Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бу локомотиві
Steam locomotive
Somerset and Dorset Joint Railway (S&DJR) 7F 2-8-0 – ауыр көмір және жүк пойыздарын тасымалдауға арналған бу локомотивтерінің класы. 1914 және 1925 жылдары екі партияда 11 данасы салынды және 1959 мен 1964 жылдар аралығында пайдаланудан алынғанға дейін жұмыс істеді. Қазіргі таңда екеуі сақталған.
The Somerset and Dorset Joint Railway (S&DJR) 7F 2 8 0 is a class of steam locomotive designed for hauling heavy coal and goods trains. Eleven were built in two batches in 1914 and 1925, and were used until withdrawal between 1959 and 1964. Two are preserved.
Өмірбаян
Midland Railway, S&DJR-дің Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолымен (L&SWR) бірлесіп иелік ететін, желідегі локомотив саясатын жүргізуге жауапты болды. S&DJR-дің көлбеулігі жоғары болғандықтан, Midland-тің кіші локомотивтерінен артық қуат қажет еді. S&DJR локомотив басқарушысы М. Х. Райан, осы желіге арналған ерекше типті локомотивтерді ұсынды. 1907 жылы 0-8-0 типтес локомотивтерге екі жоба ұсынылды, бірақ олар тым ауыр болып шықты. Кіші локомотивтерге қатысты саясаттан ерекше рұхсат алу қажет болғандықтан, Джеймс Клейтонға (Дербидегі суретші) локомотивтің жобасын жасауға толық еркіндік берілді, нәтижесінде ол сол кездегі Дербиде жасалған басқа локомотивтерден ерекшеленді.
The Midland Railway, joint owners of the S&DJR with the London and South Western Railway (L&SWR), were in charge of locomotive policy on the line. The S&DJR was heavily graded and required power over and above what was available from the Midland's small engines. M. H. Ryan, S&DJR locomotive superintendent argued for a type specific to the line. Two plans for 0 8 0s were suggested in 1907 but would have been too heavy. Needing a special exception to the small engine policy, James Clayton (the draughtsman at Derby) was given a free hand to design the engine, and produced something unlike any other Derby designed locomotive of the time.
Дизайн
Жоба Midland Compounds компаниясынан G9AS қазандығын, Belpaire оттық қорабын және Walschaerts клапандық механизмін пайдаланды. Салмақты тарату үшін алдыңғы бағыттық доңғалақ қосылды, осылайша локомотив 2-8-0 конфигурациясына ие болды. Цилиндрлер рамаға жоғары орнатылып, платформаларға тиюін болжау үшін еңіспен орналастырылды. Локомотив кездесетін көлбеулерге байланысты, Clayton қозғалтқышта үш бу тежегіш цилиндрін және тендерде тағы біреуін орнатты. Қызмет барысында бастапқыда орнатылған шойын тежегіш блоктары тез тозығып, олар Ferodo блоктарымен ауыстырылды. Derby стандартты осьтік қораптары орнатылғандықтан, локомотивтер Мидлендтегі әдеттегідей ыстық қораптарға ұшырады. Локомотивтер бастапқыда кейбір айналмалы станоктарға тым үлкен болғандықтан, олардың жартысын кері жүріп өтуге болатыны ескерілді. Осыған байланысты, локомотивтің екі жағына да таблетка алмастыру құрылғысы орнатылды. Сонымен қатар, алғашқы алты локомотив кабиналы тендерлермен жабдықталды, бірақ олар шамамен 1920 жылы алынып тасталды. 1914 жылы салынған локомотивтер оң жақты рульді, ал 1925 жылы салынғандары сол жақты рульді болды. Барлық жағдайларда вакуумды тежегіш эжектор жүргізуші жағындағы түтін камерасында орналасқан.
The design used the G9AS boiler from the Midland Compounds, with a Belpaire firebox and Walschaerts valve gear. A leading pony truck was added, to distribute the weight, making it a 2 8 0. The cylinders were mounted high on the frame, and sloped, to avoid fouling platforms. Because of the gradients that the loco would face, Clayton provided three steam brake cylinders on the engine and a further one on the tender. In service, the cast iron brake blocks originally fitted wore very quickly, and Ferodo blocks were substituted. The Derby standard axle boxes were fitted, so the engines were still subject to the hot boxes that were a fact of life on the Midland. As the locomotives were initially too large for some of the turntables, it was envisaged that they would spend half their time travelling in reverse. Consequently, they were fitted with tablet exchanging apparatus on both sides of the locomotive. In addition, the first six were equipped with cab tenders, but these were later removed circa 1920. The 1914 built locomotives were right hand drive, while the 1925 built were left hand drive. In all cases the vacuum brake ejector was located on the driver's side of the smokebox.
