Кіріспе
Израиль әскери барлау қызметінің бастығы Ехошафат Харкаби (1921 жылы туған, Хайфа; 1994 жылғы 26 тамызда қайтыс болған, Иерусалим) 1955 жылдан 1959 жылға дейін Израиль әскери барлау қызметін басқарды, содан кейін Иерусалим қаласындағы Еврей университетінде Халықаралық қатынастар және Таяу Шығыс тануы салаларынан профессор болды.
Yehoshafat Harkabi (, born 1921, Haifa; died 26 August 1994, Jerusalem) was chief of Israeli military intelligence from 1955 until 1959 and afterwards a professor of International Relations and Middle East Studies at the Hebrew University of Jerusalem.
Өмірбаян
Харкаби араб тілін жақсы меңгерген, араб өркениеті мен тарихы туралы терең білімі бар және исламды жақсы түсінген адам еді. Ол бастапқыда келісімге келмейтін қатал ұстанымнан Палестина мемлекетін қолдаушыға, сондай-ақ ПЛО-ны келіссөздерге қатысушы серіктес ретінде мойындаушыға дейін өз ұстанымын өзгертті. Оның ең белгілі еңбегі «Израильдің шешуші сағаты» кітабында Харкаби өзін «Макиавеллилік көгершін» деп сипаттап, «Израильдің Таяу Шығыстағы қақтығысты ең қолайлы жағдайда шеше алатын саясатты» табуға тырысқанын айтты (1988, xx б.). Ол бұл саясаттың «жер аумағына емес, сапаға басымдық беретін» сионизмді қамтуы керек екенін де атап өтті (225 б.). 1959 жылғы «Қаз түні» салдарынан Харкаби әскери барлау басшысы лауазымынан қанағаттануға мәжбүр болды. Әскери қызметтен кейін Харкаби Принстон университетінде қонақ профессор, ал Брукингс институтында қонақ ғалым болып жұмыс істеді. Ол Иерусалимдегі Еврей университетіндегі Халықаралық қатынастар және Таяу Шығыс зерттеулері институтының директоры және Морис Хекстер профессоры болды. 1962 жылы Гарвард университетінен мемлекеттік басқару магистрі дәрежесін алды.
Марапаттар
1993 жылы Харкаби саяси ғылым саласында Израиль сыйлығымен марапатталды.
Жарияланған еңбектер
Харкаби, Я. (1974). Арабтардың Израильге қатысты көзқарасы. Transaction Publishers. Харкаби, Я. (1975). Палестиналықтар мен Израиль. Transaction Publishers. Харкаби, Я. (1977). Араб стратегиялары және Израильдің жауабы. Free Press. Харкаби, Я. (1978). Араб стратегиясының үш тұжырымдамасы. B'nai B'rith-тің Қарсыжамандау лигасы. ISBN B0006WY3PU
Харкаби, Я. (1979). Палестиналық келісім және оның мағынасы. Frank Cass Publishers. Харкаби, Я. (1981). Палестиналық Ұлттық Келісім (1968): Израильдік түсіндірме. ISBN B0007J3GFA
Харкаби, Я. (1982). Бар Кохба синдромы: Халықаралық қатынастардағы тәуекел және реализм. Нью-Йорк, Нью-Йорк, Rossel Books. Харкаби, Я. (1985). Әл-Фатахтың доктринасы. The Israel Arab Reader: Таяу Шығыс қақтығысының құжатталған тарихы. Т. В. Лакур және Б. Рубин (ред.). Нью-Йорк, Нью-Йорк, Penguin Books. Харкаби, Я. (1988). Израильдің шешуші шешімдері. I. B. Tauris. Харкаби, Я. (1989). Израильдің шешуші сәті. HarperCollins. (5-тарау: Ұлтшыл яһудилік)
Харкаби, Я. (1992). Араб-Израиль қақтығысы келіссөздер табалдырығында. Принстон университетінің Халықаралық зерттеулер орталығы.
Harkabi, Y. (1979). Palestinian Covenant and Its Meaning. Frank Cass Publishers. Harkabi, Y. (1981). The Palestinian National Covenant (1968): An Israeli Commentary. ISBN B0007J3GFA
Harkabi, Y. (1982). The Bar Kokhba Syndrome: Risk and Realism in International Relations. New York, NY, Rossel Books. Harkabi, Y. (1985). Al Fatah's Doctrine. In The Israel Arab Reader: A Documentary History of the Middle East Conflict. T. W. Laqueur and B. Rubin (Eds.). New York, NY, Penguin Books. Harkabi, Y. (1988). Israel's Fateful Decisions. I. B. Tauris. Harkabi, Y. (1989). Israel's Fateful Hour. HarperCollins. (Chapter 5: Nationalistic Judaism)
Harkabi, Y. (1992). The Arab Israeli Conflict on the Threshold of Negotiations. Center of International Studies, Princeton University.