Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Висенте Эмилио Сохо (8 желтоқсан 1887 – 11 тамыз 1974) – Венесуэлалық музыкатанушы, педагог және композитор, Миранда штатындағы Гуатире қаласында туған.
Vicente Emilio Sojo (December 8, 1887 – August 11, 1974) was a Venezuelan musicologist, educator and composer, born in Guatire, Miranda.
Өмірбаян
Висенте Эмилио Сохо музыкалық отбасында дүниеге келген. Ерекшелігі, оның бес атасының екеуі де капелла шебері болған. 1896 жылы профессор Регуло Рикодан музыкалық білім алды. 1906 жылы Каракасқа көшіп, 1910 жылы Музыка және деklamация мектебіне қабылданды, сонымен бірге гуманитарлық ғылымдарды өздігінен оқыды; осы кезеңде ол алғашқы музыкалық шығармаларын жаза бастады. 1921 жылы Музыка және деklamация мектебінде Музыка профессоры болып тағайындалды. Ол түрлі аспаптар мен вокалдық топтамалар үшін сан алуан шығармалар жазды. 1928 жылы Орфеон Ламас құрылғанда, ол өзінің алғашқы полифониялық шығармасын жазды. 1930 жылы Орфеон Ламас дирижері болды және Венесуэла симфониялық оркестрін құрды, ол оның құрылтайшы дирижері ғана емес, тұрақты және белсенді күші болды. 1940 жылы басқа композиторлармен бірге венесуэлалық балаларға арналған алғашқы ән жинағын дайындады. 1944 жылы Хосе Анхель Ламас музыка мектебінде Сохо басшылығымен композиторлардың бірінші түлегі бітірді. Маэстро Сохо ішкі саясатқа да қатысты: ол 1941 жылы Accion Democratica (AD) партиясының негізін қалаушылардың бірі болды. 1958 жылы Миранда штатынан Республика сенаторы болып сайланды және 1963 жылы қайта сайланды. Висенте Эмилио Сохоны венесуэлалық қазіргі заманғы музыка мектебінің негізін қалаушылардың бірі деп санауға болады. Орфеон Ламас үшін ол 200-ден астам халықтық және ұлттық фольклор әндерін жинап, үйлестірді, соның арқасында соңғы ғасырлардағы венесуэлалық музыкалық дәстүрді құтқаруға қол жеткізді. Оның ең маңызды шығармалары: «Хроматикалық месса» (1922–1933 жж.) және «Hodie Super Nos Fulgebit Lux» (1935 жж.). 1951 жылы еңбегі үшін Ұлттық музыка сыйлығымен марапатталды. Сохоның шәкірттерінің ішінде Альба Квинтанилья және Ана Ругелес бар.
Vicente Emilio Sojo was born to a musical family. Most notable was the fact that both his great grandfathers were Chapel Masters. In 1896 he began musical studies under professor Régulo Rico. In 1906 he moved to Caracas, where in 1910 he entered the School of Music and Declamation, while simultaneously continuing his self taught studies in Humanities; in this period he began composing his first musical works. In 1921 he was appointed Music Professor in the School of Music and Declamation. He kept on composing works of diverse sorts for different instrumental and vocal combinations. In 1928, in the occasion of the foundation of the Orfeón Lamas, he wrote his first polyphonic opus. In 1930 he already was Conductor of the Orfeón Lamas and had founded the Venezuela Symphony Orchestra, of which he was not only conductor founder, but a resolute and constant driving force. In 1940, together with other composers he prepared the first song book for Venezuelan children. In 1944, the first promotion of composers graduated under Sojo in the José Ángel Lamas school of music. Maestro Sojo also involved himself in domestic politics: he was one of the founders of the Accion Democratica Party (AD) in 1941. In 1958 was elected senator of the Republic by the Miranda state and was re elected in 1963. Vicente Emilio Sojo can be regarded as one of the main creators of the modern school of Venezuelan music. For the Orfeón Lamas, he compiled and he harmonized more than 200 songs of popular and national folklore, achieving a significant rescue of the Venezuelan musical tradition of the last centuries. Among his most important works are: Chromatic Mass (1922–1933) and Hodie Super Nos Fulgebit Lux (1935). In 1951 was granted the National Music award as recognition for his work. Sojo's pupils include Alba Quintanilla and Ana Rugeles.