Сирек кездесетін Малабар үлкен дақты циветтері (Viverra civettina) туралы ақпарат. Қауіпті түрлер тізіміне енген, қорғауға мұқтаж жануарлар. Батыс Гаты өңірінде қоныстанған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мал жейтін жануарлар түрі
Species of carnivore
Малабардың ірі дақты циветі (Viverra civettina), сондай-ақ Малабар циветі деп аталады, Үндістанның Батыс Гаттарына ендемик виверидтердің бірі. IUCN Қызыл тізімінде популяциясы 250-ден аз ересек жекелеген өкілдерден тұрады деп есептелетіндықтан, ол аса қауіпті түр ретінде тізілген. 1990-2014 жылдар аралығында жүргізілген зерттеулерде оның кездесуі тіркелген жоқ. Ол Кералада Каннан чанду және Мале меру, малаялам тілінде വെരുക് (верук), ал Карнатакада Мангала кутри, Бал кутри және Додда пунугина деп аталады. Реджинальд Иннес Покок V. megaspila және V. civettina түрлерін ерекше түрлер деп қарастырған. IUCN Қызыл тізімі де оны ерекше түр деп санайды.
The Malabar large spotted civet (Viverra civettina), also known as the Malabar civet, is a viverrid endemic to the Western Ghats of India. It is listed as Critically Endangered on the IUCN Red List as the population is estimated to number fewer than 250 mature individuals. It has not been recorded during surveys carried out between 1990 and 2014. It is known as Kannan chandu and Male meru in Kerala വെരുക് (veruk) in Malayalam, and in Karnataka as Mangala kutri, Bal kutri and Dodda punugina. Reginald Innes Pocock considered V. megaspila and V. civettina to be distinct species. IUCN Red List considers it a distinct species.
Сипаттамалары
Малабардың ірі дақты циветі күлгін сұр түсті. Оның бетінде қара дақ, арқасы мен бүйірлерінде ірі көлденең қара дақтар және мойнында екі көлденең қара жолақ бар. Бұл қара дақтар үлкен үнді циветіне қарағанда жақсы көрінеді. Оның тамағы мен мойны ақ. Жорғасы иықтың арасынан басталады. Оның құйрығы қара жолақтармен белделген. Аяқтары қара. Ол үлкен дақты циветтен аяқ табандарының жалаңаш бөлігінің көбірек болуымен ерекшеленеді. Саусақ аралық желілердегі шаштар жиек бойындағы дақтарды құрайды; табан төсемінің терісі алдыңғы және бүйірлік бөліктерінде жалаңаш. Артқы аяғында метатарсал төсемдердің екі жалаңаш дақ түрінде қалдықтары бар, сыртқысы басаңқайдан сәл жоғары, ал ішкісі айтарлықтай жоғары. 1930 жылдары Тривандрум зоологиялық бағында сақталған еркек циветтің басы мен денесінің ұзындығы, сондай-ақ ұзын құйрығы өлшенді және салмағы тіркелді.
The Malabar large spotted civet is dusky gray. It has a dark mark on the cheek, large transverse dark marks on the back and sides, and two obliquely transverse dark lines on the neck. These dark marks are more pronounced than in the large Indian civet. Its throat and neck are white. A mane starts between the shoulders. Its tail is ringed with dark bands. The feet are dark. It differs from the large spotted civet by the greater nakedness of the soles of the feet. The hairs on the interdigital webs between the digital pads form submarginal patches; the skin of the plantar pad is naked in front and at the sides. There are remnants of the metatarsal pads on the hind foot as two naked spots, the external a little above the level of the hallux, the internal considerably higher. A male individual kept in the Zoological Gardens of Trivandrum in the 1930s measured in head and body with a long tail and weighed .
Таралуы және мекендейтін ортасы
XIX ғасырда Малабар циветі Малабар жағалауындағы Хоннавар ендігінен Каньякумариға дейінгі аймақта таралған. Ол орманды және жасыл шөптес жазықтарда мекендеген, ал кейде биік орманды жерлерде де кездесетін. Траванкорда оның көптеп кездесетіні айтылған. 1960 жылдардың соңына қарай Малабар циветінің жоғалуға жақын тұрғаны болжамдалды. 1987 жылы Керала штатында бір жеке данасы байқалды. 1987 жылы Кераланың солтүстігіндегі Ниламбур маңынан екі тері табылды, бұл аймақ шабақты және резеңке плантацияларымен ерекшеленеді. 1990 жылы осы аймақта тағы екі тері табылды. Бұл плантациялар, көбінесе бұзылмағандықтан және бұталар мен шөптердің тығыз қалыңдығын сақтап, қалған популяцияның көп бөлігін қамтыған болуы мүмкін. Резеңке ағаштарын отырғызу үшін кең ауқымды жерлерді тазалау осы ортаға қауіп келтірді.
In the 19th century, the Malabar civet occurred throughout the Malabar coast from the latitude of Honnavar to Kanyakumari. It inhabited the forests and richly wooded lowland, and was occasionally found on elevated forest tracts. It was considered abundant in Travancore. By the late 1960s, the Malabar civet was thought to be near extinction. In 1987, one individual was sighted in Kerala. In 1987, two skins were obtained near Nilambur in northern Kerala, an area that is dominated by cashew and rubber plantations. Two more skins were found in this area in 1990. These plantations probably held most of the surviving population, as these were little disturbed and provided a dense understorey of shrubs and grasses. Large scale clearance for planting rubber trees threatened this habitat.
Экология және мінез-құлық
Малабар циветі түнгі өмір салғандықтан және табиғаты жасырын болғандықтан, оның биологиясы мен экологиясы туралы мекендеу орындарынан басқа көп нәрсе белгілі емес. Қазіргі кезде оның тіршілік ортасының жойылуы мен фрагментациясы салдарынан қатты қорқауға ұшырап отыр. 1990 жылдарға дейін ол Солтүстік Кераладағы кашу және резеңке плантацияларындағы қалдық ормандар мен бұзылған тоғайларда кездесетін, онда аң аулау да үлкен қауіпті құрады.
The Malabar civet is considered nocturnal and so elusive that little is known about its biology and ecology apart from habitat use. It is now seriously threatened by habitat destruction and fragmentation. Until the 1990s, it was confined to remnant forests and disturbed thickets in cashew and rubber plantations in northern Kerala, where the hunting pressure was another major threat.