Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мәскеудегі монастырь, Новодевичий монастыры, Богородице Смоленский монастыры (Новоде́вичий монасты́рь, Богоро́дице Смоле́нский монасты́рь) деп те аталады, бұл, әлдебір Мәскеудің ең танымал кескіндемесі. Оның атауы, кейде «Жаңа бойжеткендер монастыры» деп аударылады, Мәскеу Кремлі ішіндегі «Ескі бойжеткендер монастырынан» айырмашылығын көрсету үшін берілген. Мәскеудегі басқа монастырлардан өзгеше, ол 17 ғасырдан бері дерлік өзгеріссіз сақталған. 2004 жылы ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енгізілді.
Monastery in Moscow, Russia
Novodevichy Convent, also known as Bogoroditse Smolensky Monastery (Новоде́вичий монасты́рь, Богоро́дице Смоле́нский монасты́рь), is probably the best known cloister of Moscow. Its name, sometimes translated as the New Maidens' Monastery, was devised to differ from the Old Maidens' Monastery within the Moscow Kremlin. Unlike other Moscow cloisters, it has remained virtually intact since the 17th century. In 2004, it was proclaimed a UNESCO World Heritage Site.
Құрылымы мен ескерткіштері
Монастырь Мәскеу қаласының оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Монастырь аумағы қабырғалармен қоршалған және буферлік аймақ құрайтын саябақпен шектелген. Саябақтың солтүстік және шығыс жағы қала құрылысымен шектеледі. Батыс жағында Мәскеу өзені, ал оңтүстік жағында қалалық тас жолы бар. Ғимараттарды 12 мұнарасы бар биік тас қабырға қоршап тұр. Кіреберістер солтүстік (қала жағынан) және оңтүстік жақтан. Монастырь аумағы батыстан шығысқа қарай созылған дұрыс емес төртбұрыш тәрізді. 1524 жылы 1514 жылы Смоленскіні жаулап алуының құрметіне салынды. Бұл құрылыс Мәскеу Кремлінің оңтүстік-батысына қарай үш верст қашықтықта, Мәскеу өзенінің қисығында қамал ретінде бастау алды. Ол Мәскеудің оңтүстік қорғаныс белдеуінің маңызды бөлігіне айналды, бұл белдеуге басқа да бірнеше монастырлар кірген. Құрылған кезде Новодевичье монастырына 3000 рубль және Ахабиньево мен Тропарево ауылдары берілді. Василийдің ұлы, патша Иван Қатыгез (1533-1584 жылдары билік еткен) кейін монастырға тағы бірнеше ауылдарды сыйлады. Новодевичий монастырында Ресей патшалық отбасылары мен бояр тегінен мәжбүр түрде кешірім сұрап, тыйым салынған көптеген әйелдер тұрды, мысалы, Иван Қатыгездің келіні Елена Шереметьева (1581-1587 жылдары тұрды), Федор I-нің әйелі Ирина Годунова (1598-1603 жылдары тұрды; ол өзінің ағасы Борис Годунов билеуші болғанға дейін сонда болды), София Алексеевна (Ұлы Петрдің жартылай қарындасы; 1689-1704 жылдары тұрды), Евдоксия Лопухина (Ұлы Петрдің бірінші әйелі, 1727-1731 жылдары тұрды) және тағы басқалар. 1610-1611 жылдары Александр Госьевский басқаратын поляк жасағы Новодевичье монастырын басып алды. Ресей әскерлері монастырды қайта басып алғаннан кейін, патша Михаил Федорович оны тұрақты күзетшілермен қамтамасыз етті (1616 жылы 100 стрелец, 1618 жылы 350 әскер). XVII ғасырдың соңына қарай Новодевичий монастыры Ресейдің 27 уезінде 36 ауылға (164 215 десятина жерге) ие болды. 1744 жылы оның 14 489 шаруасы болды.
