Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тасманиядағы таулар, Австралия. Тасмания таулары.
Mountain range in Tasmania, Australia
the Tasmanian mountains
Батыс жағалау жотасы – Австралияның Тасмания аймағындағы Батыс жағалау аймағында орналасқан тау тізбегі. Бұл жота Франклин-Гордон жабайы өзендері ұлттық паркінің батыс және солтүстік бөліктеріне жақын жатыр. Аймақта Ред тауының геологиялық жағынан бай аймағын пайдаланатын көптеген кен орындары болған. Жанындағы бірнеше жоталар шығысқа қарай орналасқан: Инженер жотасы, Раглан жотасы, Элдон жотасы және Стихт жотасы, бірақ көбінесе олар батыс-шығыс бағытта созылса, Батыс жағалау жотасы Ред тауының жанартаулық доғасымен солтүстік-оңтүстік бағытта жүреді. Аймақ Hydro Tasmania су электр станцияларының су жиналатын алаптары, кен орындары, көлік жолдары және тарихи ескерткіштер сияқты әртүрлі жер пайдалану түрлерін қамтиды. Бұл жотада тіршілік еткен елді мекендердің арасында Горманстон, әзірге соңғысы болып табылады.
The West Coast Range is a mountain range located in the West Coast region of Tasmania, Australia. The range lies to the west and north of the main parts of the Franklin Gordon Wild Rivers National Park. The range has had a significant number of mines utilising the geologically rich zone of Mount Read Volcanics. A number of adjacent ranges lie to the east: the Engineer Range, the Raglan Range, the Eldon Range, and the Sticht Range but in most cases these are on a west–east alignment, while the West Coast Range runs in a north–south direction, following the Mount Read volcanic arc. The range has encompassed multiple land uses including the catchment area for Hydro Tasmania dams, mines, transport routes and historical sites. Of the communities that have existed actually in the range itself, Gormanston is probably the last to remain.
Географиялық ерекшеліктері
Бұл бірнеше факторлармен анықталады: Кинг өзені аңғарындағы және Тиндаллс айналасындағы мұздықтардың оңтүстікке қарай жылжу бағыты, сондай-ақ Батыс жағалау жотасының жалпы солтүстік-оңтүстік бағыты.
These are determined by a number of factors the southerly direction of glaciation in the King River Valley and around the Tyndalls; as well as the general north south orientation of the West Coast Range itself.
Өсімдіктер
Оуэн тауының, Лайелл тауының және Седжвик тауының етегі өрт пен ХХ ғасырдың басындағы қорыту фабрикаларынан шыққан түтін салдарынан қураған орман ағаштарының түптерімен жабылған. Куинстаун кен орындарындағы өндіріс жұмыстарына жақын орманның жойылғаны 1890 жылдардан бастап айқын байқалды және ХХ ғасырдың соңына дейін жалғасты. Рид тауының етегінде едәуір жасы бар Huon Pine ағаштары табылды. Өрт, кен өндіру және адамның түрлі әрекеттері салдарынан Батыс жағалау қатарындағы өсімдік аймақтарының көп бөлігі өзгертілген деп есептеледі, ал еуропалықтар келгеннен бері өзгермеген өсімдік қалдықтары өте сирек кездеседі. Осы қатардың шығыс жағы Фрэнклин-Гордон табиғи өзендері ұлттық паркінің батыс шекарасында орналасқан, сондықтан бұл жерлердегі орман жағдайы жақсырақ. Аймақтық орман шартнамасына (АОШ) сәйкес, оның бойында орманды сақтау аймақтары құрылған.
