Кіріспе

1899 жылғы Екінші бура соғысының шайқасы.

Шайқас күні бойы дағдарысқа ұшырады. Британдық жаяу әскерінің көп бөлігі далада жатып, ыстық пен шөлден қиналды, бірақ қозғалмаса, жаудың атысына түспеді. Көптегендері тынышталған күйде түтін тартты, тіпті ұйықтады. Метхен алға жылжуды қайта жандандыруға тырысып, шайқас алаңында жылдам атпен жүріп өзі де жараланды. Түстен кейін Поул Керьюдің 9-шы бригадасы Росмид дрифт (форд) өзені бойындағы бос бура әскерінің оң қанатын анықтады. Британдық жаяу әскері форд арқылы өтіп, сағат 13:00 шамасында бураларды Розмейдтен ығыстырып шығарды. Шабуыл үйлесімсіз болды және британдық далалық артиллериялық батарея (62-ші) жаңа ғана келгендіктен, оларды қателікпен оққа тоғытқанда шығынға ұшырады. Түнде Де ла Рей оларды шағын, қауіпсіз емес көпір басына кері шегіндірді. Дегенмен, буралар енді шаңқауға ұшырауы мүмкін екенін сезініп, түнде кері шегінді.

Салдары

Метюн бұл шайқасты "британ әскері тарихындағы ең ауыр және қиын шайқастардың бірі" деп хабарлады. Зардаптар тым ауыр болмаса да (450 мен 480 арасында), көбінесе бурлар уақтысынан бұрын атып бастағандықтан, жаяу әскердің тек мылтықпен жауға қарсы жасаған қарапайым фронталдық шабуылы тиімді емес екені анық болды. Британдықтар 10 күнге тоқтап, жаралыларын эвакуациялауға, қосымша күштер алуға және байланыс жолдарын жөндеуге мәжбүр болды. Бұл кешігу бурларға Магерсфонтейн шайқасында қорғануға арналған бекіністер салуға мүмкіндік берді. Бурлар тарапынан шамамен 80 адам қаза тапты, оның ішінде Коос де ла Рейдің үлкен ұлы Адриан, дүркіреп жарылған снарядтан қаза тапты.