Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық кардинал, антипапа 1124 жылғы.
Italian cardinal, antipope 1124
Теобалдо Боккапеччи немесе Боккапеконай (Тебальдус Буккапекук) 1124 жылдың 13 желтоқсанында Папа Каликст II қайтыс болғаннан кейін папа болып сайланды және Селестин II деген есімді қабылдады. Бірақ, инвестициялау рәсімі кезінде фракциялық зорлық-зомбылық орын алды, және ол жарылысқа жол бермес үшін, құлшылыққа немесе таққа отырғызылмас бұрын отставкаға кетті.
Teobaldo Boccapecci or Boccapeconai (Thebaldus Buccapecuc) was elected pope after the death of Pope Callixtus II on 13 December 1124 and took the name Celestine II, but factional violence broke out during the investment ceremony and he resigned before being consecrated or enthroned in order to avoid schism.
Өмір
Бокапеччи Римде туған. 1103 жылы Паскаль II оны Санта-Мария-Нованың кардинал-диаконы етіп тағайындады. 1122 жылғы консисторияда Калликст оны Сант-Анастасия-аль-Палатиноның кардинал-қасиетшісі деп атады. Урбан II мен Паскаль II паптығының кезінде итальяндық дін қызметкерлерінен құралған кардиналдар кеңесінің қатары көбейді, бұл жергілікті римдік ықпалды күшейтті. Олар Калликст II тағайындаған француз және бургунд кардиналдарын қауіпті жаңашылдар деп қарады және олардың күшейіп келе жатқан ықпалына қарсы тұруға бел буды. Кардинал Аймерик де Бургундия (Пап канцлері) бастаған солтүстік кардиналдары да сайланған папаның олардың кандидаттарының бірі болуын қамтамасыз етуге мүкіндік берді. Екі топ та қолдау үшін Римнің ірі әулеттеріне жүгінді. 1124 жылдың 13 желтоқсанында Калликст қайтыс болған кезде Рим қаласы Германияның қасиетті Рим императорын қолдаған Франгипанилер мен Рим аристократиясын басқарған Пьерлеонилер арасында бөлінді. Әр фракция өздерінің папалық кандидаттарын ұсынды. Конклав үш күннен кейін, 16 желтоқсанда өтті. Кардиналдар Латеран базиликасының оңтүстігіне орналасқан Сан-Панкрацио-аль-Латеран монастырының шіркеуінде жиналды, олар Пьерлеонилердің қорғауында болды. Бастапқыда кардиналдардың көпшілігі Пьерлеони әулеті қолдаған Сан-Стефано-ин-Челиомонте шіркеуінің кардиналы Саксо де Ананьи (Сассо) үшін дауыс берді. Алайда, Пьерлеони жақтасы, Санти-Косма-э-Дамианоның кардинал-диаконы Джонатанның ұсынысымен қолдау кардинал Бокапеччиге ауысты. Бокапеччи сайланды және Селестин II деген есімді таңдады. Бокапеччи ғана папа деп жарияланды, инвеститура рәсімі басталды және Те Деум әні орындала бастады, сол кезде Роберто Франгипани және қарулы адамдар шіркеуге кірді. Лео Франгипани мен пап канцлері кардинал Аймерик де Бургундия Остия епископы, білімімен көзге түскен кардинал Ламберто Сканабеккині папа деп жариялады. Соңғы қақтығыс кезінде кардинал Бокапеччи жараланды. Ол әлі ресми түрде папа болып бекітілмегендіктен, Бокапеччи отставкаға кететінін мәлімдеді және келесі күні схизманы болдырмау үшін ресми түрде отставкасын берді. Пьерлеонилерге келісім беру үшін үлкен пара берілді. Тарихшы Сальвадор Миранданың сөзіне сәйкес, Бокапеччи заңды түрде сайланғандықтан, оны антипапа деп санамау керек; бірақ ол бекітілмей тұрып және таққа отырмай тұрып отставкаға кеткендіктен, оны папалар тізіміне де жатқызуға болмайды.
Boccapecci was a native of Rome. Around 1103 Paschal II made him Cardinal Deacon of Santa Maria Nova. At the consistory of 1122, Callixtus named him Cardinal Priest of Sant'Anastasia al Palatino. The pontificates of Urban II and Paschal II saw an increase in the College of Cardinals of Italian clerics that strengthened the local Roman influence. These cardinals viewed the French and Burgundian cardinals appointed by Callixtus II as dangerous innovators, and they were determined to resist their increasing influence. The northern cardinals, led by Cardinal Aymeric de Bourgogne (the Papal Chancellor), were equally determined to ensure that the elected pope would be one of their candidates. Both groups looked towards the great Roman families for support. At the time of the death of Callixtus on 13 December 1124, the city of Rome was divided between the Frangipani, who supported the German Holy Roman Emperor, and the Pierleoni, who led the Roman nobility. Each faction promoted their own candidate for pope. The conclave was held three days later on 16 December. The Cardinals assembled, under the protection of the Pierleoni, in the chapel of the monastery of S. Pancrazio al Laterano attached to the south of the Lateran basilica. Initially, most of the cardinals held for Cardinal Saxo de Anagni (Sasso), Cardinal Priest of San Stefano in Celiomonte, who was backed by the Pierleoni family. However, support shifted to Cardinal Boccapecci at the suggestion of Jonathas, the cardinal deacon of Santi Cosma e Damiano, a Pierleoni partisan. Boccapecci was then elected, and chose the name Celestine II. Boccapecci had only just been proclaimed pope, the investiture ceremony started and the singing of the Te Deum begun, when Roberto Frangipani and a body of armed men broke into the church. Leo Frangipani and the papal chancellor Cardinal Aymeric de Bourgogne proclaimed the Bishop of Ostia, Cardinal Lamberto Scannabecchi, a man of considerable learning, pope. During the ensuing melee, Cardinal Boccapecci was wounded. Since he had not yet been formally consecrated pope, Boccapecci declared himself willing to resign, which he formally did the next day in order to avoid a schism. The Pierleoni were paid a substantial bribe to concede. According to historian Salvador Miranda, as Boccapecci was duly elected, he should not be considered an antipope; but as he resigned before being consecrated and enthroned, neither is he listed among the popes.