50-ші әскери қанаттың тарихы және таратылуы

Кіріспе

АҚШ Әуе күштерінің бұрынғы 50-ші қанаты

50-ші қанат – АҚШ Әуе күштерінің бұрынғы қанаты. Ол 1949 жылы 50-ші истребитель қанаты ретінде құрылған, резервтік әуе қорғанысы бөлімі ретінде қызмет еткен. 1950 жылы 50-ші истребитель-тұтқыштар қанаты болып қайта аталған, ал 1951 жылы таратылған. 1953 жылы 50-ші истребитель-бомбалаушы қанаты ретінде қайта жандандырылып, НАТО күштеріне қосылу үшін Еуропаға орналастырылған, 1958 жылы 50-ші тактикалық истребитель қанаты болып қайта аталған. Бұл қанат Батыс Германиядағы Хан әуе базасында шамамен 40 жыл бойы қызмет еткен. 1981 жылы ол General Dynamics F-16 Fighting Falcon истребителін пайдалануға алғашқы АҚШ Әуе күштерінің шетелдік құрамы болды. 1991 жылғы Персия шығанағы соғысына қатысып, содан кейін сол жылы таратылды. 1992 жылдың 30 қаңтарында 2-ші ғарыш қанатының орнына ғарыш қанаты ретінде қайта құрылды. 50-ші ғарыш қанаты 2020 жылдың 24 шілдесінде таратылып, оның орнына Питерсон-Шривер гарнизоны құрылды. 50-ші желілік операциялар тобы мен оның кибер және спутниктік басқару желісі бөлімдері Space Delta 6 құрамын құрады, 50-ші операциялар тобы мен оның спутниктік байланыс бөлімдері Space Delta 8 құрамын құрады, ал 750-ші операциялар тобы мен оның орбиталық соғыс бөлімдері Space Delta 9 құрамын құрады.

Операциялар

50-ғарыш қанаты – АҚШ ғарыш күштерінің ғарыш және кибер кеңістіктегі соғыс жүргізу бөлімшесі болды. 50-ғарыш қанаты ғаламдық позициялау жүйесін (GPS), қорғаныс спутниктік байланыс жүйесін (DSCS), кеңжолақты ғаламдық спутниктік байланыс жүйесін, әскери стратегиялық және тактикалық релелік байланыс жүйесін, қорғаныс метеорологиялық спутниктік бағдарламасын, ғарыш негізді ғарыш қадағалау жүйесін, операциялық жауап беретін ғарыш спутнигі жүйесін, жетілдірілген өте жоғары жиілікті спутниктік жүйесін және Boeing X-37B орбиталық сынақ көлігін пайдаланды. Ол сонымен қатар Әуе күштерінің спутниктік бақылау желісін де басқарды. 2020 жылдың 24 шілдесінде таратылған кезде 50-ғарыш қанатының құрамында 8000 ғарыш маманы мен әуешілер болды. 50-ғарыш қанаты Шривер әуе күштері базасының үй иесі болып табылды және АҚШ стратегиялық қолбасшылығының Біріктірілген зымыран қорғанысы жөніндегі бірлескен функционалдық компонент командасына, Армияның 100-ші зымыран қорғанысы бригадасына және Әуе күштері резервтік қолбасшылығының 310-шы ғарыш қанатына базалық қолдау көрсетті.

Қалқан

50-ғарыш қанатының нышаны алғаш рет 1953 жылғы 15 шілдеде қолдануға бекітілді, кейін 1956 жылы және 1992 жылғы 9 шілдеде өзгертілді, ал соңғы түрі 2012 жылғы 27 шілдеде мақұлданды. Көк түс ғарыш кеңістігінің шексіздігін және қанаттың негізгі қызметін көрсетеді, ал сары түс күннің нұрын және қанаттың ғарыш мамандарынан талап ететін жоғары деңгейді білдіреді. Арыстанның күшімен және бүркіттің еркін ұшуымен бейнеленген "опиникус" 50-ғарыш қанатының міндеттерін символдайды. 50-ғарыш қанатының "Ғарыш шебері" деген ұраны 50-ші шабуыл тобының "Әуе шебері" ұранынан алынып, 1992 жылдың қыркүйегінде бекітілді.

50-ші ұшқыштар қанаты (1949-1950) және 50-ші ұшқыштар-жебеушілер қанаты (1950-1951)

1950 жылдың 1 маусымында 50-ші истребитель қанаты (50 FW) АҚШ Әуе күштерінің резервінде белсенділенді және 33-ші истребитель қанатының активті қызметін қолдап, Тактикалық әуе командасының Бірінші әуе күштеріне бағындырылды. Ол Массачусетс штатындағы Отис әуе базасында орналасқан және 50-ші истребитель тобынан (ішінде 81-ші истребитель эскадрильясы), 50-ші әуе базасы тобынан және 50-ші материалдық-техникалық жабдықтау тобынан (ішінде 50-ші материалдық-техникалық жабдықтау эскадрильясы) тұрды. 50-ші истребитель қанаты шығыс жағалаудың әуе қорғанысына жауапты болды, North American P-51 Mustang және Republic F-84 Thunderjet истребительдерін, сондай-ақ North American T-6 Texan және Lockheed T-33 Shooting Star оқу-жаттығу ұшақтарын пайдаланды. 1950 жылы ол North American F-86A Sabre истребителімен ұшуды бастады. 1950 жылдың 1 наурызында 50-ші истребитель-перехватчик қанаты (50 FIW) деп қайта аталды, сонымен қатар 50-ші истребитель тобы 50-ші истребитель-перехватчик тобы, ал 81-ші истребитель эскадрильясы 81-ші истребитель-перехватчик эскадрильясы болып өзгертілді. 50-ші истребитель-перехватчик қанаты, 33-ші истребитель-перехватчик қанатымен бірге, Әуе қорғанысы бас қолбасшылығының Шығыс әуе қорғанысы күштеріне қайта бағындырылды. Корея соғысының басталуы американдық әуе күштерінің жағдайын қайта қарауға себеп болды. 1951 жылдың 2 маусымында 50-ші истребитель-перехватчик қанаты таратылды, бұл Еуропадағы НАТО күштерін қолдау және Кеңес Одағы мен Кеңес әуе күштеріне тікелей қарсы тұру мақсатындағы американдық қайта құрудың бір бөлігі болды.

