Рональд Рэндалл: Австралиялық актер өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық актер (1918–2005)

Рональд Эган Рэнделл (8 қазан 1918 – 11 маусым 2005) – австралиялық актер. 1937 жылы сахнада актерлік карьерасын бастағаннан кейін, ол «Смитти» (1946) фильмінде Чарльз Кингсфорд Смит рөлін ойнады. Ол сонымен қатар «Булдог Драммонд Бейде» (1947), «Кісс Ми Кейт» (1953), «Мен – камера» (1955), «Ең қауіпті адам» (1961) және «Патшалардың патшасы» (1961) фильмдерінде де түсті.

Ерте өмір және мансап

Рэнделл 1912 жылы үйленген Эрнест Рэнделлдің (26 мамыр 1946 жылы қайтыс болған) және Луиза Иганның ұлы болды. Оның әкесі Брокен Хиллде туған бухгалтер еді. Рэнделл Сиднейде дүниеге келді және үш ұлының ең кішісі болды, ағалары Рег пен Норм еді. Олар біраз уақыт Батыс Австралияда тұрды, бірақ ақырында Сиднейге қоныстанды. Рэнделл Солтүстік Сиднейдегі Марист бауырластар мектебіне қатысты. Ол 14 жасында мектепті бітіріп, Сиднейдегі қаржы кеңсесінде кеңсе жұмысына орналасты.

Ерте мансап

Он төрт жасында Рэнделл әлеуметтік актерлік клубта бірнеше этюдтерге қатысып, 2UE радиостанциясында ақысыз жұмыс істеді. Ол Сиднейде де, Мельбурнда да жұмыс істеді. Рэнделл өзінің кәсіби сахналық дебютін 19 жасында, Сиднейдегі Минерва театрында "Тыныш үйлену" қойылымында жасады. Кейінірек Рэнделл әзілде: "Мен радиодан шығып, театрға қайта оралдым, себебі мен сол жақ қолмен ойнайтын актер болып бара жаттым. Мен сценарийді оң қолыммен ұстап, барлық актерлік ойынымды сол қолыммен орындадым", - деді. 1974 жылға дейін Рэнделл бұл оның ең ұнаған рөлі екенін айтты.

АҚШ сапары

Сан-Францискода ол Нэнси Кэрроллмен бірге сахналық қойылымда ойнады. Ол Роберт Янгпен бірге «Адамс үшін көлік» радио спектаклінде де қатысты. Кейін ол Альфред Хичкок үшін «Өмір қайығы» (1944) фильміндегі Стэнли рөліне кастингтен өтті, бірақ сәтті болмады – ол американдық акцентпен сынақтан өтті, олар кокни диалектінде сөйлейтін актерді іздеп жатқанын білмегенін айтты. Сесил Келлауэйдің көмегімен ол «Парамаунт» студиясында экрандық сынақтан өтті, бірақ нәтижесі сәтсіз болды, «20th Century Fox» студиясы үшін де осылай болды. 1944 жылы ол Сиднейге оралып, театр және радиодағы қызметін жаңартты. Ол «Міне, фактілер» шоуының жүргізушісі болды.

Австралияға қайту және Смитти

1944 жылдың қазан айында Рэнделл Питер Финч пен Мюриэл Штайнбекпен бірге "Ұл туды" фильмінде кинодағы дебютін жасады. Оның үлкен мүмкіндігі 1944 жылдың қарашасында туды, продюсер Ник Перри оны Минерва театрында Финчпен бірге "Күн жарқырағанда" спектаклінде көріп қалғанда. Бұл Рэнделлдің 1928 жылы Тынық мұхиты арқылы (АҚШ-тан Австралияға) алғашқы ұшуды жасаған көрнекті австралиялық авиатор, сэр Чарльз Кингсфорд Смит туралы "Смитти" атты тарихи фильмдегі басты рөлді ойнауына әкелді. Оның актерлік құрамына ілігуі 1945 жылдың мамыр айында жарияланды. Продюсер Перри: "Рэнделл жақсы актерлік қабілеттері үшін ғана емес, сонымен қатар 'Смитти' бейнелеген рух пен сапаларды дамытқан күшті австралиялық ретінде таңдалды. Біз таңдауымызға көп уақыт жұмсадық, бірақ таңдауымызға өте қуаныштымыз." "Ұл туды" фильмінің көрсетілімін "Смитти" шыққаннан кейінге шегерді, оның жарнамасынан пайда табу үшін. "Смитти" Австралиядағы кинотеатрларда үлкен сәттілікке жетті, ал Рэнделл жергілікті жұлдыз ретінде кеңінен танылды. Рон Рэнделл атты кино клубы құрылды және Рэнделл жеке кездесулерде көп назарға ілікті.

