Американың Вирджиния штатындағы "Батер" театрының тарихы
Barter Theatre
АҚШ-тағы Вирджиния штатындағы Barter Theatre – 1933 жылдан бері үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан, ең көне кәсіби театр. Ұлы дағдарыс кезінде ақысыз билеттермен танымал болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ, Вирджиния штаты, Абингдон қаласындағы театр
Theater in Abingdon, Virginia, United States
Бартер театры 1933 жылдың 10 маусымында Абингдон, Вирджинияда ашылды. Бұл – АҚШ-тағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне кәсіби театр.
Barter Theatre, in Abingdon, Virginia, opened on June 10, 1933. It is the longest running professional Equity theatre in the United States.
Тұжырымдама
1933 жылы АҚШ Ұлы депрессияның ортасында болғанда, көптеген адамдар театр билеттерін алуға шамасы келмеді, ал көптеген актерлер жұмыс табуда қиындыққа тап болды. Пол Деллинджердің 2006 жылғы 17 желтоқсандағы "Роанок Таймс" газетінде жарияланған шолуы жағдайды былай сипаттады: «Депрессия кезінде Бродвейде театрлар жабылып, актерлер жұмыссыз қалғандықтан, онда көңіл көтеру азайып кетті». Портерфилдтің өңіріндегі фермерлер сата алмайтын егінмен отырды. Сонда Портерфилд гениалды идея тапты – актерлерді Абингдонға шақырып, олардың өнерлерін шаруашылық тауарларына айырбастады. Театрдың негізін қалаушы Роберт Портерфилд «жиырмаға жуық әріптес актермен» бастап, жергілікті тұрғындарға азық-түлікпен төлеуге мүмкіндік берді, содан бері ол «Бартер» деп аталды. Ол: «Сатуға болмайтын көкөністермен де жақсы күлкі алуға болады» деді. Алғашқы билет бағасы 30 цент немесе сомасы шамалас тауар болды. 1939 жылғы 31 шілдеде шыққан «Лайф» журналындағы мақала бартерлік жүйе туралы былай деді: «АҚШ театр тарихындағы ең абсурдты идея деп есептелген бұл идея қазір үлкен табысқа ие». Актерлер ағымдағы қойылымдарда рөлдері болмаған жағдайда да өте жақсы жұмыс істеді. Олар декорация жасау, реквизит жинау, режиссуралық жұмыстар және труппа мүшелері тұратын «Бартер» қонақ үйінің асханасында жұмыс істеу арқылы театрдың жалпы табысына үлес қосты.
In 1933, when the United States was in the middle of the Great Depression, many people could not afford to pay for theater tickets, and many actors had trouble finding employment. A review by Paul Dellinger in the December 17, 2006 issue of The Roanoke Times summarized the situation as follows: But Broadway was not doing so much swinging during the Depression, when theaters went dark and actors found themselves out of work. Back in Porterfield's part of Virginia, farmers were stuck with crops they couldn't sell. That was when Porterfield came up with his genius of an idea, bringing actors to Abingdon to barter their performances for farm goods. Beginning with "some twenty of his fellow actors", Robert Porterfield, founder of the theatre, offered admission by letting the local people pay with food goods, hence the name "Barter". He said, "With vegetables that you cannot sell you can buy a good laugh." The original ticket price for a play was 30 cents, or the equivalent in goods. Referring to the barter concept, an article in Life magazine's July 31, 1939, issue reported, "What sounded like the craziest idea in the history of the U. S. theater is now a booming success." Actors were kept very busy, even when they did not have parts in current plays. They contributed to the theatre's overall success by working on scenery, collecting props, directing and working in the cafeteria at the Barter Inn, where members of the troupe boarded.
Бірінші өндіріс
Бартер театрының алғашқы қойылымы Джон Голденнің "Ертеңнен кейін" пьесасы болды. 1949 жылы оның бір труппасы Данияның Эльсинор қаласында "Гамлет" спектаклін қойды. Сол жылы Вирджиния, Кентукки, Теннесси және Солтүстік Каролина штаттарындағы қалаларда бір түндік гастрольдік қойылымдарды көрсеткен труппасы да болды. 2014 жылы Бартер театры мен Уильям Кинг өнер орталығы екі мекеменің өкілдерінен тұратын Абингдон суретшілерінің көрмесін бірлесіп ұйымдастырды.
Barter Theatre's first production was After Tomorrow by John Golden. In 1949, one of its companies produced Hamlet in Elsinore, Denmark. That same year it had a touring company that did one night stands in localities in Virginia, Kentucky, Tennessee and North Carolina. In 2014 the Barter Theatre and the William King Art Center collaborated to produce an art exhibition by Abingdon artists affiliated with the two institutions.