50-ші ұшқыштар-бомбардировщиктер қанаты (1953-1958) және 50-ші тактикалық ұшқыштар қанаты (1958-1991)

1953 жылдың 1 қаңтарында 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты (50 FBW) құрылып, Тактикалық әуе командалығының 9-шы әуе күштеріне бағындырылды. Жаңа Мексика штатындағы Кловис әуе базасында орналасқан қанаттың операциялық бөлімі 50-ші истребитель-бомбардировкалық тобы болды, ол 10-шы истребитель-бомбардировкалық және 81-ші истребитель-бомбардировкалық эскадрильяларынан тұрды. Бастапқыда F-51 Mustang истребитерін пайдаланды, кейін 1953 жылы F-86F Sabre истребителіне ауысты. 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанатының қолдау элементтеріне 50-ші әуе базасы тобы, 50-ші техникалық қызмет және жабдықтау тобы, сондай-ақ кейін 50-ші тактикалық аурухана болып қайта аталған 50-ші медициналық тобы кірді. 50-ші әуе базасы тобы 50-ші әуе полициясы эскадрильясынан (кейін 50-ші қауіпсіздік полициясы эскадрильясы болып қайта аталды) және 50-ші азаматтық инженерлік эскадрильясынан (кейін 50-ші азаматтық инженерлік эскадрильясы болып қайта аталды) құралды, ал 50-ші техникалық қызмет және жабдықтау тобы 50-ші жабдықтау эскадрильясынан тұрды. 1953 жылдың жазында 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты Еуропаға көшірілді, қанаттың көп бөлігінің қызметкерлері мен жабдықтары Әскери теңіз тасымалдау қызметінің USNS General M. B. Stewart кемесімен Атлант мұхитын кезіп өтті, ал әуе экипажы Солтүстік Атлант мұхиты арқылы ұшты. 1953 жылдың 9 тамызында ол Еуропадағы АҚШ Әуе күштерінің 12-ші әуе күшінің құрамына кірді және Германияның Хаан әуе базасында орналасты. 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты сондай-ақ үшінші истребитель-бомбардировкалық эскадрильяны алды, 417-ші истребитель-бомбардировкалық эскадрильясының басқаруын өз мойнына алды және 12-ші әуе күшіндегі алғашқы тактикалық операциялық қанат болды. Германияға келгеннен кейін бірден 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты НАТО-ның әуе қорғанысы күштерінің мүмкіндіктерін көрсетуге арналған Монте-Карло жаттығуына қатысты. 1954 жылы 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанатының бөлімдері алты апта бойы Ливияның Уилус әуе алаңында әуеден әуеге және жерге шабуыл жасау операцияларында жаттықты, 12-ші әуе күшіндегі басқа бірліктерге қарағанда екі салада да жоғары нәтижелер көрсетті. 1955 жылы 21 FBW Wheelus Field-те Еуропадағы АҚШ Әуе күштерінің әуеден оқ ату жарысында жеңіске жетті, ал 1955 жылдың 21 қазанында F-86H Sabre истребителіне ауыса бастады. 1955 және 1956 жылдары қысқа мерзім ішінде 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты ET-33 оқу ұшағын да пайдаланды. 1955 жылдың 14 наурызында 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты MGM-1 Matador зымырандық жүйесін пайдаланған 69-шы ұшқышсыз бомбардировкалық эскадрильяны алды. 1955 жылдың 8 маусымында 69-шы ұшқышсыз бомбардировкалық эскадрилья 69-шы тактикалық зымыран эскадрильясы болып қайта аталды, ал 1956 жылдың 15 сәуірінде 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанатынан 7382-ші басқарылатын зымыран тобына 21 FBW қолдау көрсету үшін кетті. 1956 жылдың 15 сәуірінде 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты Франциядағы Туль-Розиер әуе базасына көшіріле бастады, 1956 жылдың 1 тамызына дейін толық ауысты. 1956 жылдың 8 тамызында 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты 1957 жылдың 25 қыркүйегінде басқарудан бас тартқанға дейін 7352-ші АҚШ Әуе күштері ауруханасының жауапкершілігін өз мойнына алды. Еуропадағы АҚШ Әуе күштері 50-ші истребитель-жауынгерлік қанатын Невада штатындағы Неллис әуе базасында өткен Әуе күштері жауынгерлік қару-жарақтары кездесуіне қатысу үшін жіберді. 1957 жылдың 8 желтоқсанында 50-ші истребитель-бомбардировкалық тобы мен 50-ші техникалық қызмет және жабдықтау тобы таратылды, олардың эскадрильялары тікелей 21-ші истребитель-бомбардировкалық қанатына бағындырылды. 8 желтоқсанда 50-ші далалық техникалық қызмет көрсету эскадрильясы құрылды. 50-ші далалық техникалық қызмет көрсету эскадрильясы кейіннен 50-ші біріктірілген ұшақ техникалық қызмет көрсету эскадрильясы болып қайта аталды, содан кейін 50-ші далалық техникалық қызмет көрсету эскадрильясы атауын қайта алды, соңында 50-ші жабдықтарды күту эскадрильясы болып тағайындалды. 1958 жылдың 15 қарашасында 50-ші қару-жарақ және электрониканы жөндеу эскадрильясы құрылды, кейіннен 50-ші авиациялық техниканы жөндеу эскадрильясы болып қайта аталды, соңында 50-ші компонентті жөндеу эскадрильясы болып тағайындалды. 1957 және 1958 жылдары 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты Солтүстік Американың F-100D Super Sabre истребителіне ауыса бастады. 1958 жылдың 1 қаңтарында 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты 12-ші әуе күшінен Еуропадағы АҚШ Әуе күштеріне тікелей бағындырылды. 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанатының жанында уақытша бірнеше тактикалық әуе командасы эскадрильялары болды, соның ішінде 428-ші истребитель-бомбардировкалық эскадрильясы 1957 жылдың 1 сәуірінен 1957 жылдың 1 қазанына дейін, 429-шы истребитель-бомбардировкалық эскадрильясы 1956 жылдың 7 қазанынан 1957 жылдың 1 сәуіріне дейін, 430-шы истребитель-бомбардировкалық эскадрильясы 1956 жылдың 20 сәуірінен 1956 жылдың 7 қазанына дейін, 457-ші истребитель-бомбардировкалық эскадрильясы 1958 жылдың 20 наурызынан 1958 жылдың 19 тамызына дейін және 509-шы истребитель-бомбардировкалық эскадрильясы 1958 жылдың 15 қаңтарынан 1958 жылдың 24 наурызына дейін. 1958 жылдың 8 шілдесінде 50-ші истребитель-бомбардировкалық қанаты 50-ші тактикалық истребитель қанаты (50 TFW) болып қайта аталды. Истребитель-бомбардировкалықтан тактикалық истребительге ауысу оның бағынышты бөлімдеріне де әсер етті, соның ішінде 10-шы тактикалық истребитель эскадрильясы, 81-ші тактикалық истребитель эскадрильясы, 417-ші тактикалық истребитель эскадрильясы және қосылған 457-ші тактикалық истребитель эскадрильясы. 1959 жылдың 15 қарашасында 50-ші тактикалық истребитель қанаты Еуропадағы АҚШ Әуе күштерінен 17-ші әуе күшіне бағындырылды.

