Vector W8: Аэрокосмикалық технологиялар мен жылдамдық символы
Vector W8
Vector W8: 1990-1993 жылдары жасалған спорт машинасы. W2 прототипінің жетілдірілген нұсқасы, қаржылық қиындықтардан кейін өндірілді. Дизайн – Alfa Romeo Carabo шабыттандырған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1990-1993 жылдары Vector W2 моделі негізінде жасалған спорттық автомобиль.
Sports car produced from 1990 to 1993, based on the Vector W2
Тарих және ерекшеліктер
W8 компанияның бұрынғы прототипі W2-нің жетілдірілген нұсқасы болды. W2 1976 жылы қоғамға таныстырылғаннан кейін әлемдік экономиканың төмендеуі және жеткіліксіз қаржылық қолдауға байланысты өндіріс кешіктірілді. Вигерт 1980-ші жылдардың соңында жеткілікті қаржылық резервтерді қамтамасыз ете алды, ал компания бір ғимаратта және төрт қызметкерден төрт ғимаратқа және 80 қызметкерге дейін өсті, бұл Вигерттің арман спорт машинасының жасалуына жеткілікті болды. W8 дизайны Alfa Romeo Carabo көлігінен шабыттанды және сол көліктің футуристикалық, клиновидті, аэродинамикалық дизайнын жалғастырды. W8 Carabo дизайнының және сол дәуірдегі истребительдердің ерекшеліктерін біріктірді. Компания W8 құрастырудағы ең жаңа және озық ғарыш-аэронавтикалық материалдарды пайдаланды, ал W8 өндіріс процесін атағанда "Аэромобильдік инженерия" термині қолданылды. Өндіріске кіріспес бұрын W8 DOT қақтығыс сынақтарынан және шығарындыстар сынақтарынан сәтті өтті. Жартылай алюминийден жасалған монокок шасси эпоксидтің көмегімен біріктіріліп, алюминийден жасалған балшық құрылымды еденге бекітілді, ал көлікті құрастыруда 5000 ұшақтарға арналған резеңкелер қолданылды. Көліктің корпусы көбінесе жеңіл көміртек талшығынан және кевлардан жасалған. Көлік Rodeck алюминийлі қайта жабдықтауға болатын жарыс қозғалтқышымен, TRW пішінделген поршеньдермен, Carrillo тот баспайтын болаттан жасалған біліктік таяқтарымен, тот баспайтын болаттан жасалған клапандармен, роликтермен, пішінделген коленвалмен, үш жеке сүзгісі бар құрғақ картер майлау жүйесімен және қызыл және көк түсті анодиленген фитингтері бар тоқыма тот баспайтын болаттан жасалған шлангтармен жабдықталған. Жеткізу механизмі – бұл үш жылдамдықты Turbo Hydramatic 425 General Motors автоматты беріліс қаптамасы, ол екі онжылдықтан бұрынғы алдыңғы жетектегі Oldsmobile Toronado көлігінде қолданылған. Қозғалтқышта екі аралық салқындатылған Garrett турбокомпрессоры бар, және 5700 айналымда 500 ат күші және 8 psi күшпен 4900 айналымда 680 Нм айналу моменті көрсетілген. Күш деңгейі 8 мен 14 psi аралығында жүргізуші тарапынан реттелетін, ал зауыттағы стенд сынақтары кезінде қозғалтқыш 14 psi күшпен ең жоғары қуаттылықты көрсетті. W8 арнайы Michelin XGT Plus шиналарын (алдыңғы доңғалақтар үшін 255/45ZR 16, артқы доңғалақтар үшін 315/40ZR 16) пайдаланды, олар иесінің талаптарына сәйкес жасалған кең доңғалақтармен жабдықталған. W8 аспасы алдыңғы жағында қос тізелі және артқы жағында төрт тартымды тізелі De Dion түтікшелі аспасын пайдаланды. Барлық доңғалақтарда Koni реттелетін амортизаторлар және концентрлі серіппелер қолданылды. Тормоздар алдыңғы және артқы доңғалақтарда 13 дюймдік желдетілетін дискілермен және Alcon алюминийлі 4 поршенді калиперлермен жабдықталған. Интерьер былғары және замшамен, сондай-ақ жүн кілемдермен және еден төсемелерімен қапталған. Электрмен реттелетін Recaro былғары орындықтары және кондиционер жүйесі сәнді интерьерді толықтырды. Жүргізушінің ыңғайлылығы үшін оның отыру орны машинаның ортасына қарай сәл жылжытылды. Негізгі панельде автомобильдің жағдайы туралы ақпаратты және оның әртүрлі функцияларын реттеуге арналған батырмалары бар төрт дисплей режимі болды. Панельдің дисплейі мен орналасуы сол дәуірдегі истребительдерге ұқсас болды. Салмақты азайту үшін күшті руль және тежегіштерді тоқтату жүйесі сияқты кейбір жүргізу ыңғайлылықтары алынып тасталды. W8 шанақ сынағында 0,97g үдеу көрсетті, бұл сол кездегі өз класындағы ең жоғары көрсеткіш саналды.