Колумбия суреттері

Смитти жасалды Columbia Pictures компаниясының қаражатымен, ол Рэнделлге ұзақ мерзімді келісімшарт ұсынды және ол 1946 жылдың қазан айында Голливудқа көшті. Продюсерлер Лу Апплтон мен Бад Смолл Columbia компаниясымен Бульдог Драммонд туралы жаңа фильмдер сериясын жасау туралы келісімге келді. Апплтонның айтуынша, "Біз жаңа фильм бетін және британдықше сөйлейтін біреуді іздедік". Олар оның Смиттидегі кадрларына таң қалды және оны Бульдог Драммонд Бейге қосты. (Бұл Venture тәуелсіз компаниясы үшін жасалды, бірақ Columbia арқылы көрсетілді.) Columbia осыған қатты әсерленді, сондықтан 1947 жылдың сәуір айында олар Рэнделлді қымбат "А" класты өндірістегі жақсы рөлге алды, "Бұл сіз болуы керек" (1947). "Мен Джинджер Роджерс және Корнел Уайльд сияқты актерлермен ойнағаным үшін алғыс айтамын", - деді Рэнделл. "Олар өз жұмысын жақсы біледі. "Булдог Драммонд" детективтік рөлінен қашып құтылудың қандай екенін елестете алмайсыз. Мен кейіпке тоғысып, басқа рөлді ешқашан ойнамаймын деп қорқып жүрдім". Ол 1947 жылдың маусымында "Миллидің жұптасуы" (1948) фильмі түсіріліп жатқанда "Булдог Драммонд кері шабуылдайды" фильмінде Драммонд рөлін қайта орындауға шақырылды. Содан кейін "The Sign of the Ram" (1948) және 2 миллион долларлық тамаша "The Loves of Carmen" (1948) фильмдері шықты, онда Рэнделл Columbia компаниясының ең ірі екі жұлдызы Рита Хейворт пен Гленн Фордтан кейін тізімде болды. Алайда, соңғы фильмдегі оның рөлі өте шағын болды. Рэнделл Драммондтың төрт фильмін түсіруді жоспарлаған, бірақ тек екеуінде ғана ойнады. 1948 жылдың қаңтарында Том Конвей Драммонд рөлін қабылдады және Рэнделл "А" класты фильмдерге назар аударды. "Мен кем дегенде келесі екі жыл бойы күн сайын бір фильмде жұмыс істегім келеді", - деді ол. "Менің ойымша, актердің бос уақыты көп болса, ол ең тиімді жұмыс істейтін эмоционалдық деңгейін жоғалтады". Рэнделл Австралияда жариялануға арналған қысқа кітап жазды, "Голливудтағы Рон Рэнделл", оны "маған адалдық пен қолдау көрсеткен көптеген австралиялық ұлдар мен қыздарға және олар менің Голливудтағы тәжірибемнен бірге ләззат алатынына үміт білдіру үшін" арнады. Бір рецензияда "осы тәжірибелерді баяндау, сөйлейтін фильмдерді әлемдік бейбітшілік құралы ретінде қарастыру туралы кейбір ізгі ниеттермен аяқталуы, тым жаман емес. Енді сіздерге, балалар!" делінген. 1948 жылдың ақпанында ол Бродвейдегі "Норвегияның егеуқырлары" спектакліне қатысуға шақырылды. 1948 жылдың шілдесінде Columbia Рэнделлдің "Жалғыз қасқыр мен оның әйелі" (1949) фильмінде тағы бір детектив кейіпкерін ойнайтынын жариялады, бірақ одан әрі жалғасу болмайды деп үміттенді. 1948 жылдың қарашасында "Вашингтон Пост" газеті Рэнделлді "көп көңіл көтеретін, Джеймс Мейсонға ұқсайтын" деп сипаттады. Студия оны "Балзалға сену" (1949) фильміндегі қосалқы рөлге қойды. "Бұл менің түсінгенімше соңғы үлкен тапсырма болады", - деп жазды "Лос-Анджелес Таймс" газеті 1948 жылдың қыркүйек айында. Кейінірек "Фильминк" журналы Columbia компаниясының Рэнделлге деген қызығушылығын жоғалтқанын атап өтті. Қазан айында Рэнделл алғаш рет үйленді. 1948 жылдың қарашасында Рэнделлге виза шарттарына сәйкес елден кету керектігі айтылды. 1949 жылдың қаңтарында оның Columbia компаниясымен келісімшарты аяқталғаны туралы хабарланды. Ол Майкл Балконның "Қоралсыз ұрлық" өндірісіндегі мүмкін болатын жұлдыз ретінде аталды, бірақ ол түсірілмеді. Сәуір айында ол австралиялық Самнер Локк Эллиоттың пьесасы бойынша "Wicked Is the Vine" атты Kraft теледидар театрының қойылымында ойнады. Ол "Омоо Омоо, акула құдайы" (1949) фильмінде болды.

