Кіріспе

Эдвард Майо "Кетфиш" Смит (17 қаңтар 1915 - 24 қараша 1977) – американдық бейсболшы, бас жаттықтырушы және скаут. Смит 39 жыл бейсбол карьерасын өткізді. Ол сондай-ақ "Майо Смит қоғамының" құрметіне аталды, бұл Детройт Тайгерс клубының халықаралық жанкүйерлер клубы, ол жыл сайын "King Tiger Award" сыйлығын тартады. Смит Филадельфия Филлиз (), Цинциннати Редс және Детройт Тайгерс () командаларының бас жаттықтырушысы болды, ол 662–612 бас жаттықтырушылық көрсеткішін жасады. 1968 жылы Тайгерс командасы 103–59 есебімен Америка лигасының (AL) жеңімпазы атанғаннан кейін, 12 ойынмен басымдықпен және 1968 жылғы әлем чемпионатына қатысып, Сент-Луис Кардиналсын жеңгеннен кейін "The Sporting News" журналының "Жылдың жаттықтырушысы" сыйлығын алды. ESPN Смиттың 1968 жылғы әлем чемпионатына Микки Стэнлиді қысқа тоғыздыққа (shortstop) ауыстыру шешімін спорт тарихындағы үшінші "батыл шешім" деп бағалады. Смит 1933 жылдан бастап 18 маусым кәсіби бейсбол ойнады, оның ішінде 1945 жылғы Филадельфия Атлетикасы құрамында МЛБ-да бір маусым өтті. Ол өзінің ең табысты жылдарын Халықаралық лигада Торонто Мейпл Лифс () және Буффало Байсонс () командаларында, ал Тынық мұхиты лигасында Портленд Биверс () командасында өткізді. Смит сонымен қатар 13 жыл Нью-Йорк Янкис ұйымында кіші лиганың бас жаттықтырушысы ретінде және 1958 жылдан 1970 жылға дейін "супер скаут" және "шешімдерді іздеуші" ретінде жұмыс істеді.

Алғашқы жылдар

Смит 1915 жылғы 17 қаңтарда Миссури штатындағы Нью-Лондон қаласында дүниеге келді, бұл қала Ханнибалдан оңтүстікке қарай 10 миль (16 км), ал Сент-Луистен солтүстік-батысқа қарай 100 миль (161 км) қашықтықта орналасқан шағын қала еді. 1920 жылы отбасы Миссури штатының Роллс округіндегі Савертон қалашығына көшті, онда Джордж Фредерик фермерлікпен айналысты. 1926 жылы, 11 жасында Смит отбасымен Флорида штатының Палм-Бич округіндегі Лейк-Уорт қаласына көшіп келді. Флоридада Смиттің әкесі ет дүкенінде касап немесе "ет кесуші" болып жұмыс істесе, анасы "құрғақ тауарлар" дүкенінде сатушы болып жұмыс істеді. Смит Лейк-Уорт орта мектебінде оқыды, онда ол футбол және баскетбол командаларының капитаны болды, сондай-ақ екінші және соңғы курстарда сынып жетекшісі болып сайланды. Ол 1932 жылы орта мектепті бітіріп, Палм-Бич округының "үздік оқушысы" атанды. Смиттің орта мектебінде бейсбол командасы болмағандықтан, ол Палм-Бич округы лигасындағы жартылай кәсіби "Елкс" командасында үшінші базада ойнады. Тағы бір дереккөз бойынша, Смит 1929 жылы Карл Фогельдің 47-ші постының, Жастар легионының жұлдыз командасының құрамында болған. 1940 жылдары Буффалода кәсіби бейсбол ойнап жүргенде, жергілікті радио хабаршысы Смитті бильярдқа ойнауға шақырды. Смит бірінші әрекетінде "жақтауды бұзып, 28 ұпай жинады".

Торонтолық кл.

