Ирландиядағы Лоуренстаун ауылының тарихы

Кіріспе

Лоуренстаун немесе Лоуренстаун (немесе жай ғана Бейл Мор), тарихи түрде Огилмор деп, кейін Баллимор деп аталған, Ирландияның Галвей графтығындағы ауыл. Баллинаслоудан оңтүстікке қарай R355 аймақтық жолында орналасқан, Лонгфорд барониясы, Клонферт азаматтық приходы, Лоуренстаун және Килтормер католик приходы, сондай-ақ (бұрынғы) Лиссрейгаун және (кейінгі) Лоуренстаун немесе Баллимор жеріне (қалашығына) кіреді; тарихи тұрғыдан Баллинаслоудың кедейлер одағының құрамында болған.

Тарих

Бұл жер бастапқыда Огилмор деп аталды, жақын орналасқан О’Хилл қамалынан, қазіргі уақытта қираған. Ауыл өзінің қазіргі атын Ланкастерден тыс жердегі Эштон Холлдан Лоуренс отбасы алды, олар 16 ғасырда Коннахттың ағылшын басқаруында белсенді болды. Джон Лоуренс О’Маддендермен некелесіп, Лонгфорд барониясындағы кең жерлерді иеленді, және шамамен 1585 жылы Баллимор қамалын салды. Ауыл шамамен 1700 жылы негізделді және Лоренстаун деп аталды, ал 1750 жылдар шамасында кеңейді. Бұрын католик дінінде болған отбасы 1729-1749 жылдар аралығында протестантизмге көшті. Осы кезде, анасы оған қалдырған мүлікке және Батыс Индиядағы Монсерраттағы құлдардан түскен кіріске сүйене отырып, сол кездегі Уолтер Лоуренс қаланың сыртында, әдемі саябақта Бельвью деп аталатын әсем сарай салды. 1782 жылы Ирландия Парламенті ішкі мәселелерде ағылшын билігінен босатылды, және сол кездегі полковник Уолтер Лоуренс «Достық аркасы» деп аталатын ескерткіш салды. Ондағы латынша жазу былай деді: «1782 жылдың 16 сәуірінде Ұзақ құлдықтан кейін бостандық, Hiberniaның қарулы ұлдарымен жеңіліп, олар батылдықпен ежелгі заңдарын қайтарып алып, ежелгі тәуелсіздіктерін орнатты». Қамал 1815 жылы жаңартылды. 1840 жылдардағы Ұлы ашаршылықтан кейін, иелік қаржылық қиындыққа тап болды, және 4300 акр жер «Қаржылық қиындықтардағы иеліктер» процесіне енді. Лоуренс отбасы үйдің маңындағы жерді сақтап қалды, бірақ ол үлкен қарызға батқан еді, және отбасылық даулардың салдарынан 1908 жылға қарай Лоренстаунда Лоуренстер қалмады. 1912 жылы үйдегі өнер туындылары сатылды, ал жерлер жалға алушыларға сатыла бастады. 1920 жылдары соңғы сатылым болды. 1837 жылғы Топографиялық сөздікте ауыл сол кезде RIC полиция бөлімінің орталығы болғаны жазылған. Әр бейсенбіде шағын сот отырыстары өткізіліп, ағаш өңдеу және жиһаз жасау жұмыстары жүргізілді. 8 мамыр, 22 тамыз және 15 желтоқсанда мал, қой және шошқа жәрмеңкелері өткізілді. Сегізбұрышты пішінді және аркалармен сүйенген базар үйі болды, одан өнімдері бар арбалар өтіп, салмақтауға түседі. Бұнда католик шіркеуі және Веслиан мефодист шіркеуі мен мектебі болды. Бельвьюдегі Уолтер Лоуренстен басқа, ауылға жақын жерде басқа да ақсүйектер тұрды: П. Блейк Гортнамонада, Симеон Сеймур Сомерсет Хауста, пастор Дж. Ханниган Сомерсет Глейбте және Томас Сеймур Баллимор қамалында.

The place was originally known as Oghilmore, from the nearby castle of O'Hill, now long ruinous. The village received its present name from the Lawrence family from Ashton Hall outside Lancaster, which was active in the English administration of Connaught in the sixteenth century, when John Lawrence acquired by marriage with the O'Maddens extensive lands in the Barony of Longford, and in about 1585 erected Ballymore Castle. The village was founded about 1700 and given the name Laurencetown, and expanded about 1750. The family, hitherto Catholic, converted to Protestantism between 1729 and 1749. At this point, relying on a fortune left to him by his mother and deriving in part from slave estates on Montserrat in the West Indies, the then Walter Laurence built an imposing mansion known as Belview just outside the town, set in an impressive parkland. In 1782 the Irish Parliament was freed from English control in domestic matters, and the then Colonel Walter Lawrence built a monument, known as the Volunteer Arch, with a Latin inscription which translates as ‘Liberty after a long servitude was won on 16 April 1782 by the armed sons of Hibernia, who with heroic fortitude regained their ancient laws and established their ancient independence.’ In the 1780s the Prince of Wales visited Belview. The Castle was refurbished in 1815. Following the Great Famine in the 1840s the estate fell into financial difficulties, and 4,300 acres of land became part of the Encumbered Estates process. The Laurence family retained the land in the vicinity of the house, but it was heavily burdened with debt, and, what with that and with family disputes, by about 1908 there were no Laurences left in residence at Laurencetown. By 1912 there was a sale of the art held in the house, and lands were being sold to tenants. In the 1920s a final sale took place. A Topographical Dictionary of 1837 records that the village was then the centre of an RIC police district. Petty sessions were held each Thursday, and items of carpentry and joinery produced. Fairs were held on 8 May, 22 August and 15 December, for cattle, sheep and pigs; there was a market house, octagonal in shape and supported by arches, through which carts of produce could pass to be weighed. There was a Catholic church and a Wesleyan Methodist chapel and school. In addition to Walter Lawrence at Belview, other gentry had residences near the village: P. Blake at Gortnamona, Simeon Seymour at Somerset House and the Rev. J. Hannigan at Somerset Glebe, and Thomas Seymour at Ballymore Castle.

Ыңғайлылықтар

Лоуренстаун қазір Лоуренстаун және Килтормер Рим-католик приходінің құрамында, ал жанындағы ежелгі қасиетті құдыққа арналып Сент-Мария деген шіркеуі бар; жеке тұрған пасторлық үйі де бар. Ауылдағы мүмкіндіктерге қоғамдық зал, бастауыш мектеп, екі паб және дүкен, сондай-ақ балалар ойын алаңы мен ара және көбелектер бағы бар. 2020 жылы LEADER бағдарламасының қаржыландыруымен жарықтандырылған жаяу жол ашылды; сонымен қатар төрт ескі қоғамдық су сорғысы жөнделді.