The Convent is situated in the south western part of the historic town of Moscow. The Convent territory is enclosed within walls and surrounded by a park, which forms the buffer zone. The park is limited by the urban fabric of the city on the north and east sides. On the west side, it is limited by the Moscow River, and on the south side there is an urban freeway. The buildings are surrounded by a high masonry wall with 12 towers. The entrances are from the north (town side) and the south. The layout of the convent territory is an irregular rectangle stretching from the west to east. in 1524 in commemoration of his conquest of Smolensk in 1514. The structure began as a fortress at a curve of the Moskva River three versts to the south west of the Moscow Kremlin. It became an important part of the southern defensive belt of Moscow, which had already included a number of other monasteries. Upon its founding, the Novodevichy Convent was granted 3,000 rubles and the villages of Akhabinevo and Troparevo. Vasili's son, tsar Ivan the Terrible (reigned 1533–1584), would later grant a number of other villages to the convent. The Novodevichy Convent housed many ladies from the Russian royal families and boyar clans who had been forced to take the veil, such as Ivan the Terrible's daughter in law Yelena Sheremeteva (in residence 1581–1587), Feodor I's wife Irina Godunova (in residence 1598–1603; she was there with her brother Boris Godunov until he became a ruler himself), Sofia Alekseyevna (Peter the Great's half sister; in residence 1689–1704), Eudoxia Lopukhina (Peter the Great's first wife, in residence 1727–1731), and others. In 1610–1611 a Polish unit under the command of Aleksander Gosiewski captured the Novodevichy Convent. Once Russian forces had retaken the convent, tsar Mikhail Fyodorovich supplied it with permanent guards (100 Streltsy in 1616, 350 soldiers in 1618). By the end of the 17th century, the Novodevichy Convent possessed 36 villages (164,215 desyatinas of land) in 27 uyezds of Russia. In 1744, it owned 14,489 peasants.
Императорлық кезең
XVII ғасырдың ортасында Украина және Беларусь жерлеріндегі басқа монастырлардан Новодевичье монастырына кешіп келген монахинялардың алғашқысы Елена Дёвочкина есімді болды. 1721 жылы Ескі Нақшылендер қозғалысынан бас тартқан қарт монахтарға пана берілді. 1724 жылы монастырь Ресей Империясының әскерлері мен офицерлері үшін әскери госпиталь және тастап кетілген қыз балаларға арналған жетімдер үйінде болды. 1763 жылға қарай монастырьда 84 монах, 35 монахиня, 78 науқас және қызметші адамдар тұрды. Мемлекет жыл сайын Новодевичье монастырына 1500 рубль, 1300 шұбат, ал 250-ден астам тастап кетілген балаларға 680 рубль және 480 шұбат бөліп берді. 1812 жылы Наполеон армиясы монастырды жарылтуға тырысты, бірақ монахинялар оны қираудан сақтап қалды. Толстойдың "Соғыс және бейбітшілік" романында Пьер монастырь қабырғаларының астында атқарылуға тиіс болды. Оның тағы бір романы "Анна Каренинада" Константин Левин (басты кейіпкер) болашақ әйелі Киттимен монастырь қабырғаларының жанында мұз тебу кезінде танысады. Расында, "Қыздар алаңы" (монастырь алдындағы шалғын) XIX ғасырдағы Мәскеудегі ең танымал мұз тебу алаңы болды. Толстой өзі де Хамовники ауданында тұрған кезінде осы жерде мұз тебуді ұнататын. 1871 жылы Филатьев ағайындары "асыл тегі жоқ" жетім балаларға арналған мектеп-интернат құруға қаржы жұмсады. Сондай-ақ, монастырьда монахтар мен монахинялар үшін екі қайырымдылық үйі болды. 1900 жылдардың басында соборды архитектор және ескерткіштерді сақтаушы Иван Машков зерттеп, қалпына келтірді. 1917 жылға қарай Новодевичье монастырында 51 монах және 53 монахиня тұрды.
