АҚШ-Венесуэла қарым-қатынастарының тарихы мен дамуы
United States–Venezuela relations
АҚШ-Венесуэла қарым-қатынастары: тарих, сауда, саяси шиеленістер, наразылықтар мен дипломатиялық дағдарыстар. Хуго Чавес кезіндегі өзгерістер туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ пен Венесуэла қарым-қатынасы дәстүрлі түрде маңызды сауда және инвестициялық байланыстармен, сондай-ақ заңсыз есірткі өндірісі мен тасымалына қарсы күрестегі ынтымақтастықпен сипатталады. Венесуэладағы демократиялық үкіметтер кезінде, Карлос Андрес Перес және Рафаэль Кальдера басшылығымен, АҚШ-пен қарым-қатынас тығыз болды. Алайда, 1999 жылы Уго Чавес сайланғаннан кейін және бірнеше жыл өткен соң өзін социалист және «империализмге қарсы» деп жариялағаннан бастап шиеленіс күшейді, бұл АҚШ үкіметіне қарсы екенін білдірді. Венесуэла Джордж Буш әкімшілігін 2002 жылғы Уго Чавесқа қарсы төңкеріс әрекетін қолдады деп айыптағаннан кейін екі ел арасындағы шиеленіс одан әрі өршіді, бірақ бұл айыптама кейіннен жартылай қайтарылды. 2008 жылдың қыркүйегінде Боливияға қолдау көрсету мақсатында, АҚШ елшісі елдегі үкіметке қарсы топтармен байланыста болды деген айыптамадан кейін АҚШ елшісі елден қуылғаннан кейін АҚШ пен Венесуэла арасындағы қарым-қатынас одан да нашарлады. 2009 жылдың маусым айында президент Барак Обама кезінде қарым-қатынас біршама жақсарғанмен, ол көп ұзамай қайтадан нашарлай бастады. 2014 жылдың ақпан айында Венесуэла үкіметі үш американдық дипломатты зорлық-зомбылықты қоздырды деген негізсіз айыптаулармен елден шығаруға бұйырды. 2019 жылғы Венесуэла президенттік дағдарысы кезінде Николас Мадуро АҚШ-пен қарым-қатынасты үзу туралы жариялады, бұл президент Трамптың АҚШ Ұлттық Ассамблеясының төрағасы Хуан Гуайдоны уақытша президент ретінде мойындауынан кейін болды. АҚШ 2015 жылғы Ұлттық Ассамблеяны мойындауды жалғастыруда.
United States–Venezuela relations have traditionally been characterized by an important trade and investment relationship as well as cooperation in combating the production and transit of illegal drugs. Relations with the U. S. were strong under democratic governments in Venezuela, such as those of Carlos Andrés Pérez and Rafael Caldera. However, tensions increased after President Hugo Chávez assumed elected office in 1999 and years later declared himself socialist and "anti imperialist", in reference to being against the government of the United States. Tensions between the countries increased further after Venezuela accused the administration of George W. Bush of supporting the 2002 Venezuelan coup d'état attempt against Hugo Chávez, an accusation that was partly retracted later. Relations between the United States and Venezuela have been further strained when the country expelled the U. S. ambassador in September 2008 in solidarity with Bolivia after a U. S. ambassador was accused of cooperating with violent anti government groups in the country. Though relations thawed somewhat under President Barack Obama in June 2009, they steadily deteriorated once again shortly afterwards. In February 2014, the Venezuelan government ordered three American diplomats out of the country on unproved accusations of promoting violence. During the 2019 Venezuelan presidential crisis, Nicolás Maduro announced that Venezuela was breaking ties with the United States, following President Trump's announcement that the U. S. recognized Juan Guaidó, the President of the National Assembly, as the interim President. the U. S. continues to recognize the 2015 National Assembly.
18 ғасыр
Испания Луизиана мен Флоридадағы өзінің аумақтарын кеңейту және Гибралтарды қайтарып алу мақсатымен Америка Тәуелсіздік соғысына қатысты. 1779 жылы Луизиананың испандық генерал-капитаны Бернардо де Гальвес Батон-Руж және Натчез қалаларына бірнеше шабуылдар жасады, соның арқасында Флориданы қайта басып алу жолы қамтамасыз етілді. Испан әскерлері американдық одақтастарын қолдау үшін жұмылдырыла бастады. Кейін Венесуэланың тәуелсіздік көшбасшысы болатын Франсиско де Мирандаға 1780 жылдың көктемінде Викториано де Навия басқаруымен Кадистен шыққан Арагон полкіне баяндауға бұйрық берілді. Миранда Кубаның Гавана қаласындағы өзінің бастығы, генерал Хуан Мануэль Кагигал и Монсерратқа есеп берді. Кубадағы штаб-пәтерінен Кагигал мен Миранда 1781 жылдың 9 мамырында Пенсакола қамалына қатысты, және осы шара кезінде Мирандаға уақытша подполковник шені берілді. Миранда сондай-ақ Чесапик шайқасындағы француз жетістігіне үлес қосты, граф де Граске шайқас үшін қажетті қаражат пен жабдықтар жинауға көмектесті.
Spain became involved in the American Revolutionary War in order to expand their territories in Louisiana and Florida and to seek a recapture of Gibraltar. In 1779, The Spanish Captain General of Louisiana, Bernardo de Gálvez, launched several offensives at Baton Rouge and Natchez, securing the way for the reconquest of Florida. Spanish forces had begun mobilising to support their American allies. Francisco de Miranda, who would later become a Venezuelan independence leader, was ordered to report to the Regiment of Aragon, which sailed from Cadiz in spring of 1780 under Victoriano de Navia's command. Miranda reported to his chief, General Juan Manuel Cagigal y Monserrat, in Havana, Cuba. From their headquarters in Cuba, de Cagigal and Miranda participated in the Siege of Pensacola on 9 May 1781, and Miranda was awarded the temporary title of lieutenant colonel during this action. Miranda also contributed to the French success during the Battle of the Chesapeake when he helped the Comte de Grasse raise needed funds and supplies for the battle.
19 ғасыр
Испания мен Американың тәуелсіздік соғыстары кезінде АҚШ ресми түрде бейтарап болды, бірақ испандық американдық агенттерге қару-жарақ және жабдықтар алуға рұқсат берді. 1821 жылы Мануэль Торрестің қабылдауымен Үлкен Колумбия (қазіргі Панама, Колумбия, Эквадор, Солтүстік Перу, Венесуэла, Батыс Гайана және Солтүстік-Батыс Бразилия) АҚШ-тың мойындаған алғашқы бұрынғы испан колониясы болды, ал АҚШ тәуелсіз испандық американдық мемлекетті мойындаған екінші үкімет болды (Бразилия Корольдігінен кейін). Осы кезде АҚШ 1823 жылы Санта-Фе-де-Боготада дипломатиялық миссиясын құрғаннан бері өзара қарым-қатынастар орнатылған еді. Келесі жылы Андерсон-Гуаль шарты АҚШ-тың басқа американдық елмен жасасқан алғашқы екіжақты шарты болды. Эквадор мен Венесуэла 1830 жылы федерациядан шыққанда АҚШ-тың Богота, Кито және Каракастағы үкіметтермен қарым-қатынасы үзілген жоқ.
During the Spanish American wars of independence, the United States was officially neutral but permitted Spanish American agents to obtain weapons and supplies. With the reception of Manuel Torres in 1821, the Gran Colombia (present day Panama, Colombia, Ecuador, northern Peru, Venezuela, western Guyana and northwest Brazil) became the first former Spanish colony recognized by the United States, and the United States was the second government (after the Kingdom of Brazil) to recognize an independent Spanish American state. At that time, mutual relations have existed since the U. S. established a diplomatic mission in Santa Fe de Bogota in 1823. The next year the Anderson–Gual Treaty became the first bilateral treaty the U. S. concluded with another American country. U. S. relations with the governments in Bogotá, Quito and Caracas were not interrupted when Ecuador and Venezuela left the federation in 1830.
1902-1903 жылдардағы Венесуэла дағдарысы
Венесуэладағы 1902–1903 жылдардағы дағдарыс кезінде Ұлыбритания, Германия және Италия Венесуэлаға қарсы бірнеше айға созылған теңіз блокадасын салды, себебі президент Сиприано Кастро шетелдік қарыздарды төлеуден бас тартты және Венесуэладағы соңғы азамат соғысында еуропалық азаматтарға келген зиянды өтеуден жалтарды. Кастро АҚШ-тың Монро доктринасы Еуропаның әскери араласуына жол бермейтінін күткен, бірақ сол кезде АҚШ доктринаны еуропалық территорияны жаулап алумен байланыстырды, ал араласудың өзінде емес. Президент Теодор Рузвельт Германияның аймаққа ену мүмкіндігіне қатысты алаңдады. Кастро АҚШ-тың қысымына мойын бұрмағаннан кейін және британдық және американдық баспасөздің оқиғаға деген наразылығы күшейгеннен кейін, блокада салған елдер келісімге келді, бірақ келіссөздер барысында блокаданы сақтап тұрды. Бұл оқиға Рузвельт принципінің және одан кейінгі АҚШ-тың Латын Америкасындағы «Үлкен таяқ» саясаты мен Доллар дипломатиясының маңызды себебі болды. 1904 жылғы қаңтарда американдық дипломат Герберт Уолкотт Боуэн Венесуэлаға оралғанда, елдің тынығу және қауіпсіздікке толы көрінгенін байқады. Кастро Боуэнге АҚШ пен Венесуэла арасындағы қарым-қатынастың мықты екенін жеткізді. Алайда, Кастро режимі 1902–1903 жылдардағы Венесуэла дағдарысын аяқтаған келісімдерді орындауды кешіктіргеннен кейін Боуэн сенімін жоғалтты. Бұл Кастро режимінің экономикалық саясатының АҚШ, Франция және Нидерландының наразылығын тудыруына әкелді. Бұл 1908 жылғы Голландия-Венесуэла дағдарысында шешуші роль атқарды.
