Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мүсін
Sculpture
Өмірлік мөлшердегі, ежелгі бірақ көп реставрацияланған мәрмәр мүсін, Барберини фауны, Фауно Барберини немесе Мас сатир деп белгілі, қазір Германияның Мюнхен қаласындағы Глиптотекада орналасқан. Фаун – грек сатирінің римдік эквиваленті. Грек мифологиясында сатирлер – бірнеше жануарлық белгілері бар, көбінесе ешкінің құйрығы, қабықшасы, құлақтары немесе мүйіздері бар, адам тәрізді орман рухтары еді. Сатирлер Дионисқа қызмет ететін.
The life size ancient but much restored marble statue known as the Barberini Faun, Fauno Barberini or Drunken Satyr is now in the Glyptothek in Munich, Germany. A faun is the Roman equivalent of a Greek satyr. In Greek mythology, satyrs were human like male woodland spirits with several animal features, often a goat like tail, hooves, ears, or horns. Satyrs attended Dionysus.
Тарих
Бұл мүсін б.з.б. III ғасырдың соңында немесе II ғасырдың басында Пергама мектебінің белгісіз грек мүсіншісі жасаған, немесе жоғары сапалы римдік көшірме болуы мүмкін, бірақ қазіргі түрін Римдегі реставраторлар сериясы берген, соңғысы Винченцо Пакетти болды. Мүсін 1620 жылдары Римдегі Сант-Анжело төңірегіндегі ордада табылған, ол ежелгі заманда Адрианның мавзолейі болған. Қорғау құрылыстарын Барберини папасы VIII Урбан 1624 жылы бастады. Скульптура туралы алғашқы жазба 1628 жылғы 6 маусымдағы қалпына келтіру туралы түбіртекте кездеседі, сол кезде ол Папаның туысы, кардинал Франческо Барбериниге тиесілі болған. Табылған кезде мүсін ауыр зақымдалған еді: оң аяғы, екі қолының бөліктері және басының бір бөлігі жоғалған. Тарихшы Прокопий 537 жылы Римді қоршау кезінде қорғаушылардың Готтарға Адриан мавзолейін безенген мүсіндерді лақтырғанын жазған, ал Иоганн Винкельман мүсіннің табылған жері мен күйі оның осындай снаряд болғанын көрсетеді деп болжады. Кардинал Маффео Барберини Гиан Лоренцо Берниниге мүсінді қалпына келтіруді тапсырды делінеді, бірақ Фрэнсис Хаскелл мен Николас Пенни 1981 жылы құжаттарды және әдебиеттерді қарап шыққаннан кейін «Бернини мүсінге қатысқандығына ешқандай дәлел жоқ» деп атап өтті. Алғашқыда штукатурдан жасалған қалпына келтірулерді 1679 жылы Джузеппе Джорджетти мен Лоренцо Оттони қайта жасады, олар антикалық сол аяқты қайта орнатуға және Паоло Алессандро Маффеидің «Статуялар жинағында» (1704) көрсетілген күрделі тіреу құрылымын жасауға мүмкіндік берді. XVIII ғасырда оң аяқ тағы да мәрмәрдан қалпына келтірілді, ал 1799 жылы Пакетти қайтадан жөндеді. (Қазіргі кезде мүсін қалпына келтірілген сол қолысыз көрсетіледі.) Барберини фаунының осы қалпына келтірулері мүсіннің жыныстық ерекшеліктерін күшейткен болуы мүмкін. Осы себепті мүсін эротикалық өнердің үлгісі ретінде танымал болды. Грек өнерінде жалаңаштық жаңалық емес еді; алайда, осы туындының ашық сексуалдығы оны XX ғасыр көздеріне қызықтырақ етеді. Оның салбыр қақпаған аяқтары жыныс мүшелеріне назар аударады. Барлық көрермендер Фаунды соншалықты әдепсіз деп тапқан жоқ: Барберини Фауны 1830 жылдары Нимфенбург порцеланында көшірілген. Мүсін 1799 жылы мүсінші және реставратор Винченцо Пакеттиге сатылғанға дейін Римдегі Барберини сарайында сақталған; Пакетти оны ағылшын және француз клиенттеріне, соның ішінде Люсьен Бонапартқа ұсынды. Барберинилер сатуды жою үшін сотқа жүгінді және көптеген бәсекелестіктер мен экспортқа тыйым салғаннан кейін, антиквариатшы Карло Фея мен Антонио Канова қолдауымен Баварияның мұрагерлік ханзадасы Людвигке Фаунды сатты. Людвиг сәулетші Лео фон Кленце жобалаған Глиптотекада арнайы бөлме дайындаған, сатып алу аяқталар алдында ол 1827 жылы дайын болды. 1830 жылы Людвигтің мүсіндер жинағын көрсету үшін Глиптотека ашылды.
