Эскалантэ – Филиппиннің Негрос Окcиденталь провинциясының қаласы. 96,159 халқы бар. Археологиялық жанылықтар ежелгі қабірлерді ашты. Тарих пен мәдениет туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филиппиннің Негрос-Оксиденталь провинциясындағы Эскаланте қаласы, ресми түрде Эскаланте қаласы (; ; ), 4-ші сыныпты құрамына кіретін қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 96 159 адамды құрайды.
Component city in Negros Occidental, Philippines
Escalante, officially the City of Escalante (; ; ), is a 4th class component city in the province of Negros Occidental, Philippines. According to the 2020 census, it has a population of 96,159 people.
Испандықтарға дейінгі кезең
Испан дәуірінен бұрын Эскаланте туралы дерлік ештеңе белгілі емес. Бірақ 1975 жылдың қазан айында және 1976 жылдың мамырында Силлиман университетінің профессоры Лионель Чионг басшылығындағы Антропология студенттері тобы жасаған археологиялық қазбалар, испандықтар келгенге дейін қазіргі қала ғана емес, сонымен қатар Негрос аралында да қоныстанған адамдар туралы ерте жазбаларды ашты. Табылған заттар Танон бұғазының жағасында, Себу аралына қарай орналасқан Жапитан барангайындағы, қала орталығынан шамамен 17 шақырым қашықтықтағы ежелгі зират сияқты тоғыз қабірден табылды. Артефакттардың ішінде: келадон табақтары мен тостағандары, тас ыдыстар мен құмыралар, Сун әулетінің (960-1280 ж.б.) кішкентай құмырасы, алтын мұнықтар, темір құралдар, қылыштар және пил сүйегінен жасалған сапты аңшылық пышақ бар еді. Өлгендермен бірге жерленген табақтар, тостағандар, құмыралар мен темір құралдар қаңқа қалдықтарымен бірге табылса, қылыштар мен аңшылық пышақтар кеуде бөлігінің үстінде, ал алтын мұнықтар жоғарғы және төменгі жақтардың арасында бас сүйектерінің ішінде орналасқан. Көміртегі-14 сынағынан өткен бұл табыстар мен адам қаңқасының қалдықтары 12 ғасырға дейін сона шақта екені анықталды. Бұлдың бәрі, қазіргі Эскалантеде сыртқы әлеммен, мысалы, қытай және жапон саудагерлерімен сауда-саттықпен айналысқан, салыстырмалы түрде дамыған мәдениетке ие адамдар қоныстанғанын дәлелдейді. Олар 11- және 12-ғасырлардағы Шығыспен байланыс және сауда дәуірінде құмыралар мен келадон бұйымдарын әкелген болуы мүмкін.
Virtually nothing is known of Escalante during the pre Hispanic era. But archaeological findings in October 1975 and May 1976 made by a team of Anthropology students led by Professor Lionel Chiong of Silliman University reveal an early record of men who inhabited not only the present city but also the island of Negros during the pre Spanish time. The findings were recovered in nine graves in what seemed to be an ancient burial ground in Barangay Japitan, a coastal barangay lying along the Tañon Strait, facing the island of Cebu, some 17 kilometers from the city proper. The artifacts consisted of celadon plate and bowls, stoneware bowls and jars, a Sung Dynasty (960 1280 A. D.) jarlet, gold beads, iron implements, daggers and a hunting knife with an ivory bone handle. Obviously buried with the dead, the plate, bowls, jars and iron implements were found alongside the skeletal remains, the daggers and hunting knives on top of the breast section and the gold beads inside the skulls in between the upper and lower jaws. When carbon 14 tested, these findings together with the human skeletal remains were found to date as far back as the 12th century A. D. All this proved that present day Escalante was inhabited by settlers with a relatively developed culture who were engaged in some form of trade and commerce with the outside world, such as the Chinese and Japanese traders who could have brought the jarlet, stoneware and celadon pieces during the Ages of Contacts and Trade with the East (11th & 12th centuries A. D.)