1933 жылы 18 жасында Смит Халықаралық лиганың «Торонто Мейпл Лифс» клубымен келісімшарт жасады. Оны «Торонто» командасының менеджері Дэн Хаули тапты, ол қыстарын Палм-Бичте өткізетін еді. Хаули Смитті аутфилдер ретінде дамыту үшін тәжірибелі аутфилдер және болашақ Бейсбол Даңқы залына енетін Сэм Райсты тағайындады. Смит еске алды: «Содан кейін мен үшінші базадан гөрі аутфилдер ретінде көбірек ойнадым». 1933 жылғы маусымда Смит «Торонто» сапында 29 рет соққы жасап, үш рет ғана нәтижеге қол жеткізді. 1935 жылы Смит қысқа мерзімге «Мейпл Лифс» командасымен ойнады, 11 рет соққы жасап, екі рет ұрып алды. 1935 жылғы маусымның көп бөлігін «Уилмингтон» командасымен өткізді. «Уилмингтон» сапында 254 рет соққы жасап, 102 база ұрып, .315-ке жуық көрсеткіш жинады. Ол команда құрамына ілікпеді және 1936 жылғы маусымда Пьемонт лигасына қайтарылды. «Уилмингтон Пирайтс» Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласына көшіп, Смит 1936 жылғы маусымды «Дарем Буллз» командасында өткізді, 66 ойында .217 көрсеткіш жинады. Ол команданың негізгі аутфилдерінің бірі болды және аяғын жарақаттағанға дейін жақсы өнер көрсетті. 1937 жылғы маусымның соңында «The Sporting News» оның ойынын жоғары бағалады: «Өткен маусымда лигадағы ең жақсылардың бірі болған аутфилдке көптеген өзгерістер қажет емес. Мейо Смит үлкен жетістіктерге жетіп, 1938 жылы тамаша маусымды өткізуге дайын болуы керек. Ол допты керемет соқты және жақсы қорғаныс ойындары көрсетіп жатқанда, аяғының жарақаты салдарынан бірнеше аптаға алаңнан шығып қалды». Смит 1938 және 1939 жылдары «Мейпл Лифс» командасының негізгі аутфилдерінің бірі болды. 1939 жылы ол болашақ Бейсбол Даңқы залына енетін Хайни Мануш және Тони Лаззери сияқты ойыншылары бар «Мейпл Лифс» командасы сапында ойнады. Смит 1939 жылы .286 көрсеткіш жинады, бұл Мануштан 45, ал Лаззериден 59 ұпайға жоғары. 1939 жылғы маусымда Смит 148 ойында 196 база ұрып, 385 допты ұстап, 13 нәтижелі пас берді.

