2003 жылғы американ сот процесі: Майкл Петерсон ісі

Кіріспе

2003 жылғы американдық кісі өлтіру ісі

Майкл Айвер Петерсон (23 қазан 1943 жылы туған) – американдық романист, 2003 жылы 9 желтоқсан 2001 жылы екінші әйелі Кэтлин Петерсонды өлтіргені үшін сотталды. Сегіз жылдан кейін судья айыптау тарапының маңызды куәсі қателесіп куәлік бергенін анықтағаннан кейін Петерсонға жаңа сот процесі тағайындалды. 2017 жылы Петерсон кінәсін мойындамай, жазаны жеңілдету шартымен Алфорд келісіміне қол қойды. Ол өтеген мерзімі ескеріліп, босатылды. Петерсонның ісі француздық деректі мини-сериалдың ("The Staircase") тақырыбы болды, ол 2001 жылы тұтқындалғаннан кейін түсірілімге кірісіп, 2017 жылы Алфорд келісіміне қол қойғанға дейін оқиғаларды бақылады. 2019 жылы ол әйелінің өлімінен кейінгі өмірі туралы жеке естеліктерін ("Behind the Staircase") жариялады. Колин Ферт пен Тони Коллетттің басты рөлдерде ойнаған "The Staircase" мини-сериалы да осы оқиға мен оның салдарына тоқталады. Кэтлиннің өлімі туралы бірнеше деректі фильмдер, 2004 жылғы француз деректі фильмінің жалғасы, подкасттар, радиошоулар және басқа да медиа материалдары жарық көрді.

Жеке және кәсіби өмірі

Майкл Айвер Петерсон Теннесси штатының Нэшвилл қаласының жанында дүниеге келді. Ол Юджин Айвер Петерсон мен Элеонора Петерсонның ұлы. Ол Дьюк университетін саяси ғылымдар бойынша бакалавр дәрежесімен бітірді. Оқу кезінде Петерсон Sigma Nu бауырластығының президенті болды және 1964-1965 жылдары студенттік газеттің редакторы қызметін атқарды. Петерсон бірінші әйелі Патрициямен бірге Германияда біраз уақыт тұрды. Сол жерде олар Элизабет және Джордж Ратлиффтермен, сондай-ақ олардың Маргарет және Марта есімді екі қызымен дос болды. Джордж қайтыс болғаннан кейін Петерсон мен Ратлифф отбасылары жақын қарым-қатынаста болды. 1985 жылы Элизабет Рэтлиф қайтыс болғанда Майкл оның екі баласына қамқор болды. Майкл мен Патриция 1987 жылы ажырасып, Клейтон мен Тод Патрициямен, ал Маргарет пен Марта Майклмен бірге тұрды. Кейін Клейтон мен Тод та әкесіне қосылды. 1989 жылы Майкл Нортел компаниясындағы табысты басқарушы Кэтлин Атвотермен бірге тұра бастады. Олар 1997 жылы үйленді, ал Кэтлиннің қызы Кейтлин аралас отбасындағы бесінші бала болды. Петерсон Вьетнам соғысы кезіндегі тәжірибесіне негізделген үш роман жазды. Кэтлиннің қызы Кейтлин және Кэтлиннің әпкесі Кандис Замперини екеуі де бастапқыда Майклдың кінәсіздігін жариялап, оны балаларымен бірге ашық түрде қолдады, бірақ Замперини Майклдың бисексуалдығын білгеннен кейін өз пікірін қайта қарады, ал Кейтлин анасының сараптама қорытындысын оқығаннан кейін солай істеді. Екеуі де кейін отбасынан алшақтады. Петерсонның қорғаушысы ретінде жалдаған сот-медициналық сарапшы Генри Ли қанның шашырауының мәліметтері қақпақтан кездейсоқ құлауға сәйкес келетінін айтса да, полиция тергеушілері жарақаттардың мұндай оқиғаға сәйкес келмейтінін анықтады. Кэтлиннің қайтыс болған кезде Петерсон үйде жалғыз болғандықтан, ол басты күдікті деп танылды және жақын арада оның өліміне айыпталып, сотқа берілді. Ол өзін кінәлі емес деп мәлімдеді. Сот-медициналық сарапшы Дебора Радиш Кэтлиннің бас жарақатынан қаза тапқанын тұжырымдады. Радиштің сөзіне қарағанда, Кэтлиннің басы мен арқасындағы жеті жарақың жеңіл, бірақ берік затпен бірнеше рет соққыға ұшырағаннан пайда болған. Қорғаушы бұл теориямен келіспеді. Олардың сараптамасына сәйкес, жаралар ешқандай соққыға ұқсамайды, себебі бас сүйегінің сынуы, көкжиегі, ісігі және мидың қан кетуі сияқты терең зақымдар жоқ. Сот процесіне бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығы артты, себебі Петерсонның жеке өміріне қатысты жаңа мәліметтер пайда болды. Хардин және оның прокурорлық тобы (оның ішінде Майк Нифонг) Петерсонның сенімін күдікке түсіріп, оның әскери қызметі туралы жалған мәлімдемелеріне және оның құпия сақталған гомосексуалдық өміріне назар аударды. Прокуратура Петерсондардың некесі бақытты болмағанын, Кэтлин Майклдың құпия гомосексуалдық өмірін біліп, олардың некесін ажыратуға тырысқанын мәлімдеді. Сотта Кэтлиннің өлтірілуіне қатысты олар ұсынған басты себеп осы болды (басқасы – 1,5 миллион долларлық өмірлік сақтандыру полисі). Аудандық прокурордың көмекшісі Фреда Блэктің сөзіне сүйенсек, Кэтлин "өзінің шын сүйген күйеуінің бисексуал екенін және басқа әйелмен емес, ер адаммен қарым-қатынаста екенін білгенде ашуға булығып, қорланған және ұялған болар еді. Біз оның бұл ақпаратты білгеннен кейін дау-жанжал болғанын және кісі өлтіруге әкелгенін сендіреміз". Қорғаушы Кэтлин Майклдың бисексуалдығын қабылдағанын және олардың некесі өте бақытты болғанын айтты, бұл пікірді Майкл мен Кэтлиннің балалары және басқа да достары мен таныстары қолдады.