Мекемелер
Бастапқыда театрдың пьесалары Абингдон опера үйінде қойылды, ал актерлер Марта Вашингтон қонақүйінде тұрды. 1935 жылы ол құлаған Stonewall Jackson әйелдер колледжінің кампусына көшірілді. 1939 жылы "Life" журналында актерлерге жалақы төленбегені, бірақ олар жақсы тамақтандырылып, бұрынғы колледждің жатақханаларында орналасқандығы жазылған. Труппа кампустағы аудиторияда пьесалар қойды. Үш түн кампуста өткеннен кейін, қойылымдар "Бесси" деп белгілі бір көне автобуста таулы қалалар мен курорттарға он күндік турға шықты. 1950 жылы жазушы Джеймс Хилтон "Бартер қонақүйінен көріністі қорғау үшін Бартер театрына жапсарлас бірнеше акр жерді" сатып алды, себебі бұл жер құрылыс үшін сатылымға шығарылған еді. 1996 жылы ғимаратты 1,7 миллион долларға қайта жаңарту жұмыстары аяқталды. Сахнаның тереңдігі 28 футтан 60 футқа дейін ұзартылды. Жаңа жарықтандыру және дыбыс жүйелері орнатылды, ал жылыту және кондиционерлеу жүйелері жаңартылды. Балкон кеңейтіліп, көбірек орындықтар қосылды және сол деңгейден көрініс жақсартылды.
Initially, the theatre's plays were performed in the Abingdon Opera House, and actors stayed at the Martha Washington Inn. In 1935, it moved to the campus of the defunct Stonewall Jackson College for Women. The 1939 article in Life reported that the actors received no pay but were fed well and were housed in the former college's dormitories. The troupe produced plays in the auditorium on the campus. Productions branched out into the surrounding area after three nights on campus, going "on a ten day tour of mountain towns and resorts in an ancient bus widely known as 'Bessie.'" In 1950, novelist James Hilton purchased "several acres of land adjoining the Barter Theater [sic] to protect the view from the Barter Inn" after the property had been advertised as being available for building sites. In 1996, a $1.7 million renovation of the building was completed. The depth of the stage was increased from 28 feet to 60 feet. New lighting and sound systems were installed, and the heating and air conditioning systems were upgraded. The balcony was extended to provide more seats and a better view from that level.
Ағымдағы жағдай
Бүгінде Бартер – АҚШ-та жыл бойы үздіксіз жұмыс істейтін, соңғы кәсіби репертуарлық театрлардың бірі. Қазіргі ғимарат, бастапқыда 1833 жылы салынған Sinking Springs Presbyterian Church, АҚШ-тағы екінші ең көне театр ғимараты болып табылады. 1953 жылы оның ішкі кеңістігі Нью-Йорктегі Империя театрынан әкелінген заттармен жаңартылды. Кейіннен, сол жөндеуден қалған орындықтар Вирджиния штатының Фолс-Черч қаласындағы Джефферсон театры жабылып, орындықтары ауыстырылды. Жыл сайын Бартер театры өзінің тарихын Бартер күндерімен тойлайды. Осы шараларға келушілер консервіленген тағамдармен тең бағалы заттар әкеліп, билет алмастыра алады. Барлық тағам жергілікті қайырымдылық қорына тапсырылады.
Today, Barter is one of the last year round professional resident repertory theaters remaining in the United States. The current building, originally Sinking Springs Presbyterian Church built in 1833, is the second oldest theatrical building in the United States. In 1953, its interior was renovated with fittings from the Empire Theatre in New York. The seats from that renovation were later replaced with seats from the Jefferson Theatre in Falls Church, Virginia, after it closed. Each year, Barter Theatre celebrates its heritage with Barter Days. For these performances, patrons are invited to barter for admission by bringing the equivalent amount of canned food. All food is donated to a local charity.
Бартер театр сыйлығы
1939 жылы театр алғаш рет "американдық актердің ең үздік ойыны үшін" Бартер театр сыйлығын табыс етті. Алғашқы иегері Лорет Тейлор болды, ал 1940 жылғы сыйлық Дороти Стикниге берілді. Әрбір жеңімпаз Абингдон қаласының жанындағы бір акр жер және Вирджиния шұжығын алды, сондай-ақ театрмен бірге өнер көрсету үшін екі актерді таңдау құқығына ие болды.
In 1939, the theatre first presented the Barter Theatre Award "for the outstanding performance by an American player." The initial recipient was Laurette Taylor, and the 1940 award went to Dorothy Stickney. Each winner received an acre of mountain land near Abingdon and a Virginia ham and selected two actors to perform with the theatre.