The slopes of Mount Owen, Mount Lyell and Mount Sedgwick are covered in stumps of forest trees killed by fires and smelter fumes from the earlier part of the twentieth century. The devastation of forests close to the mining operations at Queenstown was substantial as early as the 1890s, and continued late into the twentieth century. Some Huon Pine on the slopes of Mount Read have been found that show considerable age. Due to fire, mining, and a range of human activities, the vegetation zones along the West Coast range can be considered to be mainly modified, and few pockets of vegetation could be considered unchanged since European presence. The eastern side of the range is on the western boundary of the Franklin Gordon Wild Rivers National Park, and at these points the forests are in better condition. Forestry conservation zones exist along its length in accordance with the Regional Forestry Agreement (RFA).
Тарих және зерттеу
Еуропалықтардың бұл жотаға жасаған алғашқы зерттеулерін зерттеушілер мен Сара аралындағы Маккуори порты жазалау орындасынан қашқан сотталғандар жүзеге асырды. Көбісі он тоғызыншы ғасырдың соңында болды, бірақ 1940 жылдарға дейін кейбір мемлекеттік карталарда "зерттелмеген", немесе "жеткіліксіз зерттеу", немесе осы сияқты сөздер кездесетін. Маккуори портынан көрінетін таулардың көпшілігі Чарльз Дарвиннің 19 ғасырдың соңында ұсынған идеяларын қолдаған және қарсыласқан адамдардың есімдерімен байланысты. Томас Батер Мур Дарвин, Гейки және Рид, сондай-ақ Тиндалл жотасын атады. Чарльз Гулд 1860-1862 жылдар аралығында Мерчисон, Седжвик, Лайелл және Оуэн деп атады; ал Хаксли мен Жукс кейінірек аталды. Тиндаллда, Дарвин және Жукс тауларында өте шағын кеншілердің қоныстары болды, сонымен қатар басқа жерлерде қысқа мерзімге шағын лагерьлер орналасқан болуы мүмкін. Линда аңғарындағы Линда, бұл жотадағы аңғарда халық тұратын жалғыз белгілі бір жер болып табылады. Куинстаун Куинс-Ривер аңғарында, Оуэн тауының батыс немесе Лайелл тауының оңтүстік-батыс беткейінде орналасқан және іс жүзінде тау жотасының 'сыртында' жатыр.
Early European exploration of the range was made by explorers, and by convicts escaping from Macquarie Harbour Penal Station on Sarah Island. Most occurred in the late nineteenth century, but as late as the 1940s some government maps had "unexplored", or "insufficient survey", or words to that effect. Of the mountains that are viewable from Macquarie Harbour most were names associated with the proponents for and against the ideas that Charles Darwin was putting forward in the late 19th century. Thomas Bather Moore named Darwin, Geikie and Read and the Tyndall Range. Charles Gould named 1860 between 1862 Murchison, Sedgwick, Lyell and Owen; Huxley and Jukes were named later. There were very small mining settlements in the Tyndalls, on Mount Darwin and Mount Jukes, and possibly very small camps of short duration in other locations. Linda in the Linda Valley is probably the only other remaining named location with population in a valley in the range. Queenstown lies in the Queen River valley on the western slopes of Mount Owen, or south western slopes of Mount Lyell, and is in effect 'out' of the range.
Тау-кен өндірісі
Тасманияның Тау-кен департаменті (соңғы жүз жылда әртүрлі атаулармен) Тасманияда кездесетін минералдар туралы нұсқаулықтар жариялап келді. Олардың көпшілігі Батыс жағалау аймағында табылады, оларға Барий, Мыс, Алтын, Пирит, Күміс, Цинк кіреді. Дарвин тауының және Жукс тауының жоғарғы бөліктерінде көбінесе қысқа мерзімді ғана жұмыс істеген кен орындары бар. Лайл тауының ортаңғы беткейлерінде (солтүстік, батыс және оңтүстік жақтарында) және Ред тауының ортаңғы және жоғарғы беткейлерінде ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген кендер болды. Уақыт өте келе, аталған таулардың беткейлерінде минералдарды іздеу жұмыстары жүргізілген. Соңғы онжылдықтардағы табиғатты қорғау шаралары Лайл тауындағы зиянды қайталамау үшін осы қызметке ерекше шектеулер қойды. Сезімтал аймақта кен өндіруге болатынын көрсететін жақсы мысал – тау тізбегінің солтүстік жағында орналасқан Хенти алтын кеніші.