Құрылыс
1914 жылы алты данасы салынды және S&DJR оларды 80–85 нөмірледі. 1925 жылы Дарлингтондағы Роберт Стивенсон және компаниясынан тағы бес локомотивке тапсырыс берілді, олар үлкен G9BS қазандықтарымен жабдықталды және 86–90 нөмірлерін алды. Екі локомотив, 9679 (бұрынғы 89) және 9680 (бұрынғы 90) 1930 жылы кіші G9AS қазандығын алды, ал қалған үшеуі 1950 жылдарға дейін үлкен қазандығын сақтап, кейін ауыстырылды: 53808 – 1953 жылы; 53807 – 1954 жылы; және 53806 – 1955 жылы. Бұл локомотивтер кіші қазандық пен бастапқы түтін камерасы арасына қосымша бөлік орнатылды. Бірақ 53807 локомотивінде түтін камерасының негізі шіріп, 1914 жылы салынған локомотивтердегідей бір бөліктен тұратын жаңа негізбен ауыстырылды. Осылайша, бұл локомотив сол жақтан басқарылатын және бір бөліктен тұратын түтін камерасы бар жалғыз локомотив болды. S&DJR No. LMS No.1LMS No.2BR No. Салынған жылы Қайтарылған жылы Ескермелер 80 9670 13800 53800 Midland Railway алғашқы қайтарылған 81 9671 13801 53801 Midland Railway 82 9672 13802 53802 Midland Railway 83 9673 13803 53803 Midland Railway 84 9674 13804 53804 Midland Railway 85 9675 13805 53805 Midland Railway 86 9676 13806 53806 Robert Stephenson & Co 87 9677 13807 53807 Robert Stephenson & Co соңғы қайтарылған 88 9678 13808 53808 Robert Stephenson & Co сақталған 89 9679 13809 53809 Robert Stephenson & Co сақталған 90 9680 13810 53810 Robert Stephenson & Co
Six were built in 1914 and numbered 80–85 by the S&DJR. In 1925 an additional 5 were ordered from Robert Stephenson and Company in Darlington and built with the larger G9BS boilers, becoming numbers 86–90. Two locomotives, 9679 (ex 89) and 9680 (ex 90) received the smaller G9AS boiler in 1930, while the remaining three retained the larger boiler until it was replaced in the 1950s – 53808 in 1953; 53807 in 1954; and 53806 in 1955. These locomotives gained a packing piece between the smaller boiler and original smokebox saddle. The exception was 53807, the smokebox saddle being rotten and replaced with a one piece unit like the 1914 built locomotives. This locomotive was therefore unique, as only left hand drive locomotive with a one piece smokebox saddle. S&DJR No. LMS No.1LMS No.2BR No. BuilderWhen builtWithdrawnNotes 80 9670 13800 53800 Midland Railway format=dmyformat=dmyFirst to be withdrawn 81 9671 13801 53801 Midland Railway format=dmyformat=dmy 82 9672 13802 53802 Midland Railway format=dmyformat=dmy 83 9673 13803 53803 Midland Railway format=dmyformat=dmy 84 9674 13804 53804 Midland Railway format=dmyformat=dmy 85 9675 13805 53805 Midland Railway format=dmyformat=dmy 86 9676 13806 53806 Robert Stephenson & Co format=dmyformat=dmy 87 9677 13807 53807 Robert Stephenson & Co format=dmyformat=dmyLast to be withdrawn 88 9678 13808 53808 Robert Stephenson & Co format=dmyformat=dmyPreserved 89 9679 13809 53809 Robert Stephenson & Co format=dmyformat=dmyPreserved 90 9680 13810 53810 Robert Stephenson & Co format=dmyformat=dmy
Апаттар мен оқиғалар
1929 жылы 20 қарашада, қазір сақталған No. 89 (кейін 53809) локомотиві жүк пойызымен солтүстікке қарай Бат қаласына қарай бара жатқан. Комб Даун туннелінен өте жатып, локомотив экипажы түтінге толып, пойыздың салмағы мен Мидфордта тоқтау ниетінен баяу жылдамдықпен келе жатқанда, пойыз бақылаудан шығып, төбеден төмен қарай жүгіріп, Бат Грин Парк маңындағы жүк ауласына соқтығысты. Оқиғада локомотив жүргізушісі Генри Дженнингс және аулада жұмыс істеген екі адам қаза тапты.