The Venezuelan crisis of 1902–03 saw a naval blockade of several months imposed against Venezuela by Britain, Germany and Italy because of President Cipriano Castro's refusal to pay foreign debts and damages suffered by European citizens in a recent Venezuelan civil war. Castro assumed that the United States' Monroe Doctrine would see that the U. S. prevent European military intervention, but at the time the U. S. saw the Doctrine as concerning European seizure of territory, rather than intervention per se. President Theodore Roosevelt was concerned with the prospects of penetration into the region by Germany. With Castro failing to back down under U. S. pressure and increasingly negative British and American press reactions to the affair, the blockading nations agreed to a compromise, but maintained the blockade during negotiations over the details. This incident was a major driver of the Roosevelt Corollary and the subsequent U. S. Big Stick policy and Dollar Diplomacy in Latin America. When American diplomat, Herbert Wolcott Bowen, returned to Venezuela in January 1904, he noticed Venezuela seemed more peaceful and secure. Castro would reassure Bowen that the United States and Venezuela were experiencing a strong relationship. However, after the Castro regime delayed fulfilling the agreements which ended the Venezuelan crisis of 1902–03, Bowen lost confidence. This would eventually lead to the Castro regime's economic policy angering the United States, France, and the Netherlands. This would play a crucial role in the Dutch–Venezuelan crisis of 1908.
Маркос Перес Хименес диктатурасы (19531958)
Диктатор Маркос Перес Хименес 1948 жылы Венесуэладағы төңкеріс кезінде сайланған президент Ромуло Галлегосты құлатып, билікті басып алды. Осы гүлдену кезеңінде шетелдік инвестициялар, әсіресе американдық мұнай компаниялары, Хименес режимімен бірге өсті. Антикоммунистік режим американдық мұнай өнеркәсібінің елдің табиғи ресурстарын пайдалануына мүмкіндік берді және қолдады, себебі пайданың бір бөлігі Mobil және Exxon сияқты компаниялардан тікелей Перес Хименестің жеке қоржынына ағылды. Перес Хименес 1954 жылы АҚШ үкіметінен "Еңбек Ері" орденін алды.
Dictator Marcos Pérez Jiménez overthrew the elected president, Rómulo Gallegos, and seized power in the 1948 Venezuelan coup d'état. During this prosperity, foreign investment, particularly from American oil companies, grew along with the support from the Jiménez Regime. The anti communist regime allowed and supported the exploitation of the country's natural resources by the American oil industry, as a portion of the profits made its way from companies like Mobil and Exxon to the personal coffers of Pérez Jiménez. Pérez Jiménez received the Legion of Merit from the U. S. government in 1954.
Демократиялық кезең
Қарым-қатынастар дәстүрлі түрде маңызды сауда-саттық және инвестициялық байланыстармен, сондай-ақ заңсыз есірткілерді өндіру мен тасымалдауға қарсы күрестегі ынтымақтастықпен ерекшеленеді. Венесуэладағы Пунтофихо пактісінің үкіметтері тұсында, атап айтқанда Карлос Андрес Перес және Рафаэль Кальдера басқарған кезеңдерде бұл қарым-қатынастар тығыз болды.
Relations have traditionally been characterized by an important trade and investment relationship and cooperation in combating the production and transit of illegal drugs and were strong under the Puntofijo Pact governments in Venezuela, such as those of Carlos Andrés Pérez and Rafael Caldera.
Уго Чавестің президенті
1998 жылы Уго Чавес алғаш рет Венесуэла президенті болып көп дауыспен сайланғаннан кейін, Оңтүстік Америка елі өзінің мұнай қорына егемендігін қайта орнатуға кірісті. Бұл әрекет бір ғасырға жуық уақыттан бері АҚШ-тың экономикалық мүдделерінің ыңғайлы жағдайын бұзды. Чавестің әкімшілігі мемлекеттік мұнай компаниясы PDVSA-ның жекешелендіруін жойды, шетелдік фирмаларға төленетін роялтилерді арттырды және нәтижесінде елдің ЖІӨ-ін екі есеге өсірді. Осы мұнайдан түсетін кірістер денсаулық сақтау, білім беру, жұмыспен қамту, тұрғын үй салу, технология, мәдениет, зейнетақы және қауіпсіз әуе суға қол жеткізу сияқты салалардағы адам дамуын қолдауға бағытталған әлеуметтік бағдарламаларды қаржыландыруға жұмсалды. Чавестің Кубамен және Фидель Кастромен жария түрдегі достығы мен маңызды сауда қатынастары АҚШ-тың Кубаны оқшаулау саясатын әлсіретті; сонымен қатар, Чавестің ұсынысымен АҚШ пен Венесуэла әскерлері арасындағы ұзақ жылдарға созылған байланыс үзілді. Венесуэла 2000 жылы ОПЕК-ке төрағалық еткен кезде Чавес ОПЕК елдеріне он күндік сапар жасады. Осы сапарда ол Персы шығанағы соғысынан бері Саддам Хусейнмен кездескен алғашқы мемлекет басшысы болды. Бұл сапар АҚШ-та қырқыс пікір тудырды, бірақ Чавес Иракқа халықаралық рейстерге тыйым салуды сақтап, Ирандағы бұрынғы аялдамасынан автомобильмен келді. Михал Гертиктің сөзіне сүйенсек, Чавес үкіметі мен АҚШ арасында ешқандай игілікті қарым-қатынас жоқ. Чавестің АҚШ-тың сыртқы саясаты қызықтырмайды (іс жүзінде президент Буштың сенімдері), соның ішінде "бірполярлы немесе екіполярлы әлем құру, қуатты империя құруға тырысу". Сондықтан ол АҚШ империализмін және шетел мемлекеттерінің ішкі ісіне араласуын тоқтатуға тырысты. Бірақ ол Оңтүстік Америка елдерін өзімен келісуге мәжбүрлемеді.
After Hugo Chávez was first elected President of Venezuela by a landslide in 1998, the South American country began to reassert sovereignty over its oil reserves. This action challenged the comfortable position held by U. S. economic interests for the better part of a century. The Chávez administration overturned the privatization of the state owned oil company PDVSA, raising royalties for foreign firms and eventually doubling the country's GDP. Those oil revenues were used to fund social programs aimed at fostering human development in areas such as health, education, employment, housing, technology, culture, pensions, and access to safe drinking water. Chávez's public friendship and significant trade relationship with Cuba and Fidel Castro undermined the U. S. policy of isolating Cuba; moreover, on Chávez's initiative, long running ties between the U. S. and Venezuelan militaries were severed. During Venezuela's presidency of OPEC in 2000, Chávez made a ten day tour of OPEC countries. In the process, he became the first head of state to meet Saddam Hussein since the Gulf War. The visit was controversial in the U. S., although, Chávez did respect the ban on international flights to and from Iraq as he drove from his previous stop in Iran. According to Michal Hertik, there is no benevolent relationship between the Chávez government and United States as a great power. Chávez is not interested in US foreign policy (actually President Bush's beliefs) including "creating a unipolar or bipolar world, effort to create a powerful empire". So he tried to break US imperialism and its interference in the affairs of foreign nation states. Although he never tried to make South American countries agree with him.
Варгас трагедиясы
2000 жылы Варгас штатындағы апаттан аман қалғандарды эвакуациялау кезінде, құйындар жаңбырлар, тасқын сулар мен қалдық ағындары ондаған мың адамның өмірін алып, мыңдаған үйлерді қиратқанда, Нью-Мексико штатының сенаторы Джозеф Карраро басқаратын АҚШ-тан келген апаттан зардап шеккендерге көмек көрсету тобы медициналық бригадамен және жабдықтармен келді. Мақсаты – келтірілген зиянды бағалау және үйсіз қалғандарға көмек көрсету болды. Қалдықтарда радиоактивтілік бар ма екенін анықтау үшін Нью-Мексикодағы Лос-Аламос зертханасымен байланыс орнатылды. Су тазарту және тұруға арналған жабдықтар ұсынылды. Апаттан кейінгі тазалау жұмыстары тез арада саяси мәселеге айналды. Чавес бастапқыда барлық көмекті қабылдады, АҚШ апаттан кейін екі күн өткен соң тікұшақтар мен ондаған әскер жіберді. Қорғаныс министрі Рауль Салазар АҚШ-тың Венесуэлаға бағыт алған USS Tortuga кемесіндегі 450 теңізші және теңіз инженерлерінен қосымша көмек ұсынуына келіскенде, Чавес Салазарға бұл ұсыныстан бас тартуды бұйырды, себебі "[бұл] егемендік мәселесі" еді. Салазар ашуланып, Чавестің пікіріне Фидель Кастромен болған әңгімелердің әсер еткенін болжады, бірақ бұйрықты орындады. Қосымша көмек қажет болғанына қарамастан, Чавес революциялық бейнеге ие болуды маңыздырақ деп санады және USS Tortuga портына қайтып оралды.
During the evacuation of survivors of the Vargas tragedy, when torrential rains and the flash floods and debris flows in the Vargas State in 2000 killed tens of thousands of people and destroyed thousands of homes, a disaster relief team from the United States headed up by New Mexico State Senator Joseph Carraro arrived with a medical team and supplies to assess the damage and help those who were displaced. Contact was made with Los Alamos Laboratory in New Mexico to determine any radioactive activity included in debris field. Water purification and sleeping units were provided. The disaster clean up soon became politicized. Chávez initially accepted assistance from anyone who offered, with the United States sending helicopters and dozens of soldiers that arrived two days after the disaster. When defense minister Raúl Salazar complied with the offer of the United States' further aid that included 450 Marines and naval engineers aboard the USS Tortuga which was setting sail to Venezuela, Chávez told Salazar to decline the offer since "[i]t was a matter of sovereignty". Salazar became angry and assumed that Chávez's opinion was influenced by talks with Fidel Castro, though he complied with Chávez's order. Though additional aid was necessary, Chávez thought a more revolutionary image was more important and the USS Tortuga returned to its port.