On 1 January 1953, the 50th Fighter Bomber Wing (50 FBW) was activated and assigned to Tactical Air Command's Ninth Air Force. Stationed at Clovis Air Force Base, New Mexico, the wing's operational component was the 50th Fighter Bomber Group, which consisted of the 10th Fighter Bomber Squadron and the 81st Fighter Bomber Squadron. The wing initially flew F 51 Mustang fighters, before converting to the F 86F Sabre in 1953. The 50th Fighter Bomber Wing's support elements included the 50th Air Base Group, the 50th Maintenance and Supply Group, and the 50th Medical Group, which was later redesignated as the 50th Tactical Hospital. The 50th Air Base Group consisted of the 50th Air Police Squadron (later redesignated the 50th Security Police Squadron) and 50th Civil Engineering Squadron (later redesignated the 50th Civil Engineer Squadron), while the 50th Maintenance and Supply Group consisted of the 50th Supply Squadron. In summer 1953, the 50th Fighter Bomber Wing was transferred to Europe, with much of the wing's personnel and equipment sailing across the Atlantic Ocean on the Military Sea Transportation Service's USNS General M. B. Stewart, while the aircrew flew across the North Atlantic. On 9 August 1953 it became part of United States Air Forces in Europe's Twelfth Air Force and was stationed at Hahn Air Base, Germany, where the wing assumed responsibility for the 7425th USAF Hospital from 1 May 1954 to 9 April 1956. The 50th Fighter Bomber Wing also gained a third fighter bomber squadron, assuming command of the 417th Fighter Bomber Squadron and also became the first tactically operational wing in Twelfth Air Force. Almost immediately after arriving in Germany, the 50th Fighter Bomber Wing participated in Exercise Monte Carlo, which was designed to demonstrate NATO air defense force capabilities. In 1954, elements of the 50th Fighter Bomber Wing spent six weeks at Wheelus Field, Libya, training in air to air and ground attack operations, scoring higher in both categories than any other unit in Twelfth Air Force. In 1955 the 21 FBW took top honors at the United States Air Forces in Europe aerial gunnery competition at Wheelus Field, and on 21 October 1955 it began to transition to the F 86H Sabre. For brief period in 1955 and 1956, the 50th Fighter Bomber Wing also flew the ET 33 trainer. On 14 March 1955, the 50th Fighter Bomber Wing gained the 69th Pilotless Bomber Squadron, which operated the MGM 1 Matador cruise missile system. On 8 June 1955, the 69th Pilotless Bomber Squadron was redesignated the 69th Tactical Missile Squadron, and on 15 April 1956, left the 50th Fighter Bomber Wing for the 7382d Guided Missile Group, which the 21 FBW provided support for. On 15 April 1956, the 50th Fighter Bomber Wing began to move to Toul Rosiére Air Base, France, fully transitioning by 1 August 1956. On 8 August 1956, the 50the Fighter Bomber Wing assumed responsibility for the 7352d USAF Hospital, before relinquishing command on 25 September 1957. United States Air Forces in Europe then sent the 50th Fighter Bomber Wing to represent it at the Air Force Fighter Weapons Meet at Nellis Air Force Base, Nevada. On 8 December 1957, the 50th Fighter Bomber Group and 50th Maintenance and Supply Group were inactivated, with their squadrons reporting directly to the 21st Fighter Bomber Wing. On 8 December, the 50th Field Maintenance Squadron activated. The 50th Field Maintenance Squadron would later be redesignated the 50th Consolidated Aircraft Maintenance Squadron, before reassuming its designation as the 50th Field Maintenance Squadron, and was later redesignated the 50th Equipment Maintenance Squadron, before finally being designated the 50th Maintenance Squadron. On 15 November 1958, the 50th Armament and Electronics Maintenance Squadron was activated, later being redesignated the 50th Avionics Maintenance Squadron, before finally being designated the 50th Component Repair Squadron. In 1957 and 1958, the 50th Fighter Bomber Wing began transitioning to the North American F 100D Super Sabre. On 1 January 1958, the 50th Fighter Bomber Wing was moved from Twelfth Air Force to directly report to United States Air Forces in Europe. The 50th Fighter Bomber Wing also had a number of Tactical Air Command squadrons temporarily attached to it, including the 428th Fighter Bomber Squadron from 1 April 1957 to 1 October 1957, the 429th Fighter Bomber Squadron from 7 October 1956 to 1 April 1957, the 430th Fighter Bomber Squadron from 20 April 1956 to 7 October 1956, the 457th Fighter Bomber Squadron from 20 March 1958 to 19 August 1958, and the 509th Fighter Bomber Squadron from 15 January 1958 to 24 March 1958. On 8 July 1958, the 50th Fighter Bomber Wing was redesignated as the 50th Tactical Fighter Wing (50 TFW). The redesignation from fighter bomber to tactical fighter also affected its subordinate units, including the 10th Tactical Fighter Squadron, 81st Tactical Fighter Squadron, 417th Tactical Fighter Squadron, and the attached 457th Tactical Fighter Squadron. On 15 November 1959, the 50th Tactical Fighter Wing was reassigned from USAFE to the Seventeenth Air Force

1959 жылдың 1 қыркүйегінде 50-ші тактикалық истребитель қанаты Германиядағы Хаан әуе базасына қайта көшуді бастады, 417-ші тактикалық истребитель эскадрильясы Германиядағы Рамштайн әуе базасында орналасқаннан басқа. 86-шы истребитель-ұстау қанатының 496-шы истребитель-ұстау эскадрильясы, F-86D Sabre истребителін пайдаланған, 50-ші тактикалық истребитель қанатына екі базалық құрылым бойынша қосылды. 1959 жылдың желтоқсанында 496-шы тактикалық истребитель эскадрильясы Convair F-102 Delta Dagger ұстау истребителіне ауыса бастады. Куба зымырандық дағдарысы мен бұрынғы әдеттегі күштердің қозғалысының нәтижесінде 50-ші тактикалық истребитель қанаты 435-ші тактикалық истребитель эскадрильясын Испанияның Морон әуе базасынан 1962 жылдың 24 қазанынан 1962 жылдың 11 желтоқсанына дейін, 355-ші тактикалық истребитель эскадрильясын 1961 жылдың 5 қыркүйегінен 1961 жылдың 16 қарашасына дейін, 458-ші тактикалық истребитель эскадрильясын 1958 жылдың 13 тамызынан 1959 жылдың 18 ақпанына дейін және 614-ші тактикалық истребитель эскадрильясын 1961 жылдың 5 қыркүйегінен 1961 жылдың 14 қарашасына дейін қосты. 1962 жылдың 8 сәуірінде 50-ші әуе базасы қанаты 50-ші жауынгерлік қолдау қанаты болып қайта аталды. Қанаттың техникалық қызмет көрсету эскадрильяларын қайта ұйымдастыру барысында 50-ші қару-жарақ және электрониканы жөндеу эскадрильясы 1962 жылдың 8 сәуірінде қысқа мерзімге таратылды, бірақ 1964 жылдың 1 шілдесінде қайта құрылды. 1964 жылдың 1 шілдесінде бірнеше жаңа техникалық қызмет көрсету эскадрильялары құрылды, соның ішінде 50-ші ұшу жолағы техникалық қызмет көрсету эскадрильясы, бірақ ол 1965 жылдың 1 қазанына дейін бөлініп тұрды және 1965 жылдың 25 желтоқсанында жабылды, 50-ші ұйымдық техникалық қызмет көрсету эскадрильясы, бірақ ол 1966 жылдың 1 қаңтарында жабылды және 350-ші оқ-дәрілерді күту эскадрильясы. 1967 жылдың 1 қазанында 7236-шы оқ-дәрілерді жабдықтау эскадрильясы құрылды, ол истребитель-бомбардировкалық эскадрильяларын техникалық және операциялық тұрғыдан қолдады. Куба зымырандық дағдарысы шешілгеннен кейін 50-ші тактикалық истребитель қанаты өзінің үш тактикалық истребитель эскадрильясымен қалыпты жұмысын жалғастырды, басқа НАТО әуе күштерімен жаттығуларға қатысты. 1966 жылдың 8 қазанында 10-шы тактикалық истребитель эскадрильясы, 81-ші тактикалық истребитель эскадрильясы және 417-ші тактикалық истребитель эскадрильясы F-100D Super Sabre истребителінен McDonnell Douglas F-4D Phantom II тактикалық истребителіне ауыса бастады, қанат 1962 жылы қысқа мерзімге Lockheed F-104 Starfighter истребителін пайдаланғаннан кейін. Ауысу кезінде 417-ші тактикалық истребитель эскадрильясы 50-ші тактикалық истребитель қанатының құрамында болды, бірақ Рамштайн әуе базасындағы 86-шы әуе дивизиясына бөлініп тұрды. 1968 жылдың 1 шілдесінде 417-ші тактикалық истребитель эскадрильясы 50-ші тактикалық истребитель қанатынан алынып, Айдахо штатындағы Маунтин Хоум әуе базасындағы Тактикалық әуе командалығының 67-ші тактикалық барлау қанатына бағындырылды. Жоғалған эскадрильяны ауыстыру үшін 496-шы истребитель-ұстау эскадрильясы 86-шы әуе дивизиясынан 50-ші тактикалық истребитель қанатына толықтай бағындырылды.