Испан дәуірі
Негрос аралының солтүстік-шығыс бөлігі 19 ғасырдың ортасында "ең өркендеген аймақтардың бірі" болды. 1856 жылдың 28 қарашасында генерал-губернатор Мануэль Креспо Эскаланте және Саравия қалаларын құру туралы жарлық шығарды. Жарлықта "аталған екі қала өздерінің ана қаласы Силайдан дереу бөлінуі керек" делінген, бірақ екеуінің рухани бөлінісі "Саравия мен Эскалантеде шіркеулер мен монастырлар салынғанға дейін күтілуі керек" еді. Соңғысының үкіметтік орталығы Нуэва-Севилья (Barangay Old Poblacion) бариосында орналасқан. Эскаланте приходы 1860 жылдың 22 мамырында құрылды, ал алғашқы приходтық діни қызметкер – әке Сиприано Наварро, OAR болды. Әке Наварро 1861 жылы Реколект провинциалына жолдаған есебінде өзінің приходының тұрғындары және аралдың солтүстік-шығыс бөлігінде Калатравадан Химогаанға дейін жатқан 14 барио "себуан диалектісінде сөйлейтінін және Баррио Марианнас (Химогаан) тұрғындарынан басқа барлығы Себудан келгенін, ал олар Илоило ауданынан келген және хилигайнон диалектісінде сөйлейтінін" жазды. 1859 жылы Баколодта губернатор Эмилио Э. Саравия басшылығымен саяси-әскери басқару құрылды, оның құрамында алты қала болды: Эскаланте, Гихулган, Джинбуан, Джималалуд, Тайасан және Айунгон. 1863 жылдың 3 шілдесінде Аргуэльс (Сагай) және Калатрава жеке қалалар болып құрылғанда тағы екеуі қосылды. Бұл 1889 жылы Негростың екі провинцияға бөлінуімен аяқталды. 1860 жылдардың соңында ұлдар мен қыздарға арналған мектептер ашылды. 1869 жылға қарай қалада ұлдар мен қыздарға арналған мектептер жұмыс істеді. 1890 жылы бұл мектептер Нормальдық мектеп түлектері басқаратын сирек мектептердің қатарында болды. 1871 жылға қарай Эскаланте Баколод пен Себу арасындағы маңызды байланыс болып табылды. 1871 жылдың мамырына дейін Баколод – Эскаланте – Тутубан – Толедо – Себу почталық бағыты ғана қолданылды. 1875 жылы Эскаланте қаласының губернаторы Эмеренсиано Амантеге тиесілі пошталық қайық әдетте апта сайын Толедо мен Эскаланте арасында пошта тасыды. 1894 жылы телеграф станциясы құрылды. Кейіннен телеграф кабелі Себудің Тубуран қаласына дейін созылды және 1897 жылдың қазан айында пайдалануға берілді. Қала тұрғындары көбінесе ауыл шаруашылығымен айналысты. Олар күріш, жүгері, бури, жеуге жарамды тамыр өсімдіктері және темекі өндірді. Балық аулау олардың екінші маңызды экономикалық қызметі болды. Темекі коммерциялық мақсатта өсірілді, бірақ Негрос аралының алғашқы саяси-әскери басшысы Дон Эмилио Саравияның (1855–1857) кезінде монополия орнағаннан кейін өндіріс азайды. Оның орнына қант қамысы біртіндеп өсіріле бастады. Қалада алғашқы қант зауыты қашан құрылғаны белгісіз. Бірақ 1891 жылға қарай Эскалантеде 6 бу қозғалтқышы бар қант зауыты, 36 атпен жұмыс істейтін және 11 қарабуқамен жұмыс істейтін зауыттар болды. Шамамен 848 гектар жерге қант қамысы отырғызылды.
The northeastern part of Negros Island was "one of the most cultivated regions" in the mid 19th century. On November 28, 1856, Governor General Manuel Crespo issued a decree creating the towns of Escalante and Saravia. The decree ordered "that the two towns in question would be separated immediately from their mother town, Silay," although the spiritual separation of the two "would await the building of churches and convents in Saravia and Escalante." The latter had its seat of government in the barrio of Nueva Sevilla (Barangay Old Poblacion). The Parish of Escalante was finally established on May 22, 1860, with Fr. Cipriano Navarro, OAR, as the first Parish Priest. Fr. Navarro, in a report to the Recollect Provincial in 1861, wrote that the inhabitants of his Parish and its 14 barrios lying along the northeast portion of the island from Calatrava to Himogaan, "speak the Cebuano dialect and all, or the majority, came from Cebu, with the exception of those from Barrio Marianas (Himogaan) . who came from the district of Iloilo and speak the Hiligaynon dialect." In 1859, a politico Military Command was established in Bacolod under Governor Emilio E. Saravia with six towns under its jurisdiction: Escalante, Guihulngan, Jinuboan, Jimalalud, Tayasan, and Ayungon. Two more were added, Arguelles (Sagay) and Calatrava when these were created into separate towns on July 3, 1863. This ended with the division of Negros into two provinces in 1889. Schools for boys and girls were established in the late 1860s. By 1869, a school for boys and another for girls were already operating in the town. By 1890, these schools were among the very few managed by Normal School graduates. As early as 1871, Escalante was a major link between Bacolod and Cebu. A mail service route, Bacolod Escalante Tutuban Toledo, Cebu was already exclusively in use by May 1871. In 1875 a mail boat belonging to Emerenciano Amante, the Gobernadorcillo (Mayor) of Escalante, transported mail between Toledo and Escalante every week. A telegraphic station was established in 1894. The telegraphic cable was extended later on to Tuburan, Cebu and was operational by October 1897. The inhabitants of the town lived from subsistence agriculture. They produced among others, rice, corn, buri, edible root crops, and tobacco. Their second most important economic activity was fishing. Tobacco was grown commercially but its production decreased when monopoly was established starting from the time of Don Emilio Saravia (1855–1857), the first politico military of the Negros Island. In its stead, sugarcane was gradually being grown. It was not clear when the first sugar mill was established in town. But by 1891, Escalante had already 6 steam engine sugar mills; 36 powered by horses; and 11 by carabaos. Approximately 848 hectares were planted to sugarcane.