The Tasmanian Mines Department (in its various names over the last hundred years) has had guides to the minerals found in Tasmania most are found in the West Coast region, these include Barium, Copper, Gold, Pyrites, Silver, Zinc. Mining sites, in most cases short lived exist on the upper regions of Mount Darwin, and Mount Jukes. Longer lasting mines existed on the middle slopes of Mount Lyell (North, West and South sides), and on the middle and upper slopes of Mount Read. Mineral exploration has occurred on the slopes of almost all of the named mountains over time. Conservation measures in recent decades have put special restrictions on the activity so as to not replicate the damage of the Mount Lyell operation. A good example of the capacity to mine in a sensitive area is the Henty Gold Mine, at the northern end of the range.
Су бөгеттері
Тасманияның батыс жағалауы су электр энергиясын өндіру үшін бөгет салу жоспарларына әрқашан қызығушылық тудырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кинг өзені осы мақсатта зерттелді. Содан кейін 1950-жылдары және 1960-жылдардың басында HEC алғашқы сараптамаларын жүргізді. Пиман су электр станциясы жобасының жоғарғы бөлігі Батыс жағалау тауларының бір бөлігін бөгеді, ал HEC бөгет салу жобасының соңғы, ірі жобалары Хенти және Кинг өзендері жобалары болды.
The West Coast of Tasmania was always attractive to plans for dams for hydro electricity. The King River was surveyed for this at the time of the First World War. Then in the 1950s and early 1960s the early HEC surveys were conducted. The upper part of the Pieman scheme dammed parts of the West Coast Range, and the final major projects of the HEC dam making project were the Henty and King River Schemes.
Пайман өзені жобасы
Пайман өзенінің электр энергиясын өндіру жобасы Батыс жағалау жотасынан басталатын өзендерді тоғандауды қамтыды. Бұл жоба Гордон өзені жобасын жалғастырды және Франклин өзені жобасымен ауыстырылуы тиіс болған, бірақ шындығында Кинг және Хенти өзендері жобалары іске асырылды. Құрылыс 1974 жылы басталды және 1987 жылы аяқталды. Жобаға Мурчисон, Макинтош және Пьеман өзендеріндегі тоғандар кірді. Гидроның негізгі құрылыс қаласы және әкімшілік орталығы Тулла болды. Макинтош тоғаны мен электр станциясы Тулланың солтүстігінде, ал Мурчсон тоғаны мен көлі оңтүстігінде орналасқан. Үшінші тоған – Бастиан тоғаны Розеберидің солтүстігінде, ал Рис тоғаны батысқа қарай, Коринна қаласына жақын жерде салынды.
The Pieman River Power Scheme involved the damming of rivers that start in the West Coast Range. It was the scheme that followed the Gordon River Scheme and was to be followed by the Franklin River Scheme but in reality was followed by the King River and Henty River schemes instead. Construction commenced in 1974 and the scheme was completed by 1987. It involved dams on the Murchison and Macintosh rivers, as well as the Pieman River. The main construction town and administrative centre for the Hydro was at Tullah. The Mackintosh Dam and power station were north of Tullah, while the Murchsion Dam and Lake were south. A third dam the Bastyan Dam was just north of Rosebery, while the Reece Dam was a long way to the west close to the town of Corinna.
Кинг өзені жобасы
Кротти бөгеті – Хаксли және Жукс таулары арасындағы Кинг өзенінде орналасқан, 82 метрлік биіктіктегі Hydro Tasmania бөгеті. Дарвин бөгеті – Дарвин тауының етегіндегі құйма бөгет. Екі бөгет те 54 шаршы километрлік Бёрбери көлінің су сақтау аймасын қамтиды.