Michael Iver Peterson was born near Nashville, Tennessee, the son of Eugene Iver Peterson and Eleanor Peterson He graduated from Duke University with a bachelor's degree in political science. While there, Peterson was president of Sigma Nu fraternity and was editor of The Chronicle, the daily student newspaper, from 1964 to 1965. Peterson and his first wife Patricia lived in Germany for some time. There they befriended Elizabeth and George Ratliff and their two children, Margaret and Martha. After George's death, the Peterson and Ratliff families became very close. When Elizabeth Ratliff died in 1985, Michael became the guardian of her two children. After Michael and Patricia divorced in 1987, Clayton and Todd lived with Patricia, and Margaret and Martha stayed with Michael, who then moved to Durham, North Carolina. Clayton and Todd later also joined their father. In 1989, Michael moved in with Kathleen Atwater, a successful Nortel business executive. They married in 1997, and Kathleen's daughter Caitlin became the fifth sibling in the blended family. Peterson wrote three novels based "around his experiences during the Vietnamese conflict": Kathleen's daughter, Caitlin, and Kathleen's sister, Candace Zamperini, both initially proclaimed Michael's innocence and publicly supported him alongside his children, but Zamperini reconsidered after learning of Michael's bisexuality, as did Caitlin after reading her mother's autopsy report. Both subsequently broke off from the rest of the family. Although forensic expert Henry Lee, hired by Peterson's defense, testified that the blood spatter evidence was consistent with an accidental fall down the stairs, police investigators concluded that the injuries were inconsistent with such an accident. As Peterson was the only person at the residence at the time of Kathleen's death, he was the prime suspect and was soon charged with her murder. He pleaded not guilty. The medical examiner, Deborah Radisch, concluded that Kathleen had died from lacerations of the scalp caused by a homicidal assault. According to Radisch, the total of seven lacerations to the top and back of Kathleen's head were the result of repeated blows with a light, yet rigid, weapon. The defense disputed this theory. According to their analysis, the lacerations were not consistent with blows of any sort, because there was a lack of underlying injury, such as skull fractures or bruising, swelling and hemorrhaging of the brain. The trial drew increasing media attention as details of Peterson's private life emerged. Hardin and his prosecution team (among them Mike Nifong) attacked Peterson's credibility, focusing on his alleged misreporting of his military service and what they described as a gay life he led and kept secret. The prosecution contended that the Petersons' marriage was far from happy, suggesting that Kathleen had discovered Michael's alleged secret gay life and wanted to end their marriage. It was the main motive that the prosecution offered at trial for Kathleen's alleged murder (the other being a $1.5 million life insurance policy). According to Assistant District Attorney Freda Black, Kathleen