Америка дәуірі
Америкалық кезең, шамамен 45 жылды қамтыған (1898 жылдың желтоқсанынан 1946 жылдың 3 шілдесіне дейін, жапондық оккупацияның бірнеше жылынан басқа), аймақтың және оның халқының әлеуметтік-мәдени, экономикалық және саяси жағдайында айқын өзгерістерге әкелді. Американдықтар тұрғындардың жүрегі мен санасын қару-жарақсыз бағындыру үшін 1900 жылдардың басында Олд Побласионда алғашқы тегін бастауыш мектепті ашты. Мэр Фернандо Лукоттың (1912–1918 жылдар) мерзімінде Олд Побласионда Габалдон үлгісіндегі бастауыш мектеп ғимараты салынды. Франсиско Феррер ағаның кезінде муниципалдық ғимарат және қала алаңы салынды және дамытылды. Сондай-ақ осы кезеңде алғашқы бастауыш мектеп орналасқан муниципалдық мектеп учаскесі ресми түрде сатып алынды және қоғамдық алаңда Ризал ескерткішін орнату жұмысы аяқталды. Қалалық портал мен Ризал ескерткіші 1955 жылдың 15 қыркүйегінде салынды. Музыкалық орын және коньки тебу алаңы 1935 жылдың 28 қыркүйегінде салынды.
The American period covering some 45 years (December 1898 to July 3, 1946, except for a few years under the Japanese occupation) saw marked changes in the socio cultural, economic and political complexion of the area and its people. To capture the hearts and minds of the inhabitants without the use of guns and cannons, the Americans opened the first free elementary school at Old Poblacion in the early 1900s. A Gabaldon type elementary school building was constructed at Old Poblacion during the term of Mayor Fernando Lucot (1912–1918). The municipal hall and the town plaza were constructed and developed during the time of Francisco Ferrer, Sr. Also at this time, the first municipal school site where the first elementary school was located, was formally acquired, and the installation of the Rizal Monument at the public plaza completed. The municipal portal and Rizal Monument was built on September 15, 1955. The bandstand and skating rink was constructed on September 28, 1935.
Жапон дәуірі
1942 жылы жапон императорлық әскерлері Эскаланте қалаларына енді. Филиппин Ұлттық Армиясының бас штабы 1942 жылдың 3 қаңтарынан 1946 жылдың 30 маусымына дейін жұмыс істеді, ал Филиппин сақшы әскерінің 7-ші жаяу әскер полкі 1944 жылдың 28 қазанынан 1946 жылдың 30 маусымына дейін қайтадан жұмыс істеді, және жапон оккупациясы кезінде Эскаланте қалалық муниципалитетінде әскери құрылымдар орналастырылды. 1945 жылы Филиппин Ұлттық Армиясының 7-ші, 72-ші, 75-ші және 76-шы жаяу әскер дивизияларының және Филиппин сақшы әскерінің 7-ші полкінің жергілікті филиппиндік сарбаздары Эскаланте, Негрос Окчиденталь қалаларын азат етті және негросано партизандық күштеріне жапон императорлық әскерлерін жеңуге және шабуылдауға көмектесіп, Екінші дүниежүзілік соғысты аяқтады. 1941 жылы Виктор Бедония Франсиско Феррер ағаның орнын басып, жергілікті партизандардың қолдауына ие болды. 1945 жылы жапондықтарға қарсы қалалық муниципалитет азат етілген кезде Филиппин Армиясы мен сақшы әскерінің барлық филиппиндік әскерлері босатылды. Ол 1948 жылға дейін қызмет етті. Алайда, жапондықтар соғыс аяқталғанға дейін Энрике Балестеросты қала әкімі етіп тағайындады.
