Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз флотының адмиралы (1822–1915)

Бенджамин Франклин Ишервуд (6 қазан 1822 – 19 маусым 1915) – Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз флотында бу күшімен жүретін әскери кемелердің пайда болу кезеңіндегі инженерлік офицер. Ол Мексика-Америка соғысы кезінде кеме инженері болып қызмет етті, соғыстан кейін бумен қоздыру технологиясы бойынша тәжірибелік жұмыстар жүргізді. Контр-адмирал шеніне дейін көтеріліп, Азамат соғысы кезінде Әскери-теңіз флотының бас инженері ретінде, Әскери-теңіз флотының Бумен жұмыс істейтін инженерлік бюросын құруға атсалысты.

Азаматтық инженерлік мансап

Ишервуд Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол Утика және Шенектади темір жолында жұмыс істеді және сол кезеңнің ең белгілі инженерлерінің бірі Уильям С. Янгтан тәлім алды. Содан кейін Ишервуд Кротон су құбырында, одан кейін Эри каналында инженер болып жұмыс істеді. Ишервудтың әскери-теңіз күштеріне қосылмас бұрынғы соңғы жұмысы – Қазыналық департамент үшін маяқтарды жобалау және салу болды.

Теңіздегі алғашқы қызметі

22 жасында Ишервуд 1844 жылғы 23 мамырда Әскери-теңіз флотында бірінші көмекші инженер болып тағайындалды және 1846-1847 жылдар аралығында генерал Тейлор кемесінде қызмет етті. Мексика-Америка соғысы кезінде ол "Принстон" кемесінде қызмет етті, ал кейін "Спитфайр" кемесінің аға инженері болды. Мексика-Америка соғысы аяқталғаннан кейін Ишервуд Вашингтон әскери-теңіз кемесіне бекітілді, онда ол Чарльз Стюартқа қозғалтқыштарды жобалауға және кемелерді қозғалту үшін буды пайдалану бойынша тәжірибелер жүргізуге көмектесті. 1850 жылдары Ишервуд американдық және шетелдік сауда кемелері мен әскери кемелердегі бу қозғалтқыштарының жұмыс және өнімділік туралы деректерді жинады. Ол осы эмпирикалық деректерді сол кезде қолданылып келген қозғалтқыш түрлерінің тиімділігін талдау үшін пайдаланды. Мексика-Америка соғысы мен Азамат соғысы арасындағы он екі жылда Ишервуд Франклин институтының беделді журналында бу техникасы және кемелерді қозғалту туралы 55 техникалық және ғылыми мақала жариялады. 1859 жылы инженер өзінің түпнұсқа термодинамикалық тәжірибелерінің нәтижелерін екі томдық "Бу машиналарына қатысты инженерлік прецеденттер" еңбегінде жариялады. Ишервуд соғысқа дейінгі кезеңдегі ең өнімді техникалық жазушы болды. Ишервуд екі соғыстың арасында теңізге шығып, "Сан-Хасинто" бу кемесінің бас инженері болып үш жылдан астам Азия станциясында жүрді. Осы сапар кезінде ол дизентериямен ауырып, АҚШ-қа қайтуға мәжбүр болды.

Азаматтық соғыс

Азамат соғысы басталғаннан кейін көп ұзамай Ишервуд Әскери-теңіз күштерінің бас инженері болып тағайындалды. Оның қызметі осыншалықты маңызды деп есептелді, сол себепті оның жетекшілігімен Бу машинасымен жұмыс істейтін бюро құрылды. Азамат соғысы басталғанда Әскери-теңіз күштерінде 28 бу кемесі болды, ал соғыс барысында олардың саны 600-ге жетті. Ишервуд осыны іске асыру үшін қажетті машиналарды жобалау және құрылысын жүргізді. Ол блокаданы бұзуға тырысқан кемелерді қууға жететін жылдамдыққа ие кемелер жасады. 1863 және 1865 жылдары Ишервуд "Бу машинасымен жұмыс істейтін инженерлік саласындағы тәжірибелік зерттеулер" атты бірінші және екінші томдарын жариялады, олар алты тілге аударылды және болашақ бу машинасымен жасалатын тәжірибелерге негіз болған стандартты инженерлік оқулыққа айналды.

Соғыстан кейінгі іс-шаралар

Соғыс аяқталғаннан кейін Айшервуд негізінен Аннаполистегі АҚШ Әскери-теңіз академиясында бу машиналарын жасау бойынша жаңа ғылыми оқу бағдарламасын ұйымдастырумен айналысты. 1874 жылға қарай теңіз инженерлері осы оқу бағдарламасын американдық университеттердің көпшілігі үшін механикалық инженерлік білім берудің үлгісі ретінде қызмет ететіндей жетілдірді. 1869 жылы Ишервуд бұрынғы "Спитфайр" кемесіндегі әріптесі, адмирал Дэвид Диксон Портермен келіспеушілікке ұшырады. Соғыс жылдарында Ишервуд теңіз флотында инженерлік офицерлердің дәрежесі мен беделін арттыру үшін күш салды. Портер осы қызметтегі сыныптық құрылымдағы өзгеріске қарсы болды. Улисс С. Гранттың президенттікке сайлануынан кейін Ишервудтың көп жылдық қолдаушысы, Әскери-теңіз министрі Гидеон Уэллс оны қорғай алмады. Адмирал Портер Ишервудты Сан-Францискодағы "Мейр Айленд" теңіз базасына жіберді. Өзінің беделінің төмендеуіне қарамастан, Ишервуд техникалық жаңалықтар жасауды жалғастырды. 1870 және 1871 жылдары Ишервуд жүргізген тәжірибелер нәтижесінде Теңіз флоты келесі 27 жыл бойы қолданған пропеллер жасалды. Ол жылдам крейсерлерді жасаудағы алғашқылардың бірі болды және осы класты күшті қарсылыққа қарамастан өндірді. Еуропалық кемежайларды аралағаннан кейін, ол Бу машиналарын жасау бюросы жанындағы Эксперименттер кеңесінің президенті болды және 1884 жылдың 6 қазанында зейнетке шықты. Ишервуд 92 жасында Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.