АҚШ-тың араласуы туралы мәлімдемелер
2002 жылдың сәуір айында Венесуэладағы Ллагуно эстакадасындағы оқиғалар салдарынан 19 адам қаза тапты, нәтижесінде Чавес биліктен алынып, уақытша үкімет құрылды. "The Guardian" газеті Уэйн Мэдсеннің АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қатысы бар деген мәлімдемесін жариялады. АҚШ сенаторы Кристофер Додд Вашингтонның Чавестің биліктен алынуына ықпал еткеніне қатысты алаңдаушылықты тергеуді сұрады, ол тергеу "АҚШ шенеуніктері дұрыс әрекет етті және Венесуэла президентіне қарсы сәуір төңкерісін ынталандырмады" және олар кемелік логистикалық қолдау көрсетпеді деген қорытындыға келді. ЦРУ құжаттары Буш әкімшілігінің 2002 жылғы сәуірдегі әскери төңкеріске дейін бірнеше апта бұрын жоспар туралы білгенін көрсетеді. Олар 2002 жылдың 6 сәуіріндегі құжатты келтіреді, онда: "Оппозициядағы әскери топтар президент Чавесқа қарсы төңкеріс ұйымдастыруға күш салуда, мүмкін, осы айдың өзінде" делінген. Бұдан әрі, АҚШ Мемлекеттік департаменті мен Бас инспектордың кеңсесі жүргізген тергеу "АҚШ-тың Венесуэладағы көмек бағдарламалары, соның ішінде Ұлттық демократиялық институт (NDI) қаржыландырған бағдарламалары АҚШ заңдарымен немесе саясатымен қайшы келмейтінін" немесе "төңкеріске тікелей немесе косвенді түрде ықпал етпегенін" көрсетті. Чавес төңкерістен кейін АҚШ оны құлатуға тырысып жатқанын да мәлімдеді. 2002 жылдың 6 қазанында ол жаңа төңкеріс жоспарын тоқтатып, ал 2002 жылдың 20 қазанында Еуропадан оралғанда қастандықтан мүжілгенін айтты. Алайда, оның әкімшілігі бұл мәселені тергеп, нақты дәлелдер ұсынбады. Осы кезеңде АҚШ-тың Венесуэладағы елшісі Чавес әкімшілігін екі қастандық жоспары туралы ескертті. Уго Чавес АҚШ-тың Венесуэлаға басып кіру жоспары бар екенін, оның атауы "Балбоа жоспары" екенін бірнеше рет мәлімдеді. Тед Коппельмен сұхбаттасқанда Чавес: "Венесуэлаға шабуыл жасау жоспарларының бар екеніне дәлелім бар. Сонымен қатар, бізде құжаттама бар: шабуыл күні қанша бомбалаушы ұшақтар ұшып өтетіні, қанша Атланттық аймақты кесіп өтетін кемелер, қанша әскери кемелер бар екені туралы" деді. АҚШ бұл айыптауларды жоққа шығарып, "Балбоа жоспары" Испания жүргізген әскери жаттығу екенін мәлімдеді. 2005 жылдың 20 ақпанында Чавес АҚШ оны өлтіруді жоспарлап отырғанын хабарлады, және мұндай әрекетке жауап ретінде АҚШ-қа бағытталған Венесуэла мұнай тасымалын дереу тоқтатуға мәлімдеді.
In April 2002, 19 people died in the Llaguno Overpass events in Venezuela, which resulted in Chávez' removal from power while an interim government led. The Guardian published a claim by Wayne Madsen alleging U. S. Navy involvement. U. S. Senator Christopher Dodd, D CT, requested an investigation of concerns that Washington appeared to condone the removal of Chávez, which found that "U. S. officials acted appropriately and did nothing to encourage an April coup against Venezuela's president" nor did they provide any naval logistical support. CIA documents indicate that the Bush administration knew about a plot weeks before the April 2002 military coup. They cite a document dated 6 April 2002, which says: "dissident military factions are stepping up efforts to organize a coup against President Chávez, possibly as early as this month." Further, the United States Department of State and the investigation by the Office of the Inspector General found no evidence that "U. S. assistance programs in Venezuela, including those funded by the National Endowment for Democracy (NED), were inconsistent with U. S. law or policy" or ". . directly contributed, or was intended to contribute, to [the coup d'état]." Chávez also claimed, during the coup's immediate aftermath, that the U. S. was still seeking his overthrow. On 6 October 2002, he stated that he had foiled a new coup plot, and on 20 October 2002, he stated that he had barely escaped an assassination attempt while returning from a trip to Europe. However, his administration failed to investigate or present conclusive evidence to that effect. During that period, the US Ambassador to Venezuela warned the Chávez administration of two potential assassination plots. Hugo Chávez repeatedly alleged that the US had a plan, entitled Plan Balboa, to invade Venezuela. In an interview with Ted Koppel, Chávez stated "I have evidence that there are plans to invade Venezuela. Furthermore, we have documentation: how many bombers to overfly Venezuela on the day of the invasion, how many trans Atlantic carriers, how many aircraft carriers " Neither President Chávez nor officials of his administration ever presented such evidence. The US denied the allegations, saying that Plan Balboa was a military simulation carried out by Spain. On 20 February 2005, Chávez reported that the U. S. had plans to have him assassinated; he stated that any such attempt would result in an immediate cessation of U. S. bound Venezuelan petroleum shipments.
Экономикалық қатынастар
Чавестің социалистік идеологиясы және Венесуэла мен АҚШ үкіметтері арасындағы шиеленістер екі ел арасындағы экономикалық қатынастарға көп әсер етпеді. 2005 жылдың 15 қыркүйегінде президент Буш Венесуэланы «алдыңғы 12 айда халықаралық есірткіге қарсы келісімдер бойынша міндеттемелерін орындамаған» ел деп белгіледі. Бірақ, сонымен бірге, президент мұндай белгілеуге байланысты экономикалық санкциялардан бас тартты, себебі олар Венесуэладағы демократияны қолдау бағдарламаларына үкіметтің көмегін шектеуі мүмкін еді. 2006 жылы АҚШ Венесуэланың мұнай экспорты және жалпы импорты бойынша ең маңызды сауда серіктесі болып қала берді – екіжақты сауда сол жылы 36%-ға өсті. 2007 жылға қарай АҚШ Венесуэладан 40 миллиард доллардан астам мұнай импорттады және екі ел арасындағы сауда, қарым-қатынастардың шиеленіскендігіне қарамастан, 50 миллиард долларды шамалап бағаланды. Мұнай бағасының өсуі және Венесуэланың мұнай экспорты сауданың басым бөлігін құрауымен АҚШ пен Венесуэла арасындағы екіжақты сауда өркендеді, бұл АҚШ компаниялары мен Венесуэла үкіметіне пайда әкелді. Дегенмен, 2006 жылдың мамыр айынан бастап Мемлекеттік департамент, Қару-жарақ экспортын бақылау заңының 40А тармағына сәйкес, Венесуэлаға қорғаныс тауары мен қызметтерін сатуға тыйым салды, себебі терроризмге қарсы күресте ынтымақтастық болмады.
Chávez's socialist ideology and the tensions between the Venezuelan and the United States governments had little impact on economic relations between the two countries. On 15 September 2005, President Bush designated Venezuela as a country that has "failed demonstrably during the previous 12 months to adhere to their obligations under international counternarcotics agreements." However, at the same time, the President waived the economic sanctions that would normally accompany such a designation, because they would have curtailed his government's assistance for democracy programs in Venezuela. In 2006, the United States remained Venezuela's most important trading partner for both oil exports and general imports – bilateral trade expanded 36% during that year As of 2007, the U. S. imported more than $40 billion in oil from Venezuela and the trade between the countries topped $50 billion despite the tumultuous relationship between the two. With rising oil prices and Venezuela's oil exports accounting for the bulk of trade, bilateral trade between the US and Venezuela surged, with US companies and the Venezuelan government benefiting. Nonetheless, since May 2006, the Department of State, pursuant to Section 40A of the Arms Export Control Act, has prohibited the sale of defense articles and services to Venezuela because of lack of cooperation on anti terrorism efforts.
