Кіріспе

Филиппиннің Негрос Оксиденталь провинциясындағы Вальядолид муниципалитеті, ресми түрде Вальядолид муниципалитеті, 4-ші сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 39 996 адамды құрайды. "Негрос Оксидентальдің жеміс бағы" деп белгілі муниципалитет әр жылдың 28 ақпанында фиеста мерекесін тойлайды.

Тарих

Бұл жер алғашқыда “Inabuyan” деп аталды, испан басшылары келгенге дейін, және олардың бірі оны Испаниядағы туған қаласы Вальядолидтің атымен атады. Испан дәуірінде Вальядолид Негрос-Оксидентальдың ең гүлденген қалаларының бірі саналды. 1851 жылы Реколекция миссионерлері салған монастырь мен шіркеудің өлшемі осы мәртебеге куәлік етеді, себебі шіркеу билігі үкімет істерін басқаруда ықпалды болды. Вальядолид 1860 жылы құрылды. Жақын орналасқан Гвимарас, Панай және Себу аралдарынан келген қоныс аударушылардың көптігі сол кездегі губернатор Саравияны қосымша қала құруға итермеледі, ол қазір Пулупандан деп аталады. Қоныс аударушылар бұл қаланы Негросқа келу үшін тоқтау орнына айналдырды, бұл аралдың экономикалық өсуіне және гүлденуіне әкелген қант өндірісінің дамуымен байланысты болды. Қала Негрос-Оксидентальдың күріш астығы ретінде танымал, оның өңделетін жерінің 90 пайызы палай егілген. Жыл сайын жарты миллионнан астам күріш өндіріледі. Сондай-ақ, көкөністер, жемістер және дивал (Pholas orientalis), сонымен қатар «періште қанаттары» деп аталатын маусымдық деликатес өндіріледі. Вальядолидтің түпкілікті тұрғындары – Аета тайпасы болды. Бірақ ерте қоныс аударушылар мен отарлаушылар келген соң, олар таулы аймақтарға көшуге мәжбүр болды. Облыстың алғашқы жылдарындағы маңызды оқиғалар, сондай-ақ революциялық кезеңде және одан кейін болған үлкен өзгерістер муниципалитетке үлкен әсер етті. Жалпы алғанда, Вальядолид Негрос-Оксиденталь провинциясының тарихында әлеуметтік, рухани, экономикалық және саяси тұрғыдан маңызды орынға ие. Бұл сонымен қатар Негростағы филиппин Аглипаяншыларының бекінісі болып табылады. Бұл үстем секта 1935 жылғы президент сайлауында, одақтастық кезеңінде, Аглипаяндықтар тарапынан жалындаған Мануэль Л. Кесонның жеңілісіне себепкер болды. Пасундаяг фестивалі – жақсы егін жинау үшін алғыс айту және тойлау мерекесі. Бұл қаланың қамқоршысы Нуэстра Сеньора де Гуадалупеге арналған шаруалардың фестивалі, көшеде билеу сайысы, аренадағы би фестивалі және қуанышпен тойлануды қамтиды. 1957 жылы Ситио Палома бариоға айналдырылды.

География

Вальядолид Негрос-Оксиденталь провинциясының оңтүстік-батыс жағалауында орналасқан. Ол Баколодтың оңтүстігінде жатыр. Вальядолид солтүстігінде Пулупандан қаласымен, оңтүстігінде Сан-Энрике муниципалитетімен, батысында Гимарас бұғазымен, ал шығысында Ла Карлота қаласымен шектеседі. Вальядолид муниципалитетінің географиялық орны – 10 градус 27 минут 54 секунд солтүстік ендігі және 122 градус 49 минут 33,6 секунд шығыс бойламы, бірқатар нүктелердің арасындағы өлшемдеме ретінде Гваделупе Анамыз шіркеуі алынған. Вальядолидте екі айқын маусым бар: жаңбырлы және құрғақ. Жаңбырлы маусым мамыр айынан басталып, келесі жылғы қаңтарға дейін жалғасады, ал тамыз және қыркүйек айларында ең көп жаңбыр жауады. Құрғақ маусым ақпан айынан басталып, сәуірдің соңғы аптасына дейін созылады.

Барангай

Вальядолид географиялық жағынан 16 барангайға бөлінген. Әр барангай пуроктардан құралады, ал кейбіреулерінде сайтолар да бар.

Дін

Филиппин тәуелсіз шіркеуі – қала тұрғындарының көп бөлігі Аглипаян дінін ұстанады. Рим-католик шіркеуі – қаладағы екінші ірі діни ағым.

Қуат

NOCECO ұсынған электрмен жабдықталу жиі және болжамсыз тоқ үзілістерімен сипатталады.

Сумен жабдықтау

Валладолид су арнасы таза және қауіпсіз сумен қамтамасыз етеді.

Туризм

Гвадалупе шіркеуі: Гвадалупе шіркеуі 1851 жылы Реколект миссионерлерімен құрылған және провинциядағы ең ірісі саналады. Шіркеу мен монастырьдың өлшемі, Вальядолидтің испан дәуірінде аралдағы ең прогрессивті елді мекендердің бірі болғанын көрсетеді. Балай Долид (Валладолид қауымдық мұражайы): Балай Долид (Валладолид қауымдық мұражайы) – Якалина отбасына тиесілі қаладағы ежелгі үйлердің бірі. Вальядолид қауымдық мұражайы қаланың бай мәдени мұрасын ұсынады. Күн бату бульвары: Гвимарас бұғазындағы әдемі күн батуын тамашалауға арналған тамаша орын. Судың қабырғаға соғылуын бақылап, табиғатпен біте қалуға қолайлы. Ғасырлық Акация алаңы: 32 Акация ағашы қоғамдық алаңды қоршап, келушілерге көлеңке береді. Оларды алғашқы қала басшысы Якалина отырғызған. 18-шы ғасырлық зираттың қалдығы: Бұл жер сол кездегі «Илюстрадостар» немесе қауымның бай адамдары үшін ғана арналған. Аумағы шамамен 3 гектар, мұражай тастарымен қоршалған, бұл орынға классикалық көрініс береді. Барангай Побласион, Пурок Илангалаң тас жолындағы жеміс стенді: Бұл аймақтан өтетін саяхатшылар манго, қарбыз, жеміс тоқаштары және басқа да экзотикалық дәмділіктерді көреді. Тас жол бойындағы тағамдар саябағы: Барангай Палака мен Кроссинг Пакол арасындағы тас жол бойында орналасқан бұл тағамдар саябағында таңғы ас, түскі ас және кешкі ас ұсынатын дүкендер бар. Менюде ет, көкөніс және теңіз өнімдері бар. Tabao Fish Terminal тағамдар алаңы: Барангай Орталық Tabao Fish Terminal тағамдар алаңы кешкі сағат 23:00-ден таңғы сағат 05:00-ге дейін ашық. Грильденген балық, тинола және кинилаў ұсынылады. Сондай-ақ, жергілікті «Ибус» немесе «Суман» кофесі де бар. Tabao тоқымашылар қауымдастығының (TWA) көрме орталығы: Барангай Орталық Табаода қолмен тоқылған сувенирлік өнімдер ұсынылады.