Кіріспе

1989 жылы Польша экономикасын капитализмге көшіру жоспары

Бальцерович жоспары (Бальцеровичтің жоспары), сондай-ақ "Шоқ терапиясы" деп аталады, мемлекеттік меншікке және орталық жоспарлауға негізделген экономикадан капиталистік нарық экономикасына жылдам өту әдісі болды. Бальцеровичпен бірге сарапшылар тобы – Станислав Гомулка, Стефан Кавалец және Войцех Мисиаг 1989 жылдың қыркүйегінде Джеффри Сакстың бұрынғы идеялары негізінде реформа жоспарын жасады. Ал 6 қазанда Бальцерович бұл жоспардың негізгі қағидаларын ТВП телеарнасы арқылы көрсетілген баспасөз конференциясында жұртшылыққа таныстырды. Польша министрі және экономисі Лешек Бальцеровичтің атымен аталған еркін нарықтық экономикалық реформалар 1989 жылы Польшада қабылданды. Өндіріс уақытша төмендеді, бірақ 1992 жылға қарай өсімге қол жеткізілді. Осыған ұқсас реформалар бірнеше елде жүзеге асырылды. Бұл жоспар инфляцияны және бюджет тапшылығын азайтуға, сонымен бірге жұмыссыздықты арттыруға және ең нашар қоршалған азаматтардың қаржылық жағдайын нашарлатуға әкелді.

Өмірбаян

Магдаленкадағы бейресми келіссөздер, содан кейін 1989 жылғы Польшадағы дөңгелек үстел келіссөздері биліктің демократиялық сайланған үкіметке бейбіт түрде өтуіне жағдай жасады. Бастапқыда үкіметті Тадеуш Мазовецки мен оппозиция құрастыратыны, ал Польша президенті лауазымына бұрынғы Польша Біріккен Жұмысшылар партиясының жетекшісі, генерал Войцех Ярузельски тағайындалатыны туралы келісімге келді. Польшаның 1989 жылғы экономикалық жағдайы ауыр болатын. 1970 жылдардағы сәтсіз әлеуметтік және экономикалық реформалардан кейін коммунистік үкімет 1981 жылы Батыс елдерінің несие берушілеріне өзінің төлем қабілетсіздігін құпия түрде мәлімдеді. 1970 жылдары негізгі қаржы ағынын сақтау мақсатында енгізілген азық-түлік бағасының өсуі әлеуметтік наразылықтарға және 1980 жылдардың басында 10 миллионнан астам мүшесі бар «Солидарлық» атты жаппай әлеуметтік өзгеріс қозғалысының құрылуына әкеп соқты. Марксистік үлгідегі экономиканы сақтап қалуға жасалған күшті әрекеттер және партия ішіндегі осы жағдайды өзгертуге бағытталған кез келген экономикалық реформаларға қарсылық, 1981-1983 жылдары әскери жағдай режимінің енгізілуіне алып келді, бұл экономикалық өсімді тежеді және халықаралық санкцияларға себеп болды. 1982 жылы үкімет бағаларды тағы да жоғары көтерді (көтерілу 100%-ға дейін жетеді) және азық-түлік пен басқа да негізгі тауарлардың рационированиесін күрт арттырды. Польшада жұмыссыздық болмаса да, жалақылар төмен еді және тауар тапшылығының салдарынан дүкендерде ең қажетті азық-түлік тауарларын табу да қиын болды.