АҚШ-тың сыртқы саясатына қарсылық
1999 жылы Уго Чавестің сайлануынан кейін Венесуэла мен АҚШ арасындағы қарым-қатынас айтарлықтай нашарлап, Джордж Буш сайланғаннан кейін одан әрі нашарлай түсті, себебі Чавес АҚШ-тың экономикалық және сыртқы саясатын қатты сынға алды. Одан бөлек, ол Ирак, Гаити, Косово, Американың еркін сауда аймағы және басқа да салалардағы АҚШ саясатын сынады. Сонымен қатар, 2004 жылғы ақпанда АҚШ қолдауымен Гаити президенті Жан Бертран Аристидтің құлатылуын да айыптады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясында сөйлеген сөзінде Чавес Буштың "элитаның жалған демократиясын" және "бомбалар демократиясын" жариялағанын айтты. Чавестің Кубамен және Фидель Кастромен жақын қарым-қатынасы мен маңызды сауда байланыстары АҚШ-тың Кубаны оқшаулау саясатын әлсіретті. Сонымен қатар, Чавестің бастамасымен АҚШ пен Венесуэла әскерилері арасындағы ұзақ жылдарға созылған байланыстар да үзілді. Чавестің ОПЕК бағасын қолдау позициясы американдық тұтынушылар үшін мұнай бағасын қымбаттатты, себебі Венесуэла ОПЕК мүшелерін өндіріс көлемін төмендетуге итермеледі, нәтижесінде 2004 жылға дейін баға барреліне 25 доллар шамасында болды. 2000 жылы Венесуэла ОПЕК төрағалығын атқарған кезде Чавес ОПЕК елдеріне он күндік сапар жасады. Осы сапар барысында ол Саддам Хусейнмен Перс шығанағындағы соғыстан бері кездескен алғашқы мемлекет басшысы болды. Бұл сапар Венесуэла мен АҚШ-та да қырқыс пікір тудырды, бірақ Чавес Иракқа халықаралық рейстерге тыйым салуды сақтады (оның алдындағы аялдамасы Иран болған). Буш әкімшілігі Чавестің саясатына үнемі қарсы болды. 2002 жылғы төңкеріс кезінде Кармона үкіметін бірден мойындамаса да, төңкеріс артындағы топтарды қаржыландырып, жаңа үкіметті жылдам мойындады және оның ұзаққа созылатынына үміттенді. АҚШ үкіметі Чавесті аймақтағы "теріс күш" деп атады және Венесуэланың көрші елдерінен дипломатиялық және экономикалық тұрғыдан Чавесті оқшаулау үшін қолдау іздеді. 2005 жылы Америка мемлекеттері ұйымының кездесуінде осыған қатысты бір оқиға болды. АҚШ-тың американдық демократияның сипатын бақылау механизмін қосу туралы ұсынысы Чавесті де, Венесуэла үкіметін де дипломатиялық тұрғыдан оқшаулау әрекеті ретінде қарастырылды. Тәжірибелі сарапшылар бұл ұсыныстың сәтсіз аяқталуын саяси маңызды деп бағалады, бұл Латын Америкасында Чавес, оның саясаты және көзқарастарына кең қолдау бар екенін көрсетті. АҚШ сондай-ақ Чавестің кезінде Венесуэла жасаған көптеген қару сатып алуына қарсылық білдірді және оған қарсы лобби жасады. Бұл Ресейден 100 мыңға жуық мылтық сатып алуды қамтыды, Дональд Рамсфелд бұл мылтықтар Колумбияның революциялық қарулы күштеріне (FARC) берілуі мүмкін екенін айтты, сондай-ақ Бразилиядан ұшақтар сатып алу да болды. АҚШ Израильге Венесуэланың ескірген F-16 ұшақтарын жаңарту туралы келісімді жүзеге асырмауды ескертті. 2005 жылдың тамызында Чавес АҚШ Есірткіге қарсы күрес басқармасының (DEA) агенттерінің Венесуэла аумағында, әуе кеңістігінде және теңіз суларында жұмыс істеу құқығын жойды. АҚШ Мемлекеттік департаментінің өкілдері DEA агенттерінің Колумбиядан кокаин тасымалын тоқтату үшін келгенін мәлімдегенмен, Чавес DEA агенттері оны жасырын түрде өлтіру үшін ақпарат жинап жатыр деп сенуге негіз бар екенін айтты, оның соңғы мақсаты Боливар революциясын тоқтату еді. 2000 жылдардың басында Колумбияда марксистік көтеріліс күшейген кезде Чавес АҚШ-тың Колумбия үкіметін қолдамауын таңдады. Оның орнына Чавес Венесуэланың дауға бейтарап екенін жариялады, бұл да американдық шенеуніктерді ашуға және екі ел арасындағы қарым-қатынасты шиеленістірді. Венесуэла мен Колумбия арасындағы шекара сол кезде Латын Америкасындағы ең қауіпті шекаралардың бірі болды, себебі Колумбиядағы соғыс Венесуэлаға тарады. 2008 жылдың 14 наурызында Чавес АҚШ-қа Венесуэланы терроризмді қолдауда айыпталған елдер тізіміне енгізуге шақырды, бұл Вашингтонның оны саяси себептермен құлаттыруға жасаған тағы бір әрекеті екенін айтты. 2011 жылдың мамырында Венесуэла Осама бен Ладеннің өлтірілуін айыптаған аздаған елдердің бірі болды. Вице-президент Элиас Хауа былай деді: "Қылмыс пен кісі өлтірудің қаншалықты табиғи болып, қалайша тойланып жатқанына таң қаламын". Ол былай деп қосты: "Бұрынғы империялық үкіметтер одан да жасырын болған". Хауа бұған толықтырып, қазір заңсыз жұмыс істейтін адамдардың және президенттердің отбасыларының өлімі (Бин Ладеннің өліміне бір күн бұрын Ливиядағы азаматтық соғыста қаза тапқан Сейф аль-Араб Каддафиға сілтеме жасап) "елдердің басшыларымен ашық тойланып жатыр" деді.
Since the election of Hugo Chávez in 1999, relations between Venezuela and the United States deteriorated markedly, and continued to worsen after the election of George W. Bush, as Chávez became highly critical of the U. S. economic and foreign policy. Moreover, he criticized U. S. policy with regards to Iraq, Haiti, Kosovo the Free Trade Area of the Americas, and other areas. Chávez also denounced the U. S. backed ouster of Haitian President Jean Bertrand Aristide in February 2004. In a speech at the United Nations General Assembly, Chávez said that Bush promoted "a false democracy of the elite" and a "democracy of bombs." Chávez's public friendship and significant trade relationship with Cuba and Fidel Castro undermined the U. S. policy of isolating Cuba; moreover, on Chávez's initiative, long running ties between the U. S. and Venezuelan militaries were also severed. Chávez's stance as an OPEC price hawk has also raised the price of petroleum for American consumers, as Venezuela pushed OPEC producers towards lower production ceilings, with the resultant price settling around $25 a barrel prior to 2004. During Venezuela's holding of the OPEC presidency in 2000, Chávez made a ten day tour of OPEC countries. In the process, he became the first head of state to meet Saddam Hussein since the Gulf War. The visit was controversial both in Venezuela and in the US, although Chávez did respect the ban on international flights to and from Iraq (he drove from Iran, his previous stop). The Bush administration consistently opposed Chávez's policies. Although it did not immediately recognize the Carmona government upon its installation during the 2002 attempted coup, it had funded groups behind the coup, speedily acknowledged the new government and seemed to hope it would last. The U. S. government called Chávez a "negative force" in the region, and sought support from among Venezuela's neighbors to isolate Chávez diplomatically and economically. One notable instance occurred at the 2005 meeting of the Organization of American States. A U. S. resolution to add a mechanism to monitor the nature of American democracies was widely seen as an attempt at diplomatically isolating both Chávez and the Venezuelan government. The failure of the resolution was seen by analysts as politically significant, evidencing widespread support in Latin America for Chávez, his policies, and his views. The U. S. also opposed and lobbied against numerous Venezuelan arms purchases made under Chávez. This includes a purchase of some 100,000 rifles from Russia, which Donald Rumsfeld implied would be passed on to the Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC), and the purchase of aircraft from Brazil. The U. S. has also warned Israel to not carry through on a deal to upgrade Venezuela's aging fleet of F 16s. In August 2005, Chávez rescinded the rights of U. S. Drug Enforcement Administration (DEA) agents to operate in Venezuelan territory, territorial airspace, and territorial waters. While U. S. State Department officials stated that the DEA agents' presence was intended to stem cocaine traffic from Colombia, Chávez argued that there was reason to believe the DEA agents were gathering intelligence for a clandestine assassination targeting him, with the ultimate aim of ending the Bolivarian Revolution. When a Marxist insurgency picked up speed in Colombia in the early 2000s, Chávez chose not to support the U. S. in its backing of the Colombian government. Instead, Chávez declared Venezuela to be neutral in the dispute, yet another action that irritated American officials and tensed up relations between the two nations. The border between Venezuela and Colombia was one of the most dangerous borders in Latin America at the time, because of Colombia's war spilling over to Venezuela. Chávez dared the U. S. on 14 March 2008 to put Venezuela on a list of countries accused of supporting terrorism, calling it one more attempt by Washington, D. C. to undermine him for political reasons. In May 2011, Venezuela was one of the few countries to condemn the killing of Osama Bin Laden. Vice President Elias Jaua said: "It surprises me to no end how natural crime and murder [have] become, how [they are] celebrated". He added: "At least before imperial governments were more subtle." Jaua elaborated this, stating that now the deaths, both of people working outside the law and of families of presidents (an apparent reference to Saif al Arab Gaddafi, a target of the 2011 Libyan civil war who had been killed the day prior to bin Laden's death) "are openly celebrated by the leaders of the nations that bomb them."
Жеке даулар
Чавестің АҚШ-қа қарсы риторикасы кейде жеке тұлғаға да тиісті болды: 2004 жылдың ақпан айында Гаити президенті Жан Бертран Аристидтің қызметтен алынуына жауап ретінде Чавес АҚШ президенті Джордж Бушты "pendejo" ("ақымақ" немесе "ессіз") деп атады; кейінірек сөйлеген сөзінде ол Кондолиза Райс туралы да ұқсас пікірлер айтты. Президент Барак Обама Чавесті "аймақтағы прогреске кедері келтірген күш" деп сипаттады. 2006 жылы БҰҰ-да сөйлеген сөзінде ол Бушты "шайтан" деп атады, ал АҚШ президенті күні бұрын сол трибунадан сөйлегенде "әлі де күкірт иісі сезіледі" деген мәлімдеме жасаған еді. Кейін ол Барак Обаманың та "осындай жаман иіске ие екенін" айтты. 2006 жылдың 18 наурызындағы "Ало Президес" апталық сөйлесуінде Чавес Ақ үйдің оны "Венесуэланың мұнай байлығын пайдаланып, аймақтағы демократияны тұрақсыздандыратын демагог" деп сипаттаған есепке жауап берді. Сөйлеу барысында Чавес Джордж Бушты "есек" деп атады. Ол бірнеше рет қайталап, "eres un cobarde eres un asesino, un genocida eres un borracho" (сен қорқақсың, сен кісі өлтірушісің, геноцид жасаушысың, сен масайысың) деп қосты. Чавес Бушты "ауру адам" және "алкоголик" деп атады.
Chávez's anti U. S. rhetoric sometimes touched the personal: in response to the ouster of Haitian President Jean Bertrand Aristide in February 2004, Chávez called U. S. President George W. Bush a pendejo ("jerk" or "dumbass"); in a later speech, he made similar remarks regarding Condoleezza Rice. President Barack Obama called Chávez "a force that has interrupted progress in the region". In a 2006 speech at the UN he referred to Bush as "the Devil" while speaking at the same podium the US president had used the previous day claiming that "it still smells of sulphur". He later commented that Barack Obama "shared the same stench". During his weekly address Aló Presidente of 18 March 2006, Chávez responded to a White House report which characterized him as a "demagogue who uses Venezuela's oil wealth to destabilize democracy in the region". During the address Chávez rhetorically called George W. Bush "a donkey." He repeated it several times adding "eres un cobarde eres un asesino, un genocida eres un borracho" (you are a coward you are an assassin, a mass murderer you are a drunk). Chávez said Bush was "a sick man" and "an alcoholic".