In 1942, the occupation by the Japanese Imperial forces entered the towns in Escalante. The establishment of the general headquarters of the Philippine Commonwealth Army was active on January 3, 1942, to June 30, 1946, and the 7th Infantry Regiment of the Philippine Constabulary was active again on October 28, 1944, to June 30, 1946, and military stationed in the town municipality of Escalante during the Japanese Occupation. In 1945, local Filipino soldiers of the 7th, 72nd, 75th and 76th Infantry Division of the Philippine Commonwealth Army and the 7th Constabulary Regiment of the Philippine Constabulary was liberated the towns in Escalante, Negros Occidental and helping Negrosanon guerrilla fighters defeats and attacking Japanese Imperial forces and ended of the Second World War. In 1941, Victor Bedonia succeeded Francisco Ferrer Sr. as mayor, and was supported by the local guerillas. The siege of all Filipino troops of the Philippine Army and Constabulary units was found liberated in the town municipality on 1945 against the Japanese. He served until 1948. The Japanese however installed Enrique Ballesteros as mayor until the end of the war.
Соғыстан кейінгі кезең
Ерітілгеннен кейін екі жыл өткен соң, Эскаланте екі муниципалитетке бөлінді. Президент Эльпидио Кирино 1948 жылғы 19 мамырдағы №141 жарлығымен "Эскаланте муниципалитеті, Негрос-Оксидентал провинциясының белгілі бір бариоларын Тобосо деген тәуелсіз муниципалитет ретінде құру" туралы шешім қабылдады, ол 1948 жылғы 1 шілдеден күшіне енді. Сол кезде Эскаланте қаласының мэрі болған Виктор Бедония, жаңа құрылған Тобосо қаласының алғашқы мэрі болуды жөн көрді. Педро Бениньос 1950 жылға дейін қызмет етті. 1951 жылы Эваристо Санц қызметке келді, одан кейін Амандо Тамбо оның орнын басты. Мэр Тамбоның кезінде президент Карлос П. Гарсияның 1958 жылғы 30 мамырдағы №301 жарлығымен үкімет ордасы Барангай Олд Побласионнан қазіргі орнына, Барангай Балинтавакқа көшірілді. Алғашқы жоғары мектеп – Эскаланте Ұлттық жоғары мектебі 1946 жылы Мануэль А. Лопес тарапынан сыйға тартылып, 1948 жылы ашылды. Одан он жыл өткен соң, 1961 жылы Кармелдіктер орденімен Маунт-Кармел колледжі құрылды. Тобосо муниципалитетіндегі, Эскалантедегі және Олд Побласиондағы шіркеулерден басқа, Джули Постель қарындастары басқарған Магдалена ауруханасы да салынды. Бұл аурухана қазір провинциялық үкімет басқаруындағы доктор Висенте Густило аудандық ауруханасы деп аталады. Бұл жаңа қаланы Негростың осы бөлігіндегі жоғары білім мен сапалы медициналық көмектің орталығы ретінде ерекше жағдайға жеткізді. Бұл қаланың әлеуметтік-мәдени, экономикалық және саяси өмірінде терең өзгерістер болды, себебі бұл аймақтағы кедей отбасылардың балаларына жоғары білім алудың қажетті мүмкіндігі ұсынылды. Кейіннен тағы да бірнеше мемлекеттік мектептер ашылды, қазір 27 мемлекеттік бастауыш мектеп, 6 ұлттық мемлекеттік жоғары мектеп және 3 қосымша жоғары мектеп бар.
Two years after liberation, Escalante was divided into two municipalities. President Elpidio Quirino issued Executive Order 141 dated May 19, 1948 "Organizing certain barrios of the Municipality of Escalante, Province of Negros Occidental, into an independent municipality under the name Toboso", to take effect July 1, 1948. Victor Bedonia who was then the incumbent mayor of Escalante opted to become the first mayor of the newly created town of Toboso. Pedro Benignos took over until 1950. In 1951, Evaristo Sanz took over and was replaced thereafter by Amando Tambo. It was during Mayor Tambo's time when the seat of government, by virtue of Executive Order No. 301 issued by President Carlos P. Garcia on May 30, 1958, was transferred from Barangay Old Poblacion to its present site at Barangay Balintawak. The first high school, the Escalante National High School, was donated by Manuel A. Lopez in 1946 and established in 1948. A decade later, in 1961, the Mount Carmel College was established by the Order of the Carmelites. Aside from the churches in the Municipality of Toboso, in Escalante and in Brgy Old. Poblacion, it also erected the Magdalen Hospital which was run by the Sisters of Julie Postel. This hospital is now called the Dr. Vicente Gustilo District Hospital, under the management of the Provincial Government. This placed the new town in an enviable position, not only being a center of higher education and quality medical care in this part of Negros. This brought about profound changes in the socio cultural, economic and political life of the town as it provided the much needed opportunity for children of poor families in the area to acquire college education. Other public schools were opened up later on, such that there are now 27 public elementary schools, 6 national public high schools and 3 extension high schools.
