Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлы коалиция – Канада провинциясындағы саяси дағдарысты аяқтаған саяси партиялардың кең коалициясы. Ол 1864 жылдың мамыр айынан 1867 жылғы Конфедерацияға дейін болды.
The Great Coalition was a grand coalition of political parties that brought an end to political deadlock in the Province of Canada. It existed from May 1864 until Confederation in 1867.
Кіріспе
Алты жыл ішінде төрт түрлі министрліктер сәтсіздікке ұшырады, ал Джон Сэндфилд Макдональд пен Антуан Айм Дорионның сегіз айлық либералдық үкіметі (Сэндфилд Макдональд Дорион министрлігі) 1864 жылдың наурыз айында отставкаға кетті, соның салдарынан алты жылдың ішінде құлаған бесінші кабинет болды. Генерал-губернатор Виконт Монк келесі үкіметті құруға тырысатын бірнеше кеңінен құрметтелген саяси қайраткерлерді іздеді, олардың ішінде Кингстоннан Александр Кэмпбелл және Гвельфтен Адам Джонстон Фергюссон Блэр болды. Олардың әрқайсысы тапсырманың өте қиын екенін айтып, одан бас тартты. Соңында, Parti bleu-дың беделді өкілі Этьен Пашаль Таше және Либералды консервативтердің жетекшісі Джон А. Макдональд сол 1864 жылдың наурыз айында осы міндетті өз мойнына алуға келісті. Жаңа үкімет ант берді, бірақ үш айдан кейін, 1864 жылдың мамырында құлап, алты жылдың ішінде құлаған алтыншы үкіметке айналды. Көптеген саяси лидерлерге 1840 жылғы Одақ заңы бойынша Канада Шығысы мен Канада Батысын билеудің бұрынғысынша мүмкін емес екені анық болды. Саяси жүйені реформалау үшін Джордж Браун басқаратын либералдар, Джордж Этьен Картье басқаратын Parti bleu және Джон А. Макдональд басқаратын либералды консерваторлар арасында коалиция құрылды. Бұл коалиция 14-30 маусым аралығында құрылып, 22 маусымда Джордж Этьен Картье мен Джон А. Макдональд басшылығымен ресми түрде аяқталды.
Four different ministries had failed in the previous six years, when the eight month old Liberal government of John Sandfield Macdonald and Antoine Aime Dorion (the Sandfield Macdonald Dorion Ministry) resigned in March 1864, becoming the fifth cabinet to collapse. Governor General the Viscount Monck sought out several widely respected leaders to attempt to form the next government, including Alexander Campbell of Kingston and Adam Johnston Fergusson Blair of Guelph. Each of the men approached refused, citing the extreme difficulty of the task. Finally, Parti bleu stalwart Étienne Paschal Taché and Liberal Conservative leader John A. Macdonald agreed to take on the task, in that same month of March 1864. A new government was sworn in; it fell after less than three months, in May 1864, to become the sixth government to fall in six years. It had become clear to most political leaders that continued governance of Canada East and Canada West under the 1840 Act of Union was no longer tenable. To reform the political system, however, a coalition was formed between the Liberals under George Brown, the Parti bleu under George Étienne Cartier, and the Liberal Conservatives under John A. Macdonald. The formation of this coalition took place between June 14 and 30 and was officially completed on June 22, under George Étienne Cartier and John A. Macdonald.
Құру
Ұлы коалицияның құрылуы оңайға соқпады. Джордж Браун он екі мүшеден тұратын министрлік талап етті, оның ішінде Канада Батысынан алты мүшеден төрт либерал (либералдар Онтариода саяси қолдаудың басым көпшілігіне ие болғандықтан) және Канада Шығысынан екеу (олар Квебекте қолдаудың маңызды азшылығын алғандықтан) болуын қалады. Сонымен қатар, Браун өзі министрлікте қызмет етуге ниеттенбеді, оның орнына өзінің одақтастарының қызмет етуін ұйымдастыруды көздеді. Ақырында, ол министрліктің Канада Батысы жағында тек үш орынды қабылдауға және сол орындардың бірін өзі қабылдауға көндірілді, себебі Ұлы коалиция Джордж Браун мүше болған жағдайда ғана жұмыс істейтіні туралы келісімге келді. Нәтижесінде, Ұлы коалиция 1864 жылдың наурыз-мамыр айларындағы Таше-Макдональд министрлігінің өңделген нұсқасы болды, онда екі орташа реформатор (Гамильтоннан Исаак Бьюкенен және Ватерлоодан Майкл Гамильтон Фоли) және бір консерватор (Ниагарадан Джон Симпсон) үш беделді либералмен алмастырылды, олардың екеуі (Оливер Моват және Уильям Макдугалл) соңғы либералды министрлікте, яғни Сэндфилд Макдональд-Дорион министрлігінде отырған, ал үшінші либерал – тартыншақты Джордж Браун болды. Канада Шығысы жағы министрлік құрамында өзгеріссіз қалды.