On 20 November 1929, now preserved locomotive No. 89 (later 53809) was taking a freight train north towards Bath. Travelling through Combe Down Tunnel at slow speed (due to the weight of the train, and the intended stop at Midford) the locomotive crew were overcome by smoke, resulting in the train running away down the hill and crashing in the goods yard outside Bath Green Park. The driver, Henry Jennings, and two shunters in the yard, were all killed in the accident.
Шығыс Мидлендс сынақтары
Мендип тауларындағы сыныптың табысы Мидленд темір жолын Шығыс Мидлендс көмір пойыздарында оларды сынап көруге итермеледі, бірақ бұл жағдайда олар тиісті нәтиже бермеді. Бұл бағыт олардың төбелерге арналған конструкциясын пайдаланбады, сонымен қатар отынның үнемді жұмсалуына қатысты мәселелер туды, көп мөлшердегі жоғары сапалы көмір жұмсалды.
The success of the class on the Mendip hills prompted the Midland Railway to experiment with their use on the East Midlands coal trains, but they were less satisfactory in this role. The route did not utilise their design for climbing hills, and there were issues of fuel efficiency, with considerable amounts of high quality coal consumed.
Сақтау
1925 жылы салынған екі локомотив бүгінгі күнге дейін сақталған, олар No. 88 (9678/13808/53808) және No. 89 (9679/13809/53809).
Two of the 1925 built locomotives have survived, these being No. 88 (9678/13808/53808) and No. 89 (9679/13809/53809).
53808 - - - - - - - - - - -
№ 88/53808 локомотиві Somerset & Dorset Railway Trust (SDRT) қорына тиесілі, ол Mid Hants Railway теміржолында орналасқан. 1969 жылы сақтау мақсатында сатып алынған, ол 1987 жылғы тамызда Батыс Сомерсет теміржолында толық қалпына келтіріліп, BR Black (алғашқы эмблемасымен) түсімен қызметке қайта оралды және 1996 жылдың көктеміне дейін жұмыс істеді, содан кейін күрделі жөндеуге жіберілді. Осы уақытта ол WSR-ден бір рет ғана сапар жасады – 1995 жылғы қыркүйекте Северн аңғары теміржолына. 2005 жылғы желтоқсанда жөндеуден кейін қызметке қайта оралды. WSR-де орналасқан күйінде, ол 2007, 2008 және 2014 жылдың наурыз айларында SVR-ға үш рет қайта сапарлады, сондай-ақ 2010 жылғы қыркүйекте Mid Hants Railway-ге және 2011 жылғы қазанда Great Central Railway-ге алғаш рет барды, ал 2014 жылғы қазанда күрделі жөндеуге жіберілді. Бұл екінші жөндеу 2016 жылғы ақпанда аяқталды, соның нәтижесінде локомотив BR қара түсіне (кейінгі эмблемасымен) қайта боялды және оның BR нөмірі 53808 болды. 2020 жылдың күзінен бастап локомотив Mid Hants Railway теміржолында орналасқан, ал 2023 жылғы 4 қарашадағы соңғы рейстерін орындағаннан кейін 2023 жылғы қарашада күрделі жөндеуге жіберілді. Қазіргі таңда локомотивтің жөндеу жұмыстары қашан басталатыны туралы нақты мәлімет жоқ.
