 1255–56, so that it offers an opportunity to study fortification techniques from the 13th through the early 19th century. The inscription "1499" prominent on the facade refers to one of these renovations. The most significant rebuilding took place under Leonhard von Laiming, Christoph von Schachner, Urban von Trennbach and Johann Philipp von Lamberg. Under them, the fortress developed from a Gothic citadel to an early Renaissance princely residence, a "fortified princely castle" and, finally, in the era of invasion by the Turks, a regional fortress and symbol of aristocratic status. Archeological investigations in the 1990s revealed traces of a 17th century residential tower. from the Schanzlbrücke Danube bridge. The main gate, the Ravelintor, bears the arms of Cardinal Johann Philipp von Lamberg and was built in 1703. This leads to the Kronwerke, a Baroque bailey constructed in 1674–1740, and a second defensive area dating mostly to the 16th century. From this middle defensive ring, the Burgstraße leads past the main watchtower (built around 1350) and across a drawbridge through a tower built in 1433 to the main fortress. The gate tower at this point bears the arms of Prince Bishop Leonhard von Laiming dated 1440. The buildings encircling the outer courtyard are 16th century. The church of St. George in the inner courtyard has early and high Gothic frescoes and predates the fortress; it was renovated in Baroque style. In April 1934, the former Officers' Garden became an outdoor cafe where many National Socialists were hosted. The Baroque era forward fortifications were replaced by a Thingplatz open air theatre. In the form of an amphitheater in the approximate form of a quarter circle, this was designed by Ludwig Moshamer and had approximately 6,000 seats and room for approximately 18,000 standees. Ground was broken on August 26, 1934, and the facility was dedicated on September 22, 1935. The inaugural performance was of a work by Hans Baumann honoring "farmers of the border marches" and entitled Für unsere Treue gibt es keinen Tod (for our loyalty there is no death), with a cast of 1,600. In 1937 Eberhard Wolfgang Möller's Frankenburger Würfelspiel was performed; this concerned an event that happened not far away from Passau, and was to have been repeated annually, but political objections by the Austrians prevented it. In 1938, 85 boys and 162 girls born in 1927 and 1928 were sworn in there as Hitler Youth. In July 1940, when Rüdiger von Bechelaren, the latest play by Hans Baumann, was staged, 2,000 Hitler Youth were integrated. The theatre since World War II has again been in use. In April 1938, Passau unveiled its Guest Suite, where National Socialist dignitaries were hosted. And the regional Donauzeitung marveled about some features at the Oberhaus George's Chapel. Ancient warrior insignia of the Germanic god Wotan, it stated, had been transferred to that Saint. In February 1939, Margarethe Schneider Reichel called all Orts , Zellen and Block Frauenschaftsleiterinnen from the city and the Passau district to a weekend seminar at Veste Oberhaus. There, at the auditorium, they listened to the Kreisleiter before Dr. Paul Reiß from Mainkofen addressed them for three hours. The central topics were "necessary measures" that the National Socialist state was taking to control the population.