On 1 September 1959, the 50th Tactical Fighter Wing began to transition back to Hahn Air Base, Germany, with the exception of the 417th Tactical Fighter Squadron, which was based at Ramstein Air Base, Germany. The 86th Fighter Interceptor Wing's 496th Fighter Interceptor Squadron, which flew the F 86D Sabre, was also attached to the 50th Tactical Fighter Wing under the duel basing construct. In December 1959, the 496th Tactical Fighter Squadron began converting to Convair F 102 Delta Dagger interceptors. Due to the Cuban Missile Crisis and previous routine force movements, the 50th Tactical Fighter Wing had the 435th Tactical Fighter Squadron from Morón Air Base, Spain attached to it from 24 October 1962 to 11 December 1962, the 355th Tactical Fighter Squadron attached from 5 September 1961 to 16 November 1961, the 458th Tactical Fighter Squadron attached from 13 August 1958 to 18 February 1959, and the 614th Tactical Fighter Squadron attached from 5 September 1961 to 14 November 1961. On 8 April 1952, the 50th Air Base Wing was redesignated as the 50th Combat Support Wing. In a reorganization of the wing's maintenance squadrons, the 50th Armament and Electronics Maintenance Squadron was briefly inactivated on 8 April 1962, but reactivated on 1 July 1964. Several new maintenance squadrons were activated on 1 July 1964, including the 50th Flightline Maintenance Squadron, although it was detached until 1 October 1965 and was inactivated shortly after on 25 December 1965, 50th Organizational Maintenance Squadron, although it was inactivated on 1 January 1966, and 350th Munitions Maintenance Squadron. On 1 October 1967, the 7236th Ammunition Supply Squadron was activated, augmenting the maintenance and operational fighter bomber squadrons. Following the resolution of the Cuban Missile Crisis, the 50th Tactical Fighter Wing resumed normal operations with its own three tactical fighter squadrons, participating in exercises with other NATO air forces. On 8 October 1966 the 10th Tactical Fighter Squadron, 81st Tactical Fighter Squadron, and 417th Tactical Fighter Squadron began converting from the F 100D Super Sabre to the McDonnell Douglas F 4D Phantom II tactical fighter, after the wing briefly operated the Lockheed F 104 Starfighter in 1962. During the conversion, the 417th Tactical Fighter Squadron remained assigned to the 50th Tactical Fighter Wing, but remained detached to the 86th Air Division at Ramstein Air Base. On 1 July 1968, the 417th Tactical Fighter Squadron was removed from the 50th Tactical Fighter Wing, reassigned to Tactical Air Command's 67th Tactical Reconnaissance Wing at Mountain Home Air Force Base, Idaho. To replace the lost squadron, the 496th Fighter Interceptor Squadron was permanently reassigned to the 50th Tactical Fighter Wing from the 86th Air Division on 1 November 1968 and redesignated the 496th Tactical Fighter Squadron. Initially it continued flying the F 102 Delta Dagger, but within two years upgraded to the F 4E Phantom II. Soon after, United States Air Forces in Europe selected the 81st Tactical Fighter Squadron to be the first to assume the Wild Weasel Suppression of Enemy Air Defenses mission set, equipping it with the Wild Weasel variant of the F 4E, and later the F F 4G Wild Weasel V. On 12 June 1971, the 81st Tactical Fighter Squadron was moved to Zweibrücken Air Base, Germany and operationally subordinated to the 86th Tactical Fighter Wing, although it administratively remained part of the 50th Tactical Fighter Wing until it fully transitioned over on 15 July 1971. On 1 July 1971, USAF Hospital, Hahn, later designated as the 50th Tactical Fighter Wing Hospital was assigned to the wing. In 1972 another round of reorganization to the wing's maintenance squadrons occurred. On 1 January 1972, the 50th Organizational Maintenance Squadron, later redesignated the 50th Aircraft Generation Squadron, was reactivated. On 1 April 1972, the 7501st Munitions Support Squadron, 7502d Munitions Support Squadron, 7503d Munitions Support Squadron, and 7504th Munitions Support Squadron were all activated. On 7 October 1972, the 350th Munitions Maintenance Squadron and 7236th Ammunition Supply Squadron inactivated, with the 50th Munitions Maintenance Squadron, later redesignated as the 50th Munitions Maintenance Squadron (Theater), and 50th Ammunition Supply Squadron activated on 8 October 1972 to replace them. the 7504th Munitions Support Squadron was inactivated on 1 September 1972, with the 7503d Munitions Support Squadron inactivating on 1 October 1972. In 1975, the 10th Tactical Fighter Squadron began to utilize laser guided bombs. It also hosted a number of attached Tactical Air Command squadrons, including the 8th Tactical Fighter Squadron from 8 March 1973 to 2 April 1973 and 6 September 1975 to 6 October 1975, 9th Tactical Fighter Squadron from 11 September 1971 to 7 October 1971 and 23 September 1976 to 24 October 1976, the 68th Tactical Fighter Squadron from 10 May 1977 to 7 June 1977, the 417th Tactical Fighter Squadron numerous times from 1968 to 1976, and the 421st Tactical Fighter Squadron from 5 August 1977 to 25 August 1977. The 50th Tactical Fighter Wing also hosted the first European deployment of Aerospace Defense Command fighters, hosting a detachment of six Convair F 106 Delta Dart interceptors from the 5th Fighter Interceptor Squadron from 4 September 1975 to 25 September 1975. In 1976, the 50th Tactical Fighter Wing began to fully convert its remaining squadrons to the F 4E Phantom II fighter and on 15 November 1976 it gained the newly activated 313th Tactical Fighter Squadron. The 50 TFW also began testing the Project Oriented Maintenance Organization for USAFE in 1977, testing the concept in the April 1978 Salty Rooster exercise. The success of the exercise resulted in the Project Oriented Maintenance Organization being rolled out across all of United States Air Forces in Europe. The 50 TFW also continued to exercise with allied partners, being the first U. S. Air Force unit to refuel with a KC 767 of the Imperial Iranian Air Force. The wing also activated the 7362d Munitions Support Squadron on 15 July 1976. In 1978, United States Air Forces in Europe announced that the 50th Tactical Fighter Wing would be the first to test and field the General Dynamics F 16A Fighting Falcon, as well as its F 16B two seater variant. The first F 16As arrived at Hahn Air Base on 19 April 1979 and began upgrading the airbase's facilities to accommodate the new aircraft. On 30 December 1981, the 313th Tactical Fighter Squadron accepted the 50 TFW's first operational F 16As, with the other squadrons following suit shortly and divesting the remaining F 4Es within six months. A number of changes to maintenance units happened in 1978, including the inactivation of the 50th Munitions Maintenance Squadron on 8 October 1978 and the activation of the 7015th Explosive Ordnance Disposal Flight on 1 October 1978. The 50th Tactical Fighter Wing also participated in a NATO gala on 9 July 1982, marking NATO's adoption of the F 16, where it participated along with F 16s from the Royal Norwegian Air Force, Royal Netherlands Air Force, Belgian Air Force, Royal Danish Air Force, as well as other NATO air forces. 50th Tactical Fighter Wing F 16s frequently deployed to Zaragoza Air Base, Spain and Incirlik Air Base, Turkey to perform air to air and air to ground training to achieve full operational readiness, which was declared in April 1983. Shortly after, in July 1983, the 50th Tactical Fighter Wing participated in a USAFE Operational Readiness Inspection and NATO Organizational Tactical Evaluation, and in October 1983, took first place in the U. S. Air Force's Gunsmoke bombing and gunnery competition. A number of changes to the 50th Combat Support Group and wing staff occurred in the 1980s and early 1990, with the 7150th Comptroller Squadron activating on 15 November 1983, before being inactivated and replaced by the newly established 50th Comptroller Squadron on 1 July 1985, the 50th Security Police Group activating on 21 October 1988, and 50th Support Squadron activating on 1 June 1989, and 2184th Communications Squadron activating on 1 October 1990. Maintenance squadrons also experienced structural changes, with the 7501st Munitions Support Squadron and 7502d Munitions Support Squadron inactivating on 15 November 1985, 7362d Munitions Support Squadron being inactivated on 1 January 1986, 50th Ammunition Supply Squadron being inactivated on 15 May 1986, being replaced by the reactivated 50th Munitions Maintenance Squadron, the 7015th Explosive Ordnance Disposal Flight being inactivated on 1 November 1986. The 50th Tactical Hospital was also inactivated on 1 July 1986. In March 1984, the 50 TFW participated in the Green Flag exercise at Nellis Air Force Base, Nevada, engaging in realistic combat training and participated in NATO exercises, with two F 16As conducting landings and takeoffs on the German Autobahn highways. Between April and June 1984, 50 TFW units forward deployed to Ramstein Air Base, Spangdahlem Air Base, and Pferdsfel Air Base due to repairs at Hahn Air Base. In 1986, the 50th Tactical Fighter Wing began replacing its F 16As and F 16Bs with the more advanced F 16Cs and F 16Ds, fully phasing out the first generation F 16s in less than a year. The 50th Tactical Fighter Wing also won the Daledalin Maintenance trophy in 1986 for both the numbered air force, major command, and air force level. It also won the Secretary of Defense's Phoenix Award for the best maintenance organization in the entire United States Department of Defense. When Iraq executed its Invasion of Kuwait in 1991, the 50th Tactical Fighter Wing quickly mobilized its forces for deployment, sending the 10th Tactical Fighter Squadron and 30 F 16C Fighting Falcons as part of Operation Desert Shield on 29 December 1990. On 17 January 1991, 10th Tactical Fighter Squadron aircraft were among the first to strike Iraqi military positions as part of Operation Desert Storm, specifically bombing Al Taqaddum Air Base, Iraq and gaining air supremacy over the Iraqi Air Force. The squadron was retasked to hunt down Scud missiles, which were striking coalition military targets and Israeli population centers. Throughout the entire campaign, the 10th Tactical Fighter Squadron had only lost one aircraft, with its pilot being taken as a prisoner of war. After hostilities ceased, 10 TFS forces enforced the ceasefire accords through combat air patrols. Due to the fall of the Soviet Union, the United States and NATO began to draw down its high posture in Europe, resulting in the inactivation of the 50th Tactical Fighter Wing and closure of Hahn Air Base on 30 September 1991.