Куба және Иранмен қарым-қатынастар
Чавестің Кубаның бұрынғы президенті Фидель Кастромен жылы достығы, сондай-ақ Венесуэланың Кубамен маңызды және кеңейіп келе жатқан экономикалық, әлеуметтік және көмек көрсету қарым-қатынастары, АҚШ-тың аралды оқшаулау саясатының мақсатына нұқсан келтірді. 2000 жылы Венесуэла КСРО-ның құлауынан туындаған Куба дағдарысын жеңілдету үшін кірісті. Венесуэла Кубаның мұнай қажеттілігінің үштен бірін 40% жеңілдікпен, сонымен қатар жылына 1,5 миллиард долларға бағаланған, субсидияланған несиемен қамтамасыз етуге келісті. Бұған жауап ретінде Куба Венесуэлаға дәрігерлерді жіберуге міндеттенді. 2010 және 2013 жылдар аралығында Венесуэланың Куба экономикасына көрсеткен көмегі жылына 10 миллиардтан 13 миллиард долларға дейін бағаланды. Чавес Иранмен дипломатиялық қарым-қатынасты нығайтты, оның ішінде бейбіт ядролық энергияны пайдалану құқығын қорғады. Венесуэла 2009 жылдың қаңтар айында Израильмен дипломатиялық қарым-қатынасын тоқтатты.
Chávez's warm friendship with former Cuban President Fidel Castro, in addition to Venezuela's significant and expanding economic, social, and aid relationships with Cuba, undermined the U. S. policy objective seeking to isolate the island. In 2000 Venezuela stepped in to bolster the Cuban crisis arising from the fall of the Soviet Union. Venezuela agreed to provide Cuba with a third of its oil needs, at a 40% discount supplemented by a subsidized loan, the value of which was estimated at $1.5 billion per year. In return, Cuba was to deliver doctors to work in Venezuela. The Venezuela assistance to the Cuban economy was estimated at between $10 billion to $13 billion annually between 2010 and 2013. Chávez consolidated diplomatic relations with Iran, including defending its right to civilian nuclear power. Venezuela severed diplomatic relations with Israel in January 2009.
Америка мемлекеттері ұйымы
2005 жылы Америка мемлекеттері ұйымының отырысында АҚШ ұсынған демократиялық жүйені бақылау механизмін қосу туралы қаулы Венесуэланы оқшаулау әрекеті ретінде кеңінен қабылдалды. Қаулының қабылдалмауы Латын Америкасының Чавесқа қолдау көрсетуінің саяси маңыздылығын білдірді.
At the 2005 meeting of the Organization of American States, a United States resolution to add a mechanism to monitor the nature of democracies was widely seen as a move to isolate Venezuela. The failure of the resolution was seen as politically significant, expressing Latin American support for Chávez.
Катрина даулы
2005 жылдың соңында «Катрина» даулымы АҚШ-тың Мексика шығанағындағы жағалауын қиратқаннан кейін, Чавес әкімшілігі аймаққа көмек ұсынды. Чавес тонналаған азық-түлік, су және миллион баррельдей қосымша мұнай ұсынды. Сондай-ақ ол, дауылдан зардап шеккен кедей қауымдарға айтарлықтай арзандатылған отындық майды сатуды ұсынды, сондай-ақ мобильді аурухана бөлімшелерін, медициналық мамандарды және электр генераторларын ұсынды. Белсенді Джесси Джексонның айтуынша, Буш әкімшілігі Венесуэланың ұсынысын қабылдамады. Алайда, АҚШ-тың Венесуэладағы елшісі Уильям Браунфилд аймаққа отын көмегін ұсынуды «жомарт ұсыныс» деп атап, «бірден бес миллион доллар туралы сөйлескенде, бұл шынымен де ақша. Мен мұны мойындап, «рахмет» дегім келеді» деді. 2005 жылдың қарашасында АҚШ-тың жетекші саясаткерлері АҚШ-тың ірі отын дистрибьюторларына мұқтаж жандарға жеңілдіктер ұсыну бойынша келіссөздер жүргізгеннен кейін, Массачусетс штатының өкілдері Венесуэламен келісімге келді. Келісімнің мақсаты – PDVSA-ның еншілес компаниясы Citgo арқылы аз қамтылған отбасыларға 40% жеңілдікпен жылыту майын беру, және бұл саясаткерлердің өтінішіне жауап берген жалғыз компания. Чавес мұндай қадамдарды «геосаяси аренада қолдануға болатын күшті мұнай картасы» деп атап, «біз бұл картаны әлемдегі ең қатал елге, АҚШ-қа қарсы қатаң түрде ойнаймыз» деді.
After Hurricane Katrina battered the United States' Gulf coast in late 2005, the Chávez administration offered aid to the region. Chávez offered tons of food, water, and a million barrels of extra petroleum to the U. S. He has also proposed to sell, at a significant discount, as many as of fuel oil to poor communities that were hit by the hurricane and offered mobile hospital units, medical specialists, and electrical generators. According to activist Jesse Jackson, the Bush administration declined the Venezuelan offer. However, United States Ambassador to Venezuela, William Brownfield welcomed the offer of fuel assistance to the region, calling it "a generous offer" and saying "when we are talking about one to five million dollars, that is real money. I want to recognize that and say, 'thank you.'" In November 2005, following negotiations by leading US politicians for the US' largest fuel distributors to offer discounts to the less well off, officials in Massachusetts signed an agreement with Venezuela. The agreement aims to provide heating oil at a 40% discount to low income families through Citgo, a subsidiary of PDVSA and the only company to respond to the politicians' request. Chávez stated that such gestures comprise "a strong oil card to play on the geopolitical stage" and that "it is a card that we are going to play with toughness against the toughest country in the world, the United States."
АҚШ әкімшіліктері
2008 жылдың қыркүйегінде Боливияны қолдау шараларынан кейін Чавес АҚШ-тың елшісі Патрик Даддиді елден шығарып салды. Чавес Даддиді өзінің үкіметіне қарсы қастандыққа көмектескен деп айыптап, оны «ұнатпайтын тұлға» деп жариялады. Дадди бұл айыптауды жоққа шығарды. Голингер көптеген адамдар тарапынан Чавес жақтасы деп сипатталды. 2009 жылдың қаңтар айында Чавес АҚШ-тың іс жүзіндегі толық өкілі Джон Колфилдке қатысты тергеу басталғанын мәлімдеді, ол Дадди елден қуылғаннан кейінгі АҚШ-тың жетекші дипломаты болып табылады. Чавес Колфилдтің Пуэрто-Рикодағы эмиграциядағы оппозициялық венесуэлалықтармен кездесуі мүмкін екенін айтты; АҚШ-тың ресми өкілі Колфилд үйлену тойына барғанын мәлімдеді. Чавес осы мүмкіндікті пайдаланып, «империяны» Пуэрто-Риконы өзіне және Латын Америкасына қарсы әрекеттер үшін база ретінде пайдалануда деп айыптады. Ол Пуэрто-Риконы «гринго колониясы» деп атады және арал бір күні азат болады деді.
In September 2008, following retaliatory measures in support of Bolivia, Chávez expelled the U. S. ambassador Patrick Duddy. Chávez labeled Duddy persona non grata after accusing him of aiding a conspiracy against his government – a charge Duddy consequently denied. Golinger has been described by many as pro Chávez. In January 2009, Chávez announced an investigation into the US Chargé d'Affairs, John Caulfield, who is the leading US diplomat after Duddy's expulsion. He contended that Caulfield had possibly met with opposition Venezuelans in exile in Puerto Rico; an official spokeswoman from the United States said Caulfield was there for a wedding. Chávez used the occasion to accuse "the empire" of using Puerto Rico as a base for actions against him and Latin America. He referred to Puerto Rico as a "gringo colony" and that one day the island would be liberated.