Буфлондар

1939 жылдың желтоқсан айында Смит «Мейпл Лифс» командасынан «Буффало Бисонс» командасына, «Детройт Тайгерс» клубының шаруашылық командасына, аутфилдер Джонни Тайлерге айырбасталды. Кейін «Буффало» клубының басқарушысы Стив О’Нилл бұл ауысуды «Буффалодағы үш жылдық мансабымдағы ең үздік келісім және жалпы мансабымдағы ең жақсыларының бірі» деп атады. Смит «Бисонс» командасына қосылғаннан кейін, өзінің қорғаныс ойынымен көрермендерді таң қалдырды. 1940 жылдың сәуір айында Флоридада «Детройт Тайгерс» командасына қарсы өткен көрсету ойынында Смит жасаған қабылдауды «Буффало» спорт жазушысы Сай Критцер 1954 жылы Уилли Мейстің «Ұстауын» қоса алғанда, өмірінде көрген ең керемет қабылдау деп атады. Тоғызыншы иннингте базалар толы болғанда, Хэнк Гринберг допты 475 футтан астам қашықтыққа, орталыққа қарай соқты. Критцердің сөзінше, «Смит үйге арқасын бұрып, қоршауға қарай шапқан. Ешкім оған допты ұстауға мүмкіндік бермеді. Бірақ соңғы қадамында ол секіріп, доп торға ілігіп қалды». 1941 жылы Смит оныншы иннингтің төменгі жағында екі аут болғанда үш ұпайлық хоум-ран соқты. «Бисонс» клубының басқарушысы Джон Стиглмайер өзінің ложасынан рельстен секіріп, Смит хоум-ран соққаннан кейін оның арқасын шапалақтау үшін алаңға жүгірді. Смит бұл шапалақтың «менің тынысымды әбден қалдырғанын» айтты. 1942 жылдың 25 наурызында Смиттің туған қаласы Флорида штатындағы Лейк-Уорттың 600 тұрғыны «Майо Смит күнін» тойлады. Сол күні «Бисонс» командасы Лейк-Уортта жаттығу ойынын өткізді. «Колумбус Ред Бердс» командасына 2:1 есебімен ұтылып, Смит сегізінші иннингте соққан жалғыз соққысымен «Бисонс» командасының жалғыз ұпайын енгізді. Смит 1942 жылы өзінің ең сәтті маусымдарының бірін өткізді. Ол мансабындағы ең көп – 154 ойынға қатысты, 11 хоум-ран соқты, .279-дық соққы көрсеткішін және .386-дық базаға шығу көрсеткішін жинады. Көбінесе орталық алаңда ойнап, 384 қабылдау жасады және 13 ассистенттік көрсетті. Смит құрамға оралып, аутфилде 136 ойынға қатысты. Оның әйелі Луиза бір тілшіге: «Майо тамақ ішкенде әрқашан аяқтарын суға малып отырады», - деді. Смит 1944 жылы бейсболдағы зиялылығымен және «ешқашан қателік жібермейтін немесе сигналды қабылдамайтын» ойыншы ретінде мақтауға ие болды.

Филадельфияның жеңіл атлетика командасы

1944 жылдың 1 қарашасында «Бисонс» командасымен сәтті өткен маусымынан кейін Смитті «Филадельфия Атлетикасы» командасының Конни Мак 5-ші ереже бойынша таңдады. Дегенмен, Смиттің үлкен лигада ойнау мүмкіндігі ауруға байланысты кейінгі жағдайға түсті. 1945 жылдың ақпан айында Смит ревматизмге шалдықты және жедел жәрдеммен Буффало қалалық ауруханасына жеткізілді. Ол үш апта ауруханада жатып, ауру қолдары мен иықтарына қонғанда 20 фунт (9 килограмм) салмақтан айрылды. 1945 жылдың наурыз айында «The Sporting News» басылымы Смит тағы алты апта бойы «жатып қалады» және 1945 жылы бейсбол ойнау үмітін жоғалтқанын хабарлады. Смит денсаулығы жақсарғанда Флоридадағы үйіне қайтуға ниеттенгенін айтты. Дәрігерлер Смиттен 1945 жылы бейсболдан қалыңбауға кеңес берді, бірақ 1945 жылдың мамыр айының соңында ол «Бисонс» командасымен жаттығуларын бастады. Ол маусымның ортасында «Атлетика» командасына қосылды және 1945 жылдың 24 маусымында 30 жасында үлкен лигада дебют жасады. Смит 1945 жылы «Филадельфия Атлетикасы» командасының 73 ойынына қатысып, маусымның соңғы бөлігінде команданың сол жақ шабуылшысы болды. 1945 жылы «Атлетика» командасы Америка лигасында соңғы орынды иеленді және 52–98 есебімен аяқтады. Смит .212 гол соқты және .333 базаға шығу көрсеткішін жинады.