The Crotty Dam is an 82 metre high Hydro Tasmania dam on the King River between Mount Huxley and Mount Jukes. The Darwin Dam is a saddle dam at the foot of Mount Darwin. Both of the dams contain the 54 square kilometre Lake Burbury water storage area.
Көлік
Батыс жағалау аймағына алғашқы қол жеткізу жаяу немесе теңіз арқылы жасалды. Темір жолдар аймаққа жолдардан гөрі әлдеқайда ертерек салынды. Хобарттан келген жол 1930 жылға дейін, ал солтүстік жағалау 1960 жылға дейін жалғанбады.
Initial access to the west coast region was by foot or by access from the sea railways progressed further into the region much earlier than roads the road from Hobart was not connected until the 1930s, and the north coast until the 1960s.
Жолдар
Линда аңғарындағы Батыс жағалау жотасы арқылы өтетін Лайелл тас жолының жалғасы 1930 жылдарға дейін салынбаған. Квинстаундан Кроттиге (немесе дәлірек айтқанда Линчфорд аймағына) дейінгі жол, 1980 жылдары "Гидро" компаниясы "Кинг өзені" су электр станциясы жобасының аясында "Маунт Жукс жолы" деп салынды. Бұл жол Маунт Жукс тауының солтүстік жағындағы Кинг өзенінің шатқалынан жоғары өтеді. "Гидро" компаниясы Энтони электр станциясын салу кезінде салған Энтони жолы да жотаның солтүстік бөлігінен өтеді, сонымен қатар Тиндаллз көліндегі Вествуд, Селина және Джулия мұздық көлдеріне қол жеткізуді қамтамасыз етеді.
The Lyell Highway connection running through the West Coast range at the Linda Valley was not constructed until the 1930s. The road to Crotty from Queenstown (or more correctly the locality of Lynchford), built as the Mount Jukes Road by the Hydro as part of the King River dam scheme in the 1980s passed high above the King River Gorge on the northern side of Mount Jukes. The Anthony Road constructed by the Hydro during the construction of the Anthony Power Scheme also cuts through the northern part of the range, as well as access to the glacial lakes in The Tyndalls Lake Westwood, Lake Selina and Lake Julia.
Құрылыс орындары
Қазіргі уақытта тіркелген әуежай ретінде қызмет көрсетілмейтін болса да, Квинстаун әуежайы (1960 және 1970 жылдары жұмыс істеген) қаланың батыс жағындағы ең жақын әуе қызметі көрсету орны болып табылады. Страхан әуежайы – ең жақын тіркелген әуежай. Гидро Тасмания және кен байлықтарын іздеу жұмыстары үшін аймақ бойынша көптеген уақытша тікұшақтарға қону алаңдары пайдаланылған, бірақ олардың тізімі белгілі емес.
Although not currently serviced as a registered aerodrome the Queenstown airport (in operation in the 1960s and 1970s) just west of the townsite is the closest air service facility. Strahan Airport is the closest registered airport. There have been a significant number of temporary helicopter landing sites throughout the range used by Hydro Tasmania and mineral exploration activities but no inventory is known of these locations.
Жаяу жүру жолдары
XIX және XX ғасырларда көптеген тарихи жаяу жолдар салынды; кейбіреулері бүгінге дейін сақталған, ал кейбіреулері қалың өсімдіктермен жабылып кеткен. Бұл жолдарды жасағандардың ең белгілісі – Томас Батер Мур. Ол көптеген географиялық нысандарға ат қойды, оның ішінде Стрехан тауы, Тюро төбелері және Тоффт өзені бар.
Numerous historic walking tracks were started in the nineteenth and twentieth century; some survive, some are overgrown. The most famous of the track makers was Thomas Bather Moore. He named many features including Mount Strahan, the Thureau Hills and the Tofft River.