No. 88/53808 is owned by the Somerset & Dorset Railway Trust (SDRT), based on the Mid Hants Railway. Purchased for preservation in 1969, it returned to service following restoration at the West Somerset Railway in August 1987 in BR Black (with the Early Crest), and ran up to Spring 1996 when it was withdrawn for overhaul, during which time it only made one visit away from the WSR, to the Severn Valley Railway in September 1995. After overhaul it returned to service in December 2005 in S&DJR blue livery, which it never carried in service. Again based at the WSR it made three return visits to the SVR in March 2007, March 2008 and September 2014, as well as first time visits to the Mid Hants Railway in September 2010, and the Great Central Railway in October 2011, before being withdrawn for overhaul in October 2014. This second overhaul was completed in February 2016, with the engine being repainted back into BR black (with the Late Crest) and its BR number 53808. From autumn 2020 the locomotive is now based at the Mid Hants Railway and in November 2023 the locomotive was withdrawn from service for overhaul after working its final trains on November 4, 2023. At present no confirmation has been made regarding when the engines overhaul will commence.
53809 - - - - - - - - - - -
Жоқ, 89/53809 Джон Мурхаузға тиесілі және 13809 Preservation Society Ltd. басқарады. 1980 жылы Суонвикте LMS ливреясында 13809 ретінде қайта жаңартылғаннан кейін, ол 1980-ші жылдар мен 1990-шы жылдардың басында жұмыс істеді, 1987 жылы BR нөмірі 53809 (Алғашқы эмблемасымен) қайтадан пайда болды, 1994 жылы күрделі жөндеуге кіргенге дейін. Осы кезеңде ол 1987 жылы SVR-ге, 1993 жылы Шығыс Ланкашир темір жолына барды, Баттерлиде жұмыс істеді, тіпті бір кезде магистральдық желіде де жұмыс істеді. Локомотив 2006 жылдың қаңтарында BR қара ливреясында 53809 нөмірімен (Кейінгі эмблемасымен) пайда болды және ақпан айының басында Мидленд темір жолы Баттерлиде қызметке кірді. Бұл күрделі жөндеуден кейін көп ұзамай, локомотив 2006 жылдың наурызында Бат Грин Парк станциясының орнына (қазір Сайнсберидің тұрақ орны) қайтып келді, S&D жабылуының 40 жылдығын тойлау үшін, содан кейін WSR-де 88 нөмірімен кездесті. Локомотив 2011 жылдың басында қызметтен шығарылды, себебі қазандықты жөндеу қажет болды. Осы бес жыл ішінде ол 2008 жылы Nene Valley Railway және Bluebell Railway-ге алғаш рет сапарлады, сондай-ақ 2006, 2007, 2009 және 2010 жылдары Солтүстік Йоркшир Моорс темір жолында бірнеше рет болды. Қозғалтқыштың екінші күрделі жөндеуі 2016 жылдың ақпанында аяқталды, бұрынғы BR ливреясы 1956 жылдан кейінгі эмблемасымен сақталды. 2016 жылғыдай, қозғалтқыштың алғашқы міндеті WSR-де 88 нөмірімен бірге болды, бұл жолы S&D жабылуының 50 жылдығын белгіледі, содан кейін ол сол жерде қалды. 2018 жылдың қаңтарында ол ұзақ мерзімді операциялық келісімшарт бойынша Солтүстік Норфолк темір жолына аттанды.
No. 89/53809 is owned by John Moorhouse and operated by the 13809 Preservation Society Ltd. Following restoration at Swanwick in 1980 in LMS livery as 13809, it worked through the 1980s and early 1990s, reverting to its BR Number 53809 in 1987 (with the Early Crest), before being withdrawn for overhaul in 1994. During this time, it visited the SVR in 1987, and the East Lancashire Railway in 1993 alongside working at Butterley, and even worked on the mainline for a period. The locomotive emerged in January 2006 in BR Black Livery as No. 53809 (with the Late Crest), entering service in early February at the Midland Railway Butterley. Shortly after this overhaul was finished, the loco made a poignant return to the site of Bath Green Park Station (now a car park for Sainsbury's) in March 2006, to celebrate 40 years since the S&D closed, after which it was reunited with No. 88 at the WSR. The locomotive then ran for 5 years before it was withdrawn from service early in 2011, requiring boiler repairs. During the five years it ran, it made first time visits to the Nene Valley Railway and the Bluebell Railway in 2008, as well as several stays at the North Yorkshire Moors Railway during 2006, 2007, 2009 and 2010. The engine's second overhaul was completed in February 2016, keeping its previous BR livery with the Post 1956 Crest. As in 2016, the engine's first call of duty was at the WSR alongside No. 88 again, this time marking 50 years since the S&D closed, and then remained there. In January 2018 it departed to the North Norfolk Railway on a long term operational contract.