"would have been infuriated by learning that her husband, who she truly loved, was bi sexual and having an extramarital relationship—not with another woman—but a man, which would have been humiliating and embarrassing to her. We believe that once she learned this information that an argument ensued and a homicide occurred." The defense argued that Kathleen accepted Michael's bisexuality and that the marriage was very happy, a position supported by Michael and Kathleen's children and other friends and associates.

Элизабет Ратлифтің өліміне күдік

1985 жылы Германияда қайтыс болған Петерсонның досы Элизабет Ратлифтің денесі баспалдақ астында бас жарақатымен табылған. Оның өлімін неміс полициясы және АҚШ әскери полициясы бірлесіп тергеді. Өлім кезінде жасалған аутопсияда Ратлифтің өліміне Вон Виллебранд ауруына байланысты қан ұю бұзылуынан туған ми ішілік қан кету себеп болғаны анықталды. Бұл қорытындыға оның цереброспиналдық сұйықтығында қан табылуы және өліміне дейін бірнеше апта бойы қатты бас ауруларына шағымданғаны туралы мәліметтер негіз болды. Сот медициналық сарапшысы қан кету салдарынан Ратлифтің дереу қайтыс болғанын, содан кейін құлап түскенін анықтады. Петерсон жұбайы Ратлиф пен оның қыздарымен кешкі ас ішкен, ал Петерсон үйіне қайтпас бұрын Ратлифке балаларды ұйықтатуға көмектескен. Балалардың күтушісі Барбара келесі күні таңертең денені тапты. Петерсон оны соңғы рет тірі көрген адам еді. Петерсонның сотынан бұрын Дархэм соты 2003 жылдың сәуір айында Техас штатында жерленген Ратлифтің денесін қайтадан қазуға бұйрық берді. Алғашқыда Кэтлиннің аутопсиясын жасаған Дархэмдегі сот медициналық сарапшысы бұл тексеруді қайтадан жүргізуге келісті, бірақ қорғау тарапы бұл тексеруді Техас штатының сот медициналық сарапшылары жүргізуі керек деп қарсылық білдірді. Дене Техастан Дархэмге жеткізілді. Дархэмдегі сот медициналық сарапшысы екінші аутопсия нәтижелеріне және оқиға орнына қатысты жаңа куәгерлердің мәлімдемелеріне сүйене отырып, жеткілікті дәлелдер тапты және ол өмір бойына шартсыз түрмеге кесілді. Шартты түрде босатудан бас тарту үшін қылмыстың алдын ала жоспарланғаны дәлелделуі керек. Қазылар алқасы бұл кісі өлтіруді "көктемдегі" қылмыс деп қабылдағанымен, оның да алдын ала жоспарланғанын мойындады. Бір қазылар алқасының мүшесі түсіндіргендей, алдын ала жоспарлау – бұл бірнеше сағат немесе күн бұрын ғана емес, сонымен қатар қылмысты жасау алдындағы секундтарда да жоспарлауды білдіреді. Петерсон 2011 жылдың 16 желтоқсанында босатылғанға дейін Рокки-Маунт қаласының жанындағы Нэш түзеу мекемесінде отырды.