Портленд құс құстары

1945 жылдың желтоқсанында «Атлетика» командасы Смит пен Стив Геркинды Тынық мұхиты жағалау лигасының А деңгейіндегі «Портленд Биверс» клубына Вэндел Б. «Солжақ» Моссорға алмастырды. Смит 1946 жылдан 1948 жылға дейін үш жыл бойы «Биверс» сапында өнер көрсетті. 1947 жылы Смит .311-дік орташа ұрыс көрсеткішіне ие болды, 79 рет базаға шықты, нәтижесінде .418-дік базаға шығу пайызына қол жеткізді. Ол сонымен қатар 30 дабл және бес хоум-ран соқты, 128 ойында 272 аутпен командадағы ойыншылардың арасында көшбасшы атанды. 1947 жылдың 5 тамызында Смит 11-іннингте «Окленд Оукс» командасына қарсы өткен ойында «парк ішінде» хоум-ран соғып, «Биверс» клубына жеңіс сыйлады. 1948 жылдың мамыр айында Смит әлі Портленд аймағында тұрып жатқанда, оның отбасы Ванпорт тасқынына тап болды. Бөгет құлағаннан кейін Орегон штатындағы Ванпорт қаласы суға батты. Смит үйі 15-18 фут су астында қалғандықтан, автокөлігі мен жеке заттарын жоғалтты. Оның әйелі мен алты жасар қызы су тасқынынан құтылу үшін төрт әртүрлі ғимараттың шатырына шығып, кейін құтқарылды.

Янкилердің шаруашылық жүйесі

1949 жылдан 1954 жылға дейін алты жыл бойы Смит «Нью-Йорк Янкис» клубының фермалық жүйесінде менеджер, ал кейде ойыншы-менеджер болып қызмет етті. Ол 1949-1950 жылдары Канада-Америка лигасының C класты «Амстердам Ругмейкерс» командасының ойыншы-менеджері болды. 1949 жылы ол мансабында рекордтық 19 хоум-ран соқты.

1950 жылдың желтоқсанында оны Пьемонт лигасының «Норфолк Тарс» клубының менеджері ретінде B класына көтерді. Смит 1951 және 1952 жылдары «Тарс» командасын басқарды және екі жыл қатарына Пьемонт лигасының жеңімпазы атанды. Оның 1952 жылғы «Норфолк» командасы 96–36 есебімен ойнады. Смит кейіннен 1952 жылғы команда құрамында Билл Скоурон, Билл Вирдон, Джонни Кукс және Гас Триандос болғанын еске алып, былай деді: «Мұндай команданы басқару? Мен балық аулауға шығар едім». 1952 жылдың желтоқсан айында «Норфолк» командасындағы табыстарының нәтижесінде «Янкилер» Смитті Double A «Бирмингем Баронс» командасына көтерді. Ол 1953-1954 жылдары «Баронс» клубының менеджері болды.

Цинциннати қызылдары

1958 жылдың тамызында Смит «Филлиз» командасынан босатылғаннан кейін, «Цинциннати Редс» командасы Смитті басқарушы ретінде жұмысқа алу бойынша келісімдер жүріп жатқанын көрсететін расталмаған хабарлар жарияланды. Джимми Дайкс Берди Тэббетс лауазымынан кеткеннен кейін уақытша басқарушы болып тағайындалды. Қыркүйек айының соңында Смит 1959 жылғы маусымда басқарушылық қызметін атқару үшін бір жылдық келісімге қол қойды. «Цинциннати» командасының бас менеджері Гейб Пол: «Біздің ойымызша, [43 жастағы] Майо Смит – жас, прогрессивті, орташа бағытты басқарушы, ол клубымыздың табысқа жетуіне көмектесетін бейсбол ұйымын құруға көмектеседі» деп мәлімдеді. «The Cincinnati Post» газетінде Пат Хармон күмәнмен: «Смит тағайындалуы қалада қозғалыс тудырмады. Бұл төртінші және екі бесінші орындарды алған, бірақ «Филлиз» командасынан босатылған адам» деп жазды. Смит 1958 жылғы маусымды 76–78 есебімен төртінші орында аяқтаған «Редс» командасын қабылдады. Команда құрамында Вада Пинсон және болашақ Даңқ залының мүшесі Фрэнк Робинсон болды, бірақ 1959 жылы 13 ойыннан артық жеңіске жететін питчер болған жоқ. Жақсы старт бергеннен кейін «Редс» командасы «All Star» демалысынан кейін 35–45 есебімен жетінші орынға түсті. 1959 жылдың 8 шілдесінде Смит жұмыстан босатылып, оның орнына Фред Хатчинсон тағайындалды, ол бір жыл ішінде «Редс» командасының төртінші басқарушысы болды. «Цинциннати» спорт жазушысы Эрл Лоусон өзгерістің себебі командаға қатал басшылық қажет деген сенім болғанын жазды. Лоусон: «Мүмкін, Смит Лео Дюрохердің жиі қайталайтын «Жақсы жігіттер соңғы орында қалады» деген сөзінің мысалы деп айтуға болады. Ойыншылар Смитті «жақсы көреді» және оны тез мойындайды, бірақ олар оның шешімдерін құрметтегені күмәнді. Оның ойыншыларды «сөккені» оның мінезіне жат нәрсе еді» деп жазды. Смит «Цинциннатиде» оған мүмкіндік берілмегенін сезінді және бірден табысқа жету талаптарына қарсы сөйледі. Ол: «Бұл қорлаушылық болды. Мен ойыншылармен танысуға тіпті мүмкіндік алған жоқпын» деді.

