Дарио Реста: Британдық жарысшының өмірі мен жетістіктері
Dario Resta
Дарио Реста (1882-1924) – британдық автожарысшы, АҚШ-та Indy жарыстарында жеміс жеткен. 1916 ж. Indianapolis 500 жеңімпазы, Vanderbilt Cup иегері. Автоспорт тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық жарыс жүргізушісі (1882–1924)
British racing driver (1882–1924)
Дарио Рауль Реста (17 тамыз 1882 – 3 қыркүйек 1924) – британдық жарыс жүргізуші. Ол АҚШ-та Indy машиналарында жарысқандағы жетістіктерімен ең жақсы есте қалады. 1916 жылғы Америка Ұлттық чемпионы атанған Реста 1916 жылғы Индианаполис 500 және 1915 және 1916 жылдардағы Вандербильт кубогының жеңімпазы болды.
Dario Raoul Resta (17 August 1882 – 3 September 1924), was a British racing driver. He is best remembered for his successes racing Indy cars in the United States. The 1916 American National Champion, Resta was the winner of the 1916 Indianapolis 500, as well as the Vanderbilt Cup in 1915 and 1916.
Алғашқы жылдар
Реста Италияның Фаенца қаласында дүниеге келген. Ол екі жасында отбасымен Англияға көшіп келді. 1907 жылы Монтегю кубогына қатысып, жаңа Бруклендс жарыс трассасында жарысқа қатысты. Бірнеше жылдан кейін ол жарты мильдік қашықтықта рекорд орнатты. 1913 жылдың 2 қазанында Жан Чассанье мен Кенэлм Ли Гиннеспен екі сағаттық кезеңдермен алмасып, Реста бір орындық кузовпен жабдықталған Sunbeam Grand Prix машинасымен бірнеше ұзақ қашықтыққа арналған әлемдік рекордтарды жасады. Еуропадағы Гран-при автожарыстарына, соның ішінде 1913 жылғы Франция Гран-приіне қатысқаннан кейін ол АҚШ-қа кетті.
Resta was born in Faenza, Italy. His family moved him to England at the age of two. He began racing there in 1907 when he took part in the Montagu Cup, the very first race staged at the new Brooklands race track. He set a record of in a half mile run a few years later. On October 2, 1913, alternating with Jean Chassagne and Kenelm Lee Guinness in two hour spells, Resta set up a series of long distance World Records with a Sunbeam Grand Prix car fitted with a single seater body. After competing in Grand Prix motor racing in Europe, including the 1913 French Grand Prix, he went to the U. S.
Америкаға келу
1915 жылдың басында Рестаны американдық импорттаушы Альфонс Кауфман АҚШ-қа әкелді, ол Кауфманның Peugeot EX3 машинасын жүргізуі үшін. Қаңтар айында ол өткен жылы қайтыс болған жарыскер Спенсер Уишарттың қарындасы Мэри Уишартқа үйленді. Ақпан айында ол Сан-Францискода өткен АҚШ Гран-присінде (нақтырақ айтқанда, АҚШ Ұлы жүлдесінде) жеңіске жетті, содан кейін Вандербильт кубогында да жеңіске қол жеткізді. Сол жылы Индианаполис 500 жарысының соңғы кезеңдерінде көш бастаған Реста, машинасы сырғанап, дөңгелектерін ауыстыру үшін тоқтағаннан кейін Ральф ДеПальмадан кейін екінші орынға шықты. Содан кейін Реста 1915 жылғы 26 маусымда Чикаго спидвейінде өткен алғашқы 500 мильдік (805 км) жарыста көк түсті Peugeot машинасымен жеңіске жетті. Жарыс туралы Motor Age журналының 1915 жылғы 1 шілдедегі санында он сегіз бетке жуық материал жарияланды. Келесі жылы, 1916 жылы, АҚШ Ұлттық Жүргізуші Чемпионатын жеңіп алу жолында, Реста Вандербильт кубогында жеңімпаз атанды, сондай-ақ 1916 жылғы Индианаполис 500, Чикаго 300, Миннеаполис 150 және Омаха 150 жарыстарында да жеңіске жетті. Реста Sunbeam машинасымен жүргенде, екінші айналымда машинаның белбеуі жыртылып, дөңгелегі тесілді, нәтижесінде машинаны басқару мүмкін болмай қалды. Көлік теміржол бойындағы толқынды темір қоршауды бұзып өтіп, өртеніп кетті. Бұл апаттың салдарынан оның механикі Білл Перкинс ауруханаға түсті, ол бірнеше аптадан кейін Сан-Себастьян Гран-присіне қатыса алмады. Перкинс Sunbeam жүргізушісі Кенэлм Ли Гиннестің тұрақты механикі болғандықтан, оның орнына Том Барретт келді. Гиннес осы жарыста ауыр апатқа ұшырады, нәтижесінде Барретт қаза тапты, бұл жарыстар кезінде механиктерді алып жүру практикасын тоқтатуға әкелді.
In early 1915 Resta was brought to the United States by Alphonse Kaufman, an America importer of Peugeots, to drive Kaufman's Peugeot EX3. In January he married Mary Wishart, the sister of racer Spencer Wishart who had died the previous year. In February he won the United States Grand Prix, more properly named the United States Grand Prize, at San Francisco followed by a victory in the Vanderbilt Cup. After leading during the final stages of that year's Indianapolis 500, he finished second to Ralph DePalma when his car skidded and he had to make a pit stop for tyres. Resta then drove his blue Peugeot to victory in the inaugural 500 mile (805 km) race on the board track at the Chicago Speedway on 26 June 1915. The race received eighteen pages of coverage in the 1 July 1915, issue of Motor Age magazine. The following year, in 1916, en route to winning the United States National Driving Championship, Resta repeated as the winner of the Vanderbilt Cup plus he won the 1916 Indianapolis 500, the Chicago 300, the Minneapolis 150 and the Omaha 150 races. Resta was driving a Sunbeam when a belt on his car broke on the second lap and punctured his tyre sending him out of control. The car crashed through a corrugated iron fence on the Railway Straight and caught fire. This accident also hospitalized his riding mechanic, Bill Perkins, causing him to miss the San Sebastian Grand Prix a few weeks later. Perkins was Sunbeam driver Kenelm Lee Guinness's regular mechanic and so was substituted by Tom Barrett. Guinness suffered a serious crash during this race, in which Barrett was killed and this accident led to the end of the practice of carrying riding mechanics during races.