Гиммельпфортен тарихы және «Көк қақпа» монастыры

Кіріспе

Himmelpforten (Төменгі саксонша: Himmelpoorten) – Германия Федеративтік Республикасының Төменгі Саксония жерінде, Гамбургтың батысында орналасқан муниципалитет. Ол Хорстербек арнасының жағасында жатыр. Himmelpforten сонымен қатар Oldendorf Himmelpforten Samtgemeinde ("біріккен муниципалитет") құрамына кіреді және оның орталық нүктесі болып табылады.

Тарих

Химмельпфортен Бремен князь-архиепископтығына қарасты. Броберген және Хазельдорф отбасылары Ламштедт маңындағы Төменгі Саксониядағы Рахдендегі цистерциандық әйелдер монастырына сыйлық берді. 1255 жылы ол Химмельпфортенге көшірілді, содан кейін Эулсете деп аталды. Химмельпфортен монастыры бұрын Porta Coeli (көк қақпасы) деп аталған, ол жердің атауы Химмельпоортен (Төменгі саксон тілінде) немесе Химмельпфортен (Жоғары неміс тілінде) болып өзгерді. Монастырь шіркеуі сонымен қатар приход шіркеуі ретінде де пайдаланылды. Монахинялар 1255 жылы алғаш рет есімдері аталған (Альберт есімді) провасты сайлады, оған Химмельпфортен приходындағы шіркеулерге, атап айтқанда Химмельпфортендегі, Гроссенвердендегі, Хехтхаузендегі және Хорст-на-Остедегі шіркеулерге діни қызметкерлерді тағайындау құқығы берілді. Монастырь дәстүрлі түрде тұрмысқа шығуға мүмкіндігі жоқ немесе тұрмысқа шығуға ниеті жоқ, бірақ әлеуметтік статусына лайық күйеу таба алмаған жақсы отбасылардан шыққан бойжеткендерге лайықты күнкөріс табуға көмектесетін мекеме болды. Сондықтан, осындай мәртебеге ие әйел монастырьға келгенде, ол кіріс әкелетін мүлікті (жылжымайтын мүлік) немесе – өмірінің соңына дейін – ер адамдардан алынатын тұрақты табысты монастырьға беруге міндетті болды, бұл монастырь мүліктерінің бір бөлігін құрады. 1556 жылы Химмельпфортеннің сол кездегі лютерандық провосты Сегебад II фон дер Худе Химмельпфортендегі алғашқы лютерандық пастор, Петер Шлитингті тағайындады. XVI ғасырдың ортасында князь-архиепископтығының көп бөлігі лютерандық дінді қабылдаған кезде, монастырьның тұрмыс-тіршілікке көмектесу функциясы тоқтатылмады. Сондықтан бұрынғы Рим-католик монастыры Химмельпфортен өзінің мүліктерімен бірге лютерандық негізге айналды (das Stift, нақтырақ айтқанда: Frauenstift, яғни протестант әйелдері үшін қор). Лигалық оккупация кезінде Иоганн 'т Серклас (1628-1630), Тилли графы, Бремендік биліктің әкімшісі Иоанн Фредерик монастырьларда католиктердің келуіне келісуге мәжбүр болды. 1629 жылдың қараша айында рим-католик келушілері лютерандық монастырь әйелдеріне католицизмге көшуді немесе монастырьдан кетуді талап етті. Дінді өзгерту туралы ешқандай жазба қалмады, сондықтан 1630 жылдың 6 тамызында барлық лютерандық монастырь әйелдері, күштеп шығарылу туралы жарияланған күннен бір күн бұрын монастырьдан кетіп қалды. Реституция жарлығына сәйкес Химмельпфортен монастырының мүліктері католик иезуиттерге, оларды және олардың миссионерлік қызметін қаржыландыру үшін берілді. Монастырьға келген кезде берген мүліктерін қайтарудан шеттелген монастырь әйелдеріне бас тартылды. Лига әскерлері Химмельпфортеннен кеткеннен кейін лютерандық монастырь әйелдері қайтып оралды және 1638 жылы Каспер Шультті жаңа проваст етіп сайлады. 1645 жылы шведтер Химмельпфортенді басып алғаннан кейін, 1647 жылдың 27 қазанында Швеция патшайымы Кристина Химмельпфортен монастыры мен оның мүліктерін граф Густаф Адольф Левенгауптке еркек желісі бойынша мұрагерлік феодалдық ретінде (Mannlehen) уәде етті. 1651 жылдың 30 шілдесінде Левенгаупт ресми түрде монастырьға тағайындалды. Жаңа монастырь әйелдері енді қабылданбауы керек еді. Левенгаупттың феодалдық иелігінен бастап Химмельпфортен монастырының мүліктері мен юрисдикциясы Химмельпфортенде орналасқан Химмельпфортен әкімдігін құрады. 1648 жылы князь-архиепископтық Бремен герцогтығына айналды, оны алғаш рет швед тәжі басқарды. 1806 жылдан 1810 жылға дейін пруссиялық және француз оккупациясынан кейін Вестфалия корольдігі 1810 жылы герцогтықты басып алды, Химмельпфортен әкімдігін 1810 жылдың 1 қыркүйегінде құрылған және Стадеде орналасқан Стаде кантонымен және Химмельпфортен кантонымен алмастырды. 1811 жылдың 1 қаңтарынан бастап Франция Германияның барлық Оңтүстік Эльба жағалауын және оның ішкі аудандарын қосып алды, ал бұрынғы Химмельпфортен аймағы Буш-де-Леб департаментіндегі Химмельпфортенге негіделген кантонның бір бөлігі болды. 1813 жылы герцогтық Ганновердің электоратына қайтадан берілді, ол 1814 жылы Ганновер корольдігіне көтерілгеннен кейін герцогтықты нақты одаққа енгізді және герцогтық аумағы, оның ішінде қалпына келтірілген Химмельпфортен әкімдігі, 1823 жылы құрылған жаңа Стаде аймағының бөлігі болды. 1885 жылы Химмельпфортен әкімдігі жаңа Стаде ауданына біріктірілгеннен бері оның бір бөлігін құрайды. Химмельпфортен – Германиядағы ең көне Вейхнахтспоштамтер немесе Рождестволық пошта кеңселерінің бірі, оған балалар Сантаға хат жаза алады және еріктілер жауаптар жібереді.

