Джим Фрей: Бейсбол менеджерінің өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Джеймс Готфрид Фрей (26 мамыр 1931 – 12 сәуір 2020) – американдық кәсіби бейсбол менеджері, жаттықтырушы, бас менеджер және Кіші лигалық бейсбол (MiLB) ойыншысы. Фрей командамен жұмыс істеген бірінші жылында "Канзас-Сити Роялз" командасын Бейсболдың Бас лигасының (MLB) Америка лигасының (AL) тұңғыш чемпионатында жеңіске жеткізді. Әлемдік серияда олар "Филадельфия Филлиз" командасына есе жіберіп, олардың тұңғыш Әлем сериясі жеңісіне куә болды.

Ерте мансап

Фрей Огайо штатының Кливленд қаласында дүниеге келген. Өмір бойы досы Дон Циммермен бірге Цинциннатидегі Уэстерн Хиллз орта мектебінде оқыды. Сол қолмен соққы беретін және лақтыратын аутфильдер Фрей мансабының көп бөлігін «Бостон/Милуоки Брейвз» және «Сент-Луис Кардиналс» командаларының резервтік құрамында өткізді. Қайталамалап келетін қол жарақаты оның үлкен лигадағы ең жақсы мүмкіндіктерін шектеді.

Фрейдің ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін, ол «Балтимор Ориолс» командасына скаут және Минор лигасының (MiLB) менеджері ретінде қосылды. 1970 жылы Фрей Эрл Уивердің басшылығымен MLB «Ориолс» командасының жаттықтырушылар құрамына көтерілді және 1979 жылға дейін үш AL чемпион атанған команда мен бір Дүниежүзілік серия жеңімпазына жаттықтырды. Джим Палмер оны «барлық уақыттағы ең ұлы алаң қозғалысын жасай білген ойыншылардың бірі» деп атады.

Канзас Сити Роялз

1979 жылғы әлем чемпионатын 24 қазанда аяқтағаннан бір апта өткен соң Фрей Уайти Герцогтың орнына Канзас-Сити Роялз командасының бас жаттықтырысына тағайындалды. Ол Роялз командасын 97–65 есебімен және 1980 жылы Американ лигасының Батыс дивизионының чемпионы атанды; содан кейін 1980 жылғы Американ лигасының Чемпионат сериясында Роялз командасы ұзақ жылдар бойы постсезондық қарсыласы болған Нью-Йорк Янкиз командасын үш ойын қатарынан жеңіп, АЛ титулын жеңіп алды. Бұл Янкилердің АЛЧ-да үш маусым қатарынан (1976–78) Герцогтың Роялз командасын жеңгеніне жауап ретінде болды. Дегенмен, Роялз командасы әлем чемпионатында Филадельфия Филлиз командасына алты ойыннан кейін есе жіберді. Фрейдің бүкіл серия бойында жеті питчерді пайдалануы олардың бастапқы ойыншыларының қысқа ғана тамашалауына себеп болды, нәтижесінде олар серияда .290-қа дейін соққы бергеніне қарамастан, тиімді ойын көрсете алмады.

Чикаголық "Кабс"