Smithy had been made with funds from Columbia Pictures, who offered Randell a long term contract and he moved to Hollywood in October 1946. Producers Lou Appleton and Bud Small had a deal with Columbia to make a new series of pictures about Bulldog Drummond. According to Appleton, "We wanted a new film face and someone with a British way of speaking." They were impressed with his Smithy footage and put him in Bulldog Drummond at Bay. (It was made for an independent company, Venture, but released through Columbia.) Columbia were so impressed by this that in April 1947 they cast Randell in a good support role in an expensive "A" production, It Had to Be You (1947). "I'm grateful for playing opposite people like Ginger Rogers and Cornel Wilde", said Randell. "They really know their business. You can't imagine what it means to get away from those 'Bulldog Drummond' detective roles. I was afraid I'd be type cast and never play anything else." He was called back for another go as Drummond in Bulldog Drummond Strikes Back, which filmed in June 1947 at the same time as The Mating of Millie (1948). This was followed by The Sign of the Ram (1948) and the $2 million spectacular The Loves of Carmen (1948), where Randell was billed after Columbia's two biggest stars, Rita Hayworth and Glenn Ford. However his part in the final movie was very small. Randell had been meant to make four Drummond films but only appeared in two. In January 1948 it was reported Tom Conway had taken over the role of Drummond and that Randell was focused on "A"s. "I would like to be busy in a picture every day for the next two years, at least," he said. "With too much free time an actor, I think, loses the emotional pitch at which he works most effectively." Randell wrote a short book for publication in Australia, Ron Randell in Hollywood which he dedicated "to the many Australian boys and girls who have given me loyalty and support, and to express the hope that they may enjoy some of my Hollywood experiences with me." One review said "as an account of those experiences, ending with some pious aspirations concerning the talkies as an instrument for world peace, it's not too bad. Over to you, boys and girls. " In February 1948 he was being sought after to appear in a Broadway play The Rats of Norway. In July 1948, Columbia announced Randell would play another detective hero, in The Lone Wolf and His Lady (1949), hoping it would lead to more but there was no follow up. In November 1948 a Washington Post profile called Randell "a lot of fun, looks a bit like James Mason." The studio put him in a support role in a Make Believe Ballroom (1949). "This will be the final major assignment I understand", wrote the Los Angeles Times in September 1948. Filmink magazine later noted this was when Columbia seemed to lose interest in Randell. In October, Randell married for the first time. In November 1948, Randell was told he needed to leave the country under the terms of his visa. By January 1949, it was announced his Columbia contract had lapsed. He was mentioned as a possible star for a production of Robbery Under Arms by Michael Balcon that was not made. In April, he appeared in a production of Kraft Television Theatre, Wicked Is the Vine, based on a play by Australian Sumner Locke Elliott. He was in Omoo Omoo, the Shark God (1949).