In the mid 17th century, nuns from other monasteries in the Ukrainian and Belarusian lands were transferred to Novodevichy Convent, the first of whom was named Yelena Dyevochkina. In 1721, some of the aged nuns, who renounced the Old Believers movement, were given shelter. In 1724, the convent also housed a military hospital for the soldiers and officers of the Imperial Russian Army and an orphanage for female foundlings. By 1763, the convent housed 84 nuns, 35 lay sisters, and 78 sick patients and servants. Each year, the state provided the Novodevichy Convent with 1,500 rubles, 1,300 quarters of bread, and 680 rubles and 480 quarters of bread for more than 250 abandoned children. In 1812, Napoleon's army made an attempt to blow up the convent, but the nuns managed to save the cloister from destruction. In Tolstoy's War and Peace, Pierre was to be executed under the convent walls. In another novel of his, Anna Karenina, Konstantin Lyovin (a main character) meets his future wife Kitty ice skating near the monastery walls. Indeed, the Maiden's Field (as a meadow in front of the convent came to be known) was the most popular skating rink in 19th century Moscow. Tolstoy himself enjoyed skating here when he lived nearby, in the district of Khamovniki. In 1871, the Filatyev brothers donated money for a shelter school for the orphans of "ignoble origins". Also, the convent housed two almshouses for nuns and lay sisters. In early 1900s, the Cathedral was surveyed and restored by architect and preservationist Ivan Mashkov. By 1917, there were 51 nuns and 53 lay sisters residing in the Novodevichy Convent.
Кеңес дәуірі мен одан кейінгі кезең
1922 жылы большевиктер Новодевичье монастырын (собор 1929 жылы соңғы рет жабылды) жауып, оны Әйелдердің азаттығы мұражайына айналдырды. 1926 жылға қарай монастырь тарих және өнер мұражайына айналдырылды. 1934 жылы ол Мемлекеттік тарихи мұражайға қарасты болды. Оның көп бөлігі пәтерлерге айналдырылып, монастырьдың бұзылуынан сақталды. 1943 жылы Сталин Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ресей православие шіркеуімен жақындасуды бастағанда, монастырьда Мәскеу теологиялық курстарын ашуға рұқсат берді. Келесі жылы бұл бағдарлама өзгеріске ұшырап, Мәскеу теологиялық институтына айналды. 1945 жылы Кеңес үкіметі Успенский соборын діншілерге қайтарды. Крутицы және Коломна митрополитінің резиденциясы 1980 жылдан бері Новодевичье монастырында орналасқан. 1994 жылы қабылдағандары монастырьға оралып, қазір Крутицы және Коломна митрополитінің басшылығында. Кейбір шіркеулер мен монастырь ғимараттары әлі де Мемлекеттік тарихи мұражайға қарасты. 1995 жылы монастырьда әулиелер күнінде діни қызметтер қайта жаңғыртылды.
In 1922, the Bolsheviks closed down the Novodevichy Convent (the cathedral was the last to be closed, in 1929) and turned it into the Museum of Women's Emancipation. By 1926, the monastery had been transformed into a history and art museum. In 1934, it became affiliated with the State Historical Museum. Most of its facilities were turned into apartments, which spared the convent from destruction. In 1943, when Stalin started to make advances to the Russian Orthodox Church during World War II, he sanctioned opening the Moscow Theological Courses at the convent. Next year the program was transformed and became the Moscow Theological Institute. In 1945, the Soviets returned Assumption Cathedral to the believers. The residence of the Metropolitan of Krutitsy and Kolomna has been located in the Novodevichy Convent since 1980. In 1994, nuns returned to the convent, which is currently under the authority of the Metropolitan of Krutitsy and Kolomna. Some of the churches and other monastic buildings are still affiliated with the State Historical Museum. In 1995, religious services resumed in the convent on patron saint's days.
ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұралық орны
2004 жылы Новодевичий монастыры ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұрасы тізіміне енгізілді. ЮНЕСКО сарапшыларының бағалауынша, монастырь «Мәскеу бароккосы» деп аталатын стильдің ең көрнекті мысалы болып табылады. Өте әдемі архитектурасымен және сәндік элементтерімен қатар, бұл орын қала құрылысы тұрғысынан да маңызды. Сарапшылар монастырьдің өте жақсы сақталған монастырлық кешеннің керемет үлгісі екенін, сондай-ақ ол Мәскеу Кремлінің – бұрыннан бар ЮНЕСКО мұрасының саяси және мәдени мағынасын толықтыратынын атап өтті. Сонымен қатар, монастырь орыс православиесімен және 16-17 ғасырлардағы орыс тарихымен тығыз байланысты.