The sculpture was either carved by an unknown Hellenistic sculptor of the Pergamene school, in the late third or early second century BC or is a Roman copy of high quality, though its present form was given it by a series of restorers in Rome, ending with Vincenzo Pacetti. The statue was found in the 1620s in the moat below the Castel Sant'Angelo, Rome, which in antiquity had been Hadrian’s Mausoleum. Work on the fortification was undertaken by the Barberini Pope Urban VIII in 1624. The sculpture made its first documented appearance in a receipt for its restoration, 6 June 1628, when it already belonged to the Pope's nephew, Cardinal Francesco Barberini. When discovered, the statue was heavily damaged; the right leg, parts of both hands, and parts of the head were missing. The historian Procopius recorded that during the siege of Rome in 537 the defenders had hurled down upon the Goths the statues adorning Hadrian's Mausoleum, and Johann Winckelmann speculated that the place of discovery and the statue's condition suggested that it had been such a projectile. It was traditionally asserted that Cardinal Maffeo Barberini commissioned Gian Lorenzo Bernini to restore the statue, "but there is no evidence for the tradition that Bernini was in any way involved with the statue," Francis Haskell and Nicholas Penny observed in 1981, after reviewing the documentation and literature. Restorations, at first in stucco, were remade in 1679 by Giuseppe Giorgetti and Lorenzo Ottoni, who enabled the antique left leg to be reaffixed and provided the elaborate supporting structure that is illustrated in Paolo Alessandro Maffei's Raccolta di statue (1704); in the eighteenth century the right leg was again restored in marble, and once more by Pacetti in 1799. (The sculpture is shown today without the restored hanging left arm.) These restorations of the Barberini Faun may have enhanced the sexual aspect of the statue. Because of this, the statue has acquired a reputation as an example of erotic art. Nudity in Greek art was nothing new; however, the blatant sexuality of this work makes it most interesting to twentieth century eyes. His wantonly spread legs focus attention on his genitals. Not all viewers have found the Faun so indecorous: the Barberini Faun was reproduced on a Nymphenburg porcelain service in the 1830s. The statue was housed in the Palazzo Barberini, Rome, until it was sold in 1799 to the sculptor and restorer Vincenzo Pacetti; Pacetti offered it to various English and French clients, including Lucien Bonaparte. The Barberini brought suit to annul the sale and eventually sold the Faun, after much public competition and a ban on its exportation, strongly supported by the antiquarian Carlo Fea and by Antonio Canova— to Ludwig, Crown Prince of Bavaria. Ludwig had planned a special room in the Glyptothek designed by the architect Leo von Klenze before the purchase was even finalized, and it was in place by 1827. The Glyptothek opened in 1830 to house Ludwig's sculpture collection.
Көшірмелері
1726 жылы Эдме Бушардон Римдегі Француз академиясында мәрмәрдан көшірме жасады (оң жақтағы сурет). Кардинал Барберини оның антикалық түпнұсқасымен бірге гипстен көшірмесін сақтауды қалады. Бушардонның Барберини фауны 1732 жылы Францияға жетіп, зор қызығушылық тудырды. 1775 жылы герцог де Шартр оны Монсо паркіне арналған әсем бақ жоспары үшін сатып алды. Қазір ол Лувр мұражайында сақталады. 1846 жылы Францияға мүсінші Эжен Луи Лекуннің жасаған көшірмесі сыйға берілді. Ол қазір Ұлттық Жоғары көркемсурет мектебінде орналасқан. Алтын жалатылған көшірмесі, Санкт-Петербургтен тыс жердегі Ұлы Петрдің жазғы сарайы – Петергофтың арт жағынан төгілетін әсем тасқынға орнатылған көптеген классикалық мүсіндердің көшірмелерінің арасында бар.
A marble copy was sculpted by Edmé Bouchardon at the French Academy in Rome in 1726 (illustration, right). Cardinal Barberini desired a plaster cast of it to keep with the antique original. Bouchardon's Barberini Faun arrived in France in 1732, greatly admired. In 1775 the duc de Chartres bought it for his elaborate garden plan at Parc Monceau. It is now in the Louvre Museum. A copy by sculptor Eugène Louis Lequesne was given to France in 1846. It is now located in the École nationale supérieure des Beaux Arts. A gilded copy is included among many other replicas of classical sculptures that adorn the grand cascade that descends from the back of Peter the Great's summer palace, Peterhof, outside of St. Petersburg, Russia.