Әскери тәртіп жылдары
Осы кезеңде қала әкімі Браулио П. Лумайно басшылығымен заманауи қоғамдық базар, жаңа әкімшілік ғимарат және 50 000 галлондық су резервуары салынды. Әскери диктатура жылдары сырттай тыныш болды. Дегенмен, жердің теңсіз бөлінуі, азық-түлік өндірісінің жеткіліксіздігі және саяси жүйенің қиянаттықтары, әсіресе қант плантацияларында, үлкен наразылық тудырды. Осының бірі БАЯН жетекшілік еткен "Велганг Баян" акциясының Эскаланте қырғынымен аяқталуына себеп болды. Көлік қозғалысын тоқтатуға ниеттенген жиырма бір наразы көшеде, сол жерде қаза тапты, себебі сол кездегі конгрессмен Армандо Густилоның жасағы митингті таратуға тырысқанда оларға оқ атты. Бұл оқиға Маркос режимінің құлауына ықпал еткен маңызды факторлардың бірі болды. Президент Корасон Акино сайланғаннан кейін Эвелин Л. Хинолан әкім міндетін атқарушы болып тағайындалды. Ал БАЯН төрағасы Роландо Понсика, әскери диктатура жылдары қуғынға ұшырағандардың бірі, 1988 жылы әкім болып сайланды.
During this time, a modern public market, new municipal building, and the 50,000 gallon reservoir was erected under the mayor Braulio P. Lumayno. The Martial Law Years was seemingly quiet. However, the uneven land distribution, marginal food production, and the excesses of the political system created so much discontent especially in the sugarcane farms. This was one of the reasons why the BAYAN led "Welgang Bayan" which ended in the Escalante massacre. Twenty one rallyists who were determined to paralyze traffic, died on the spot on the streets of Escalante when the militia of then strongman Congressman Armando Gustilo, who was bent on dispersing the rally, fired their guns on rallyists. This event was one of the important factors for the downfall of the Marcos regime. With the installation of Pres. Corazon C. Aquino, Mrs. Evelyn L. Hinolan was selected as OIC Mayor. Then BAYAN Chairman Rolando Ponsica, who was one of the persecuted during the Martial Law years, easily became the mayor in 1988.
Қалалық аудан
143 жыл бойы муниципалитет ретінде болғаннан кейін, мэр Сантьяго Г. Барселонаның басшылығымен, Эскаланте қала болуға лайық деп танылды. 1998 жылдың 24 шілдесінде Эскаланте қаласының Санггуниянг Баян № 98-79 қабылдады, онда Негрос-Оксидентал провинциясының 1-ші округінің конгрессмені Хулио А. Ледесма IV-тен Эскаланте муниципалитетін жаңа Эскаланте қаласына айналдыру туралы заң жобасын Конгреске енгізуді сұрады. Алты күннен кейін конгрессмен Ледесма № 1514 «Эскаланте муниципалитетін Эскаланте қаласы деп аталатын құрамдас қалаға айналдыру туралы акт» заң жобасын ұсынды. Президент Жозеф Эстрада сол жылы меморандум арқылы қалаларды құруға немесе қайта құруға мораторий енгізді, бірақ бұл Эскаланте қаласына айналдыру туралы заң жобасына әсер етпеді. Конгресс оны қабылдауды жалғастырды. 1999 жылдың 27 қарашасында қала аумағында қоғамдық тыңдау өткізілгеннен кейін, Конгресс № 8882 заң жобасын екінші оқылымда 1999 жылдың 9 желтоқсанында қабылдады. Бір аптадан кейін заң жобасы үшінші және соңғы оқылымда мақұлданды. Сенатор Серж Осменья III 1999 жылдың 22 қазанында Сенатта № 1786 заң жобасын ұсынды. № 1786 Сенат заң жобасын алмастырған № 2245 Сенат заң жобасы 2001 жылдың 8 ақпанында, 11-ші Конгрестің соңғы сессиясында үшінші және соңғы оқылымда қабылданды. Екі заң жобасы да № 9014 Республикалық заңға айналды, «Негрос-Оксидентал провинциясының Эскаланте муниципалитетін Эскаланте қаласы деп аталатын құрамдас қалаға айналдыру туралы акт». Ол 2001 жылдың 28 ақпанында президент Глория Макапагал Арройо қол қойып бекітті және 2001 жылдың 31 наурызында өткен референдумда ратификацияланды. Дауыс берген 14 723 адамның ішінде 14 075 адам «Иә» деп, ал 648 адам «Жоқ» деп дауыс берді.