Elizabeth Ratliff, a friend of the Petersons, who died in Germany in 1985, had also been found dead at the foot of her staircase with injuries to the head. Her death had been investigated by both the German police and U. S. military police. An autopsy at the time of her death concluded Ratliff died from an intra cerebral hemorrhage secondary to the blood coagulation disorder Von Willebrand's disease, based on blood in her cerebrospinal fluid and reports that she had been suffering severe, persistent headaches in the weeks leading up to her death. The coroner determined that the hemorrhage resulted in immediate death, followed by Ratliff falling down the stairs after collapsing. The Petersons had dinner with Ratliff and her daughters, and Peterson had stayed and helped Ratliff put the children to bed before going home. The children's nanny, Barbara, discovered the body when she arrived the next morning. Peterson was the last known person to see her alive. Before Peterson's trial, the Durham court ordered the exhumation of Ratliff's embalmed body, buried in Texas, for a second autopsy in April 2003. Arrangements were made for the Durham medical examiner, who had initially performed Kathleen's autopsy, to perform this reevaluation, over the objections of defense counsel who argued that the autopsy should be performed by Texas medical examiners. The body was then transported from Texas to Durham. The Durham M. E. found sufficient evidence drawn from the results of the second autopsy, along with new witness statements describing the scene, and he was sentenced to life in prison without the possibility of parole. Denial of parole requires premeditation. Despite the jury accepting the murder as a "spur of the moment" crime, they also found it was premeditated. As one juror explained it, premeditated meant not only planning hours or days ahead, but could also mean planning in the seconds before committing a spur of the moment crime. Peterson was housed at the Nash Correctional Institution near Rocky Mount until he was released on December 16, 2011.

Шағым

Питерсонның апелляциясын оның қорғаушы кеңесшісі, қазір сот тағайындаған адвокаты Томас Махер, 2006 жылдың 18 сәуірінде Солтүстік Каролина апелляциялық сотында қарады. 19 қыркүйекте Апелляциялық сот Питерсонның сот қателіктері салдарынан әділ сот болмады деген аргументтерін қабылдамады. Апелляциялық соттың шешімінде дәлелдердің әділ түрде қабылданғаны айтылды. Соттар іздестіру ордерінде кемшіліктерді анықтады, бірақ олардың қорғанысқа ешқандай зияны тигізбегенін мәлімдеді. Шешім бірауыздан қабылданбағандықтан, Солтүстік Каролина заңына сәйкес, Питерсон Солтүстік Каролина Жоғарғы сотына шағымдану құқығына ие болды, және сот істі қабылдады. 2007 жылдың 10 қыркүйегінде ауызша жарыссөз тыңдалды. 9 қарашада Сот апелляциялық шешімді күшінде қалдырғанын жариялады. Сот шешімін қайта қарау немесе федералдық мәселе көтерілмесе, Питерсон сот үкіміне қатысты барлық шағымдарын таусыды. 2008 жылдың 12 қарашасында Вирджиния штатының Ричмонд қаласынан келген Дж. Буркхардт Бил мен Джейсон Энтони адвокаттары, енді Питерсонның мүддесін қорғай отырып, Дарем округі сотында үш негіз бойынша жаңа сот отырысын өткізу туралы өтініш берді: айыптау тарапы соққы туралы босатушы дәлелдерді жасырған, айыптау тарапы біліктілігі күмәнді сарапшы куәгерді пайдаланған және бір қазы сот шешімін нәсілдік факторларға сүйене отырып шығарған. 2009 жылдың 10 наурызында Дарем округінің Жоғарғы соты Питерсонның өтінішін қабылдамады.

