Кіріспе

Позоррубио, ресми түрде Позоррубио муниципалитеті (; ; Ilocano: Ili ti Pozorrubio;), Филиппиннің Пангасинан провинциясындағы 1-сыныпты муниципалитет. 2020 жылғы санақ бойынша халқы 74 729 адамды құрайды. Көбінесе қаланың атауы "Поззорубио" деп жазылады, бірақ дұрыс жазылуы "Позоррубио". Жер көлемі 8965 гектарды құрайды. Позоррубио Маниладан және провинция астанасы Лингаеннен.

Жергілікті билік

Пагасинан провинциясының бесінші конгресс округіне жататын Позоррубионы жергілікті басқару кодексіне сәйкес, тағайындалған мэр басқарады, ол жергілікті атқарушы орган болып табылады, ал муниципалдық кеңес – заң шығарушы орган. Мэр, вице-мэр және кеңесшілер халықтың тікелей сайлауы арқылы сайланады, сайлау үш жыл сайын өтеді. Қаланың басшылары – мэр Артемио К. Чан және вице-мэр Эрнесто Т. Го, ал Сангюньянг Баянның сегіз мүшесі немесе кеңесшілері қалалық әкімшілік және заң шығарушы ғимараттың отырыс залында қызмет етеді.

Сайланған лауазымды адамдар

+ Қалалық кеңес мүшелері (2022–2025) Лауазымы Аты-жөні Конгрессмен Рамон "Мончинг" В. Гвико кенже Мэр Келвин Т. Чан Вице-мэр Эрнесто Снуки Б. Сальседо III Кеңесшілер Деннис Уай Максимиано Р. Балело Мигель А. Абалос Джовито Е. Эстарис кенже Марк Ли П. Франсиско Лестер М. Бермудес Орли Гильермо Эдвин Баутиста

Қасиетті Иуда Таддей шіркеуі

Сент-Джуд Таддейс шіркеуі Рим-католиктік Лингяйн-Дагупан архиепархиясының және Рим-католиктік Урданета диоцезінің құзырында (Координаттары: 16°6'42"N 120°32'42"E). Оның мерекесі 28 қазан; қазіргі приход пасторы – әке Теофило Л. Каликдан, ал епархиялық викарий – әке Кристофер Э. Сисон. Қала мен приход 1834 жылдың 12 наурызында Сан-Хасинто викариі Доминго Навалдың құрылысымен пайда болды. 1839–1842 жылдары Позоррубио муниципалитеті 1870 жылдың 30 қаңтарында генерал-губернатордың жарлығымен құрылғанда, бір ермита салынды. Кейблонгтағы (қазіргі қала орталығы) уақытша шіркеу 1879 жылдың 26 шілдесінде Сан-Хасинто викариі Джулиан Лопеспен ашылып, киеленді; әке Жоакин Гонзалес 1884 жылға дейін алғашқы приход пасторы болды. Әке Сильвестр Фернандес (1887–1893) монастырь, катон мектебі және ескі, кірпіш қабырғалы зиратты қосты. Үй салу үшін цемент және ладрильо қолданылды. Әке Мариано Родригес (1893–1899) 75,57 метр ұзындығы, 23 метр 50 сантиметр ені және 4 метр биіктігіндегі кірпіштен үлкен шіркеу салдырды, бірақ Филиппин-Америка соғысы салдарынан құрылысы аяқталмады. Әке Лусило Мерис (1899–1925), Позоррубионың алғашқы филиппин діни қызметкері, шіркеуді 42 метрге дейін қысқартты, ал 1945 жылдың 7 қаңтарында американдық бомбалаушылар шіркеу кешенін қиратты, өйткені ол Филиппинді жапондардан қайтарып алды. Оны әке Эмилио Циненсе (1947–1952) қайта салды, ол 1948 жылы Киелі Филомена академиясын құрды және кейіннен епископ болды. Әке Альфредо Кайябьяб (1954–1967) шіркеуді қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді.