Кіріспе

Аклан провинциясындағы муниципалитет, Филиппин.

Нумансия, ресми түрде Нумансия муниципалитеті (Акланон: Banwa it Numancia; Хилигайнон: Banwa sang Numancia;), Филиппиннің Аклан провинциясындағы 4-ші сынып муниципалитеті. Калибо қаласына жақын орналасқандықтан, көптеген ауылдары қалалық аймақтарға жатады, бұл муниципалитетті провинциядағы екінші ең тығыз қоныстанған муниципалитет етеді – бір шаршы километрге 1200 тұрғыннан астам адам шағалады. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 35 693 адамды құрайды. Нумансияның шығысында Калибо, солтүстігінде Сибуян теңізі, батысында Макато және оңтүстігінде Лезо жатыр.

Тарих

Нюмансияның бастапқы атауы Маянос. Маянос атауы, малай тегіне байланысты, "төмендік" дегенді білдіруі мүмкін, себебі Аклан провинциясында биік жерлері немесе тіпті кішкентай төбелері жоқ жалғыз қала осы қала. Нюмансиядан Маяс тауының шыңы сарок немесе садок тәрізді көрінеді. Мадьяс атауы "жоғары" деген мағынаны білдіретін "мадас" сөзінен туындаған болуы мүмкін. Он малай Дату Борнеодан келген кезде, олар Панай аралын Аэта басшысы Марикудодан, бұрын Анинипай деп аталған жерден сатып алды. Бұл мәміле Панайдың саудасы ретінде белгілі болды, Дату Пути Марикудоға сарок пен Капинаганның алтын алқасын берді, ал Дату Путидің әйелі Марикудоның әйелі Манивангтиванға берілді. Саудаға басқа да тауарлар қатысты. Марикудо төмендік жерді Дату Пути мен оның серіктеріне берді, ал Марикудо мен оның тайпасы биік жерлерді, төбелерді және тауларды иеленді. 1213 жылға таяу уақытта, бүкіл аралды зерттегеннен кейін, малай басшылары жиналып, Маджас конфедерациясын немесе Катилинбан и Маджасты құрды. Олар аралдарды үш сакопқа немесе провинцияға бөліп, оларды Акеан, Хантик және Иронг Иронг деп атады. Сумаквель Хантикке басшы болып тағайындалды, Бангкая Акеанға басшы болып тағайындалды, ал Пайбуронг Иронг Иронгқа басшы болып тағайындалды. Үш басшының ең үлкені болған Сумаквель халықтың дауысымен конфедерацияны басқаруға таңдалды. Әр сакоптың немесе провинцияның астаналары келесідей: Хантиктегі Бугасонг, Иронг Иронгтегі Огтом және Акеандағы Маджанос. Сумаквель Маджас конфедерациясының алғашқы пунуаны болғандықтан, Бугасонг Панайдың алғашқы астанасы болды. Көптеген тарихи есептер Бангкаяның Акландағы алғашқы қонысының нақты орналасқан жері туралы әртүрлі нұсқаларды келтіреді. Нюмансияда әлі де Маджанос деп аталатын шағын өзен бар, ол Марианнос пен Лангуинбануа арасындағы шекара болып табылады. Бұл өзен бұрын кең және кеме жүзуге қолайлы болған. Ескі адамдардың айтуынша, желкенді қайықтар бұл өзенге дейін жүзіп келген, бірақ су тасқыны, лай ағысы және сазға толу салдарынан өзен тар және жағалаусыз болып кеткен. Барангай Марианнос – Дату Бангкая мен оның отбасының, сондай-ақ оныңмен бірге келген басқа малай отбасыларының тұрған жері болуы мүмкін. Бұл барангайдың қазіргі атауы Марианносқа бұзылған. Маджанос өзені әлі де сол жерде екенін ескерсек, бұл барангайдың бастапқы атауы Маджанос болғанын айтуға болады. Маджаностағы "d" әрпі уақыт өте келе эрозияға ұшырап, испан тіліндегі "r" әрпімен ауыстырылған. Бұрын осы барангайда тұрған Падре Марианно есімді діни қызметкердің Маджанос атауын Марианносқа айналдыруына да әсер еткен болуы мүмкін. Уақыт өте келе Маджанос, Панай аралындағы басқа елді мекендер сияқты, өркендеген қауымға айналды. Халық саны өсіп, көшіп келушілер көбейді. Көптеген басқа елді мекендер құрылды және бүкіл провинцияға, қазіргі Капиц провинциясына дейін таралып кетті. Капиц бұрын Акланның бір бөлігі болған, бірақ кейіннен Легаспи Панайға келген кезде бүкіл провинция Капиц деп аталды. Ұлттық мұражайдағы он сегізінші ғасырға қатысты жазбалар мен кейбір жергілікті жылнамашылардың тарихи эскиздері Нумансия қаласына қатысты екі атаудың айтылғанын көрсетеді: Маджанос және Лаван. Лаван қазіргі Альбасанға қарасты, жағалау бойында орналасқан, ал Маджанос ішкі аймақта орналасқан. Маджанос Аклан өзенінің батыс жағалауына жеткенде қалашыққа айналды. Оның өз шіркеуі мен сауда бекеті болды. Конфедерация Лусонг, Буглас, Рором, Сугбо және Маитті қамтығандықтан, сауда көлемі артты. Қытай, индонезия және малай саудагерлері сауда жасауға келді. Балинга, Дату Бангкаяның ұлы, Минуро-ит-Акланның пунуаны болған кезде және сонымен бірге Маджас конфедерациясының басшысы болған кезде, Дату Пайбуронг қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Маджанос қайтадан бүкіл Панай үкіметінің ордасы болды және нәтижесінде Испандық Филиппиннің ұлттық астанасы болды. Минуро-ит-Аклан басқа жерлерден келетін иммигранттардың кіреберіс портына айналды. Балинга 50 жылдан астам уақыт бойы өз азаматтарына Сумаквель кодексін еске салып, конфедерацияны басқарды. Осы уақыт аралығында ол Маджас Катилинбанының барлық аймақтарында әкесі ұстанған саясатты ұстанды. Балинганың өлімінен бастап 1570 жылы Легаспидің келуіне дейін бірнеше мұрагерлер Аклан провинциясын басқарды және үкімет орны демографиялық қозғалысқа және уақыт талабына байланысты әртүрлі орындарға көшірілді. Маджаностың ескі орны ескірген, бірақ 1620 жылы қауымның бұрынғы өмір сүруін қайта жаңғырту үшін Лагуинбанва деп аталды. Лагуинбанва қаласы қазіргі Лезо мен Нуманция аумағын қамтыды. Бірақ Аклан өзенінен өтетін қауым өркендеген сайын, 1785 жылы қала орталығы қазіргі Калибоға көшірілді, ал Лезо мен Нуманция Калибоның шағын ауылдарына айналды. Калибо қаласы маңыздылығы артып, маңызды мерекелерде адамдар жиналатын және басқа муниципалитеттер салық төлейтін орталыққа айналды. Әр жексенбіде адамдар Калибодағы шіркеуге барып, діни қызметке қатысты, себебі діни қызметке қатысу, әсіресе мерекелер мен діни мерекелерде міндетті болды. Төңкерістен және шіркеу билігінің ашуынан қорқып, адамдар діни қызметке қатысып, күнәларының кешірілуі үшін зікір етті. Алайда, сол кезде жақсы жолдар болған жоқ, тек жолдар ғана болды және Аклан өзенін кесіп өтуге арналған мықты көпірлер болған жоқ. Жаңбыр маусымында өзеннің суы көтеріліп, кесіп өту қиын болды. Осыған байланысты Лагуинбанва және Гуикод тұрғындары Себу епископына және Висаялардың әскери губернаторына өз шіркеуін салуға және жеке муниципалитет құруға рұқсат беру үшін өтініш жасады, өз проблемалары мен қиындықтарын түсіндірді. Жағдайды бағалағаннан кейін, Себу епископы мен Висаялардың әскери губернаторы Лагуинбанва және Гуикод халқы өздерінің муниципалитетін басқару үшін салық төлеуге қабілетті екенін ескерді және Лагуинбанва басшыларына Калибодан бөлінуге қарсы екендерін хабарлады. Олар Калибоға делегаттарды жіберуді сұрады, онда епископ пен әскери губернатордың өкілдері олардың ісін тыңдайды. Лагуинбанвадан келген делегация, бастауында Сильвино Кимпо болды, Себу епископының және Висаялардың әскери губернаторының өкілдерімен Калибода кездесті, онда олар өтініштері туралы сөйлесті. Олардан қалаларын қайда орналастыру керектігі және шіркеуді қайда салу керектігі туралы сұрағанда, олар Лагуинбанва, Маджанос және Лауан, сондай-ақ Гуикод халқының консенсусының қазіргі Нуманция орналасқан жеріндегі Побласионды орналастыру екенін түсіндірді, себебі бұл қауымдастықтардың орталығы болды. Делегацияның көп бөлігі Тан Бинонгтан келді және Маджанос пен Лагуинбанвадан шықты. Осылайша, 1856 жылы Нуманция муниципалитет ретінде құрылды, ал Сильвино Кимпо алғашқы Капитан Басал басшысы болды. Тағайындама провинциялық басшының бекітуін алды және екі жылдық мерзімге ие болды.

