Канада саяхатшысы Росс Макклелланның өмірі мен саяси қызметі
Ross McClellan
Росс Макклеллан – канадты саяхатшы, 1975-1987 жж. Онтарио құрамында жаңа демократиялық партиясынан депутат болды. Биографиясы, сайлаулар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Росс А. Макклеллан (8 қазан 1942 жылы туған) – Канаданың Онтарио провинциясының бұрынғы саясаткері. Ол 1975 жылдан 1987 жылға дейін Онтарио заңнамалық құрылысында Жаңа демократиялық партияның мүшесі ретінде қызмет етті.
Ross A. McClellan (born October 8, 1942) is a former politician in Ontario, Canada. He served in the Legislative Assembly of Ontario from 1975 to 1987 as a member of the New Democratic Party.
Өмірбаян
Макклеллан Санкт-Майкл колледжінде және Торонто университетінің әлеуметтік жұмыс мектебінде білім алған. Әлеуметтік жұмыскер ретінде ол 1975–76 жылдары Торонто қалалық әлеуметтік жоспарлау кеңесінің вице-президенті қызметін атқарды.
McClellan was educated at St. Michael's College and the school of Social Work at the University of Toronto. A social worker, he served as vice president of the Social Planning Council of Metropolitan Toronto in 1975–76.
Саясат
Ол 1975 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығарушы құрамына сайланды, Торонтоның Беллвудс сайлау округінде Либералды Милли Каччианы 496 дауыспен жеңді. Тони Лупуселла мен Одоардо Ди Сантомен бірге Макклеллан қаладағы итальяндық аймақтарда НДП-ның танымалдығын арттыруға көмектесті. Макклелланның анасы итальяндық. Ол 1977 жылғы сайлауда оңай қайта сайланды және 1981 және 1985 жылдары Либерал Уолтер Бардиннен күрделі сынға ұшырады, бірақ жеңіске жетті. 1982 жылы партия басшылығына Ричард Джонстонды қолдады. 1943 жылдан бері Онтарионы басқарып келген Прогрессивті консервативтік партия 1985 жылғы сайлауда тұрақсыз азшылық үкіметіне дейін әлсіреді. Макклеллан партияға мүлдем қарсы болатынын айтып, НДП-ның Либералдармен коалициялық үкімет құруын қаламады. Оның орнына Макклеллан Либералдармен және Прогрессивті консервативтермен келіссөздер жүргізуге бас келіссөзші болып тағайындалды, нәтижесінде НДП үкіметке тікелей қосылмай, басқа партияға қолдау көрсетуге келісті. Бұл келіссөздер Либералдық партиямен екі жылдық келісімге әкелді, ол заң шығарушы органда НДП қолдауы үшін прогрессивті реформаларды жүзеге асыруға уәде берді. Либералдар мен НДП консервативтердің бюджеттік заң жобасына сенімсіздік білдіргеннен кейін, Либералдық партияның жетекшісі Дэвид Петерсон 1985 жылдың 26 маусымында Онтарионың премьер-министрі болып ант берді. Макклелланның заң шығарушы органдағы мансабы 1987 жылғы сайлауға дейін сайлау округтерінің қайта бөлінуі салдарынан қысқарды. Беллвудс сайлау округі таратылды, және Макклеллан Доверкорттағы НДП-ның кандидаттығына Тони Лупуселламен күресуге мәжбүр болды. Макклеллан кандидаттыққа ие болғанымен, Лупуселла кейіннен НДП-дан шығып, сайлау округінде Либералдың кандидаты ретінде қатысып, Макклелланды 907 дауыспен жеңді. Макклеллан бұл жеңілістен кейін заң шығарушы органға қайта оралуға тырыспады.
He was elected to the Ontario legislature in the 1975 provincial election, defeating Liberal Millie Caccia by 496 votes in the Toronto constituency of Bellwoods. Along with Tony Lupusella and Odoardo Di Santo, McClellan helped to increase the NDP's popularity in the Italian areas of the city. McClellan's mother is Italian. He was easily re elected in the 1977 election, and fended off more serious challenges from Liberal Walter Bardyn in 1981 and 1985. He supported Richard Johnston for the party leadership in 1982. The Progressive Conservative Party, which had governed Ontario since 1943, was reduced to a precarious minority government in the 1985 election. McClellan did not want the NDP to form a coalition government with the Liberals, on the grounds that the Party would be totally opposed. McClellan was instead appointed chief negotiator for talks with both the Liberals and Progressive Conservatives, in which the NDP agreed to provide support to another party without actually joining government. These talks led to a two year accord with the Liberal Party, which promised to introduce progressive reforms in return for NDP support in the legislature. After a motion of no confidence in which the Liberals and NDP defeated the Conservative's budget bill, Liberal leader David Peterson was sworn in as Premier of Ontario on June 26, 1985. McClellan's career in the legislature was cut short by electoral redistribution prior to the 1987 election. The Bellwoods constituency was eliminated, and McClellan was forced to contest the NDP nomination in Dovercourt against Tony Lupusella. Although McClellan won the nomination, Lupusella subsequently left the NDP to contest the constituency as a Liberal, and defeated McClellan by 907 votes. McClellan did not seek a return to the legislature after this loss.