Барак Обаманың президенттік кезеңі
2008 жылғы АҚШ сайлауы кезінде Чавес Барак Обама мен Джон Маккейн арасында ешқандай артықшылығы жоқ екенін мәлімдеді. «АҚШ президенттігіне үміткер екі кандидат та бізге бірдей шабуыл жасайды, олар империяның мүддесін қорғап бізге шабуылдайды». Обама сайлауда жеңіске жеткеннен кейін Венесуэланың сыртқы істер министрі бұл оқиғаны халықаралық қатынастардағы тарихи сәт деп атап, американ халқы дипломатияның «жаңа бейінін» таңдады деп қосты. Чавес бұрын елден қуылған елшілердің қайта оралатын-қайтпайтыны туралы сұраққа «әр нәрсенің өз уақыты бар» деп жауап берді. Алайда, 4 қарашадағы сайлау алдындағы митингте, өзінің үміткерлерін қолдаған Чавес Бразилияның Луласы мен Боливияның Моралесінің пікірін қайталап, Латын Америкасында болып жатқан өзгерістер АҚШ-та да орын алып отырғанын айтты. Ол Обамамен мүмкіндігінше ертерек кездесуді үміттенеді. Бірақ 2009 жылдың 22 наурызында АҚШ Венесуэланы Колумбияның революциялық қарулы күштерін (FARC) қолдады деп айыптағаннан кейін Чавес Обаманы «білімі жоқ» деп атап, «Обаманың Буштан да жаман иісі бар» деді. Обаманың «аймақтағы прогреске кедерес келтірген күш» екенін айтқаннан кейін, Чавес Венесуэланың АҚШ-тағы жаңа елшісінің тағайындалуын тоқтатты. 2009 жылдың 17 сәуірінде Америка саммитінде Чавес Обамамен алғашқы және жалғыз рет кездесіп, оның досы болу ниетін білдірді. 2011 жылдың 20 желтоқсанында Чавес Обаманы «клоун, қара нәсілділер үшін ұят» деп атады, себебі Обама Венесуэланың Иран мен Кубамен байланысын сынаған болатын. Венесуэла мен АҚШ 2010 жылдан бері бір-бірінің астаналарында елшілерін ұстап отырған жоқ. 2012 жылғы АҚШ президенттік сайлауына дейін Чавес, егер ол сайлауда дауыс бере алса, Обамаға дауыс беретінін мәлімдеді. 2013 жылы Чавес қайтыс болғанға дейін Венесуэланың вице-президенті Николас Мадуро АҚШ-тың екі әскери атташесін елден қуды. Олар Венесуэланың тұрақсыздығын тудыру үшін Венесуэла әскерін тартуға тырысқан деп айыпталды және бұл оның қатесіне себеп болды деп болжады. Обама әкімшілігі бұл айыптауларды жоққа шығарып, екі венесуэлалық дипломатты елден қуды. Президент Барак Обама 2014 жылғы Венесуэланың адам құқықтары мен азаматтық қоғамды қорғау туралы заңға қол қойды. Бұл заң, 2014 жылғы Венесуэлалық наразылықтар кезінде адам құқықтарын бұзуға жауапты деп саналатын венесуэлалықтарға санкциялар енгізді. Ол «президенттің 2014 жылғы ақпандағы наразылықтармен байланысты зорлық-зомбылық әрекеттеріне немесе адам құқықтарын бұзуға жауаптыларға, немесе кеңінен алғанда, адамның сөз бостандығы мен жиналыс бостандығын заңды түрде пайдаланғаны үшін адамды тұтқындауға немесе соттауға нұсқау берген немесе бұйырған адамға қарсы санкциялар салуын талап етеді». Заң 2016 жылы 31 желтоқсан 2019 жылы күшіне енуі үшін ұзартылды. 2015 жылдың 2 ақпанында АҚШ Мемлекеттік департаменті адам құқықтарын бұзу және саяси сыбайлас жемқорлыққа қатысы бар деп күдіктенген Венесуэланың қазіргі және бұрынғы лауазымды тұлғаларына визалық шектеулер енгізді. Визалық шектеулер отбасы мүшелерін де қамтыды, Мемлекеттік департамент «Біз адам құқықтарын бұзушылар, мемлекеттік жемқорлықтан пайда тапқандар және олардың отбасылары АҚШ-қа қош келмейсіз деген нақты хабарлама жібереміз» деді. EO 13692 аясында Обама әкімшілігі жеті адамға санкция салды, ал Трамп әкімшілігі 2019 жылдың 8 наурызына қарай 73 адамға санкция салды. 58 жастағы президентке жасырын түрде агрессивті қатерлі ісік енгізілді деп санайды.
During the 2008 U. S. election, Chávez declared that he had no preference between Barack Obama and John McCain stating "the two candidates for the US presidency attack us equally, they attack us defending the interests of the empire". After Obama had won the election, Venezuela's foreign minister labeled the outcome an historic moment in international relations and added that the American people had chosen a "new brand" of diplomacy. When Chávez was asked if the previously expelled ambassadors for each country would return, he replied "everything has its time." However, at a rally the evening before the 4 November elections where Chávez was supporting his own candidates Chávez echoed a sentiment by Lula of Brazil and Morales of Bolivia, referencing the change happening in Latin America seemed to be taking place in the US. He expressed hope that he would meet with Obama as soon as possible. However, on 22 March 2009, Chávez called Obama "ignorant" and claimed Obama "has the same stench as Bush", after the US accused Venezuela of supporting the insurgent Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC). Chávez was offended after Obama said that he had "been a force that has interrupted progress in the region", resulting in his decision to put Venezuela's new ambassador to the United States on hold. During the Summit of the Americas on 17 April 2009, Chávez met with Obama for the first, and only, time where he expressed his wish to become Obama's friend. On 20 December 2011, Chávez called Obama "A clown, an embarrassment, and a shame to Black People" after Obama criticized Venezuela's ties with Iran and Cuba. Venezuela and the United States have not had ambassadors in each other's capitals since 2010. Shortly before the 2012 US presidential elections, Chávez announced that if he could vote in the election, he would vote for Obama. In 2013, before Chávez died, Venezuelan Vice President Nicolás Maduro expelled two U. S. military attaches from the country, saying they were plotting against Venezuela by attempting to recruit Venezuelan military personnel to destabilize Venezuela and suggested they caused Chávez's cancer. The Obama administration rejected the allegations and responded by expelling two Venezuelan diplomats. President Barack Obama signed the Venezuela Defense of Human Rights and Civil Society Act of 2014, a U. S. act imposing sanctions on Venezuelan individuals held responsible by the United States for human rights violations during the 2014 Venezuelan protests, in December of that year. It "requires the President to impose sanctions" on those "responsible for significant acts of violence or serious human rights abuses associated with February 2014 protests or, more broadly, against anyone who has directed or ordered the arrest or prosecution of a person primarily because of the person's legitimate exercise of freedom of expression or assembly". The act was extended in 2016 to expire on 31 December 2019. On 2 February 2015, the United States Department of State imposed visa restrictions on current and former Venezuelan officials that were allegedly linked to presumed human rights abuses and political corruption. The visa restrictions also included family members, with the Department of State saying, "We are sending a clear message that human rights abusers, those who profit from public corruption, and their families are not welcome in the United States". Under EO 13692, the Obama administration sanctioned seven individuals, and the Trump administration has sanctioned 73 as of 8 March 2019. believe a hostile party covertly introduced an aggressive form of cancer into the 58 year old president.
Дональд Трамптың президенттік кезеңі
Трамп әкімшілігінің Венесуэлаға қатысты сыртқы саясаты Гуайдоны қолдауға және Мадуроны оқшаулауға бағытталған. Олар өз мақсаттарына жету үшін мынадай әдістерді қолданды: "Мадуро үкіметінің қызметкерлері мен олардың отбасыларына санкциялар мен визаларын жою, экономика мен үкіметке қатысты кең ауқымды санкциялар". Венесуэла басқа елдерден жеткізілген гуманитарлық көмекті Венесуэла халқынан жасырып, азық-түлік пен медициналық көмек алмасу шартымен сайлаушыларын манипуляциялады деп айыпталды. Президент Дональд Трамп Мадуро үкіметіне жаулы болды. 2020 жылы АҚШ Мадуроны және бірнеше жоғары лауазымды шенеунікті есірткі саудасымен байланысты терроризмде айыптады, оны ұстағанға 15 миллион АҚШ доллары сыйақы ұсынды. 2020 жылдың мамыр айында Макутодағы сәтсіз шабуыл кезінде екі америкалық, бұрынғы АҚШ арнайы күштерінің сарбаздары тұтқындалды. Halliburton американдық мұнай қызметтері компаниясы 2020 жылдың желтоқсан айында Венесуэладағы қызметін тоқтатуға мәжбүр болды. 2017 жылдан бері түрмеде отырған алты американдық мұнай компаниясының өкілі, Citgo Six деп белгілі, 2021 жылдың қарашасында сыбайлас жемқорлық қылмысы үшін сотталды. Президенттігінің соңғы толық күні, 2021 жылдың 19 қаңтарында Дональд Трамп АҚШ-та тұратын 145 мың венесуэлалық азаматты 18 айға депортациядан қорғады.
The Trump administration's foreign policy regarding Venezuela was aimed at supporting Guaidó and isolating Maduro. They used these methods to achieve their goals:"sanctions and visa revocations on Maduro government officials and their families, broader sanctions on the economy and government". Venezuela had been accused of withholding from the Venezuelan people humanitarian aid delivered from other nations, and of manipulating its voters in exchange for food and medical care. President Donald Trump was hostile to the Maduro government. In 2020 the U. S. indicted Maduro and several other high government officials on narco terrorism charges, offering a US$15 million reward for his capture. In May 2020, Two Americans, both former U. S. special forces soldiers were among the mercenaries captured during an unsuccessful invasion in Macuto, Venezuela. Halliburton, an American oil services company, was forced to cease operations in Venezuela in December 2020. Six American oil company representatives held in prison since 2017, known as the Citgo Six, were convicted of corruption in November 2021. On the last full day of his presidency, 19 January 2021, Donald Trump protected 145,000 Venezuelan citizens living in the U. S. from deportation for 18 months.
Джо Байденнің президенттік кезеңі
2021 жылдың 9 наурызында президент Джо Байден АҚШ-тағы венесуэлалық иммигранттарға уақытша қорғалған мәртебе (TPS) берді. 2022 жылдың 5 наурызында АҚШ Мадуро үкіметімен сирек кездесу үшін Каракасқа арнайы елші жіберді. Күн тәртібінде PDVSA-ның Хьюстон қаласындағы еншілес компаниясы Citgo-ның алты қызметкерінің және үш тұтқындалған американдық әскери қызметшінің тағдыры тұрды. Байден әкімшілігінің жоспары – Ресей мұнайын Венесуэладан тікелей тасымалдаумен алмастыру. АҚШ Энергия ақпарат басқармасының мәліметінше, Украинаға жасалған шабуылға жауап ретінде санкцияларға байланысты Ресейден мұнай импортының күтілетін азаюы 2018 жылы Венесуэланың АҚШ-қа экспорттаған көлемінен сәл кем болады. 2022 жылдың 9 наурызында Citgo Six-тың бірі АҚШ шенеуніктері, оның ішінде АҚШ-тың Венесуэладағы елшісі Джеймс Б. Стори мен Венесуэла президенті Николас Мадуро арасындағы кездесуден кейін босатылды. 2022 жылдың 1 қазанында Citgo Six-тың қалған бес мүшесі тұтқын алмасу нәтижесінде босатылды.
On 9 March 2021, President Joe Biden granted temporary protected status (TPS) to Venezuelan immigrants in the United States. On 5 March 2022, the U. S. sent a special envoy to Caracas for a rare face to face meeting with the Maduro government. On the agenda was the fate of six employees of PDVSA's Houston based subsidiary Citgo, and three imprisoned U. S. servicemen. The plan by the Biden administration is to replace Russian oil with direct deliveries from Venezuela. According to the U. S. Energy Information Administration, the projected loss of oil imports from Russia due to sanctions in response to the invasion of Ukraine would be slightly below the amount Venezuela exported to the U. S. in 2018. On March 9, 2022, one of the Citgo Six was released following a meeting between US officials, including US Ambassador to Venezuela James B. Story, and Venezuelan President Nicolás Maduro. On October 1, 2022, the remaining five members of the Citgo Six were released following a prisoner exchange.