Кәсіптік мүдделер

1950 жылдары Смит бірнеше бизнес мүдделеріне ие болды. 1958 жылы ол Флорида штатының Палм-Бич округіндегі Дикси шоссесінде 600 000 доллардан астам сомада, заманауи "боулинг сарайын" ашты. Бұл нысан автоматты кегельдерді орнату құрылғыларымен, кондиционермен, кішкентай балалары бар боулингшілерге арналған балалар бөлмесімен және кәсіби дүкенмен жабдықталған. Смит Фред Хатчинсон және Хэнк Сауэр сияқты Бас лига бейсбол командаларының менеджерлері мен ойыншыларынан инвестиция тартты және нысан Major League Lanes деп аталды. 1959 жылдың соңына қарай Смит Флоридадағы жылжымайтын мүлік, Батыс Вирджиниядағы мұнай және Каролина штатындағы боулинг орталықтары тізбегі саласында да табысты бизнеске ие болды. Бизнес мүдделеріне қарамастан, Смит бейсболға оралудың себебін былай түсіндірді: "Бейсбол қанға сіңіп кетеді де, оны шығару мүмкін емес. Құмар ойынға тәуелді адам сияқты. Менеджер болғанда, қаншалықты жақсы жұмыс істесең де, ерте не кеш жұмыстан шығарылатыныңды білесің. Келісімшартқа қол қойғаннан бастап, жаралы қарақшыдай керексіз болып қаласың. Конни Мак пен Кларк Гриффиттен басқа ешкім осы жағдайдан құтыла алмады. Өйткені олар клубтың иелері еді". 1960 жылғы маусымның соңында Кейси Стенгел «Янкилердің» бас менеджері лауазымынан кетті, және Смит оның орнына үміткер ретінде қарастырылды. Бірақ Ральф Хоук таңдалып алынды. 1961 жылы Смит «Янкилер» үшін «шебер скаут және мәселе шешуші» ретінде сипатталды. Ол 1966 жылға дейін «Янкилер» ұйымында скаут болып жұмыс істеді, «жылы және мейірімді адам» репутациясын қалыптастырды және кейде оны «Американың қонағы» деп атады.