Құс теориясы

2003 жылдың соңында Кэтлиннің өліміне қатысты жаңа теория пайда болды: ол сыртта басынан соққан құсқа шалдығып, үйге асығысқанда құлап, баспалдақтың алғашқы сатысына басынан соғылып есінен танып қалған. Бұл теорияны Дерхам қаласының адвокаты Т. Лоуренс Поллард көтерді. Поллард Питерсон отбасының көршісі болатын, бірақ іске қатысы болмаған, алайда жария болған ақпаратты қадағалап отырды. Кэтлиннің бас жарақатының суреттерін көргеннен кейін ол полицияға соуылдың кінәлі болуы мүмкін деген ұсыныс жасады. Кейін Солтүстік Каролина штатының Тергеу бюросының (СБИ) құжаттарын қарағанда, Кэтлиннің шашынан қауырсын табылыпты деп жазылған (бірақ бұрын аудандық прокурор кеңсесі тергеу барысында ешқандай қауырсын табылмайтынын хабарлаған еді). СБИ криминалистикалық зертханасының есебінде микроскоптық қауырсын және ағаш бұтағынан сынған ағаш кесегі Кэтлиннің сол қолымен қысылып ұсталған, түбінен жұлынған шаштарының ішінде табылды. 2008 жылдың қыркүйегінде шаштарды қайта қарап тексергенде тағы бір микроскоптық қауырсын анықталды. Поллардтың сөзіне сүйенсек, егер бұл дәлелдер сотқа ұсынылғанда, ол "қазылардың шешіміне маңызды әсер етіп, соның салдарынан түпкілікті үкімге де әсер ететін еді". Прокурорлар бұл мәлімдемеге күлді, ал Кэтлиннің мәйітін қараған Дебора Радиш, құс немесе басқа да бір құстың оның бас терісіндегідей терең жараларды жасауы екіталай дейді. Алайда, Радиштің пікіріне 2010 жылы жазылған үш жеке куәлік арқылы басқа сарапшылар қарсылық білдірді. Бұл теорияға кейбір сыртқы жақтастар қызығушылық танытса да, 2009 жылы бұл мәселе бойынша жаңа сот отырысын ашу туралы өтініш берілген жоқ. 2017 жылдың 2 наурызында (Алфорд келісімі қабылданғаннан кейін) Питерсонның адвокаты Смитсондар институтының құс сарапшысына Кэтлиннің шашынан табылған қауырсын сынықтарын зерттеуге рұқсат беру туралы өтініш берді, осылайша құс шабуылдағаны анықталуы мүмкін. 2023 жылы Поллард "Қырылыстан өлім" кітабында ұсынылған теорияны қолдады, онда құс шабуылы тек сыртқы жолда ғана емес, Питерсон үйінің ішінде де жалғасқан делінген.

In late 2003, a new theory of Kathleen's death was raised: that she had been attacked by a barred owl outside, fallen after rushing inside, and been knocked unconscious after hitting her head on the first tread of the stairs. The owl theory was raised by Durham attorney T. Lawrence Pollard, a neighbor of the Petersons who was not involved in the case but had been following the public details. He approached the police suggesting an owl might have been responsible after viewing the autopsy photographs of Kathleen's head wounds. Later, when reading the North Carolina State Bureau of Investigation (SBI) evidence list, he found a feather listed as found in Kathleen's hair (despite having previously been informed by the District Attorney's office that no feathers had been found during the investigation). The SBI crime lab report listed a microscopic feather and a wooden sliver from a tree limb entangled in a clump of hair that had been pulled out by the roots found clutched in Kathleen's left hand. A re examination of the hair in September 2008 had found another microscopic feather. According to Pollard, had a jury been presented with this evidence it would have "materially affected their deliberation and therefore would have materially affected their ultimate verdict". Prosecutors have ridiculed the claim, and Deborah Radisch, who conducted Kathleen's autopsy, says it was unlikely that an owl or any other bird could have made wounds as deep as those on her scalp. However, Radisch's opinion was challenged by other experts in three separate affidavits filed in 2010. Despite interest in this theory among some outside advocates, no motion for a new trial was filed on this point in 2009. On March 2, 2017 (following his Alford plea), Peterson's attorney filed a motion to allow him to pay for a bird expert at the Smithsonian Institution to examine feather fragments found in Kathleen's hair to determine whether or not she had been attacked by an owl. In 2023, Pollard endorsed the theory presented in the book Death by Talons, which runs that a bird attack was not restricted to the outside path, but continued inside the Peterson's home.