After 143 years of existence as a municipality, under the leadership of Mayor Santiago G. Barcelona, Jr., Escalante was now qualified to become a city. On July 24, 1998, the Sangguniang Bayan of Escalante passed Resolution No. 98 79 "requesting the Congressman Julio A. Ledesma IV of the 1st District of Negros Occidental to file a bill in Congress creating / converting the Municipality of Escalante into a new City of Escalante." Six days later, Congressman Ledesma filed House Bill No. 1514 "An act converting the Municipality of Escalante into a component city to be known as the City of Escalante." President Joseph Estrada imposed a moratorium on conversion or creation of cities by memorandum on the same year, but it did not affect the house bill that converts Escalante into a city. Congress went ahead with its enactment. After conducting a public hearing right here in the town on November 27, 1999, Congress passed the substitute bill, House Bill No. 8882, on second reading on December 9, 1999. More than a week later, it passed the bill on third and final reading. A similar bill, Senate Bill No. 1786, was filed by Sen. Serge Osmeña III in the House of the Senate on October 22, 1999. Senate Bill No. 2245 (in substitution of Senate Bill No. 1786) was passed on third and final reading on February 8, 2001, the last session of the 11th Congress. Both bills became Republic Act No. 9014, "An act converting the Municipality of Escalante, Province of Negros Occidental into a component city to be known as the City of Escalante." It was signed into law on February 28, 2001, by President Gloria Macapagal Arroyo, and was ratified in a plebiscite held on March 31, 2001. Of 14,723 who actually voted, 14,075 voted "YES" and only 648 voted "NO".
География
Эскаланте жалпы аумағы 15 км² құрайды, ол Себу аралына қарайтын Негрос Оксидентальдың солтүстік-шығыс шетінде орналасқан. Бұл Сан-Карлос қаласынан және провинция астанасы Баколодтан шалқары орналасқан. Солтүстігі мен батысында Сагай қаласы, оңтүстігінде Тобосо қаласы, ал шығысында Таñон бұғазымен шектеседі. Эскаланте қаласының орталығынан тыс, төменгі және дөңгелек төбелердің жеке аймағы бар, әсіресе қаланың жоғарғы жатқан барангайларына қарай, Лунэй тауына қарай. Бұл таулы жерлер бұрынғы вулканизмнің қалдығы болып табылады және, мүмкін, ұйықтап жатқан жанартау конустарын немесе бір кезде кеңірек болған жанартаулық құрылымның бөліктерін көрсетеді. Эскалантедегі Лунэй тауының етегіндегі жоғарғы барангайлардағы жергілікті тұрғындар бұл аймақта әдетте "өлі" деп есептелетін жанартаудың ара-араға қозғалыстарын айтады. Лунэй тауының ұйықтап жатқандығының көрсеткіші – оның етегінде күкірт бұлағының бүгінге дейін сақталуы. Көбінесе, осы төбелердің беткейлері, мысалы Бинагуохан барангайында, өте тік болады. Дегенмен, беткейдің тік болуы Эскалантеханон халқын тау беткейлерін өңдеуден тоқтатып қоймады.
Escalante has a total land area of It is located on the northeastern tip of Negros Occidental, facing the island of Cebu. It is from San Carlos City and from Bacolod, the provincial capital. It is bounded on the north and west by the city of Sagay, on the south by the town of Toboso and on the east by the Tañon Strait. Outside the city center of Escalante, there is a separate region of low rolling hills, especially going to its upland barangays towards Mt. Lunay. The hill land section is the remnant of past volcanism and probably, represents either dormant volcanic cinder cones or outliers of a once more extensive volcanic formation. Local residents in the upland barangays of Escalante at the foot of Mt. Lunay testify to period rumblings of a volcano generally believed 'to be dead'. An indicator of the dormant character of Mt. Lunay is the existence to this day of a sulphur spring at its foot. Often, the slopes of these hills as in Barangay Binaguiohan are quite steep. However, the steepness of the slope has not stopped Escalantehanons in cultivation of the hillside.