Сахнаға оралу

1949 жылдың шілдесінде ол Лос-Анджелесте «Майор Барбара» қойылымында сахнаға шығып, енді «Б» фильмдеріне түсуді қаламайтынын айтты. «Мен бірнеше голливудтықтарды таң қалдырғанымды білемін, себебі олар мені ешқашан шынымен жақсы бір нәрседе жұмыс істегенін көрген емес», деді ол. «Майор Барбарада» менің сүйкімді де зиялы болу мүмкіндігім бар, ал кинода жұмыс істегенде мұндай мүмкіндік болған емес». Рэнделл «Б» фильмдерінен түсетін ұсыныстарды қабылдамау шешімі «маған қаржылық жағынан қиындық тудыруы мүмкін» екенін мойындады, бірақ ол «Б» санаттағы көптеген рөлдерге қарағанда, азырақ, бірақ сапалы фильмдерде түсуді артық көреді. «Дегенмен, мен бұл фильмдерде жұмыс істегенді ұнатпадым». Ол Бродвейге көңіл бөлді және «Адамның көлігіндегі» рөлді талқылады. Оның орнына ол Колумбия студиясына оралып, Сэм Катцманның «Теңіз тираны» (1950) фильміне түсті. Ол осы фильмді Теренс Раттиганның «Браунинг нұсқасы» және «Харлекинада» екі бөлімді қойылымында түсірді, Морис Эванспен бірге, ал режиссері Питер Гленвилл болды. (Гленвилл Рэнделлді «Майор Барбарадағы» өнеріне сүйене отырып таңдады.) «Нью-Йорк Таймс» газетінің Брукс Аткинсон Рэнделлдің «ерекше» рөлінде «әсіресе жақсы» болғанын айтты. Қойылым ұзаққа созылмады және желтоқсан айында жабылды. Оған Морис Эванспен бірге «Бродвейді аңдыған кісі өлтіруші» фильмінде түсу ұсынылды, бірақ ол ешқашан түсірілмеді. Рэнделл «Браунинг нұсқасын» «Құранды» қойылымымен жалғастыруға тиіс еді, бірақ оның жұмысқа қабылдануына «Актерлердің теңдігі» ұйымы қарсылық білдірді, ол шетелдік болғандықтан басқа пьесада ойнағанға дейін алты ай күтуі керек деді. «Олар мені шейіт етті», деді Рэнделл. «Бұл қорқынышты жағдай және АҚШ үшін кері қадам, себебі ол әрқашан теңдік мәселесінде алға басушы ел болды. Менің білуімше, бұл американдық ұйымның бәсекелестікті қабылдамаған алғашқы жағдайы. Бұл жаңа рөл мен үшін үлкен мүмкіндік болуға тиіс еді. Ол менің мансабыма үлкен әсер ететін еді. Ал енді мен алты ай жұмыссыз отыруға мәжбүрмін, мен мұны қаңтарлай алмаймын». Ол Лондонда біраз уақыт болды және сол жерге көшуді ойлады. Оның орнына ол Голливудқа оралып, Лорна Дун (1951) фильмінде түсті, бірақ ол тек қосалқы рөл болды – басты рөлде Ричард Грин болды. Ол «Жасыл жүгері» қойылымында ойнауға тиіс еді, бірақ Колумбия оны «Counterspy Meets Scotland Yard» үшін қайта пайдаланғанда, ол одан бас тартты. Ол сондай-ақ «Ангел» фильмінде ойнауға дайындықтан бас тартты. Ол Фредерик Лонсдейлдің «Ертеңнен кейінгі күн» пьесасында ойнады. Алайда, пьеса Нью-Йоркке бармас бұрын, оны Сэр Седрик Хардвиктің әйелі ойнаған қойылымды көрді, нәтижесінде Рэнделл Джек Уотлингпен алмастырылды. Рэнделл Джон Холлға қолдау көрсетіп, Колумбияда «China Corsair» (1951) фильмімен киноға оралды. Одан кейін ол RKO үшін төмен бюджеттік ғылыми-фантастикалық фильм «Captive Women» (1952) фильміне түсті, онда Variety оның «кейде өзін бірінші деңгейдегі актер ретінде көрсететінін» айтты. Ол Эдвард Смоллдың «Бриганд» (1952) фильмінде кішігірім рөл ойнады. Бұлардың бәрі «Б» санаттағы фильмдер еді. 1951 жылдың қыркүйегінде Рэнделл Оливия де Гавиландпен бірге «Кандида» қойылымының репетициясына қатысты. Бұл қазаннан бастап Американы бірнеше ай бойы аралап, ақырында Нью-Йоркке жетті. «Мен киноға қайта оралуға ниетім жоқ», деді ол. «Жақсы, ересектерге арналған фильм, иә. Бірақ мен Columbia Pictures үшін жұмыс істегендей тағы бір фильм түсірсем де, маған бәрібір». Брукс Аткинсон Рэнделлдің «Кандидадағы» өнерін қарап, оның «ақылды және еркектік екенін, бірақ рөл мен пьесаға қажетті мақтандылықты көрсетпегенін» айтты. «Кандида» Бродвейде қысқа ғана сахналық қойылым болды. Бұл міндет Жан Ренуардың «Алтын каретасы» және «Құлдық әйел» фильмдерін түсіргендердің «АҚШ-қа шабуыл» фильмінде ойнауға мүмкіндік бермейтінін білдірді. 1952 жылдың тамызында Рэнделлдің есімі Паулет Годдардпен Австралия туралы түсірілетін екі фильмге байланысты айтылды: «Патшайымның маскасы» және «Мельба». Ол сондай-ақ Дон Брэдман туралы фильм түсіру үшін қаржы жинауға тырысты. Бұл жобалардың тек «Мельба» ғана Рэнделлсіз жасалды. Рэнделл «Миссисипи құмар ойыншысы» (1953) фильмінде басты рөлде ойнады. Ол сондай-ақ теледидарда көп жұмыс істеді.