50-ғарыш қанаты (19922020)

30 қаңтар 1992 жылы 50-ші ғарыш қанаты (50 SW) Колорадо штатындағы Фалькон әуе күштері базасында қайта жандандырылды және Әуе күштері ғарыш командованиесіне бағындырылды. 50-ші ғарыш қанаты Әуе күштері ғарыш командованиесінің 2-ші ғарыш қанатын алмастырып, оның байланыс, навигациялық соғыс және ғарыш кеңістігін қадағалау спутниктерін ұшырып, сондай-ақ Әуе күштерінің спутниктік бақылау желісі мен жаһандық хабар тарату қызметін басқарды. 2-ші ғарыш қанатын 50-ші ғарыш қанатымен алмастыру – әуе күштерінің ертедегі ұшу мұрасын сақтауға бағытталған ірі әрекеттің бір бөлігі болды және 50-ші ғарыш қанатына Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінің 50-ші ұрыс тобының тарихы мен құрметін сыйлады. 20 қыркүйек 1993 жылы 50-ші ғарыш қанаты Әуе күштері ғарыш командованиесінің 14-ші әуе армиясына бағындырылды. 50-ші операциялық топ 50-ші ғарыш қанатының негізгі операциялық құрылымы ретінде қызмет етті, ал 2-ші ғарыш қанатының операциялық бөлімшелері оған ауыстырылды, сондай-ақ спутниктік басқару эскадрильялары ғарыш операциялары эскадрильяларына қайта аталды. Операциялық бөлімшелерге 1-ші ғарыш операциялары эскадрильясы, 2-ші ғарыш операциялары эскадрильясы, 3-ші ғарыш операциялары эскадрильясы, 4-ші ғарыш операциялары эскадрильясы, 5-ші ғарыш операциялары эскадрильясы (Онидзука әуе күштері станциясында орналасқан), 50-ші спутниктік байланыс эскадрильясы, 50-ші экипаж оқу эскадрильясы және 50-ші операциялық қолдау эскадрильясы кірді. 2-ші ғарыш қанатынан мұрагерлік алған спутниктік жүйелерге қорғаныс спутниктік байланыс жүйесі II және III топтары, қорғаныс қолдау бағдарламасының зымырандар туралы ескерту жүйесі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің флоттық спутниктік байланыс жүйесі, Global Positioning System, НАТО III және НАТО IV спутниктік байланыс жүйелері, Ұлыбритания қарулы күштерінің Skynet спутниктік байланыс жүйесі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Ultra High Frequency Follow On спутниктік байланыс жүйесі кірді. Қорғаныс метеорологиялық қолдау бағдарламасының спутниктерін басқарған 1000-шы спутниктік операциялар тобы қысқа мерзімге 50-ші ғарыш қанатының операциялық тобы ретінде қызмет етті, содан кейін 6-шы ғарыш операциялары эскадрильясы болып қайта аталды және 1992 жылдың 31 шілдесінде 50-ші операциялық топқа бағындырылды. 1992 жылдың 30 сәуірінде 4-ші ғарыш операциялары эскадрильясы әскери стратегиялық және тактикалық реле (Milstar) байланыс спутнигінің топтарымен ұшу үшін жандандырылды. 1992 жылдың 1 шілдесінде 50-ші спутниктік байланыс эскадрильясы 50-ші ғарыш байланыс эскадрильясы болып қайта аталды. 50-ші ғарыш қанатының жандануымен 2-ші спутниктік оқу тобынан қайта аталған 750-ші ғарыш тобы Онидзука әуе күштері станциясында орналасты, Әуе күштерінің спутниктік бақылау желісінің операцияларын жүргізіп, 5-ші ғарыш операциялары эскадрильясына базалық қолдау көрсетті. Оның операциялық құрамына 21-ші, 22-ші және Нью-Бостон әуе күштері станциясында орналасқан 23-ші ғарыш операциялары эскадрильялары, сондай-ақ 750-ші операциялық қолдау эскадрильясы кірді. Орнатуды қолдау эскадрильяларына 750-ші миссиялық қолдау және 750-ші логистикалық қолдау эскадрильялары кірді. 1994 жылдың 1 қазанында Онидзука ӘКБ-дегі қызметкерлерге медициналық көмек көрсету үшін 750-ші медициналық эскадрилья жандандырылды. 50-ші техникалық қызмет көрсету тобы 50-ші техникалық қызмет көрсету эскадрильясы, 50-ші логистикалық қолдау эскадрильясы және 50-ші ғарыш жүйелері эскадрильясынан тұратын операциялық топтарды қолдау үшін жандандырылды. Орнатуды қолдауға жауапты 50-ші ұрыс-қосалқы эскадрильясы 50-ші қауіпсіздік полиция эскадрильясынан (1997 жылы 50-ші қауіпсіздік күштері эскадрильясы болып қайта аталды), 50-ші азаматтық инженер эскадрильясы және 50-ші қолдау эскадрильясынан тұрды. 50-ші ғарыш қанаты жердегі күштерді қолдау үшін бірнеше маңызды орбиталық операцияларды жүргізді. 