2023 жылғы қазандағы санкцияларды жеңілдету
2023 жылдың қазан айында Байден әкімшілігі Венесуэланың мұнай өнеркәсібіне салынған санкцияларды уақытша алты айға жеңілдетуді таңдады. Бұл шешім Барбадосте Николас Мадуро басшылығымен Венесуэла үкіметі мен оппозициялық топтар арасында қол қойылған 2023 жылғы Венесуэла сайлау келісімінен кейін қабылданды, бірақ елдің алтын өнеркәсібін нысанаға алған бұрынғы санкциялар күшінде қалды. Келісім 2024 жылғы Венесуэла президенттік сайлауындағы барлық саяси кандидаттарға жеке және мемлекеттік бұқаралық ақпарат құралдарына тең қолжетімділікті, сондай-ақ қозғалыс еркіндігі мен қауіпсіздікке кепілдік беруді мақсат етті. Сайлау процесінің сенімділігін арттыру үшін Венесуэла үкіметі халықаралық сайлау бақылаушыларын шақырды.
In October 2023, the Biden administration opted to relax sanctions on Venezuela's oil industry provisionally for six months. The decision followed the 2023 Venezuela election agreement signed in Barbados between the Venezuelan government under Nicolás Maduro and opposition factions, though pre existing sanctions targeting the nation's gold industry were to remain in place. The agreement aimed for equitable access to both private and public media for all political candidates in the 2024 Venezuelan presidential election, as well as guarantees on freedom of movement and safety. To bolster the credibility of the electoral process, the Venezuelan government extended invitations to international electoral monitoring observers
АҚШ Мемлекеттік хатшысы Энтони Блинкен негізсіз ұсталған АҚШ және саяси тұтқындарды босатуды талап етті, ал АҚШ, Еуропалық Одақ, Ұлыбритания және Канада арасындағы бірлескен мәлімдемеде келісімді құптап, оны «Венесуэлада демократияны қалпына келтіру» жолындағы қажетті қадам деп атады. АҚШ және ЕО бұған дейін Венесуэладағы сайлауды «заңсыз» деп танып, «барлық кандидаттарды жеделдетіп қайта орналастыру үшін нақты мерзім мен процедураны» талап еткен еді. 2023 жылдың қарашасында Байден әкімшілігінің санкцияларды жеңілдетуінен кейін Венесуэла үкіметі елдің мұнай өндірісін қалпына келтіру мақсатында алты көпұлтты компаниямен келіссөздерді қайта бастағанын жариялады. Алайда, 2023 жылдың желтоқсанының басында Ақ үйдің Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің өкілі Джон Керби Мадуро үкіметі саяси тұтқындарды және Венесуэлада ұсталған АҚШ азаматтарын босату бойынша жаңа прогресс көрсетпесе, АҚШ санкцияларды жеңілдетуді «тоқтатуға» дайын екенін мәлімдеді.
US Secretary of State Antony Blinken further advocated for the release of wrongfully detained US and political prisoners, and in a joint statement between the US, European Union, United Kingdom and Canada welcomed the agreement, calling it a necessary step toward the “restoration of democracy in Venezuela”. Both the US and EU had previously deemed Venezuelan elections and "illegitimate" and demanded a "specific timeline and process for the expedited reinstatement of all candidates". In November 2023, following the easing of sanctions by the Biden administration, the Venezuelan government announced the resumption of talks with six multinational corporations aimed at restoring the nation's oil production. However, in early December 2023, White House National Security Council spokesperson John Kirby stated that the US was prepared to "pause" sanction relief unless the Maduro government could demonstrate renewed progress towards the release of political prisoners and US nationals detained in Venezuela.
Николас Мадуроның президенттік кезеңі
2013 жылдың 1 қазанында АҚШ Венесуэла үкіметінің Венесуэладан үш АҚШ лауазымды адамын қууына жауап ретінде Венесуэланың үш дипломатын елден шығуға бұйрық берді. 2014 жылдың 16 ақпанында президент Мадуро АҚШ-тың тағы үш консулдық қызметкеріне үкіметке қарсы үгіт-насихат жүргізгені және оппозицияның наразылықтарына көмектескені үшін елден кетуді бұйырғанын хабарлады. Мадуро АҚШ-тың наразылықтардың күшеюіне алаңдауын және Венесуэланың оппозиция көшбасшысын қамауға алу мүмкіндігі туралы ескертуін "қабылданбайды" және "әдепсіз" деп сипаттады. Ол: "Мен әлемдегі ешкімнен бұйрық қабылдамаймын", - деді. 2014 жылдың 25 ақпанында АҚШ Венесуэланың үш дипломатын елден шығарып жіберді. 2014 жылдың 28 мамырында АҚШ Өкілдер палатасы Венесуэланың адам құқықтары мен демократиясын қорғау туралы заңды (H. R. 4587; 113-ші Конгресс) қабылдады. Бұл заң жобасы 2014 жылғы Венесуэла наразылықтары кезінде наразылық білдірушілерге қатысы бар Венесуэланың лауазымды тұлғаларына қарсы экономикалық санкциялар қолдануды көздейді. 2014 жылдың желтоқсан айында АҚШ Конгресі 2142 Сенат заңын ("Венесуэланың адам құқықтарын және азаматтық қоғамды қорғау туралы 2014 жылғы заң") қабылдады. 2015 жылдың 9 наурызында АҚШ Президенті Барак Обама Венесуэланы "ұлттық қауіпсіздігіне қауіп төндіретін" деп жариялаған және жеті венесуэлалық лауазымды тұлғаға қарсы санкциялар салуға бұйрық берген президенттік жарлыққа қол қойды. Венесуэла Президенті Николас Мадуро санкцияларды өзінің социалистік үкіметін құлатуға бағытталған әрекет деп айыптады. Вашингтон санкциялар венесуэлалықтардың адам құқықтарын бұзуға қатысы бар адамдарға бағытталғанын айтып, "біз Венесуэла үкіметінің саяси қарсыластарын қорқытуға жасаған тырысқандықтарына қатты алаңдаймыз" деді. Санкцияларды Латын Америкасының басқа елдері де сынады. Латын Америкасы және Кариб бассейні мемлекеттерінің қауымдастығы Вашингтонның "халықаралық құқыққа қайшы келетін бір жақты мәжбүрлеу шараларын" сынаған мәлімдеме жасады. 2014 және 2020 жылдар аралығында АҚШ-тың Венесуэлаға қарсы санкциялары дәрі-дәрмек пен медициналық жабдықтарды импорттау қиындықтарына байланысты 100 000 адамның өліміне себеп болды деп академик Хелен Яфф есептейді. Дональд Трамп АҚШ Президенті болып сайланғаннан кейін, АҚШ-та орналасқан және Венесуэла үкіметіне тиесілі Citgo мұнай компаниясы Дональд Трамптың 2017 жылғы 20 қаңтардағы инаугурациясына 500 000 доллар сыйлық берді. 2017 жылдың 20 сәуірінде Венесуэла үкіметі Венесуэланың Зулия штатындағы General Motors зауытын басып алды, бұл зауыттың жұмысын тоқтатуға әкелді.
On 1 October 2013, the US ordered three Venezuelan diplomats out of the country in response to the Venezuelan government's decision to expel three US officials from Venezuela. On 16 February 2014, President Maduro announced he had ordered another three US consular officials to leave the country, accusing them of conspiring against the government and aiding opposition protests. Maduro described the US statements that claimed to be concerned with rising tensions and protests and warned against Venezuela's possible arrest of the country's opposition leader as "unacceptable" and "insolent." He said, "I don't take orders from anyone in the world." On 25 February 2014, the United States responded by expelling three additional Venezuelan diplomats from the country. On 28 May 2014, the United States House of Representatives passed the Venezuelan Human Rights and Democracy Protection Act (H. R. 4587; 113th Congress), a bill that would apply economic sanctions against Venezuelan officials who were involved in the mistreatment of protestors during the 2014 Venezuelan protests. In December 2014, the US Congress passed Senate 2142 (the "Venezuela Defense of Human Rights and Civil Society Act of 2014"). On 9 March 2015, the United States President, Barack Obama, signed and issued a presidential order declaring Venezuela a "threat to its national security" and ordered sanctions against seven Venezuelan officials. Venezuelan President Nicolás Maduro denounced the sanctions as an attempt to topple his socialist government. Washington said that the sanctions targeted individuals who were involved in the violation of Venezuelans' human rights, saying that "we are deeply concerned by the Venezuelan government's efforts to escalate intimidation of its political opponents". The sanctions were denounced by other Latin American countries. The Community of Latin American and Caribbean States issued a statement criticizing Washington's "unilateral coercive measures against International Law." Between 2014 and 2020, United States sanctions against Venezuela are estimated to have caused the deaths of 100,000 people due to the difficulty of importing medicine and health care equipment, according to academic Helen Yaffe. Following the election of Donald Trump as President of the United States, Citgo, a US based oil company owned by the Venezuelan government, gifted $500,000 toward Donald Trump's inauguration on 20 January 2017. On 20 April 2017, the Venezuelan Government seized the General Motors plant in the Venezuelan state of Zulia, causing the plant to close operations.
2017 жылғы Венесуэла конституциялық дағдарысы
2017 жылдың 11 тамызында президент Трамп Николас Мадуроның автократиялық үкіметімен күресу және Венесуэладағы күшейіп бара жатқан дағдарысқа байланысты "әскери әрекет мүмкіндігін жоққа шығармайтынын" мәлімдеді. Венесуэланың қорғаныс министрі Владимир Падрино Лопес Трамптың бұл мәлімдемесін дереу сынға алып, оны "жоғары дәрежедегі экстремизм" және "ессіздік әрекеті" деп сипаттады. Венесуэланың коммуникация министрі Эрнесто Вильегас Трамптың сөздерінің "ұлттық егемендікке беспрецеденттік қауіп" келтіріп отырғанын айтты. Президент Мадуроның ұлы Николас Мадуро Гера Венесуэланың 5-ші Конституциялық Ассамблея отырысында, егер АҚШ Венесуэлаға шабуыл жасаса, "оқтар Нью-Йоркке жетеді, мырза Трамп, біз келіп Ақ үйді басып аламыз" деді.