In July 1949 he appeared on stage in Los Angeles in a production of Major Barbara and said he did not want to make any more "B"s. "I know I've surprised quite a few Hollywood people, because they have never seen me working in something really good", he said. "In Major Barbara I have a chance to be charming and intelligent, a chance I was never given while working in pictures." Randell admitted that his determination to refuse offers in "B" pictures might be "tough on me financially", but he would prefer fewer but better film offers to large numbers of grade "B" roles. I wasn't happy working in those pictures, anyway." He looked to Broadway and discussed appearing in The Devil's Carnival. Instead he returned to Columbia to appear in a swashbuckler for Sam Katzman, Tyrant of the Sea (1950). He filmed this at the same time he was cast in a double bill Terence Rattigan plays, The Browning Version and Harlequinade, supporting Maurice Evans and directed by Peter Glenville. (Glenville cast Randell on the basis of his performance in Major Barbara.) Brooks Atkinson of The New York Times said Randell was "particularly good" in his "curious part". The production did not have a long run and closed in December. He was announced for a film The Killer that Stalked Broadway with Maurice Evans but it was never made. Randell was meant to follow Browning Version with The Enchanted but his employment was over ruled by Actors Equity who said that as a foreigner he should have to wait six months before appearing in another play. "They have made a martyr of me", said Randell. "It is a horrible thing and a backward step for the United States, which always has been a forward country as far as Equity is concerned. It is the first time I knew any American organisation did not welcome competition. This new part was going to be the big break for me. It would have meant a very great deal to my career. Now I am forced to go without a job for six months, and I can't afford that." He spent some time in London and considered moving there. Instead he returned to Hollywood to appear in Lorna Doone (1951), although it was a support role – the star was Richard Greene. He was to have appeared in a stage production of The Corn Is Green but pulled out when Columbia used him again for Counterspy Meets Scotland Yard.|author=He appeared in a play, The Amazing Adele with Ruth Gordon, which was being tried out in Westport. However, he left the production to appear in another, Angel in the Pawnshop. He was cast in a play by Frederick Lonsdale, The Day After Tomorrow. However, before the play went to New York, a production was seen by Sir Cedric Hardwicke whose wife was in the show; it resulted in Randell being replaced by Jack Watling. Randell returned to movies with China Corsair (1951) at Columbia supporting Jon Hall. He followed it with Captive Women (1952), a low budget science fiction film for RKO, in which Variety said he "occasionally shows himself to be a first rate actor." He had a smaller part in The Brigand (1952) for Edward Small. These were all B pictures. In September 1951 Randell went into rehearsals for a production of Candida with Olivia de Havilland. This toured America from October for the next few months, and eventually reached New York. "I don't have any desire to go back to movies", he said. "A good, adult picture, yes. But I don't care if I never do another like the kind I worked in for Columbia Pictures." Brooks Atkinson, reviewing Randell's performance in Candida, said he was "intelligent and manly but leaves out the pompousness essential to the part and the play". Candida only had a short run on Broadway. This commitment meant he could not be in The Golden Carriage, from Jean Renoir, and Invasion U. S. A., from the makers of Captive Woman. In August 1952, Randell's name was mentioned in connection with two films to be made about Australia with Paulette Goddard, The Queen's Mask and Melba. He also tried to raise finance for a film about Don Bradman. Of these projects only Melba was made, without Randell. Randell was in an A picture: The Mississippi Gambler (1953). He also worked extensively in television.