Мұра

Әскери-теңіз күштері Ишервудтың еңбегін әртүрлі жолдармен мойындады. 1905 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясының кампусында салынған Ишервуд залы Теңіз инженерлік кафедрасына орналасқан. 1982 жылы академияның жаңа түлектер залына орын ашу үшін бұл зал бұзылды. Ишервудтың есімі жаңа залдағы Ишервуд кіреберісі арқылы мәңгі есте қалады. Контр-адмирал Бенджамин Ф. Ишервуд атындағы сыйлықты Әскери-теңіз күштері "флоттың операциялық қажеттіліктері үшін технологиялық шешімдерді тиімді бағалау, әзірлеу, іске асыру немесе енгізудегі жаңашылдық пен сарапшылық" үшін тағайындайды. Үш АҚШ Әскери-теңіз кемесі – екі Ишервуд есімді эсминец және аяқталмаған флоттық майлау кемесі – оның құрметіне аталды. 1941 жылы АҚШ Әскери-теңіз институтының «Жарлықтарында» Джордж У. Дайсон Ишервудтың АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дамытқан ең ұлы инженері болуы мүмкін екенін айтты. Ишервуд АҚШ Әскери-теңіз академиясында бастаған революциялық инженерлік бағдарлама кәсіби американдық машина жасау білімінің үлгісіне айналды. 1860-шы жылдардың соңы мен 1870-шы жылдардың басында Аннаполисте жасалған бұл негізгі оқу жоспары бүгінгі күнге дейін университеттердегі машина жасау педагогикасының негізі болып табылады.

Таңдалған жарияланымдар

Бу машиналарының инженерлік ескертулері; Бу кемелерінің жұмысын, қозғалтқыш құралдарын, конденсаторларды, қазандықтарды және т.б. зерттеуді қамтиды, сондай-ақ осыған қатысты талдамалар, II том. Нью-Йорк: Bailliere Brothers, 1859 жыл. Бу инженерлігіндегі тәжірибелік зерттеулер, I том. (Филадельфия: 1863). «Bibb кемесі туралы жазбалар». Франклин институты журналы, 52 том (1851): 250–255. «Теңіз кемелері үшін перпендикуляр және радиалды қанат дөңгелектерінің салыстырмалы артықшылықтарын зерттеу». Франклин институты журналы, 50 том (тамыз 1850): 134–139. «Теңіз кемелері үшін перпендикуляр және радиалды қанат дөңгелектерінің салыстырмалы артықшылықтарын зерттеу». Франклин институты журналы, 50 том (қыркүйек 1850): 181–188. ««М» авторының қанат дөңгелектерінің радиалды және перпендикулярлы түрлерін салыстыруға қатысты ұсынысқа жауап (Октябрь санының 260-бетінде жарияланған)». Франклин институты журналы, 50 том (желтоқсан 1850): 378–383. «Найстромның бұрандалы винті туралы ескертулер». Франклин институты журналы, 52 том (шілде 1851): 42–49. «АҚШ әскери бу кемесі San Jacinto-ның сынақ сапары». Франклин институты журналы, 52 том (қараша 1851). «АҚШ әскери бу кемесі Spitfire-дың индикаторлық диаграммалары туралы жазбалар». Франклин институты журналы, 51 том (ақпан 1851). «АҚШ әскери бу кемесі Spitfire туралы жазбалар». Франклин институты журналы, 51 том (наурыз 1851). «АҚШ бу кемесі Fulton-ның теңіздегі жұмысы». Франклин институты журналы, 53 том (ақпан 1852). «H. B. M. Screw Steam Frigate Arrogant» кемесі туралы ескертулер. Франклин институты журналы, 53 том (мамыр 1852). «АҚШ бұрандалы бу кемесі San Jacinto-ның Норфолк, Вирджиниядан Кадис, Испанияға 1852 жылдың наурыз айында жасаған сапары». Франклин институты журналы, 53 том (маусым 1852): 393–397. «Француздық жекпе-жек кемесі Charlemagne». Франклин институты журналы, 57 том (ақпан 1854). «АҚШ бу кемесі Vixen-ға Lamb және Sumner қазандықтарын қолдану туралы ескертулер». Франклин институты журналы, 58 том (1854): 267–269. «Қаныққан және артық қыздырылған будың қоспасы бойынша жасалған тәжірибелер туралы есеп (Wethered-тің патенты), E. K. Collins-тің басшылығымен». Франклин институты журналы, 57 том (сәуір 1854): 257–267. «Вашингтон, Д.К., Теңіз кемесінде 1854 жылдың сәуір айында жасалған жер қазандықтарын орнатудың әдеттегі тәсілі және Генри Ф. Бейкердің патенттелген тәсілі бойынша салыстырмалы тәжірибелер туралы есеп». Франклин институты журналы, 58 том (қыркүйек 1854): 193–201 және 58 том (қазан 1854): 259–269. «Бұрандалы винттің жұмысы мен пішініне қатысты заңдар туралы диссертация; 1845 жылы француз үкіметінің Индреттегі зауытында инженер де Вейссо М. Бургуа жасаған тәжірибелердің жинағына негізделген». Франклин институты журналы, 59 том (наурыз 1855): 156–163, 59 том (сәуір 1855): 219–231, 59 том (мамыр 1855): 295–304 және 59 том (маусым 1855): 361–368.