On 11 August 2017, President Trump said that he is "not going to rule out a military option" to confront the autocratic government of Nicolás Maduro and the deepening crisis in Venezuela. Venezuela's Defense Minister, Vladimir Padrino López, immediately criticized Trump for his statement, calling it "an act of supreme extremism" and "an act of madness." The Venezuelan Communications Minister, Ernesto Villegas, said Trump's words amounted to "an unprecedented threat to national sovereignty". President Maduro's son, Nicolás Maduro Guerra, stated during the 5th Constituent Assembly of Venezuela session that if the United States were to attack Venezuela, "the rifles would arrive in New York, Mr. Trump, we would arrive and take the White House."
2019 жылғы Венесуэла президенттік дағдарысы және татуласу
23 қаңтар 2019 жылы Мадуро АҚШ-пен қарым-қатынасты үзу туралы жариялады, бұл президент Трамптың Венесуэланың Ұлттық ассамблеясының басшысы Хуан Гуайдоны Венесуэланың уақытша президенті ретінде мойындағаннан кейін болды. Мадуро барлық американдық дипломаттар 72 сағат ішінде елді тастап кетуі керек екенін мәлімдеді, бірақ Гуайдо олардың қалуын қалады. Кейін Мадуро Венесуэланың АҚШ-тағы елшілігі мен барлық консулдықтарын жабатынын растады. Жауап ретінде Мадуро американдық дипломаттарды елден қууға бұйрық берді, оларға Венесуэладан кетуге 72 сағат берді. АҚШ өзінің елшілігін жаппайтынын, дипломатиялық қарым-қатынасы Гуайдо үкіметімен екенін және Мадуроның өз қызметкерлерінің қауіпсіздігіне жауапты екенін мәлімдеді. 26 қаңтар 2019 жылы, мерзім аяқталуға бірнеше сағат қалғанда, Мадуро үкіметі дипломаттарды қуу туралы бұйрығынан бас тарды, американдық дипломаттарға тағы 30 күн берді. АҚШ Мемлекеттік хатшысы Майк Помпеоның мәлімдемесіне сәйкес, АҚШ-тың соңғы дипломаттары 14 наурызда Венесуэладан кетіп қалды. Олардың кетуі Венесуэладағы американдық қатысуға нүкте қойды, себебі президент Мадуро қаңтар айының соңында АҚШ-пен дипломатиялық қарым-қатынасты үзіп тастаған еді. 5 сәуір 2019 жылы АҚШ Венесуэладағы мүдделерін қорғау үшін Швейцариямен өзара қорғау туралы келісімге келді, бірақ келісім әлі күшке енбеді, себебі Мадуро үкіметі АҚШ-тың Түркияны өзара қорғаушы ел ретінде танудан бас тартуына байланысты оны мақұлдаған жоқ. Осы арада АҚШ Колумбияның Богота қаласындағы АҚШ елшілігінде "Венесуэла мәселелері жөніндегі бөлім" құрды, ол Венесуэлаға уақытша дипломатиялық кеңсе ретінде қызмет етеді. 2020 жылдың көктемінде АҚШ Мадуроға қарсы қысымды күшейтті. 26 наурызда АҚШ президенті Николас Мадуроны есірткі саудасымен байланысты терроризмде айыптады және оны тұтқындауға көмектесетін ақпарат үшін 15 миллион доллар сыйақы ұсынды. Мадуро АҚШ президенті Дональд Трампты "расистік ковбой" деп атады. Бірнеше күннен кейін Венесуэланың бас прокуроры Тарек Уильям Сааб оппозиция жетекшісі Хуан Гуайдоны "мемлекеттік төңкеріс жасауға тырысқандығы" және "қастандық жасауға тырысқандығы" айыбымен тергеуге шақырды. 31 наурызда АҚШ Мемлекеттік хатшысы Майк Помпео санкциялар денсаулық сақтау төтенше жағдайы кезінде гуманитарлық көмекке қолданылмайтынын, ал Мадуро алты айдан он екі айға дейінгі мерзімде Мадуро қатыспайтын сайлауды өткізуге келіссе, АҚШ санкцияларды алып тастайтынын мәлімдеді, сондай-ақ Гуайдоға АҚШ-тың қолдауын қайталады. 1 сәуірде президент Трамп Венесуэлаға жақын аймаққа есірткіге қарсы әскери кемелер мен AWACS ұшақтарын жіберіп отырғанын жариялады, бұл 1989 жылы Панаманы басып алып, генерал Мануэль Нориегоны биліктен қуғаннан бергі аймақтағы ең ірі әскери жинақталған күштердің бірі болды. 2022 жылдың наурызында АҚШ пен Венесуэла санкцияларды жеңілдетуге кірісті, себебі Ресейдің Украинаға басып кіруінен Венесуэланың мұнай өндірісіне салқым қойылды. Кейін, 2022 жылдың желтоқсанында АҚШ мойындаған уақытша үкімет таратылды. Таратылғанына қарамастан, АҚШ үкіметі 2015 жылғы Ұлттық ассамблеяны тануын жалғастырды. Үкімет таратылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, уақытша үкімет басқарған Венесуэла елшілігі жұмысын тоқтатты.
On 23 January 2019, Maduro announced that Venezuela was breaking ties with the United States following President Trump's announcement of recognizing Juan Guaidó, the leader of Venezuela's National Assembly, as the interim President of Venezuela. Maduro said all US diplomats must leave within 72 hours, but Guaidó said that they should stay. Maduro later confirmed the closure of the Venezuelan Embassy and all consulates in the United States. In response Maduro ordered the expulsion of US diplomats, giving them 72 hours to leave Venezuela. The US said it would not close its embassy, stating their diplomatic relationship was with Guaidó's government, and holding Maduro responsible for the safety of its staff. On 26 January 2019, only hours before the deadline, the Maduro government backtracked on its expulsion order, giving US diplomats another 30 days. The last U. S. diplomats in Caracas left Venezuela on Thursday, 14 March, according to Secretary of State Mike Pompeo. Their departure put an end to a U. S. presence in Venezuela, after president Maduro effectively broke off diplomatic relations with the U. S. in late January. On 5 April 2019, the United States signed a protecting power agreement with Switzerland to represent its interests in Venezuela, however, the agreement is not yet operational as it has not been approved by Maduro's government due to the United States rejecting Maduro's government's proposal to have Turkey as its protecting power as the United States only recognizes Guaidó as interim president. In the meantime, the United States has instead established a "Venezuela Affairs Unit" section at the U. S. Embassy in Bogota, Colombia to serves as an interim diplomatic office to Venezuela. In the spring of 2020 the United States stepped up pressure on Maduro. On 26 March the United States accused President Nicolás Maduro of narcoterrorism and offered a $15 million reward for information leading to his arrest. In response, Maduro called US President Donald Trump a "racist cowboy". A few days later, Venezuelan Attorney General Tarek William Saab summoned opposition leader Juan Guaidó for questioning for an alleged "attempted coup d'etat" and "attempted assassination". On 31 March, United States Secretary of State Mike Pompeo said that sanctions did not apply to humanitarian aid during the health emergency and that the United States would lift its sanctions if Maduro agreed to organize elections that did not include Maduro in a period of six to twelve months and reiterated U. S. support for Guaidó. Then on 1 April President Trump announced that he was sending anti drug Navy ships and AWACS planes to the region near Venezuela in one of the largest military build ups in the region since the 1989 invasion of Panama to remove General Manuel Noriega from power. In March 2022, the U. S. and Venezuela had a gradual rapprochement as they began easing sanctions on Venezuelan oil as it was impacted due to Russia's illegal invasion of Ukraine that began a month prior. Later, in December 2022, the interim government which was recognized by the United States was dissolved. Despite the dissolution, the U. S. Government continued to recognize the 2015 National Assembly. Days after the government has dissolved, the Venezuelan embassy which was run by the interim government suspended its operations.
Қоғамдық пікір
Екі үкімет арасындағы үнемі шиеленісті қарым-қатынастарға қарамастан, 2002 жылы венесуэлалықтардың 82%-ы АҚШ-ты жағымды бағалаған, бірақ бұл көрсеткіш 2014 жылы 62%-ға дейін төмендеді (Pew Research Global Attitudes Project мәліметінше). Gallup Global Leadership Report көрсеткендей, 2013 жылы венесуэлалықтардың 35%-ы АҚШ-тың жаһандық басшылығын қолдаса, 35%-ы қолдамайды. Pew Research Center жүргізген 2017 жылғы көктемгі жаһандық көзқарас сауалының нәтижесінде, венесуэлалықтардың 47%-ы АҚШ-ты жағымды, ал 35%-ы жағымсыз деп санайды.
Despite the continually strained ties between the two governments, 82% of Venezuelans viewed the U. S. positively in 2002, though this view declined down to 62% in 2014 (per the Pew Research Global Attitudes Project). The Gallup Global Leadership Report indicates that as of 2013, 35% of Venezuelans approve of United States' global leadership, and 35% disapprove. The Spring 2017 Global Attitudes Survey by Pew Research Center found that 47% of the Venezuelan population views the United States favorably and 35% view it unfavorable."
SICOFAA
1960 жылы Солтүстік, Оңтүстік және Орталық Американың бірнеше елі қатысқан UNITAS теңіз жаттығулары мен порттағы оқулар алғаш рет Венесуэланың теңіз аумағында, Суық соғыс кезеңіндегі АҚШ саясатын қолдау мақсатында өтті. Венесуэла SICOFAA-ның белсенді мүшесі болып табылады.
In 1960, the UNITAS naval exercises and in port training involving several countries in North, South and Central America were conducted for the first time in Venezuelan territorial waters in support of the Cold War U. S. policy. Venezuela is an active member of SICOFAA.