The formation of the Great Coalition did not go smoothly. George Brown demanded a ministry of twelve members that included four Liberals out of six members from Canada West (as Liberals commanded an overwhelming majority of political support in Ontario), and two from Canada East (as they received a significant minority of support in Quebec). Also, Brown himself did not want to serve in the ministry, hoping instead to arrange for his allies to serve in his stead. In the end, he was convinced to accept only three spots on the Canada West side of the ministry, and to accept one of those spot himself, as it was agreed the Great Coalition would only work if George Brown was a member. In the end, the Great Coalition was really only a modified version of the Taché Macdonald Ministry of March May 1864, with two moderate Reformers (Isaac Buchanan of Hamilton and Michael Hamilton Foley of Waterloo) and one Conservative (John Simpson of Niagara) replaced by three robust Liberals, two of whom (Oliver Mowat and William Mcdougall) having sat in the most recent Liberal ministry, that of Sandfield Macdonald Dorion (the third Liberal being the reluctant George Brown). The Canada East side of the ministry was unchanged.
Себептері
Ұлы коалиция Канада батысы мен Канада шығысы арасындағы саяси тұйықталуды жою мақсатымен құрылды. Сол кездегі үкімет екі жақты көпшіліктің қолдауы болмағандықтан, ешқандай заң қабылдай алмады. Заңнамалық Ассамблеяда заң қабылдануы үшін, Ассамблеяның Канада шығысы және Канада батысы бөлімдерінің көпшілігі мақұлдауы тиіс болды. Француз және ағылшын тілдерінде сөйлейтін адамдар көбінесе келіспегендіктен, бұл саяси тұйықталуға алып келді. Ұлы коалицияның мақсаты – осы мәселелердің кейбіреулеріне ұзақ мерзімді шешім табу, тұйықталуды шешу және Канаданы біріктіру болды.
The Great Coalition was created to eradicate the political deadlock between Canada West and Canada East. The government at that time was unable to pass any legislation because of the need for a double majority. For a bill to pass in the Legislative Assembly, it had to be approved by a Majority of both the Canada East and Canada West sections of the assembly. As the French speakers and the English speakers seldom agreed, this caused political deadlock. The Great Coalition was intended to resolve the deadlock with a long term solution for some of these problems, and to unify Canada.
Конфедерация
Ұлы коалиция Конфедерацияға дейін үш конференция ұйымдастырды. Біріншісі – Шарлоттаун конференциясы, ол Теңіз провинцияларының бірігуі туралы келіссөздер жүргізу үшін шақырылды. Алайда, саясаткерлер бүкіл Британдық Солтүстік Американы қамтитын кеңірек одақ құру мүмкіндігін талқылай бастады. Бұл Квебек конференциясында да жалғасты, онда Британдық Солтүстік Американың бірігуі тағы да талқыланды және үкімет құрылымының егжей-тегжейі анықталды. Олар сондай-ақ провинциялық және федералдық өкілеттіктерді бөлу мәселесін шешті. Лондон конференциясы Квебек шешімдерін қайта қарады.
The Great Coalition arranged three conferences that preceded Confederation. The first was the Charlottetown Conference, which was convened to negotiate Maritime Union. However, the politicians began to discuss the possibility of a larger union that would include all of British North America. This continued at the Quebec Conference where they further discussed the union of British North America and defined the details of the government's shape. They also settled on the division of provincial and federal responsibilities. The London Conference revised the Quebec Resolutions
Мұра
Ұлы коалицияның барлық он бес мүшесі Конфедерацияның әкелері ретінде есте қалады. 1865 жылы қайтыс болған Этьен Пашаль Ташеден басқа, Ұлы коалицияның барлық мүшелері Конфедерацияның алғашқы жылдарында маңызды рөлдер атқарды. Тоғыз мүше 1867 жылы Конфедерацияға дейін ант берген 1-ші Канада министрлігіне қосылды. Джеймс Кокберн - 1867-1874 жылдары Халық үйінің алғашқы спикері болды. Оливер Моват провинциялық саясатқа белсенді қатысып, Онтарионың екінші премьер-министрі болды (1872-1896), ал кейіннен сэр Уилфрид Лориердің министрлігінде (1896-1897) көрнекті мемлекеттік қайраткер болды. Нарцисс Фортуна Белло Квебектің алғашқы вице-губернаторы болды (1867-1873).
All fifteen members of the Great Coalition are remembered as Fathers of Confederation. With the exception of Étienne Paschal Taché, who died in 1865, all members of the Great Coalition went on to play prominent roles in the early years of Confederation. Nine members went on to join the 1st Canadian Ministry, sworn in just before Confederation in 1867. James Cockburn became the first Speaker of the House of Commons (1867 1874). Oliver Mowat pursued provincial politics, becoming the second Premier of Ontario (1872 1896), and later was elder statesman in the Ministry of Sir Wilfrid Laurier (1896 1897). Narcisse Fortunat Belleau became the first Lieutenant Governor of Quebec (1867 1873).