Кейінгі өмірі
1990 жылы Боб Рейдің басшылығымен Жаңа демократиялық партия көпшілік үкіметке ие болды. Макклеллан 1990 жылдан 1995 жылға дейін премьер-министрдің аға саяси кеңесшісі болып қызмет етті. Макклеллан Рей кабинетінің барлық мәжілісіне қатысу құқығына ие болды және Кабинеттің жоспарлау және басымдықтар комитетінің хатшысының бірі болды. Ол көптеген маңызды саяси шешімдерге ықпал етті, оның ішінде әлеуметтік жәрдемақыны 22%-ға көтеру және оны кесіп тастаудан қорғау, Онтарионың жекелеген әлеуметтік тұрғын үй бағдарламасын сақтау және кеңейту, сондай-ақ 1991 жылы мемлекеттік автокөлік сақтандыруын енгізбеу туралы үкімет шешіміне. Макклеллан Рей кезеңінен бастап, әр түрлі уақытта Онтарио және Федералды Жаңа демократиялық партия атқару комитетінің мүшесі болды және 1997 және 2000 жылғы Федералды жалпы сайлауларда Жаңа демократиялық партияның сайлау бағдарламасын жазушы ретінде танылды. 1990 жылдары Онтарионың Еңбек федерациясында аға қызметкер болып жұмыс істеді және зейнеткерлікке шыққанға дейін сонда қалды. Макклеллан саяси партияларға кәсіби одақтардың жарнасын шектеуге қарсы үнемі сөйледі. Ол ОФЛ байланысшысы ретінде Жаңа демократиялық партия фракциясының мәжілісіне қатысуын жалғастырды. 2002 жылы ОФЛ-дегі соңғы күні ол Торонто қалалық қызметкерлерінің қатысқан ереуілін шешуде жетекші рөл атқарды. 2002 жылдың қыркүйегінде Макклеллан Жұмыс орнындағы қауіпсіздік және сақтандыру трибуналының вице-төрағасы болып тағайындалды. 2013 жылы трибуналдан зейнеткерлікке шықты. Ол әйелі Патрициямен бірге Кледон қаласындағы Кредит өзенінің жағасындағы шағын коттеджде тұрады. Алпыс төрт жасқа келгенде ол скрипкада ойнауды үйренуге шешім қабылдады және Оквиль кельт скрипка оркестрінің ұзақ жылдардан бергі мүшесі.
The NDP won a majority government under Bob Rae's leadership in 1990. McClellan served as a senior policy adviser to the Premier from 1990 to 1995. McClellan was privileged to attend and participate in all meetings of the Rae Cabinet, and was co secretary of the Cabinet Planning and Priorities Committee. He influenced many key policy decisions, including the decision to raise welfare rates by 22% and to protect the rates from cuts, to maintain and expand Ontario's stand alone social housing program, as well as the government's decision not to introduce public auto insurance in 1991. McClellan has been a member of the Ontario and Federal NDP executive at various times since the Rae years and is largely credited with authoring the NDP election platforms in the Federal general elections of 1997 and 2000. He became a senior staffer for the Ontario Federation of Labour in the 1990s, and remained there until his retirement. McClellan consistently spoke out against limiting union donations to political parties. He continued to participate in NDP caucus meetings as the OFL liaison to caucus. In 2002, on his last day at the OFL, he played a leading role in resolving a strike involving Toronto municipal workers. In September 2002, McClellan was appointed as Vice Chair at the Workplace Safety and Insurance Tribunal. He retired from the Tribunal in 2013. He and his wife Patricia live in a little cottage on the banks of the Credit River in Caledon. At age sixty four he decided to learn to play the fiddle and is a long time member of the Oakville Celtic Fiddle Orchestra.