Жағалау ортасы
Эскаланте жағалауындағы өсімдіктердің әртүрлілігі Батыс Негростағы ең байларының бірі болып табылады. Оның жағалауында екі сақталған экожүйе бар: жағалаудың құрлыққа қарайғы бөлігін алып жатқан ағаштар мен бұталардан тұратын мангр және жағалаудың жақын жағажай аймағында өсетін теңіз шөптері немесе шөп тәрізді өсімдіктер. Шектелген жағалау аймағында үшінші экожүйенің – коралл рифінің қалдықтарын табуға болады, бірақ олар қалдық және бұзылған күйде. Эскаланте теңізінің сулары жыл бойы жылы болады, желтоқсан, қаңтар және ақпан айларының салқын таңдарын қоспағанда. Судың тұздылығы 28-36 промильдік мөлшерде, қалыпты деңгейде.
The diversity of plants in the coastal environment of Escalante is one of the richest in Occidental Negros. Its coasts comprise two surviving ecosystems: the mangrove, consisting of trees and shrubs that occupies the landward portion of its coastal areas; the seagrass, or grasslike plants, that thrive on it shallow nearshore area. In a limited coastal zone, remnants of a third ecosystem, coral reef may be found but in residual, degraded form. The marine waters of Escalante are generally warm throughout the year, except for early mornings of the cool months of December, January and February. Salinity of its waters is within reasonable amount, at 28 36 parts per thousand.
Климат
Эскаланте климатына әсер ететін атмосфералық жағдайлар Негрос аралындағы жағдайлармен толықтай сәйкес келеді. Жаз айларында (сәуірден желтоқсанға дейін) ауа ағыны оңтүстіктен соғады. Бұл ауа ағысы Азия құрлығының төмен қысым аймағына жақындағанда сағат тіліне қарсы айналып өтеді және Филиппинге оңтүстік-батыс бағыттан оңтүстік-батыс муссоны немесе хабагат ретінде жетеді. Қарашадан қаңтарға дейін Негроста салыстырмалы түрде салқын ауа райы болады, себебі Азия құрлығы қоршаған теңіздерге қарағанда жылдам суып, жоғары қысым аймақтарын құрайды, осының салдарынан желдер сағат тілі бойынша бұрылады. Бұл кезең солтүстік-шығыс муссоны немесе амихан деп аталады. Наурыз бен сәуір айларында солтүстік-шығыс жел жүйесі басым болады. Эскалантеде салқын маусым желтоқсаннан наурызға дейін созалады. Осы кезде aya ay деп аталатын төмен су тарынады, жағалауды аралауды одан да ләззатты етеді. Наурыздың соңынан маусымға дейін ең жоғары температуралар байқалады. Алайда, Эскаланте көбінесе жағалауда орналасқандықтан, үнемі сергітетін теңіз бризімен қамтамасыз етіледі.
The atmospheric conditions influencing the climate of Escalante as a whole are the same conditions operative in Negros Island. During the summer months (April to December) an air stream is directed from the south. This air current follows a counterclockwise path as it approaches the low pressure center of the Asian continent, and reaches the Philippines from a southwestern direction as the southwestern monsoon or habagat. During the period from November to January, Negros has relatively cool weather as the Asian continent cools more rapidly than the surrounding seas, resulting in high pressure centers leading to winds being deflected in a clockwise fashion. This period is known as the northeastern monsoon or amihan. From March to April the northeastern wind system dominates. The cool season in Escalante is from December through March. It is also the time when low tides called aya ay prevail, making beachcombing of its shores more pleasurable. The latter part of March through June is when the highest temperatures prevail. But being largely coastal, Escalante enjoys a constant flow of refreshing sea breeze.
