Уақытты икемдеудің әкесі: Вильгельм Халлер өмірі мен еңбектері
Wilhelm Haller
Вильгельм Халлер – Flexitime-ның авторы, жұмыс уақытын икемдеуді ойлап тапқан неміс кәсіпкері. Interflex Datensysteme құрастырушысы, еңбек нарығын өзгертіп, жаңа технологиялар енгізген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вильгельм "Вилли" Галлер (1935–2004) – швабтық кәсіпкер және әлеуметтік кәсіпкер, Interflex Datensysteme компаниясының Flexitime жүйесінің авторы және ойластырушысы ретінде танылады.
Wilhelm "Willi" Haller (1935–2004) was a Swabian businessman and social entrepreneur and is considered the father and inventor of Flexitime of Interflex Datensysteme.
Өмір
Хенгстлер фирмасымен, электромеханикалық есептегіштерді шығаратын неміс өндірушісімен жұмыс істеген кезде, Галлер ұйымдардағы қалыптасқан түсініктер жұмыс әлемінің даму қажеттіліктеріне сай келмейтінін байқады. 1964 жылы ол отбасымен Нью-Йоркке көшті, онда Пол Бузермен бірге Хенгстлердің еншілес компаниясы Hecon Corporation-ды құрды және басқа да нәрселермен қатар, 1966 жылы АҚШ-та патент алған кілт санағышын ойлап тапты. 1960 жылдардың соңында ол Германияға оралып, жұмыс уақытын икемдеумен айналыса бастады және икемді жұмыс кестесі, өзгермелі жұмыс уақыты және жылдық жұмыс уақыты тұжырымдамаларын жасады. Өндірістік есептегіштер негізінде Галлер алғашқы уақыт тіркеу құрылғысын жасады, оныңсыз икемді жұмыс кестесін іске асыру мүмкін болмас еді. Бұл құрылғылар қызметкердің жұмыс күнінің басталу және аяқталу уақытын ғана емес, нақты жұмыс істеген уақытын тіркеуге мүмкіндік берді. Бұл 1960 жылдары революциялық жаңалық болды. Икемді жұмыс кестесі тұжырымдамаларын кең жұртшылыққа жеткізу және оларды танымал ету үшін Галлер швабтық/ағылшын тілінде "I laik Gleitzeit" ("Маған икемді жұмыс кестесі ұнайды") деген ұранды құрастырды, ол көптеген адамдардың талқылау тақырыбына айналды және көптеген автомобильдердегі жапсырма ретінде пайда болды. Оның идеялары мен тұжырымдамалары оны "икемді жұмыс кестесінің әкесі" деп тануына себеп болды және жұмыс уақытын икемдеу туралы талқылау Батыс Германияның барлық аймандарында кеңінен таралды, содан кейін осы идеяның іске асырылуына жол ашты. Галлер 1970 жылдардың соңында жұмыссыздықпен күресу үшін "үш есе екі" жұмыс бөлісуді ұсынды. Оның кеңестері икемді жұмыс кестесі саласындағы сарапшы ретінде Германияда ғана емес, бүкіл әлемде сұранысқа ие болды. Осы даму барысында Галлер әлемдегі алғашқы компьютерлік жүйені жобалауға кірісті, одан кейін шағын және орта бизнес үшін алғашқы ПК-ға негізделген уақыт тіркеу құрылғысы жасалды. Бұл жүйелердің жұмыс принципі бүгінгі барлық уақыт тіркеу жүйелерінің стандарттарына сай келді. Галлердің көптеген өнімдері мен патенттері оның өнертабыстарының нәтижесі болып табылады. Өз мақсаттарына жылдамдатылған және жақсырақ қол жеткізу үшін, сондай-ақ қызметкерлерге табысқа қатысу мүмкіндігін беру үшін Галлер Interflex Datensysteme компаниясын үш ойдастасымен бірге құрды, ол үздіксіз дамып, Еуропа нарығының көшбасшысы болды (кейіннен оны Ingersoll Rand сатып алды). Галлер өзінің ұйымын прогрессивті басқару тұжырымдамаларының негізінде құрды. Бұл ретте қызметкерлердің мотивациясы маңызды рөл атқарды. Бұл жобаның идеясы бойынша, табыстың үштен бір бөлігі инвесторларға, қызметкерлерге және қайырымдылық жобаларына бөлінетін болды. Сол кездегі жаңалық - шешім қабылдау процестеріне қызметкерлердің белсенді қатысуы. Галлер өзін ешқашан басшы ретінде емес, команда мүшесі ретінде қарастырды, бірақ ол танымал және құзыретті бас директор болды. Ол өз идеяларын түсіндіруге және оларды басқалармен байланыстыруға, өз қызметкерлерін шабыттандыруға және оларды ортақ көзқарасқа ие болуға, соның салдарынан олардың білімдік әлеуетін ұйым үшін пайдалануға қабілетті болды. Галлер үшін жұмыстың қызықты болуы өте маңызды болды. Вилли Галлер 1980 жылдары компаниядан кетіп, компанияларда, кәсіподақтарда, мекемелерде және әлеуметтік ұйымдарда кеңесші және жаттықтырушы болып жұмыс істеді. Ол бірқатар әлеуметтік жобаларға негіз салды, соның ішінде "Лебенс үйі" және "Нюдель үйі". Ол университеттер мен басқару семинарларында қонақ спикер болды және телешоуларда пайда болды. Галлер радикалды ойшыл болғанымен, ол жетекші менеджерлерге де әсер етті, өйткені ол тек харизматикалық ғана емес, сонымен қатар аргументациясында прагматикалық және логикалық болды. Ол басқару, экономика және теологиялық тақырыптар бойынша бірқатар кітаптар мен көптеген мақалалардың авторы. Ол өзін философ Мартин Бубердің шәкірті деп санайды, оның ықпалы Галлердің "Қараңғы от" кітабында көрінеді, оның бір үзіндісі мынадай:
As an apprentice with Messrs Hengstler, a German manufacturer of electromechanical counters, Haller became aware that the fixed concepts in organizations could not live up to the needs of the developments in the working world. In 1964, he went with his family to New York where, together with Paul Buser, he founded the Hengstler subsidiary Hecon Corporation and, amongst other things, invented the key counter, which gained a US patent in 1966. At the end of the 1960s, he returned to Germany and began to get involved with making working hours flexible and developed concepts for flexible working hours, variable working hours, and annual working hours. Based on industrial counters, Haller developed the first time recording equipment without which, realization of flexible working hours would not have been possible. This equipment made it possible, for the first time, to record the actual time that an employee worked and not just the beginning and end times of the working day. This was revolutionary in the 1960s. To reach a wide public with his flexible working hours concepts and to make them popular, Haller created the Swabian / English slogan 'I laik Gleitzeit' (I like Flexitime), which became the subject of discussion for many and was seen as bumper stickers on many cars. His ideas and concepts caused him to be known as the "father of Flexitime" and led to the discussion on making working hours flexible be discussed across the then West Germany, and with time to find more and more implementation. Haller advocated "three for two" job sharing to combat unemployment in the late 1970s. His advice was in demand as a Flexitime expert, not only in Germany but also worldwide. In the course of this development, Haller started to design the first computer system worldwide from which a little later the first PC based time recording equipment for SME's (small to medium sized businesses) were developed. In their basic mode of operation, these systems met the standards of all time recording systems today. Many other products and patents can be attributed to Haller's inventions. In order to achieve his goals faster and better and to give the employees a share in the success, Haller founded the company Interflex Datensysteme with three others of like mind which continually developed to become European market leader (it was later taken over by Ingersoll Rand). Haller built his organization on the basis of progressive management concepts. Employee motivation played a central role in this. The idea was that one third of profits should be shared each by investors, employees and charitable projects. A novelty for that time was the active involvement of employees in decision making processes. Haller never saw himself as the boss but rather as part of a team, yet he was nevertheless a recognized and competent CEO. He was able to make his ideas understood and related them to others, inspiring and exciting his employees, winning them for a shared vision, and thus using their knowledge potential for the organization. It was extremely important for Haller for work to be fun. Willi Haller left his company in the 1980s and worked as a consultant and coach in companies, trade unions, institutions and social organizations. He founded a number of social projects, including the "Lebens House“ and the "Nudel House“. He was guest speaker at universities and management seminars and appeared in television shows. Although Haller was a radical thinker, he also had an influence on leading managers because he was not only charismatic but also pragmatic and logical in his argumentation. He is the author of a number of books and many articles about management, economy and theological themes. He saw himself as the student of the philosopher Martin Buber, whose influence is apparent in Haller's book Das Dunkle Feuer demonstrated in this translation of an extract:
Біз құтқарылудың шын мәнінде көлеңкеде табиғатын табуға болатынын ұмытып, көбінесе басып тастаймыз. Тұқымның жеміске айналуы сияқты, Исаның бір мысалын келтірсек, жердің қараңғылығы мен оның сырттай жойылуы шешуші, сондықтан құтқарылу көбінесе өзіміз бен қоршаған ортадағы азапты тәжірибеден өседі. Бірақ бұл аскетизммен немесе өзін-өзі азаптаумен байланысты емес, ол бізді бет-әлпетімізді шығарып, ащы жүзді әшекейлетеді, керісінше, бостандыққа жол ашады; ішкі және сыртқы тәуелділікте төрт аяқтап жүрген адамды босатады, Құдайдың балаларының салтанатты бостандығына және бізді тура бойлы адамдар ретінде жасайды. Бұл жол шөлге, тозаққа, үңгірлерге, Ана-Жердің қараңғы құшағына апарады, онда бидай тұқымы өліп, тек осылайша ғана жеміс туады. Галлердің идеялары оның өлімінен кейін де әсер етуін тоқтатпайды, соның ішінде Халықаралық жетекшілік және бизнес қоғамының жұмысында, олар жұмысты адамгершілікке айналдыруды мақсат еткен.
We overlook, and too often suppress, the fact that salvation is actually to be discovered in the shadows. As in the conversion of seed to fruit, to use one of Jesus' examples, the darkness of the earth and its apparent destruction is decisive so salvation apparently grows mainly from a suffering experience within oneself and the environment. But this has nothing to do with the asceticism or self affliction which makes us pull a face and adorn a bitter countenance but rather with a way to freedom; releasing man, creeping on all fours in internal and external dependency, to the glorious freedom of the Children of God and the making of us as upright human beings. This way leads to the wilderness, down into hell, into the caverns, into the dark lap of Mother Earth, where wheat corn dies and from which only thus fruit can be born. Haller's ideas continue to be a source of influence even after his death, including in the work of the International Leadership and Business Society, which has set as its aim the humanising of work.