Ұлыбритания

Осы кезде Рэнделл мансабының қалыпты дамуына наразы болды. Бір мәлімет бойынша, "басты рөлге ие бола алмайтын, әрдайым қаһарманға сүйіктісін жоғалтатын жапақ ағылшын" кейіпіне бекітілген Рэнделл өз жолынан шығып кеткендей сезінді. Өзін мәңгілікке ағылшын рөлін ойнауға тағдырланғандай сезініп, Рэнделл Англияға баруға шешім қабылдады, онда ол қызды (және жанкүйерлерді) жеңіп алу мүмкіндігінің артуына үміттенді. Ол "Қызыл берет" фильміндегі екінші рөлден бас тартып, оның орнына Майкл Денисон мен Дулси Грейдің "Сладкая опасность" пьесасында ойнауын қолдады. Ол репетициялардан уақыт бөліп, Германияда түсірілген "Ориент экспресс" телесериалында, сондай-ақ "Көк камелия" телеарнасының арнайы бағдарламасында қатысты. "Сладкая опасность" пьесасында ойнап жүргенде ол "Пьердегі қыз" (1953) фильмін түсірді және Дуглас Фэрбенкс кішінің "Американдық дуэль" телехикаясында пайда болды. Рэнделл Нью-Йоркте Уильям Липскомбтың "Помми" пьесасын қоюға қызығушылық танытты. Бес айдан кейін Рэнделл Голливудқа оралып, MGM-нің "Kiss Me, Kate" (1953) фильмінде Коул Портер рөлін ойнады. Ол Арлин Дальмен бірге "Where Lovely Women" телехикаясында да ойнады.

Құсбегі

Ол Лондонға "Бесінші маусым" атты Вест-Энд қойылымында ойнауға келді. Бірақ ол ұзаққа созылмады. Рэнделл BBC-де "Theatre Royal" бағдарламасында пайда болды, содан кейін 1954 жылдың мамыр айында британдық "What's My Line?" телесериалының жүргізушісінің жазғы демалысында оны алмастырды. Бұл оған ұсыныстар сериясына әкелді, соның ішінде "Сабрина Фэйр" ұлттық гастрольдік қойылымындағы рөл және "Мен – камерамын" (1955) фильміндегі рөл. Ол Микеланджело Антонионидің "Қыз достары" фильмінде түсуге тиіс болған, бірақ соңғы нұсқада пайда болған жоқ. 1954 жылдың қазанынан 1955 жылдың желтоқсанына дейін Рэнделл ABC антологиялық сериясы "The Vise" жүргізушісі болды. АҚШ-та ол Пэт Кроулимен бірге "Мей Ман, Синг" атты телешоудың пилотын және "Desert Sands" (1956) фильмін түсірді.

Австралияға оралу

1955 жылдың наурыз айында Рэнделл «Кейн бүлігі сот отырысы» атты сахналық қойылымында ойнау үшін Австралияға оралды. Бір күні ол және пьесаның басқа актерлері – америкалықтар Джеффри Линн мен Ли Трейси – есеп төлемегендіктен қонақ үй бөлмесіне қамалып қалды. Пьеса қаржылық жағынан сәтті болмады және тек Сиднейде ғана көрсетілді.