Барангай
Эскаланте саяси жағынан 21 барангайға бөлінеді. Әр барангай пуроктардан тұрады, ал кейбіреулерінде сайтолар бар. Барангай халқы (2010) Ауданы (га) Қала орталығынан қашықтық (км) Алиманго 5,173 919.4498 3.00 Балиндавак 15,893 720.9231 0.00 Бинагуохан 2,455 726.2457 13.28 Буэнависта 3,844 707.7538 16.00 Сервантес 2,668 431.8238 6.62 Диан ай 4,844 1,750.5637 18.50 Хда. Фе 2,542 552.9899 2.34 Жапитан 2,689 586.7144 17.00 Жонобжоноб 7,957 1,405.6326 2.08 Лангуб 3,065 968.2549 13.02 Либертад 2,604 1,839.4097 11.72 Мабини 7,625 1,916.3276 7.60 Магсайсай 1,502 527.0559 14.28 Маласибог 2,850 675.0577 7.34 Ескі Поблация 11,304 572.8795 6.24 Паитан 1,638 588.6619 13.72 Пинапугасан 2,824 1,129.2686 15.14 Ризаль 2,206 439.3418 14.58 Тамланг 2,417 1,041.3441 9.32 Удтонган 2,174 967.4706 10.18 Вашингтон 5,796 720.2289 5.12 БАҒЫ 94,070 19,276.3030
Escalante is politically subdivided into 21 barangays. Each barangay consists of puroks and some have sitios. Barangay Population (2010) Area (has.) Distance from city center (km.) Alimango 5,173 919.4498 3.00 Balintawak 15,893 720.9231 0.00 Binaguiohan 2,455 726.2457 13.28 Buenavista 3,844 707.7538 16.00 Cervantes 2,668 431.8238 6.62 Dian ay 4,844 1,750.5637 18.50 Hda. Fe 2,542 552.9899 2.34 Japitan 2,689 586.7144 17.00 Jonobjonob 7,957 1,405.6326 2.08 Langub 3,065 968.2549 13.02 Libertad 2,604 1,839.4097 11.72 Mabini 7,625 1,916.3276 7.60 Magsaysay 1,502 527.0559 14.28 Malasibog 2,850 675.0577 7.34 Old Poblacion 11,304 572.8795 6.24 Paitan 1,638 588.6619 13.72 Pinapugasan 2,824 1,129.2686 15.14 Rizal 2,206 439.3418 14.58 Tamlang 2,417 1,041.3441 9.32 Udtongan 2,174 967.4706 10.18 Washington 5,796 720.2289 5.12 TOTAL 94,070 19,276.3030
Демография
Қала он жыл ішінде (2000 жылдан 2010 жылға дейін) құрметті деңгейде жылдам өсті, орташа есеппен 1,63% құрады. 2010 жылғы мамырдағы халық санағы халық санының 93 005 адамға жеткенін көрсетті. Бұл 2000 жылдан бері халықтың орташа жылдық өсімі 1,63% болғанын білдіреді. Бұл Баколод қаласын қоса алғанда, провинция халқының 3,20% немесе оны ескермей 3,88% құрайды. Осы қарқынмен қала халқы 2053 жылға қарай екі есеге өседі деп күтілуде. 2000 жылы бір шаңырақтағы орташа адам саны 4,89 болды, бұл 5,0 ұлттық, 5,1 аймақтық және 5,24 провинциялық орташа көрсеткіштерден төмен. NSO есебі бойынша 2007 жылы 18 644 шаңырақта 92 035 адам тұрды. Яғни, орташа шаңырақ мөлшері 4,94 адамға дейін артты. 2009 жылдың желтоқсанына қарай орташа жас 24 жасқа жетті. 2007 жылы Эскаланте провинция қалалары арасында 736,3 адам/шаршы километр халық тығыздығымен ең жоғары көрсеткішті иеленді, бұл провинция астанасы Баколод қаласынан кейін екінші орында. Провинция бойынша орташа көрсеткіш 362,1, ал қалалар бойынша 417,8 құрайды. Қала тұрғындары негізінен себуан тілінде сөйлейді, одан кейін хилигайно тілінде. Филиппин және ағылшын тілдері көбінесе түсініледі.
The city has grown at a respectably fast rate, averaging 1.63% in the ten years (2000 thru 2010). The May 2010 Census on Population showed that population increased to 93,005 persons. This means that on average that population grew by 1.63% annually since 2000. This is only about 3.20% of the province's population which includes Bacolod City or 3.88% without it. At this rate, the city's population is expected to double by year 2053. The average household for 2000 was 4.89 persons per household, which is lower than the 5.0 national, 5.1 regional and the 5.24 provincial averages. NSO estimates there were 92,035 persons in 2007 in 18,644 households. This means, the average households size increased to 4.94. As of December 2009, the average age is 24 years old. Escalante has the highest population density (persons/square kilometer) in 2007, among the province's cities at 736.3, second only to the provincial capital, Bacolod City. The provincial average is 362.1, while the cities average 417.8. The people in the city speak Cebuano closely followed by Hiligaynon. Filipino and English are generally understood.
Үкімет
Мелесио Яп-младший қазіргі қала әкімі, ал Рохелио А. Приетос қазіргі вице-мэр. Қала Негрос Оксиденталь облысының 1-ші сайлау округіне жатады, оның басшысы – Конгрессмен Джеррадо П. Вальмайор-младший.
Melecio J. Yap, Jr. is the current Mayor of the city while Rogelio A. Prietos is the current Vice Mayor of the city. The city belongs to the 1st Congressional District of Negros Occidental, which is under the Leadership of Congressman Gerardo P. Valmayor, Jr.