Жұмысқа алу

1966 жылғы маусымда «Детройт Тайгерс» командасының басқарушысы Чак Дрессен жүрек талмасына ұшырап, тамыздың ортасында қайтыс болды. Дрессеннің жүрек талмасынан кейін «Тайгерс» Боб Свифтті басқарушы етіп тағайындады. Свифтке өкпелік қатерлі ісік диагнозы қойылды (Дрессеннен екі ай кейін қайтыс болды), ал Фрэнк Скафф маусымның қалған бөлігін өткізді. Команда жаңа басқарушы іздегенде Аль Лопес және Билл Ригни бұл қызметтен бас тартты. 1966 жылдың 3 қазанында «Тайгерс» командасының бас менеджері Джим Кэмпбелл Майо Смитпен екі жылдық келісімшартқа қол қойды, оның жылдық жалақысы 40 000 доллар болды. Филадельфия мен Сент-Луис қалаларында болғандай, салыстырмалы түрде беймәлім Смиттің жұмысқа алынуы Детройт баспасөзінде құлшыныспен қабылданбады. Кейін «Детройт Ньюс» газетінің тілшісі Джерри Грин: «Сол кезде команданы жамылған спорт журналистері Смитты қияли емес, қарапайым адам деп есептеді», - деп жазды. Жұмысқа орналасқаннан кейін бірнеше күн ішінде Смит жаңа бапкерлер штабын құрды, оған Тони Кучинелло үшінші база бапкері, Джонни Сейн питчинг бапкері, Хал Нарагон резервтік питчерлер бапкері және Уолли Мозес бірінші база бапкері кірді. Смит үміттерді ақтамаған, бірақ талантты команданы қабылдады, ол бес жыл қатарынан үшінші, төртінші немесе бесінші орынды иеленді. Детройттағы алғашқы баспасөз конференциясында Смит питчингті ең көп назар қажет ететін мәселе деп, ал сыртқы ойыншыларды (Ал Калин, Уилли Хортон (бейсбол), Джим Нортрап, Микки Стэнли және Гейтс Браун) команданың ең үлкен күші деп атады. Смиттың бұл шешімі «кейбір адамдардың сынымына» ұшырады. Дик МакАулифф 1962 жылдан бері «Тайгерс» командасының негізгі шортстопы болды және 1965 және 1966 жылдары «All Star» ретінде таңдалды. Ойлер жақсы қорғаныс ойыншысы болса да, 1965 және 1966 жылдары 0,200-ден төмен нәтиже көрсеткен.

1967 жылғы маусым

1967 жылғы «Тайгерс» командасы жоғары старт алып, алғашқы 40 ойында 26–14 есебімен көзге түсті. Ұстаушы Билл Фрихан маусымды жарқын ойынмен бастады, 1966 жылмен салыстырғанда 1967 жылы соққы орташасы 50 ұпайға өсті, RBI көрсеткіші 46-дан 74-ке дейін көтерілді және 1967 жылғы Америка лигасының ең құнды ойыншысы үшін дауыс беруде үшінші орынды иеленді. Фрихан өзінің шабуылдық өнімділігін жақсартуда Смит пен Уолли Мозеске алғыс айтты. 1967 жылғы маусым команда үшін аталған-талқан болып келді: 7–19 маусым аралығында 12 ойынның 10-ын ұтып, 2–9 шілдеде қатарынан жеті ойын жеңіп, содан кейін алты ойынды тізбектеп жеңіліске ұшырады. Қыркүйекте «Тайгерс» командасы «Ред Сокс», «Твинз» және «Уайт Сокс» командаларымен бірдей жеңіс үшін күресті. «Тайгерс» соңғы 27 ойынның 17-сінде жеңіске жетіп, 91–71 есебімен маусымды аяқтады – «Ред Сокс» командасынан бір ойын қалып қойды және маусымның соңғы күні «Калифорния Энджелс» командасымен өткен екі ойынның біреуінде жеңіліп, жеңіске жетпеді. Смит 1968 жылғы маусымда Денни Маклейнге кеңес бергені үшін мақталады. 1934 жылдан бері 30 ойын жеңіп алған алғашқы питчер атанған Маклейн 1.96 ERA көрсеткішімен 31–6 есебін тіркеді, «Сай Янг» сыйлығы мен Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Маклейннің кейде ерекше мәлімдемелері туралы сұрақтарға Смит оны қорғап, былай деді: «Бұл – 24 жастағы, Ұтопияға қол жеткізуге тырысатын жігіт. Оның қайраттылығын алуға болмайды, тіпті қаламайсыз». 1968 жылғы маусым да дау-дамайсыз өтпеді. Тамыз айында ойыннан алынғаннан кейін питчер Джо Спарма журналистерге өзін «абыройсыз сезінгенін» және Смит туралы «өте қатал пікірлер» айтқандығын мәлімдеді. Смиттен пікір сұрағанда, ол «иттің сұрқымен түкіруге қатыспағысы келмейтінін» айтты. Смит бірнеше апта бойы Спарманы ойынға жібермеді. Спарма 1968 жылдың 17 қыркүйегінде тағы да бастапқы құрамда ойнап, «Янкилерге» қарсы толық ойын өткізіп, жеңіске жетіп, лигада жеңіске жетті. Спарма мен Смит арасындағы араздық жалғасты, ал Спарма 1968 жылғы Әлем сериясында тек 1/3 ойын ғана өткізді. Тамыз айында Дик МакАулифтың «Чикаго Уайт Сокс» командасының питчері Томми Джонға шабуыл жасап, жерге құлатқан оқиғасы да қырқысқанға айналды. Америка лигасының президенті Джо Кронин бастапқыда МакАулифке 250 доллар айыппұл салды, бірақ кейіннен санкцияны бес күндік жазамен толықтырды. Смит Крониннің «Уайт Сокс» командасының ықпалында болғанына сенді, телефон арқылы сөйлескенде Кронинмен ашулы сөз алмасты және Кронинді «үлкен өтірікке» түскен «әлсіз адам» деп атады.