The W8 was an improved version of the company's earlier prototype, the W2. Production was delayed after the W2 was presented to the public in 1976 due to a downturn in the world economy and insufficient financial backing. Wiegert was finally able to secure sufficient financial reserves by the late 1980s, and the company grew from one building and four employees to four buildings and 80 employees, enough to accomplish Wiegert's dream to create his ultimate sports car. The design of the W8 was inspired by the Alfa Romeo Carabo, and continued that car's futuristic, wedge shaped, aerodynamic design. The W8 combined the design characteristics of the Carabo with references to fighter jets of the era. The company utilized the newest and most advanced aerospace materials in manufacturing the W8, and the term "Aeromotive Engineering" was used by the company when referring to the manufacturing process of the W8. Prior to production, the W8 successfully passed DOT crash tests, as well as emissions tests. The semi aluminum monocoque chassis was epoxy bonded and riveted with an aluminum honeycomb structure floor pan, and 5,000 aircraft specification rivets were used in the car's assembly. The body was made largely of lightweight carbon fiber and Kevlar. The car was based around a Rodeck aluminum resleevable racing engine featuring TRW forged pistons, Carrillo stainless steel connecting rods, stainless steel valves, roller rocker arms, a forged crank, a dry sump oiling system with three separate filters and braided stainless steel hoses, with anodized red and blue fittings. The transmission was a highly modified Turbo Hydramatic 425 General Motors three speed automatic that had been used in front wheel drive Oldsmobile Toronado dating back some two decades earlier. The engine had two intercooled Garrett turbochargers, and had an advertised power output of at 5,700 rpm and of torque at 4,900 rpm on 8 psi of boost pressure. Boost pressure levels were driver adjustable between 8 and 14 psi and during dyno testing at the factory, the engine recorded a maximum power output of at 14 psi of boost pressure. The W8 utilized special Michelin XGT Plus tires (255/45ZR 16 at the front, 315/40ZR 16 at the rear) bespoke to the car with wide wheels in a design made to the owner's specifications. The W8's suspension utilized double A arms up front and De Dion tube suspension at the rear, located by four trailing arms that stretched all the way forward to the firewall. Koni adjustable shocks, with concentric springs, were used all around. Brakes were 13 inch vented discs with Alcon aluminum 4 piston calipers at the front and rear. The interior was upholstered in leather and suede, along with wool carpeting and floor mats. Electrically adjustable Recaro leather seats and an air conditioning system completed the luxurious interior. The seating position of the driver was slightly towards the center of the car for better drivability. The main dashboard display had four display modes with information about the car's status, along with buttons for adjusting the car's various functions. The dashboard display and layout were similar to fighter jets of the era. Some driving amenities were excluded, such as power assisted steering and anti lock brakes, to lower the curb weight. The W8 generated a skidpad acceleration of 0.97g which was considered to be the highest in its class at the time.
Әдемілік, аэродинамика және өндіріс
Vector W8 ең жоғары жылдамдығына 3,9 секундта жете алатынын мәлімдеді. Топ жылдамдықты сынау жүргізбегеніне қарамастан, Road & Track журналы 3 жылдамдықты автоматты берілістегі W8-дің жоғарғы берілісінің қызыл сызық айналымдарына сүйене отырып, шамамен ең жоғары жылдамдықты бағалады. Агасси машина толық дайын болғанға дейін жеткізілуін талап етті (мақұлдануға дейін төрт машина құрастырылған еді), ал Vector машинаны қоймада сақтап, шығарындыларды жолға шығару талаптарына сай келтіргенге дейін жүргізбеу шартымен жеткізуге келісті. Шығарындыларға қатысты кешігулердің салдарынан Vector компаниясы өндіріс тоқтатылғанда 80 қызметкерінің 50-ін жұмыстан босатуға мәжбүр болды. Автомобиль 1991 жылдың ортасында шығарындылар тестінен өтті, бұл компанияға тапсырыс берілген, бірақ әлі құрастырылмаған 30 машинаны дайындауға мүмкіндік берді. Car and Driver журналының теріс мақаласынан өзгеше, Road & Track журналы машинаны ешқандай мәселелерсіз сынап, оның барлық аспектілерін жоғары бағалады. Мақала мына сөздермен аяқталды: «Жерральд Вигертке және оның адал инженерлеріне, сондай-ақ өз армандарының іске асуына бейілділік пен нық қадам басқандардың барлығына құрмет!»
Vector claimed the W8 could reach a projected top speed of , with acceleration from achievable in a time of 3.9 seconds. Despite not conducting a top speed test, Road & Track provided an estimated top speed based on the redline RPM of the W8's top gear in its 3 speed automatic transmission. Agassi insisted on receiving delivery before the car was fully prepared (four cars were completed prior to receiving approval), and Vector agreed to deliver it under the condition that the car would be kept in storage and not driven until Vector adjusted the emissions to make it road legal. Because of the delays with emissions compliance, Vector was forced to lay off 50 of its 80 employees while production was halted. The car finally passed emissions testing in mid 1991, allowing the company to start filling the 30 cars which had been ordered but not built. In contrast to the negative Car and Driver article, Road & Track road tested the car without encountering any problems, praising nearly every aspect of the car's performance. The review concluded with: "Hats off to Gerald Wiegert and his team of dedicated engineers, and to all others with the fortitude and determination to have their dreams see the light of day."