Қайта қаралу

2010 жылдың тамызында, газет мақалаларында SBI-ды сынағаннан кейін Солтүстік Каролинаның бас прокуроры Рой Купер тергеу жүргізді. Тергеу нәтижесінде SBI сарапшысы Дуэйн Девер, Питерсонға қарсы негізгі куәгерлердің бірі, көптеген бұрмаланған қылмыстық істер бойынша оның жұмысы нашар деп табылғаннан кейін қызметтен шеттетілді. Кейін Поллард жоғары сот судьясы Орландо Хадсонға штаттық медициналық сараптама бюросынан Катлиннің қазасына қатысты барлық құжаттарды Питерсонның адвокаттарына беру туралы бұйрық беру үшін ант беру арқылы қолдау көрсетті. Алайда, судья Хадсон Поллардты Питерсон атынан қосымша өтініштер беруден тыйым салды, өйткені ол оны өкілдік етпеді. 2010 жылдың тамызында Питерсонның алғашқы адвокаттарының бірі Дэвид Рудольф SBI куәлігіне қатысты іс жүргізуде тегін қызмет көрсетіп, жаңа өтініш берді. 2011 жылдың қаңтарында Девер SBI-ден жұмыстан босатылды, агенттіктің тәуелсіз аудитінде оның 34 істе дәлелдерді жалған көрсеткені анықталды, соның ішінде Солтүстік Каролина тұрғыны Грег Тейлордың ісіндегі теріс нәтижелерді жасыру, ол Девердің куәлігіне сүйене отырып, кісі өлтіру үшін он жеті жыл түрмеде отырды. Девер дайындаған қан талдау тобы қызметтен босатылып, таратылды. 2003 жылғы Питерсон ісінде Девер SBI қан издерінің маманы Дэвид Спиттлдің онымен кеңескенін, 500 қан издеріне қатысты іс жүргізгенін, 200 есеп дайындағанын және 60 істе куәлік бергенін мәлімдеді. Қайта қарау отырысында SBI-дың көмекші директоры Эрик Хукс Девердің тек 47 есеп дайындағанын айтты. Спиттл 1980 жылдардағы екі күндік оқу курсын аяқтағаннан бері Деверді оқытқанын есіне түсіре алмайтынын, ол тек төрт істе куәлік бергенін, ал Питерсон ісі үшінші болғанын айтты. ДБИ төртінші істегі қан талдауы Деверді жұмыстан шығару себебі ретінде көрсетілді. 2011 жылдың 16 желтоқсанында Питерсон 300 000 доллар көлемінде кепіл төлеп, Дархам округінің түрмесінен босатылды және бақылау білезігімен үй қамауына алынды. Оның кепілмен босатылуы судья Хадсон Девердің қан дәлелдері туралы «материалдық түрде жаңылыстыратын» және «әдейі жалған» куәлік бергенін, сондай-ақ оның білімі мен тәжірибесін асыра көрсеткенін анықтағаннан кейін жаңа сот процесіне қатысты сот бұйрығынан кейін болды. Солтүстік Каролинаның бұрынғы бас прокуроры Руфус Л. Эдмистен Девер оқиға орнына келгеннен кейін жиналған барлық дәлелдер жаңа сот процесінде қабылданбауы мүмкін екенін айтты. 2014 жылдың шілдесінде Питерсонның кепілдік шектеулері жеңілдетілді. 2014 жылдың қазан айында сот Питерсонның айыбы жойылғаннан бері бұл іс бойынша тегін жұмыс істеп келген Дэвид Рудольфты Майк Клинкосуммен алмастырып, Питерсонды өкілдік етуге тағайындады. Рудольф енді ақысыз Питерсонды өкілдік ете алмайтынын мәлімдеді. 2016 жылдың 14 қарашасында Питерсонның екінші сот процесін тоқтату туралы өтініші қабылданбады және жаңа сот процесі 2017 жылдың 8 мамырында басталуға жоспарланған. Алайда, 2017 жылдың 7 ақпанындағы жаңалықтарда Рудольф (тағы да Питерсонды өкілдік ететін) пен Дархам округінің округтік прокуроры келісімге келгені хабарланды.