Содан кейін Фрей 1982-1983 жылдары «Нью-Йорк Метс» командасының соққы беру жаттықтырушысы болып жаттықтырушылыққа қайта оралды. «Преacher Man» деген лақап атымен танылған Фрей 1984 жылғы маусымда «Чикаго Кабс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Райн Сэндберг (басты лигадағы төртінші маусымына жақындап келе жатқан) Фрейді бейсболды қалай дөңгелететініне және белгілі бір тартуларға уақытын қалай дұрыс бағыттайтынына қатысты ой-пікірлерін қалыптастыруда маңызды тұлға деп атады (Фрей сол жылы көктемгі жаттығуларда Сэндбергтің тәсілін байқағаннан кейін), соның арқасында ол сол жылы NL MVP (басқа да марапаттармен бірге) атағын жеңіп алды. «Кабс» дивизиондық титулды жеңіп алды, бұл 1945 жылғы Әлем сериясінен бергі алғашқы плей-оффқа қатысуы болды. Питтсбургте дивизионды жеңіп алғаннан кейін өткен командалық тойда Фрей: «Біздің арқамыздағы маймыл кетті!» деп мәлімдеді. «Кабс» 1984 жылғы Ұлттық лига чемпионатының сериясында «Сан-Диего Падрес» командасына қарсы Wrigley Field-те өткен алғашқы екі ойында жеңіске жетті, содан кейін Сан-Диегоға үш ойынның біреуін жеңу үшін баруға тура келді. «Кабс» үшінші ойында жеңіліске ұшырады, содан кейін Фрей Рик Сатклифтің (маусым ортасында «Кабс» командасына келгеннен бері 16-1 есебімен жеңіске жеткен) төрт күннен кейін бірінші ойында жеңіске жеткеннен кейін төртінші ойынды бастамауына шешім қабылдады (бұл шешім төртінші ойын басталар алдында қабылданған, Сатклифті келесі ойынға немесе мүмкін болатын Әлем сериясының бірінші ойынына сақтау мақсатында). Оның орнына Фрей Скотт Сандерсонды алаңға шығарды, ол төрт иннингте үш ұпай жіберді, бірақ «Кабс» сегізінші иннингте екі ұпай жинап, ойынды теңестірді. Тоғызыншы иннингтің соңында жабылушы Ли Смит бір соққы жіберіп, содан кейін Стив Гарвиден екі ұпайлық хоум-ран жіберіп, бесінші ойынға жол берді. Рик Сатклифф алаңға шығып (маусым ортасында «Кабс» командасына келгеннен бері 16-1 есебімен жеңіске жеткен), «Кабс» бес иннинг соңында 3-0 есебімен көшбасшылықты қамтамасыз етті. Алтыншы иннингте Сатклифф екі соққы және бір басудан кейін екі құрбандық ұшқышы «Падрес» командасына ойын соңына дейін екі ұпай берді. Сатклифф жетінші иннингті өткізуге жіберілді, бұл «Падрес» командасының иннингте төрт ұпай жинаған апатқа ұшырауына әкелді, содан кейін Сатклифф алаңнан алынды. Ойын соңында «Падрес» 6-3 есебімен жеңіске жетті. Бейсбол тарихшысы Билл Джеймс 1997 жылы Фрейді «Мен кездескен ең ақымақ жаттықтырушы» деп атады, сонымен қатар оның «Роялз» және «Кабс» командаларымен жеткен табысы «Ол сол командаларға сол кезде қажет болды, бейсболды ойнауға үйрететін немесе пайымдау жасайтын адам емес, бірақ бірнеше ай бойына тәжірибелі команданы жағымды күйде ұстай алатын адам еді. Барлық командалар әр түрлі, барлық жаттықтырушылар әр түрлі» деп мәлімдеді. 1985 жылғы маусым команда үшін өте қиын болды, онда бастапқы бес ойыншы бір уақытта мүгедектер тізіміне енді. «Кабс» командасының медиа байланыстары директоры Боб Ибач кейінірек Фрейге төртінші иннингтен кейін жылдамдығы төмендегеніне байланысты Деннис Эккерслиді резервтік шабуылшыға айналдыруды ұсынғанда, ол «Бұл жоқ (жаман сөз), ол ешқашан (жаман сөз) резервтік шабуылшы болмайды» деген сөздерін айтқан (1987 жылы «Оклендке» ауыстырылған Эккерсли тез арада жұлдызды резервтік шабуылшыға айналды). 