Банга, Лезо және Калибомен біріктірілген Нумансия

1899 жылы американдықтар келгенде, әскери үкімет Феликс Кимпоны қала басшысы етіп тағайындады. 1901 жылғы сайлауда ол 1901 жылдан 1903 жылға дейін президент болып сайланды. Сол кезде Капиц провинциясында 34 қала болды, бірақ кейбір қалалардың қаржылық міндеттемелерін орындауға және өзін-өзі ұстауға қабілетсіз екені анықталған соң, азаматтық комиссия қабылдаған заңмен олардың саны 24-ке дейін азайтылды. Сондықтан 1904 жылдың 4 наурызында Банга, Лезо, Нумансия және Калибо қалаларын біріктіретін жарлық қабылданды.

Нуманция - Лезоның бариосы/Лезо - Нуманцияның бөлігі

Бес жыл өткен соң, 1909 жылдың 31 шілдесінде азаматтық комиссия тағы бір заң қабылдады, Лезо мен Нумансияны Калибодан бөліп, Лезоны үкімет орталығы етіп белгіледі. Ал Нумансия Лезоның бариосына айналды. 1920 жылы Лезо мен Нумансияның мәртебесі кері өзгерді. 1920 жылғы No. 17 жарлық бойынша үкімет орталығы Нумансияға көшірілді, ал Лезо Нумансияның бариосы болды.

Лезоның Нумансиядан бөлінуі

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін президент Мануэль Л. Кэзон 1941 жылғы 28 тамыздағы № 364 жарлыққа қол қойып, Лезоны Нумансиядан бөлек муниципалитет етіп бекітті. Лезоның Нумансиядан бөліну рәсімі 1945 жылдың 1 қаңтарына дейін кейінге шегерілді. Осы күні Лезо және Нумансия екі жеке муниципалитет болып құрылды.

География

Нумансия Калибо провинциясының орталығынан. Филиппин статистикалық бас басқармасы мәліметінше, муниципалитеттің жер ауданы Акланның жалпы ауданының бөлігін құрайды.

Барангай

Нумансия саяси тұрғыдан 17 барангайға бөлінеді. Әр барангай пуроктардан құралады, ал кейбіреулерінде сайтолар да бар. Қазіргі таңда Побласьон, Булуанг, Лагуинбануа Шығыс және Батыс барангайлары қалалық, ал қалғандары ауылдық болып саналады.

Демография

2020 жылғы санақта Нумансияның халқы 35 693 адамды құрады. Халық тығыздығы болды .

Туризм

Нумансияның туристік тартымдылықтарына жағалау бойындағы Doña Crispina Beach Resort and Hotel сияқты жағажай курорттары, сондай-ақ Barangay Navitas және Barangay Camanci Norte-дегі басқа да жағажай курорттары, Laguinbanua West-тегі Nadal Castle (Nadal Castle қазір жабық; банкроттыққа байланысты деген мәлімдеме бар) кіреді.