1968 жылғы әлем чемпионаты

Тигрлер жеңіс туын иеленді және 1968 жылғы Әлем сериясында Сент-Луис Кардиналдарымен кездесті. Боб Гибсонның тамаша ойынының арқасында Кардиналдар алғашқы төрт ойында 3–1 есебімен көшбасшылыққа шықты. Тигрлер соңғы үш ойында жеңіс алып, Әлем сериясын жеңіп алды. Смиттің Әлем сериясындағы стратегиялық шешімдері бұрынғы сыншылардың да мақтауына ие болды. ESPN Смиттің Стэнлиді қысқа тоғыздыққа (shortstop) ауыстыруын спорт тарихындағы үшінші "батыл шешім" деп, ал 20 ғасырдағы кез келген спорттың ең ұлы жаттықтырушылық шешімдерінің бірі деп бағалады. Смит Әлем сериясындағы питчингтік құрамын өзгертуі үшін де мақтау алды. Уотсон Споэлстра былай деп жазды: "Майоның Кардиналдарға қарсы ойыны одан жақсы болмас еді." 6-ойында Смит байқаушыларды таң қалдырып, Денни Маклейнді екі күндік демалыстан кейін бастауға шақырды. Тигрлер үшінші иннингте 10 ұпай жинап, Маклейнге 12–0 есебімен үлкен артықшылық берді, ал Маклейн толық ойын өткізіп, тек бір ғана ұпайға жол берді. 7-ойында Смит Лоличті де екі күндік демалыстан кейін питчингке шақырды. Боб Гибсонға қарсы шыққан Лолич үшінші толық ойынын өткізіп, тек бір ғана ұпайға жол берді және команданы 4–1 есебімен жеңіске жеткізді. 1968 жылғы маусымның соңында Смит The Sporting News журналының "Жылдың жаттықтырушысы" сыйлығын алды, 19 дауыстан 17-сі оған берілді. The Sporting News 1968 жылғы Тигрлердің негізгі ойыншыларының "Тигрлердің ешқайда бармаған жылдарында да бірнеше жыл бойы болғанын" атап өтті. "Тигрдің оянуымен бірге келген адам – Майо Смит. Майо менеджердің маңызды емес екенін айтқандарға қиындық туғызуда." Тигрлер Әлем сериясын жеңгеннен кейін Смит алған хаттардың саны соншалықты көп болды ki, бес адам екі күн бойы оларды ретке келтірумен айналысты.

