Кіріспе
Бауыршақ өсімдіктерінің реті Автоматты таксобокс
| қазбалық таралуы =
| сурет = Riccardia multifida (Vielspaltiges Riccardimoos) IMG 0162. jpg
| сурет сипаттамасы = Riccardia multifida
| таксон = Metzgeriales
| авторы = Chalaud, 1930
| бөлімшелік деңгейлер = Отбасылар
| бөлімше туралы мәлімет = Әдетте, қарапайым талоидты бауыршақтар жапыраққа ұқсайтын құрылымдарға ие болмайды. Дегенмен, Fossombronia және Symphyogyna сияқты кейбір туыстар "жартылай жапырақты" болып табылады және олардың таллосы өте терең тілімделген, бұл жапырақшалық көрініс береді. Phyllothallia туысы одан да айқын жапырақшалыққа ие, орталық, бұтақталған сабағының бойымен ісіңкі түйіндерде үнемі араласқан жұптасқан тіндік жапырақтары бар. Metzgeriales ішіндегі бірнеше жартылай жапырақты топтар бір-бірімен тығыз байланысты емес, және қазіргі таңда қабылданған көзқарас, жапырақты күй әр топта жеке және тәуелсіз түрде пайда болған. Нәтижесінде, аналық репродуктивтік мүшелер және олардың ішінде дамитын спорофиттер әрқашан өсімдіктің жоғарғы бетінде орналасады. Бұл құрылымдар бұтақтың ұшында дамымайтындықтан, Metzgeriales-тегі дамуы анакрогиноз деп сипатталады, грекше ἀν (ан, "жоқ") + ἄκρος (акрос, "ұш") + γυνή (gynē, “әйел”). Бұл топ жеке тәртіп ретінде танылғанға дейін Anacrogynae деп аталды.
Automatic taxobox
| fossil range =
| image = Riccardia multifida (Vielspaltiges Riccardimoos) IMG 0162. jpg
| image caption = Riccardia multifida
| taxon = Metzgeriales
| authority = Chalaud, 1930
| subdivision ranks = Families
| subdivision ref = As a rule, simple thalloid liverworts do not have structures resembling leaves. However, a few genera, such as Fossombronia, and Symphyogyna, are "semileafy" and have a thallus that is very deeply lobed, thus giving the appearance of leafiness. The genus Phyllothallia has a more striking leafiness, with paired lobes of tissue spaced regularly at swollen nodes along a central, forked stem. The several semileafy groups within the Metzgeriales are not closely related to each other, and the currently accepted view is that the leafy condition evolved separately and independently in each of the groups where it occurs. As a result, the female reproductive organs, and the sporophytes that develop within them, are always located on the dorsal surface of the plant. Because these structures do not develop at the apex of the branch, their development in the Metzgeriales is described as anacrogynous, from Greek ἀν (an , "not") + ἄκρος (akros, "tip") + γυνή (gynē, “female”). The group was accordingly known as the Anacrogynae prior to being recognized as a separate order.
Тарату және экология
Бұл өсімдіктер көбінесе жоғары ылғалдылығы бар немесе ылғалдың оңай қолжетімді аймақтармен шектеледі, бірақ жалпы алғанда, бұл топ кеңінен тараған және Антарктиданы қоспағанда, барлық құрлықтарда кездеседі. Бұл түр – микогетеротроф, ол тіндерінде өсетін саңырауқұлақтардан қоректік заттарды алады. Бұл өсімдіктер батпақтарда өседі және әдетте қайың ағаштарының жанындағы торф мүсіктерінің астында табады.
Жіктеу
Қазіргі заманғы бауыр шырыны номенклатурасының басталуы 1753 жылы Линнейдің *Species Plantarum* және Диллениус (1741) еңбегімен белгіленді. Линней барлық 25 белгілі бауыр шырыны түрін, сондай-ақ шыбын-шіркейлерді, балдырларды және саңырауқұлақтарды бір *Cryptogamia* класына біріктірді. Линнейдің жүйесі XIX ғасырдың басында көптеген ғалымдар тарапынан қайта қарастырылды, сондықтан Эндлихер 1841 жылы *Enchiridion Botanicum* жариялаған кезде бауыр шырынының бес реті анықталды, ал "Frondosae" қазіргі заманғы түсінікке сәйкес келетін топ ретінде бөлінді. Эндлихер "Frondosae" құрамына бес кіші топты (Metzgerieae, Aneureae, Haplolaeneae, Diplomitrieae және Codonieae) енгізді, бірақ олардың таксономиялық статусы белгіленбеген. Алайда, 1886 жылы Дедечек бұл топтарды *Familien* деп атады. "Frondosae" кіші топтарының сол бес түрі Готтше, Линденберг және Неестің *Synopsis Hepaticarum* еңбегінде ешқандай маңызды өзгеріссіз қолданылды. Мецгеральділер туралы толыққанды түсінік XIX ғасырдың соңында Лейтгебтің морфологиялық және даму жұмыстары арқасында ғана мүмкін болды. Шифнер өз "Jungermanniales" тобын архегониялардың репродуктивті бұтақтардың ұшында (Jungermanniales akrogynae) немесе ортасында (Jungermanniales anakrogynae) орналасуына қарай екі кең топқа бөлді. Соңғы топқа қазіргі таңда Метцжеральділер, Сфаэрокарпальдер және Гапломитриальдер жатады. Жасырақты таллоидтарға 1930 жылға дейін Чалауд орден статусы бермеді, немесе бұл топ Jungermanniales ішінде кіші рет ретінде, осы атаумен немесе "Metzgerineae" атауымен сақталды. 1966 жылғы Шустердің *Hepaticae and Anthocerotae of North America* және 1984 жылғы оның қайта басылымындағы өте ықпалды және толық классификация бар. Олардың жүйесі атаудың латынша аяқталуын және статусын өзгерткенімен, құрамы Шустердің (1966) Мецжеральділерімен бірдей болды, тек Гапломитриальдер оның құрамына қосылды. ДНК тізбегін талдауды қамтитын кейінгі зерттеулер Haplomitriales, Treubiales және Blasiales топтарын алып тастап, оларды басқа жерге орналастырды. Бұл таксондарды алып тастағаннан кейін қалған топқа Мецжеральділер (7 отбасы), Fossombroniales (4 отбасы) және Phyllothalliaceae кіреді.