In August 2010, following a series of newspaper articles critical of the SBI, North Carolina Attorney General Roy Cooper led an investigation which resulted in the suspension of SBI analyst Duane Deaver, one of the principal witnesses against Peterson, after the report found his work among the worst done on scores of flawed criminal cases. Pollard subsequently filed affidavits to support a motion that Superior Court Judge Orlando Hudson order the state Medical Examiner's Office to turn over all documentation related to Kathleen's autopsy to Peterson's attorneys. However, Judge Hudson barred Pollard from filing further motions on behalf of Peterson because he did not represent him. A new motion was filed in August 2010 by David Rudolf, one of Peterson's original attorneys, who acted pro bono in proceedings challenging the SBI testimony. Deaver was fired from the SBI in January 2011, after an independent audit of the agency found he had falsely represented evidence in 34 cases, including withholding negative results in the case of Greg Taylor, a North Carolina man who spent seventeen years in prison on a murder conviction based on Deaver's testimony. A bloodstain analysis team that Deaver had trained was suspended and disbanded. In the 2003 Peterson trial, Deaver testified that he had been mentored by SBI bloodstain specialist David Spittle, worked 500 bloodstain cases, written 200 reports, and testified in 60 cases. During the retrial hearing, SBI Assistant Director Eric Hooks testified that Deaver had written only 47 reports. Spittle testified that he could not recall mentoring Deaver who, since completing a two day training course in the 1980s, had testified in only four cases, the Peterson case being the third. The SBI cited the bloodstain analysis given in the fourth case as the reason for firing Deaver. On December 16, 2011, Peterson was released from the Durham County jail on $300,000 bail and placed under house arrest with a tracking anklet. His release on bond followed a judicial order for a new trial after Judge Hudson found that Deaver had given "materially misleading" and "deliberately false" testimony about bloodstain evidence, and had exaggerated his training, experience, and expertise. Former North Carolina Attorney General Rufus L. Edmisten said that any evidence gathered after Deaver arrived at the scene might be deemed inadmissible in a new trial. In July 2014, Peterson's bond restrictions were eased. In October 2014, the court appointed Mike Klinkosum to represent Peterson, replacing David Rudolf, who had been working pro bono on the case since Peterson's conviction was overturned. Rudolf had stated that he could no longer afford to represent Peterson without being paid. On November 14, 2016, Peterson's request for the second trial to be dismissed was refused, and a new trial was scheduled to begin on May 8, 2017. However, a news report on February 7, 2017, indicated that a resolution had been negotiated by Rudolf (once again representing Peterson) and the Durham County District Attorney.

Алфордтың негіздері

2017 жылдың 24 ақпанында Питерсон Кэтлиннің қасақана кісі өлтіруіне кінәлі екенін мойындады, бірақ өзін кінәлі деп санамай, айыптауға жеткілікті дәлелдер бар екенін қабылдады. Сот оны 86 айға бас бостандығынан айырды, бұрын өткен мерзімі ескерілді. Питерсон жазасын өтеген мерзімі (98,5 ай) сот белгілеген мерзімнен артық болғандықтан, қосымша түрме жазасын өтемеді.

Іске қатысты фильмдер

Сот ісі кеңінен қызығушылық туғызды, оның бір себебі - Питерсонның заңдық және жеке қиындықтарын егжей-тегжейлі баяндаған Soupçons (Suspicions), Death on the Staircase және The Staircase атты теледидардағы деректік сериялар. Бұл фильмнің 45 минуттан тұратын сегіз сериясы 600 сағаттан астам түсірілімнен құрастырылған. Оны француз режиссері Жан Ксавье де Лестрад түсіріп, 2004 жылғы қазан айында Maha Productions шығарды. Бұл деректі фильмде сотқа дайындық процесі жан-жақты көрсетілген. Сондай-ақ, фильмде баспасөздің рөлі мен оның іс жүргізу әдістері де қарастырылады. Фильм түсірушілер Кэтлиннің қазасы мен Питерсонның кісі өлтіру айыптамасынан кейін бірнеше апта ішінде жобаны бастады; қазылар алқасын іріктеу 2003 жылдың мамырында, ал сот процесі 2003 жылдың шілдесінде өтті. Сот шешімі шыққаннан кейін де Лестрад қазылар алқасымен сұхбаттасып, олардың шешіміне не себеп болғанын білгісі келді. Көбінесе қазылар алқасын Кэтлин жоғалтқан қанның мөлшері және жаралардың саны әсер етті, бұл оларға оқиғаның жазатайымдықпен аяқталғанына сендірмеді. Алайда Генри Ли сотта қанның мөлшерінің маңызды еместігін айтты, себебі қан тамшылары оның жарақаттан қан ағып, жөтелген кезде шашырағандығын көрсетті. Ол сондай-ақ қанның бір бөлігі зәрмен араластырылған болуы мүмкін екенін ұсынды. Ли қазылар алқасына қан тамшыларын көрсету үшін кечуп ішіп, оны шашыратты. 2012 жылдың қарашасында де Лестрад "The Staircase 2: The Last Chance" атты жалғасын шығарды, ол Амстердамдағы Халықаралық деректі фильмдер фестивалінде көрсетілді. Фильмде Питерсонның отбасы мен оның адвокаттарының қайта сот отырысын өткізу үшін ұсынған аргументтері көрсетілген, және олар сәттілікке жетті.