1985 жылы 77-84 есебімен аяқтағаннан кейін, 1986 жылы жағдай нашарлады. Фрей маусымның екі айында жұмыстан босатылып, оның орнына Джон Вукович келді. Келесі жылы Фрей «Кабс» командасының WGN радио хабарларында түсті комментатор болып пайда болды, бұл «Кабс» командасының бас менеджері Даллас Грин кейіннен Tribune Company жасаған Гринды ауыстыруға дайындық ретінде жасалған қадам деп сезінді. 1987 жылдың 11 қарашасында Tribune Фрейді бұрынғы бастығы Гриннің орнына бейсбол операцияларының директоры болып тағайындады. Фрей команданы басқару үшін өмір бойына дос болып келген Циммерді жалдады және дереу өзінің бар екенін сезінді. Жұмысқа орналасқаннан кейін бірнеше апта өткен соң Фрей резервтік шабуылшы Ли Смитти Бостонға алмастырды, оның орнына тәжірибелі шабуылшылар Ал Ниппер мен Кальвин Ширалди келді, соңғысы 1986 жылғы Әлем сериясінде «Ред Сокс» командасының сәтсіздігіне қатысқанымен танымал болды. Фрей сонымен қатар танымал Кит Морлендті Сан-Диегоға «Падрес» командасының төрт жыл бұрын «Кабс» командасын жойған Goose Gossage шабуылшысына алмастырды. Бұл алмасулардың ешқайсысы сәтті болмады, ал «Кабс» командасы ойынды аяқтауға шабуылшысы болмады. 1987 жылдың қарашасына дейін Фрей ойыншыларды дамыту және скаутинг директоры Гордон Голдсберриге (1981 жылы Грин жалдаған) келісімшартын жаңартпайтынын хабарлады; бұл қадам ферма жүйесіне зиян тигізді, өйткені ол бірқатар скауттарды жіберді. Фрей 1988 жылдың қысында батыл қадам жасады, жас жұлдыз Рафаэль Пальмейро мен жас шабуылшы Джейми Мойерді Техас Рейнджерсіне Митч Уильямс сияқты бірнеше ойыншымен алмастырды. Алмасу 1989 жылғы маусымға қатысты «Кабс» командасы үшін өтемақы төлеген сияқты, өйткені Уильямс 36 ойынды сақтап қалды, «Кабс» дивизиондық титулды жеңіп алды, ал Мойер мен Пальмейро Техаста күресті. Бірақ Уильямс «Кабс» командасы үшін бір ғана ұмытылмас жыл өткізді, содан кейін 1991 жылы Филадельфияға алмастырылды, ал Пальмейро мен Мойер өнімді мансаптарға ие болды. 1989 жылғы маусымнан кейін Фрей United Press International (UPI) ұйымынан жылдың үздік атқарушы директоры болып тағайындалды. 1990 жылғы көңіл көншітпейтін маусымнан кейін Фрей еркін агенттер нарығында белсенді болды, бұрынғы «Торонто Блю Джейс» командасының ойыншысы және Американдық лиганың MVP атанған Джордж Белл, бұрынғы «Цинциннати Редс» командасының бастапқы шабуылшысы Дэнни Джексон және бұрынғы «Хьюстон Астрос» командасының жабылушысы Дэйв Смитті сатып алды. Джексон мен Смит 1991 жылы өз рөлдерінде сәтсіздікке ұшырады, ал Циммер Tribune Co. бас директоры Дональд Гренэсконың бұйрығымен мамыр айында 1991 жылы жұмыстан босатылды. Джим Эссиан, бұрынғы тәжірибелі шабуылшы және «Айова Кабс» командасының жаттықтырушысы, маусым қалған бөлігіне Циммердің орнына келді. 1991 жылғы маусымнан кейін Фрей ұйым ішінде қайта тағайындалды және бұрынғы «Чикаго Уайт Сокс» командасының бас менеджері Ларри Хаймспен алмастырылды. Ол 1992 жылы бейсболдан кетті, 43 жылдық мансабынан шаршағанын айтты.