1969 жылғы маусым

1969 жылы «Тайгерс» командасы 90–72 есебімен ойын өткізді, бірақ екінші орынды иеленді – 1969 жылғы «Балтимор Ориолс» командасынан 19 ойын қалып қойды. Команданың күшіне басымдық берілді, өйткені төрт ойыншы (Кэш, Калин, Хортон және Нортрап) 20-дан астам хоум-ран соқты, бірақ жылдамдық жетіспеді және «Америка лигасында» бар болғаны 35 ұрланған базамен соңғы орынды алды. Денни Маклейн 24 ойын жеңіп алды, ал Микки Лолич 19 ойын жеңіп, 271 соққы жасады. Екінші орынды алған Смиттың командалары үш жыл қатарынан бірінші немесе екінші орынды иеленді. «Детройт» командасының басқа ешбір жаттықтырушысы 1945-1947 жылдар аралығындағы Стив О’Ниллден кейін мұндай жетістікке қол жеткізген жоқ. «Тайгерс» маусымның соңында «Балтимордан» жеті ойын қалып қойды, үшінші орында болды, бірақ маусымның екінші жартысында сүрініп, «Ориолс» командасынан 29 ойынға қалып қойды. Команда сонымен қатар «Америка лигасында» ең төменгі соққылау көрсеткішін – .238 көрсетті. 1970 жылғы «Тайгерс» командасы 1963 жылдан бергі алғашқы жеңіліс маусымы мен 1960 жылдан бергі ең нашар көрсеткішке бет бұрғанда, Смит жанкүйерлер мен баспасөз тарапынан күшейтілген сынға ұшырады. 1970 жылдың 2 қазанында маусымнан кейін «Тайгерс» Смитты қызметтен босатып, оның орнына Билли Мартинды тағайындады. «Детройттен» кетер алдында Смит өзінің қоштасу баспасөз конференциясында қаланы керемет спорттық қала деп атады, бірақ журналистермен сөйлескенде жанкүйерлерді жеке сынады: «Олар бейсболшыны жапондық ұшқышынан ажырата алмайды. «Детройт» жанкүйерлері – білімсіз. Олар сіздің шаршаған питчеріңізді алаңда қалдырып, толық ойынмен жеңіліске ұшырағаныңызды көруге дайын, оның орнына сіз үшін жеңіске жеткізе алатын жаңа питчерді шақырудың орнына». Менеджерлік қызметінде тоғыз маусымның толық немесе бір бөлігінде Смиттың жалпы көрсеткіші 662–612 болды.

Оукленд Атлетикасы

1971 жылғы маусымның көп бөлігін Флоридадағы үйінде өткізгеннен кейін Смит 1971 жылғы маусымның соңғы айында Чарли Финлидің Окленд Атлетикасы үшін арнайы скаут ретінде жұмысқа алынды. Оған 1971 жылғы Американдық лига чемпионатында ойнауға дайындық барысында Балтимор Ориольс командасын зерделеу тапсырылды. 1971 жылдың 2 қыркүйегінде "Балтимор Сан" газеті Смиттің тыңшылық міндеті туралы: "Супер тыңшы құстарды бақылайды" деп жазды. Смит жасаған зерделеу есебіне қарамастан, Ориольс командасы үш ойында Атлетиканы жеңіп шықты, себебі Дейв МакНелли, Майк Куеллар және Джим Палмер үш ойында Атлетикадан барлығы жеті ұпай ғана жіберді.

Кейінгі жылдары және отбасы

1940 жылдың наурыз айында Смит Флорида штатының Лейк-Уорт қаласындағы Құтқарушымыз лютеран шіркеуінде өткен рәсімде Луиза Паулин Оттоға үйленді. Екеуі де Лейк Сити орта мектебін бітірген. Олардың Джудит Энн есімді қызы мен Фред М. Смит есімді ұлы болды. Смит пен оның әйелі демалыс уақытында және зейнетке шыққаннан кейін Лейк-Уорт қаласында тұруын жалғастырды. 1977 жылдың қараша айында Смит Лейк-Уорт қаласындағы мейрамханада отбасымен бірге тамақ ішіп отырғанда ауыр инсульт алды. Ол есін жоғалтып, Бойнтон-Бичтегі Бетесда Мемориал ауруханасында 62 жасында қайтыс болды.