In 2004, the Novodevichy Convent was proclaimed a UNESCO World Heritage Site. In the UNESCO team evaluation, it was affirmed that the convent is the most outstanding example of the so called "Moscow Baroque". Apart from its fine architecture and decorative details, the site is characterised by its town planning values. The team also pointed out that the convent is an outstanding example of an exceptionally well preserved monastic complex, and that it integrates the political and cultural nature of the existing World Heritage site of Moscow Kremlin. Moreover, the convent is itself closely related to Russian Orthodoxy and the Russian history of the 16th and 17th centuries.
Қонақ мұнарасы өртенді
2015 жылдың 15 наурызында 72 метрлік ең биік қоңырау мұнарасы өртеніп кетті. Монастырь күрделі жөндеу жұмыстарынан өтіп, мұнаралармен қапталған еді. Өрт сөндірушілерге өртті сөндіруге шамамен үш сағат уақыт кетті. Өрт 300 шаршы метрдей аумақты қамтыды, бірақ ол тек мұнаралармен ғана шектелді және тарихи ғимаратқа ешқандай зақым келтірмеді. Өрттің себебі, қасбетті кептіру үшін қолданылған жылу тапаншаларынан болған қысқа тұйықталу деп болжануда. Мәскеу мәдени мұра департаментінің баспасөз қызметі, өрттің кінәсін реставрация жұмыстарын жүргізген компанияға жатқызды. Алайда, Ресейдің Мәдениет министрінің орынбасары Григорий Пирумов, монастырь аумағында жылу тапаншалары қолданылмағанын және қоңырау мұнарасы электр желісінен ажыратылғанын мәлімдеді.
On March 15, 2015, a fire engulfed the convent's tallest bell tower, which pinnacles at a height of 72 meters. The monastery had been undergoing major repair work and was covered in scaffolding. It took firefighters almost three hours to put out the fire. The blaze reportedly affected an area of three hundred square metres, but it was restricted to the scaffolding and did not do any damage to the historical building itself. The speculated cause of the fire was a short circuit caused by heat guns used for drying the facade. The press service for the Moscow cultural heritage department blamed the fire on the firm doing the restoration work. However, Russian Deputy Culture Minister Grigory Pirumov said heat guns were not in use on the territory of the convent and the bell tower had been disconnected from the mains power supply.
Некрополь мен зират
Новодевичье монастырының некрополі 16 ғасырда іргеленді. Мәскеудегі басқа да монастырлар сияқты (әсіресе Данилов және Донской), бұл монастырь да орыс ақсүйектері үшін жерлеу орны ретінде бағаланды. Сергей Соловьев және Алексей Брусилов – монастырь қабырғаларында жерленген көптеген белгілі мәскеуліктердің тек екеуі ғана. Наполеонның батыры Денис Давыдов та осы жерге қойылған. 1898–1904 жылдары оңтүстік қабырғасының сыртында Новодевичье зираты ашылды. Антон Чехов жаңа зиратта жерленген алғашқы танымал тұлғалардың бірі болды, ал Николай Гоголь кейіннен сонда қайта жерленді. Кеңес кезеңінде бұл зират КСРО-дағы ең мәшһүр зиратқа айналды, онда Петр Кропоткин, Никита Хрущев, Сергей Прокофьев, Дмитрий Шостакович, Константин Станиславский, Борис Ельцин және Мстислав Ростропович жерленді.
The Necropolis of the Novodevichy Convent was initiated already in the 16th century. Like other Moscow monasteries (notably the Danilov and the Donskoy), the Convent was coveted by the Russian nobility as a place of burial. Sergey Solovyov and Alexei Brusilov are only two of the many prominent Muscovites buried within convent walls. The Napoleonic hero Denis Davydov is also buried in the grounds. In 1898–1904, the so called Novodevichy Cemetery was established outside the south wall. Anton Chekhov was one of the first notables to be interred at the new cemetery, and Nikolai Gogol was later reburied there too. During the Soviet epoch, it was turned into the most high profile cemetery in the Soviet Union, with Peter Kropotkin, Nikita Khrushchev, Sergei Prokofiev, Dmitri Shostakovich, Konstantin Stanislavski, Boris Yeltsin, and Mstislav Rostropovich being interred there.