Уильям Теодор Хёрд: Рим-католик кардиналының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Уильям Теодор Хёрд (24 ақпан 1884 – 16 қыркүйек 1973) – Рим-католик шіркеуіндегі кардинал.

Өмір

Ол Эдинбургте дүниеге келді, доктор Уильям Август Хёрдтың (1847–1921) – Феттс колледжінің үй басқарушысы және оның әйелі Элизабет Тамар Берттің (Уильям Теодор төрт жасында қайтыс болған) үлкен ұлы. Олар мектептің пансионаттарының бірі – Комли Бэнктегі Каррингтон үйінде тұрды. Ол Феттс колледжінде білім алды, оның әкесі сол кезде директор болған, ол 1887 жылдан 1912 жылға дейін осы қызметте болды. Содан кейін ол Оксфордтағы Баллиол колледжінде діни білім алды, сонымен қатар гребті. Ол шартты түрде крещениеден өтіп, 1910 жылдың 9 тамызында Лондонның орталық бөлігіндегі Мейфэрдегі Ферма-стрит шіркеуінде әке Станислав Сент-Джон SJ-мен бекітілді. 1913 жылы ол Саутварк епискобы (кейінірек архиепископ) Питер Амигоның діни қызметкерлікке кандидат ретінде қабылданды, бірақ Сент-Эндрюс және Эдинбург архиепископиясына берген өтініші қабылданбады. Ол Римдегі Григориан университетінде оқыды, онда 1915 жылы философия докторы, ал 1921 жылы теология және канондық құқық бойынша докторлық диссертацияларын қорғады. 34 жасында 1918 жылдың 30 наурызында Римнің бас викариі Базилио Помпили оны діни қызметкерлікке бекітті. Ол 1918 жылдан 1921 жылға дейін және 1927 жылдан 1960 жылға дейін Римдегі құрметті ағылшын колледжінің студенттеріне рухани кеңесші болды. 1921 жылы ол Бермондсидің Докхед қаласындағы Киелі Троица шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. 1927 жылдың 30 қыркүйегінде Папа Пий XI оны үй прелаты етіп тағайындады, ал келесі күні, 1927 жылдың 1 қазанында, Рим Ротасының трибуналының аудиторы етіп тағайындады (Рим Куриясының сот бөлімі), ол Рим католик шіркеуінің канондық заңын басқарудағы Жоғарғы апелляциялық сот ретінде жұмыс істейді. 1958 жылы ол Рим Ротасының деканы болып тағайындалды және бір жылдан кейін Сан-Теодор шіркеуінің титулярлық кардиналы болып тағайындалғанда кардинал болды. Үш жылдан кейін ол Феради Майус титулярлық епархиясының епископы болып тағайындалды және Папа Иоанн XXIII оны діни қызметкер болып тағайындалған базиликада епископқа бағыштады. Ол 1962 жылдан 1965 жылға дейін Екінші Ватикан кеңесінің барлық төрт сессиясына қатысты және 1963 жылы Папа Пауыл VI-ны сайлаған конклавқа қатысты. 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басында Хёрд Римдегі Шотландия колледжінің студенттеріне сыртқы рухани кеңесші ретінде қызмет етті, әсіресе жазғы маусымда студенттер Маринодағы колледж вилласына көшіп кеткен кезде. 1970 жылы он жыл қызмет еткеннен кейін, кардинал-диакондарға арналған дәстүрге сәйкес, ол Сан-Теодороның кардинал-пастырына көтерілді. Ұзаққа созылған аурудан кейін, көзі мен есту қабілеті нашарлап, ол 1973 жылдың 16 қыркүйегінде 89 жасында С. Стефано Ротондо клиникасында қайтыс болды. Оның жерлеу рәсімі Ватикандағы Киелі Петір базиликасында өтті және ол Римдегі Кампо Верано зиратына жерленді.

He was born in Edinburgh, the eldest son of Rev Dr William Augustus Heard (1847–1921), a housemaster of Fettes College, and his wife, Elizabeth Tamar Burt (who died when William Theodore was only four). They lived at Carrington House on Comely Bank, one of the school's boarding houses. He was educated at Fettes College, of which his father was by then headmaster, a role he held from 1887 until 1912. He then studied divinity at Balliol College, Oxford, where he also rowed. He was baptised conditionally and confirmed on 9 August 1910 by Father Stanislaus St John SJ in the Farm Street Church of The Immaculate Conception in Mayfair, central London. In 1913 he was accepted as a candidate for the priesthood by Bishop (later Archbishop) Peter Amigo of Southwark, having failed in his application to the Archdiocese of Saint Andrews and Edinburgh, and studied at the Pontifical Gregorian University, Rome, where he obtained a doctorate in philosophy in 1915 and doctorates in both theology and canon law in 1921. He was ordained to the priesthood aged 34 years in the Lateran Basilica on 30 March 1918 by Basilio Pompili, Vicar General for Rome. He acted as confessor for the students of the Venerable English College, Rome, from 1918 to 1921 and again from 1927 until the 1960s. In 1921 he was appointed curate at the Most Holy Trinity parish in Dockhead, Bermondsey. He was named a domestic prelate by Pope Pius XI on 30 September 1927, and on the following day, 1 October 1927, he was named auditor of the Tribunal of the Roman Rota (the judicial part of the Roman Curia), which acts as the Supreme Court of Appeal in the administration of the canon law of the Roman Catholic Church. In 1958 he was appointed dean of the Roman Rota and made cardinal one year later when he was appointed cardinal deacon of the titular church San Teodoro. Three years later he was appointed bishop of the titular see of Feradi Maius and consecrated bishop by Pope John XXIII in the same basilica in which he was ordained priest. He attended all four sessions of the Second Vatican Council from 1962 to 1965 and participated in the conclave of 1963, which elected Pope Paul VI. For a number of years in the late 1950s and early 1960s, Heard served as an external confessor to the students of the Scots College, Rome, particularly during the summer season, when the students moved to the college villa at Marino. In 1970 he was elevated to cardinal priest of San Teodoro, as was customary for cardinal deacons after serving for ten years in that capacity. After a lengthy illness and with failing sight and hearing, he died in the clinic at S. Stefano Rotondo on 16 September 1973, aged 89. His funeral took place in St Peter's Basilica in the Vatican and he was buried in the Campo Verano cemetery, Rome.