1992 жылдың ақпанында 3-ші ғарыш операциялары эскадрильясы Әуе күштері ғарыш командованиесінің ғарыш қолдау кубогын жеңіп алды, ал 1992 жылдың қарашасында Тынық мұхитының үстіндегі орбитадан Атлант мұхитының үстіндегі орбитаға флоттық спутниктік байланыс жүйесінің спутнигін ұшырды, бұл эскадрилья тарихындағы ең ұзақ орбиталық маневр болды. Кейіннен 3 SOPS қорғаныс спутниктік байланыс жүйесінің спутнигін Еуропаның үстіндегі орбитасынан Сомалиге көшірді, БҰҰ-ның Біріктірілген міндеттік күшіне ғарыштан қолдау көрсетті. Бұл операциялардың нәтижесінде 50-ші ғарыш қанаты АҚШ ғарыш командованиесінің Херрес сыйлығын жеңіп алды. 1994 жылы 50-ші ғарыш қанаты Global Positioning System жүйесіне толық жауапкершілікті Space and Missile Systems Center-ден қабылдады, ал 4-ші ғарыш операциялары эскадрильясы 15 қараша 1994 жылы Milstar спутнигін ресми түрде қабылдады. 1994 жылдың 1 қазанында 50-ші экипаж оқу эскадрильясы таратылды, оның ғарыш оқу функциялары Ванденберг әуе күштері базасындағы 381-ші оқу тобының құрамындағы Әуе білім беру және оқу командованиесінің 534-ші оқу эскадрильясына берілді. Сол күні 50-ші ауа-райы эскадрильясы жандандырылды және Әуе күштері ғарыш болжау орталығынан ғарыш ауа-райын бақылау жауапкершілігін алды. 1995 жылдың 14 тамызында 50-ші келісім-шарт эскадрильясы 50-ші ұрыс-қосалқы тобының құрамында жандандырылды. 1996 жылы 50-ші ғарыш қанаты флоттық спутниктік байланыс жүйесінің толық операцияларын Теңіз күштерінің спутниктік операциялар орталығына берді. Қанат 1997 жылдан бастап қайта ұйымдастырулар сериясын бастады, 1997 жылдың 1 желтоқсанында 50-ші техникалық қызмет көрсету тобын, 50-ші техникалық қызмет көрсету эскадрильясын және 50-ші логистикалық қолдау эскадрильясын таратып жіберді. Сол күні 50-ші техникалық қызмет көрсету тобының ғарыш қолдау қызметтерін алмастыру үшін 50-ші байланыс тобы жандандырылды. 50-ші техникалық қызмет көрсету тобының таратылуына дейін 50-ші ғарыш қолдау эскадрильясы 1997 жылдың 23 маусымында қысқа мерзімге таратылып, кейін 850-ші байланыс эскадрильясы болып қайта жандандырылды. 50-ші ғарыш байланыс эскадрильясы 50-ші операциялық топтан 50-ші байланыс тобына қайта аталды және бағындырылды. 1997 жылдың 6 наурызында 55-ші ғарыш ауа-райы эскадрильясы 50-ші ғарыш ауа-райы эскадрильясын алмастырды, бірақ ол өзі 1999 жылдың 1 қазанында таратылды. 1997 жылдың маусымында 50-ші ғарыш қанаты Фалькон ӘКБ-дегі қызметтерін консолидациялауды бастады, Онидзука әуе күштері станциясы, Фэрчайлд әуе күштері базасы және Оффут әуе күштері базасындағы қатысуын азайтты. Бұл азайту аясында 750-ші операциялық қолдау эскадрильясы 1997 жылдың 23 маусымында, ал 750-ші логистикалық қолдау эскадрильясы 1997 жылдың 5 қарашасында таратылды. 1998 жылдың 5 маусымында 50-ші ғарыш қанаты Фалькон әуе күштері базасын Шривер әуе күштері базасы деп атады және Онидзука ӘКБ-ден барлық функцияларды көшіру және базаны жабу мақсатымен жаңа спутниктік басқару құрылысын салуды бастады. Сондай-ақ ол Фэрчайлд ӘКБ және Оффут ӘКБ-дегі қорғаныс метеорологиялық қолдау бағдарламасының спутниктік операциялар орталықтарын жапты және оны Мэриленд штатындағы Сютлендке көшірді, онда Ұлттық мұхиттық және атмосфералық басқарма жаңа DMSP спутниктік операциялар орталығын құрып жатқан еді. DMSP сол жылы NOAA-ға берілді, нәтижесінде 6-шы ғарыш операциялары эскадрильясы 1998 жылдың 30 қыркүйегінде таратылды. NOAA операцияларын қолдау және Шривер ӘКБ-дегі қосалқы спутниктік операциялар орталығы ретінде қызмет ету үшін 8-ші ғарыш операциялары эскадрильясы, резервтік бөлімше, жандандырылды. 8 SOPS қыркүйек айында операцияларын бастады, бірақ 1998 жылдың 1 қазанында жандандырылған 6-шы ғарыш операциялары эскадрильясымен Әуе күштері резервтік командованиесімен алмастырылды. 1998 жылдың 21 қазанында 5-ші ғарыш операциялары эскадрильясы соңғы қорғаныс спутниктік байланыс жүйесі II спутнигін супериор синхронды орбитаға орналастырып, жүйені пайдаланудан шығарды. 1998 жылдың желтоқсанында 1-ші ғарыш операциялары эскадрильясы Баллистикалық зымырандарға қарсы ұйымның орталық кезеңдегі ғарыш экспериментін қолдауды бастады, оның толық бақылауын 2000 жылдың 1 қазанында алды. 1999 жылдың 25 маусымында 750-ші ғарыш тобы 1999 жылдың 3 мамырында таратылған 750-ші миссиялық қолдау эскадрильясы және 1999 жылдың 28 мамырында таратылған 750-ші медициналық эскадрильясынан кейін таратылды.