Himmelpforten belonged to the Prince Archbishopric of Bremen. The families von Brobergen and von Haseldorf had donated a Cistercian nunnery in Rahden, Lower Saxony near Lamstedt. In 1255 it moved to Himmelpforten, then named Eulsete. The Himmelpforten Convent used to be called in Porta Coeli (heaven's gate), which became the place's name Himmelpoorten (in Low Saxon) or Himmelpforten (in High German) respectively. The church of the nunnery was also used as a parish church. The nuns elected a provost, first mentioned in 1255 (a certain Albert), who had the privilege to nominate priests to the churches in the Himmelpforten parish, to wit the churches in Himmelpforten itself, in Großenwörden, Hechthausen and in Horst upon Oste. Nunneries had traditionally been institutions to provide unmarried daughters of the better off, who couldn't be provided a husband befitting their social status or who didn't want to marry, with a decent livelihood. So when an unmarried woman of that status joined a nunnery she would bestow earning assets (real estate) or – restricted to her lifetime – regular revenues paid by her male relatives, on the nunnery, making up in the former case part of the nunnery's estates. In 1556 Himmelpforten's then Lutheran Provost Segebade II von der Hude appointed the first Lutheran pastor, Peter Schlichting, in Himmelpforten. When in the mid 16th century the majority of the population in the Prince Archbishopric adopted Lutheranism, the function of the nunnery, to provide sustenance for unmarried women, wasn't to be given up. So the formerly Roman Catholic nunnery of Himmelpforten with its estates was turned into a Lutheran foundation (das Stift, more particular: Frauenstift, literally in [[Stift#Stift as endowment for unmarried Protestant women). During the Leaguist occupation under Johan 't Serclaes, Count of Tilly (1628 1630), the administrator regnant of the Bremian See, John Frederick had to agree to Catholic visitations in the nunneries. By November 1629 the Roman Catholic visitors issued an ultimatum to the prioress of the Lutheran conventuals to convert to Catholicism or to leave the nunnery. No conversion had been recorded, so on 6 August 1630 all Lutheran conventuals left, the day before their announced forced eviction from the nunnery. In accordance with the Edict of Restitution the estates of Himmelpforten's nunnery were then bestowed to the Catholic Jesuits, in order to finance them and their missioning in the course of the Counter Reformation in the Prince Archbishopric. The expelled conventuals were denied restitution of the real estate which they bestowed on the nunnery when they had entered it. After the Leaguist troops left Himmelpforten, the Lutheran conventuals returned and elected a new provost in 1638, Casper Schulte. After the Swedes had occupied Himmelpforten in 1645, on 27 October 1647 Queen Christina of Sweden promised Himmelpforten's nunnery and its estates to Count Gustaf Adolf Lewenhaupt as a fief heritable in the male line (Mannlehen). On 30 July 1651 Lewenhaupt was officially invested with the nunnery, New conventuals were not to be accepted anymore. Since the enfeoffment of Lewenhaupt the estates and jurisdictions of the Himmelpforten Convent formed the seigniorial Amt Himmelpforten, seated in Himmelpforten. In 1648 the Prince Archbishopric was transformed into the Duchy of Bremen, which was first ruled in personal union by the Swedish Crown After a Prussian and then French occupation from 1806 to 1810, the ephemeric Kingdom of Westphalia annexed the Duchy in 1810, replacing the Amt Himmelpforten by the Canton of Stade and Himmelpforten, established on 1 September 1810 and seated in Stade. With effect of 1 January 1811 France annexed all the South Elbian German coast and its hinterland and the area of the former Amt Himmelpforten formed part of the Himmelpforten based Canton de Himmelpforten in the Bouches de l'Elbe Department. In 1813 the Duchy was restored to the Electorate of Hanover, which after its upgrade to the Kingdom of Hanover in 1814 incorporated the Duchy in a real union and the ducal territory, including the restituted Amt Himmelpforten with Himmelpforten, became part of the new Stade Region, established in 1823. Since in 1885 the Amt Himmelpforten merged in the new District of Stade Himmelpforten forms part of it. Himmelpforten is one of Germany's oldest Weihnachtspostämter or Christmas Post Offices, to which children can write letters to Santa and volunteers send responses.

Жол қозғалысы

Himmelpforten B 73 федералды тас жолы арқылы федералдық бағыттар желісімен байланысты. 1881 жылдың 1 шілдесінен бастап қала теміржол желісіне Гиммельпфортен станциясы арқылы қосылды, ол Нідерэльббан желісінің ортасында орналасқан, Гамбург-Харбург станциясына және Куксхавен станциясына қарай созылған.