Frey then returned to the coaching ranks as the hitting coach for the New York Mets from 1982 to 1983. Nicknamed “Preacher Man”, Frey was hired by the Chicago Cubs as their manager for the 1984 season. Ryne Sandberg (approaching his fourth season in the majors) cited Frey as key to shaping his mindset when it came to driving the baseball and his timing on certain pitches (after Frey noticed Sandberg's approach during spring training games that year), which saw him win the NL MVP (among other awards) that year on the road to a Hall of Fame career. As for the Cubs, they won the division title, earning their first post season appearance since the 1945 World Series. During the clubhouse celebration following the division clinching in Pittsburgh, Frey declared, "The monkey's off our back!" The Cubs won the first two games against the San Diego Padres in the 1984 National League Championship Series at Wrigley Field, before they went to San Diego needing to win just one of the next three games. The Cubs were then blown out in Game 3, which was then followed by the decision by Frey to not have Rick Sutcliffe (who had gone 16–1 since being acquired by the Cubs midseason) pitch four days after winning Game 1 in a move apparently decided not long before Game 4 was to begin (with an idea to save Sutcliffe for either the next game of the series or Game 1 of a potential World Series). Instead, Frey went with starter Scott Sanderson on the mound, which saw him give up three runs in four innings, but the Cubs had rallied with two runs in the eighth to tie the game. In the bottom of the ninth, closer Lee Smith gave up a one out base hit and then gave up a walk off two run home run from Steve Garvey to force a Game 5. With Rick Sutcliffe on the mound (who had gone 16–1 since being acquired by the Cubs midseason), the Cubs led 3–0 after the end of five innings. In the sixth, Sutcliffe gave up two hits along with a walk before two sacrifice flies gave the Padres two runs before the end of the inning. Sutcliffe was sent out to pitch the seventh inning, which spiraled into disaster that saw the Padres score four runs in the inning before Sutcliffe was finally pulled. By the end of the game, the Padres had won 6–3. Baseball historian Bill James called Frey in 1997 the "dumbest manager I had ever met" along with stating that his success with the Royals and Cubs happened as "He was what those teams needed at that time not a guy who could play percentages or teach young men to play baseball, but a guy who could keep a veteran team in a positive frame of mind for a few months. All teams are different; all managers are different." The 1985 season would be particularly trying for the team, in which the entire five man starting rotation simultaneously spent time on the disabled list. Cubs media relations director Bob Ibach later related that when it was suggested to Frey to turn Dennis Eckersley into a relief pitcher due to his velocity dropping after the fourth inning, he was quoted as saying “There’s no (bleepin’) way he’ll ever be a (bleepin’) relief pitcher” (in 1987, traded to Oakland, Eckersley would soon be a star relief closer). After a finish of 77–84 in 1985, the bottom fell out in 1986. Frey was fired two months into the season and replaced by John Vukovich. The next year, Frey surfaced as a color commentator on the Cubs' WGN Radio broadcasts, which Cubs general manager Dallas Green later felt was a move made by Tribune Company as preparation to replace Green. On November 11, 1987, Tribune hired Frey to replace his old boss in Green in serving as director of baseball operations. Frey hired his lifelong friend, Zimmer, to manage the team, and immediately made his presence felt. Within weeks of his hiring, Frey dealt relief pitcher Lee Smith to Boston for journeyman pitchers Al Nipper and Calvin Schiraldi, the latter of whom was best known for playing a part in the Red Sox' 1986 World Series collapse. Frey also traded the popular Keith Moreland to San Diego for closer Goose Gossage, who had played a big part on the Padres team that eliminated the Cubs, four years earlier. Neither move worked, and the Cubs were without a closer. Before November of 1987, Frey informed Gordon Goldsberry, the director of player development and scouting (as hired by Green in 1981), that he would not have his contract renewed; the move was stated to have hurt the farm system, as he also let go of a number of scouts. Frey made a bold move in the winter of 1988, trading budding star Rafael Palmeiro and young pitcher Jamie Moyer to the Texas Rangers for a number of players, including Mitch Williams. The trade appeared to pay off for the Cubs with respect to the 1989 season as Williams saved 36 games, the Cubs won a division title and Moyer and Palmeiro struggled in Texas. But Williams had just one more forgettable year for the Cubs before being traded to Philadelphia in 1991, and Palmeiro and Moyer went on to have productive careers. Following the 1989 campaign, Frey was named co Executive of the Year by United Press International (UPI). After a disappointing 1990 season, Frey was active on the free agent market, acquiring former Toronto Blue Jay and American League MVP George Bell, former Cincinnati Reds starting pitcher Danny Jackson, and former Houston Astros closer Dave Smith. Jackson and Smith flopped in their roles in 1991, and Zimmer was fired – apparently on orders from Tribune Co. CEO Donald Grenesko, in May 1991. Jim Essian, a former journeyman catcher and Iowa Cubs manager, replaced Zimmer for the remainder of the season. Frey was reassigned within the organization after the 1991 season, and was replaced by former Chicago White Sox general manager Larry Himes. He left baseball in 1992, citing a feeling of being worn out after 43 years in the game.

Зейнеткерлік және өлім

Кейіннен Фрей Атлантика лигасының кәсіби бейсбол лигасының тәуелсіз «Сомерсет Патриоттары» командасының вице-президенті болды және команданың алғашқы жылдарында маңызды рөл атқарды. Ол 2020 жылдың 12 сәуірінде Флорида штатының Понте-Ведра қаласында 88 жасында қайтыс болды. Одан 68 жылдық өмірімен бірге келген әйелі мен төрт баласы қалды.