Кейінгі мансап

Рэнделл Голливудқа «Фронтиер Скаут» (1956) фильмімен оралды, содан кейін «Бермуда ісі» (1956) фильмі үшін Бермудаға барды. 1955 жылдың қазан айында ол Лондонға жұмысқа орналасып, Джек Джексонның орнына «On the Town» телешоуының жүргізушісі болды. Африкада «Момбасадан тыс» (1956) фильмін түсіру үшін ол демалысқа шығуға мәжбүр болды. Ол Лондон қаласында түсірілген «Эстер Костеллоның тарихы» (1957) фильмінде көмекші рөлді ойнады. 1956 жылдың мамырында ол алты айдық үзілістен кейін Голливудқа оралды және «Ол жаратылыс» (1956) фильмінде пайда болды. 1956 жылдың қыркүйегінде Рэнделл баспасөзге: «Қазіргі уақытта әлемнің түкпір-түкпірінде фильм түсіру кезеңінде актер жиналып, жылжуға дайын болуы керек. Бір жыл ішінде мен осы орындарда жұмыс істедім, мына ретпен: Голливуд, Лондон, Голливуд, Бермуда, Лондон және Кения. Мен үйге тек тоңазытқыштағы мұз қатып етуіне ғана үлгеремін» деді. Лондонда ол Дуглас Фэрбенкс үшін «Қорбан» (1956) және «Дэви» (1958) фильмдерін түсірді, бірақ олар ешқашан шықпаған сияқты. Рэнделл өзінің продюсерлік компаниясы үшін «Мистикалық конфедерация» фильмінің құқығын сатып алды, бірақ ол да іске аспады. «Мен ешқандай елге тиесілі емеспін деп ойлаймын», - деді Рэнделл осы шарада. «Австралия мені бұрын тексерген болу керек. Мен америкалық та, ағылшын да емеспін». «OSS» фильмін түсіріп жүргенде Рэнделл Джошуа Логанның «Сюзи Вонг әлемі» романын Бродвейде қоюға дайындалып жатқанын естіді. Рэнделлдің сол кездегі әйелі еуразиялық болғандықтан, олар Логанмен кездесу үшін Голливудқа барды, ол басты рөлге ие болады деп үміттенді. Нәтижесінде Рэнделл үшінші рөлге ие болды, сахнада он минут ғана ойнады, оған аптасына 1000 доллар төленді. Бұл қойылым үлкен сәттілікке ие болды.

1960 жылдар

Ол Испанияда түсірілген "Патшалардың патшасы" (1961) фильмінде керемет роль ойнады. Ол "Defender's Triumph" романының құқықтарын сатып алды және оны "7 Soho Squared" деп түсіруге ниеттенді, бірақ фильм ешқашан түсірілмеді. Рэнделл "Жандағы ең қауіпті адам" (1960) фильмінде басты рөлді ойнады және Германияда "Бұл керемет өмір" (1961) фильмін түсірді. Ол соғыста аман қалу туралы фильмді өндіріп, сонда басты рөлді ойнауға ниеттенді, "Қорқыныш тізбектері" фильмін режиссер Леонардо Берковичи түсірмек болды, бірақ ол фильмде ойнаған жоқ. 1961 жылдың соңында Рэнделл қысқа уақытқа Австралияға оралып, "King of Kings" фильмін жарнамалады. Ол Ральф Ричардсонмен бірге Камден қаласындағы кісі өлтіру оқиғасы негізінде Вулломолулуде фильм түсіргісі келгенін айтты, бірақ ол жоба жүзеге аспады. Ол сондай-ақ "The Longest Day" (1962) фильмінде американдық соғыс тілшісі, "Follow the Boys" (1963) және "Gold for the Caesars" (1963) фильмдерінде де ойнады. Ол әйелімен бірге Джон Лоррингтің "Крикет жылы" кітабын бейімдеп, түсіргісі келді. Ол Перуде түсірілген "The Gallant One" (1964) фильмінің ко-продюсері болды, онда әйелі басты рөлді сомдады. Ол "The Outer Limits" сериалында эпизодтық рөлдерде ойнады. "Халықаралық актер ретінде менің үйім жоқ", - деді Рэнделл. "Менің жүктемем Еуропа мен Америкадағы тоғыз қонақүйге тараған, достарым да солай". Рэнделл өзінің ескі Сидней күндері радиода көп дауыстарды орындағанын еске алды, бірақ "Бүгін осындай нәрсені жасауға тырыссам да, шамасы келмейді", - деп қосты, сондай-ақ "Мен радионы жек көремін" деді. Ол сондай-ақ Австралия көбірек жергілікті шоулар жасауы керек екенін айтты. Рэнделл 1969 жылы Австралияға қайтып келді, онда Джером мен Ли есімді авторлардың "Кашмирдегі үй қайығы" атты пьесасын өндіру мүмкіндігін зерттеді. Ол сондай-ақ, сәнді гольф-турларды ұйымдастыруды жоспарлады. Ол АҚШ пен Лондон арасында сапарлап, жақында Лондонда пәтер сатып алды. Австралияда ол "The Rovers" және "The Long Arm" сияқты жергілікті телесериалдардың эпизодтарында қонақ ретінде ойнады және Рег Голдсвортимен жобалар туралы сөйлесті.