On 30 January 1992, the 50th Space Wing (50 SW) was reactivated at Falcon Air Force Base, Colorado and assigned to Air Force Space Command. The 50th Space Wing replaced Air Force Space Command's 2nd Space Wing, flying its communications, navigation warfare, and space domain awareness spacecraft, as well as operating the Air Force Satellite Control Network and Global Broadcast Service. Replacing the 2nd Space Wing with the 50th Space Wing was part of a larger Air Force initiative designed to preserve early Air Force flying heritage, and bestowed upon the 50th Space Wing the history and honors of the World War II era 50th Pursuit Group. On 20 September 1993, the 50th Space Wing was assigned to the Air Force Space Command's Fourteenth Air Force. The 50th Operations Group served as the primary operations arm of the 50th Space Wing and operational units from the 2nd Space Wing were transferred to it, along with being redesignated from satellite control squadrons to space operations squadrons. Operations units included the 1st Space Operations Squadron, 2nd Space Operations Squadron, 3rd Space Operations Squadron, 4th Space Operations Squadron, 5th Space Operations Squadron, stationed at Onizuka Air Force Station, 50th Satellite Communications Squadron, 50th Crew Training Squadron, and 50th Operations Support Squadron. Spacecraft inherited from the 2nd Space Wing included the Defense Satellite Communications System II and Defense Satellite Communications System III constellations, the Defense Support Program missile warning constellation, the U. S. Navy's Fleet Satellite Communications System constellation, the Global Positioning System constellation, the NATO III and NATO IV satellite communications constellation, the British Armed Forces' Skynet satellite communications constellation, the U. S. Navy's Ultra High Frequency Follow On satellite communications constellation. The 1000th Satellite Operations Group which flew the Defense Meteorological Support Program constellation, briefly served as an operational group of the 50th Space Wing, before being redesignated as the 6th Space Operations Squadron and moved under the 50th Operations Group on 31 July 1992. On 30 April 1992, the 4th Space Operations Squadron was activated to fly the Military Strategic and Tactical Relay (Milstar) communications satellite constellation. On 1 July 1992, the 50th Satellite Communications Squadron was redesignated as the 50th Space Communications Squadron. The 750th Space Group, redesignated from its previous name as the 2nd Satellite Training Group with the activation of the 50th Space Wing, was stationed at Onizuka Air Force Station, was responsible for the operations of the Air Force Satellite Control Network and provided base support to the 5th Space Operations Squadron. Its operational elements consisted of the 21st Space Operations Squadron, 22nd Space Operations Squadron, 23rd Space Operations Squadron, stationed at New Boston Air Force Station, and 750th Operations Support Squadron. Installation support squadrons included the 750th Mission Support Squadron and 750th Logistics Support Squadron. On 1 October 1994, the 750th Medical Squadron was activated to provide medical support to personnel at Onizuka AFS. The 50th Maintenance Group was activated to support the operations groups, consisting of the 50th Maintenance Squadron, 50th Logistics Support Squadron, and 50th Space Systems Squadron. The 50th Combat Support Squadron, responsible for installation support, consisted of the 50th Security Police Squadron, redesignated as the 50th Security Forces Squadron in 1997, 50th Civil Engineer Squadron, and 50th Support Squadron. The 50th Space Wing conducted several significant orbital operations in support of terrestrial forces. In February 1992, the 3rd Space Operations Squadron won Air Force Space Command's Space Support Trophy and in November 1992 flew a Fleet Satellite Communications System spacecraft from an orbit above the Pacific Ocean to one above the Atlantic Ocean, the longest transfer orbit in the squadron's history. 3 SOPS later transferred a Defense Satellite Communications System spacecraft from its orbit over Europe to over Somalia, providing space support for the United Nations' Unified Task Force. These operations led to the 50th Space Wing winning United States Space Command's Herres Award. In 1994, the 50th Space Wing assumed full responsibility for the Global Positioning System from the Space and Missile Systems Center and the 4th Space Operations Squadron officially accepted Milstar on 15 November 1994. On 1 October 1994, the 50th Crew Training Squadron was inactivated, with its space training functions transferred to Air Education and Training Command's 534th Training Squadron, organized under the 381st Training Group at Vandenberg Air Force Base. On the same date, the 50th Weather Squadron was activated and gained responsibility for monitoring space weather from the Air Force Space Forecast Center. On 14 August 1995, the 50th Contracting Squadron was activated under the 50th Combat Support Group. In 1996, the 50th Space Wing turned over full operations of the Fleet Satellite Communications System to the Naval Satellite Operations Center. The wing began a series of reorganizations beginning in 1997, inactivating the 50th Maintenance Group, 50th Maintenance Squadron, and 50th Logistics Support Squadron on 1 December 1997. On the same day, the 50th Communications Group was activated to replace the 50th Maintenance Group's space support activities. Prior to the inactivation of the 50th Maintenance Group, the 50th Space Support Squadron was briefly inactivated on 23 June 1997, before being reactivated as the 850th Communications Squadron. The 50th Space Communications Squadron was redesignated the 50th Communications Squadron and transferred from the 50th Operations Group which, along with the 850th Communications Squadron, were assigned to the 50th Communications Group. On 6 March 1997, the 55th Space Weather Squadron replaced the 50th Space Weather Squadron, before itself inactivating on 1 October 1999. In June 1997, the 50th Space Wing began to consolidate its activities at Falcon AFB, reducing its presence at Onizuka Air Force Station, Fairchild Air Force Base, and Offutt Air Force Base. As part of this drawdown, the 750th Operations Support Squadron was inactivated on 23 June 1997 and the 750th Logistics Support Squadron was inactivated on 5 November 1997. In On 5 June 1998, the 50th Space Wing renamed Falcon Air Force Base to Schriever Air Force Base, and began building a new satellite control facility, intending to transfer all functions from Onizuka AFS and shut down the base It also closed the Defense Meteorological Support Program satellite operations centers at Fairchild AFB and Offutt AFB and transferred it to Suitland, Maryland, where the National Oceanic and Atmospheric Administration was establishing a new DMSP satellite operations facility. The DMSP was relinquished to NOAA later that year, resulting in the inactivation of the 6th Space Operations Squadron on 30 September 1998. The 8th Space Operations Squadron, a reserve unit, was activated to support NOAA operations of the DMSP and serve as the back up satellite operations center at Schriever AFB. 8 SOPS began operations in September 1998, but