Кіріспе

Неміс кинорежиссері, сценарист, продюсер және актриса (1940–2014)

Хельма Сандерс Брамс (20 қараша 1940 – 27 мамыр 2014) – неміс кинорежиссері, сценарист және продюсер.

Өмірбаян

Хелма Сандерс 1940 жылы 20 қарашада Германияның Эмден қаласында дүниеге келген. Ол 1960 жылдан 1962 жылға дейін Ганноверде актерлік мектепте оқыды, содан кейін Кёльн университетінде әдебиет және драма мамандығы бойынша білім алды. Оның алғашқы жұмысы ауруханада көмекші болып жұмыс істеу және Кельн телеарнасы WDR 3-те эфирде хабар беруші болу болды. Ол телеарна үшін деректі фильмдер мен қысқаметражды фильмдер жасады. 1967 жылы Италияға сапар барысында ол кинорежиссерлер Пьер Паоло Пазолини мен Серджио Корбуччимен тәжірибе жинады, бұл оның кино жасауды таңдауындағы шешуші қадам болды. 1969 жылдан бастап ол өзінің фильмдерін түсіріп, сценарийлерін өзі жазып, көптеген фильмдерін өзі продюсерлік етті. Оның фильмдері көркем және деректі фильмдерді қамтиды, сонымен қатар көптеген фильмдерінде автобиографиялық элементтер кездеседі. Оның алғашқы фильмдері еңбек, көші-қон және Батыс Германиядағы әйелдердің жағдайы мәселелерін сын тұрғысынан қарастырады. Оның 1971 жылғы "Гевальт" телефильмі "Форд" компаниясының конвейеріндегі жұмысшылар туралы айтады. Оның 1973 жылғы "Машина" деректі фильмі FIPRESCI жүлдесіне ие болды. Жаңа неміс киносы қозғалысының режиссері ретінде оның сценарийлері саяси сол жақтардың көңіл көшіретін мәселелеріне бағытталған. Оның соңғы театрлық фильмі "Сүйікті Клара" ("Geliebte Clara") Роберт Шуман, Клара Шуман және Йоханнес Брамс арасындағы махаббат үшбұрышына арналған. Оның фильмдері әлемдік фестивальдарда көптеген жүлделерге ие болды. 1982 жылы ол 32-ші Берлин халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды.

Құрметтер

Ол француздық Өнер мен әдебиет орденінің офицері және Берлиндегі Өнер академиясының мүшесі аталды.

Өлім

Сандерс Брамс 2014 жылдың 27 мамырында Берлинде 73 жасында рактан қайтыс болды.

Мұра

Шетелде Сандерс Брамсты АҚШ, Франция, Жапония және Ұлыбритания сияқты елдердің кино сыншылары жоғары бағалады. Алайда, оның туған елі Германияда оның туындылары осы деңгейде қабылданылмады. Неміс сыншылары оның фильмдерін "әсте жойқын" және "өзіне шоғырланған" деп сипаттады. Өмірінің соңына таяу ол: "Өлер алдында, мен елдегі ұмытылған фильмдер қатарынан туындыларымды құтқаруға бір соңғы рет тырысып, оларды көріңдер деп өтінемін" деген еді.