1970 жылдар

1971 жылы Рэнделл тағы да Австралияға оралып, Сиднейдегі Филипп-стрит театрында «Come Live with Me» атты сахналық қойылымды режиссерлік етіп, бас рөлде ойнады. Ол бұрын ешқашан режиссерлік жасаған емес. Ол Австралияда «Солтүстікке қарай жағалау» атты фильмді өндіруге ниеттенгенін айтты, бірақ ол ешқашан іске аспады. 1974 жылы ол тағы да Австралияға оралды, Хобарттағы Wrest Point казиносында «Шампан Комплексі» атты пьесада алты апта бойы ойнады. Ол Джон Расселдің «Шығыстың түсі» кітабы негізінде телесериал жасауға тырысып жатқанын айтты. Бірақ, ол да іске аспады. Рэнделл баспасөзге АҚШ-та тележұмысы көп емес екенін мәлімдеді. «Менің жүзім Гейблге ұқсайды, ол сәнге енгенде мен де сондай болдым. Голливудта осылай болады: жылдар бойы жүзіңіз сәнге еніп, кейін Роберт Редфордтың немесе Аль Пачиноның жүзі сәнге кіреді. Егер сіз әр түнде теледидарда көрінбесеңіз, адамдар сіздің қайтыс болғаныңызды ойлайды», – деді ол. Содан кейін ол сол жылы былай деп қосты: «Өмірімнің көп бөлігінде мен жалған адамдарды сомдадым. Австралиялықтарға орын жоқ. Мен қазіргі уақытта камикадзе актермін деп ойлаймын – мен соған жеттім. Мен үшін бұл өлім немесе даңқ. Мен әлемді аралаймын, бірақ мен супержұлдыз емеспін. Актерлік кәсібінің тұрақсыздығы мені қатты мазаламайды. Қазір өмір қаншалықты қызықты екенін байқадым. Тамаша сәттер өте сирек кездеседі. Мен 30 жылдан астам жұмыс істеп, тірі қалдым, ал тірі қалу – ең бастысы».

Нью-Йорк

1975 жылы Рэнделл Бродвейде «Шерлок Холмс» қойылымында ойнады. Келесі жылы ол «Мисс Уорреннің кәсібі» пьесасында ойнады; «Нью-Йорк Таймс» газетінің театр сыншысы Клайв Барнс оның «жақсы ойнағанын» айтты. Ол сондай-ақ «Шарасыздық пен әділдік» пьесасында да ойнады. Кейінгі мансабында Рэнделл Бродвейде тұрақты жұмыс істеді, бірақ көбінесе басты рөлдерде емес. Оның есімді ролі «Bent» болды.

Жеке өмір

Рэнделл үш рет үйленген. Ол алғашқы әйелі, сахна актрисасы Элейн Диана Мальцманға 1948 жылғы қазанда Коннектикут штатының Нью-Канан қаласында үйленді. Олар 1949 жылы ажырасып кетті. Ол актриса Аманда Блейкпен құда болған, олар 1951 жылы үйленуді жоспарлаған, бірақ жоспарларын орындағанына ешқандай дәлел жоқ. 1952 жылдың қыркүйегінде ол Мари Китпен құда болды, ал сол жылдың қазан айында олар үйленді. Дегенмен, олар 1953 жылы ажырасып, сол кезде ол "бұрынғы құдасы" деп сипатталған Аманда Блейкпен бірге көрінді. Мари Кит пен Рэнделл 1955 жылы ажырасып кетті. Содан кейін ол Хилдегард Кристианмен романда болды, ал 1956 жылы Лайя Ракиге үйленді. Олар 2005 жылы Лос-Анджелесте инсульттан қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Ол 86 жаста болды.