was replaced by Air Force Reserve Command with a reactivated 6th Space Operations Squadron on 1 October 1998. On 21 October 1998, the 5th Space Operations Squadron placed the last Defense Satellite Communications System II spacecraft in a super synchronous orbit, retiring the system. In December 1998, the 1st Space Operations Squadron began to support the Ballistic Missile Defense Organization's Midcourse Space Experiment, which it assumed full control of on 1 October 2000. On 25 June 1999, the 750th Space Group was inactivated, following the inactivation of the 750th Mission Support Squadron on 3 May 1999 and 750th Medical Squadron on 28 May 1999 due to the 1995 Defense Base Closure and Realignment Commission's recommendations to reduce presence at Onizuka AFS, leaving the 21st Space Operations Squadron as the host squadron for the base. The 50th Operations Group assumed responsibility for the 5th Space Operations Squadron, which was inactivated on 13 June 2000, the 21st Space Operations Squadron, the 22nd Space Operations Squadron, and the 23rd Space Operations Squadron. On 10 February 2000, the 3rd Space Operations Squadron turned over operational control of the Ultra High Frequency Follow On to the United States Navy's Naval Satellite Operations Center. On 11 October 2000, the Space Shuttle Discovery experienced a Ku band antenna failure while flying STS 92. The 21st Space Operations Squadron provided communications support for the shuttle mission, relaying information to NASA mission control. In response to the September 11 attacks, the United States and NATO forces initiated Operation Enduring Freedom. The 50th Space Wing provided satellite communications, global positioning system enhancements, and deployed personnel to support counterterrorism operations. During Operation Iraqi Freedom, the 50th Space Wing had on average 80 space operators deployed to forward operating bases in the Middle East. During the initial allied invasion of Iraq, the 2nd Space Operations Squadron developed new techniques for enhancing Global Positioning System accuracy over the Iraqi theater of operations, with the 3rd Satellite Operations Squadron and 4th Satellite Operations Squadron maximized communications coverage of the theater. The 1st Space Operations Squadron also set a new record for placing a GPS spacecraft in orbit and completing all early on orbit checkout activities in 11 days, while also providing Defense support Program and GPS support. 3 SOPS' Defense Satellite Communications System Block III provided 80% of bandwidth for allied forces in theater, while 4 SOPS dedicated 85% of Milstar communications capacity to support tactical forces. On 1 October 2002, the 50th Communications Group was inactivated, being briefly replaced by the 50th Maintenance Group, until the maintenance group was inactivated and communications group reactivated on 1 June 2003. On 1 October 2002, the 50th Communications Squadron was redesignated as the 50th Space Communications Squadron and 850th Communications Squadron redesignated as 850th Space Communications Squadron. On 10 March 2004, the 50th Communications Group was redesignated as the 50th Network Operations Group and given responsibility for the Air Force Satellite Control Network from the 50th Operations Group, with the 21st Space Operations Squadron, 22nd Space Operations Squadron, and 23rd Space Operations Squadron transferred to it. On 30 January 2006, the 850th Space Communications Squadron had its functions merged into the 50th Space Communications Squadron upon the 850 SCS's inactivation. On 1 October 2002, the 50th Combat Support Group was redesignated the 50th Mission Support Group and the 50th Support Squadron was redesignated the 50th Mission Support Squadron. On 1 October 2003, the 50th Comptroller Squadron was activated, reporting directly to 50th Space Wing headquarters. On 1 June 2003, the 50th Logistics Readiness Flight, formerly the 50th Supply Squadron, was reactivated and assigned to the 50th Mission Support Group. On 20 June 2008, the 50th Mission Support Squadron was redesignated as the 50th Force Support Squadron. On 3 September 2004, the 3rd Space Operations Squadron ceased operating the NATO III, NATO IV, and Skynet satellite systems and on 31 August 2006, the 1st Space Operations Squadron turned over operations of the Defense Support Program constellation to the 460th Space Wing's 2nd Space Warning Squadron. On 11 April 2008, the 3rd Space Operations Squadron accepted the first Wideband Global SATCOM spacecraft. On 15 September 2011, the 21st Space Operations Squadron transitioned to Vandenberg Air Force Base's Ellison Onizuka Space Operations Facility and Onizuka Air Force Station closed. On 16 July 2008, the 1st Space Operations Squadron decommissioned and disposed of the Midcourse Space Experiment. In March 2009, the 21st Space Operations Squadron provided communications support for the Space Shuttle Discovery during STS 119. 1 SOPS assumed responsibility for TacSat 3, the Space Based Space Surveillance system, and the Operationally Responsive Space 1 spacecraft in 2010, retiring TACSAT 3 in 2012 and ORS 1 in 2017. In 2010, the 50th Space Wing regained responsibility for the Defense Meteorological Support Program, standing up Detachment 1, 50th Operations Group at Suitland, Maryland. On 12 March 2012, 4 SOPS assumed satellite control authority for Advanced Extremely High Frequency 1. On 21 February 2011, the 50th Space Wing gained control authority for the Space Based Space Surveillance satellite. On 1 April 2013, the Space Innovation and Development Center was inactivated, resulting in the 50th Space Wing gaining the 3rd Space Experimentation Squadron. On 29 September 2015, the Geosynchronous Space Situational Awareness Program was transferred to the 1st Space Operations Squadron. The 50th Space Wing operated a number of other experimental systems, including the Boeing X 37B Orbital Test Vehicle, Automated Navigation and Guidance Experiment for Local Space (ANGELS) from 2016 to 2017, and ORS 5 and the Evolved Expendable Launch Vehicle Secondary Payload Adapter Augmented Geosynchronous Laboratory Experiment (EAGLE) in 2018. On 13 June 2017, the 3 Space Operations Squadron was inactivated, merging its functions into 4 SOPS. 4 SOPS provided communications support to hurricane relief efforts. On 20 December 2019, the 50th Space Wing, along with the rest of Air Force Space Command, was transferred to the United States Space Force and on 19 June 2020, the 750th Operations Group was activated, centralizing orbital warfare functions represented by the 1st Space Operations Squadron, 3rd Space Experimentation Squadron, and 750th Operations Support Squadron under a single group. On 24 July 2020, the 50th Space Wing was inactivated for a final time, being replaced by the Peterson Schriever Garrison. Its units were divided between Space Delta 6, which is responsible for cyberspace operations and replaced the 50th Network Operations Group, Space Delta 8, which is responsible for satellite communications and navigation warfare and replaced the 50th Operations Group, and Space Delta 9, which is responsible for orbital warfare and replaced the 750th Operations Group.

Командирлер тізімі

Жоқ. (Сан) Командир Беделі Есімі Қызметке кірген Қызметтен кеткен Қызмет мерзімі