Израильдік дипломат Зви Мазелдің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Израиль дипломаты

Зви Мазел (туған күні: 4 наурыз 1939 жыл) – израильдік дипломат. Ол Израильдің Египет, Румыния және Швеция елшісі қызметін атқарған.

Білім және жұмыс тәжірибесі

Мазель Бней Брак қаласында дүниеге келген, 1956 жылдан 1958 жылға дейін Израиль қорғаныс күштерінде қызмет еткен. Израильде алғашқы білімін алғаннан кейін Мазель Францияда, Париждегі Саяси зерттеулер институтында (Institut d'Études Politiques de Paris) саяси ғылымдарды оқыды. Сол жерде ол әйелі Мишельмен танысты, ол саясаттанушы және жазушы. 1963 жылы бітіріп, 1966 жылы Израиль Сыртқы істер министрлігінің дипломатиялық корпусына қабылданды, онда Сыртқы істер министрлігінің Саяси зерттеулер институтында зерттеуші болып жұмыс істеді. 1969 жылдан 1973 жылға дейін Мадагаскардың Антананариво қаласындағы Израиль елшілігінің бірінші хатшысы, содан кейін 1977 жылға дейін Париждегі Израиль елшілігінің атташесі қызметін атқарды. Ол Израильге оралып, Саяси зерттеулер институтында зерттеуші болып қайта жұмыс істеді. 1980 жылдан 1982 жылға дейін ол Каирдегі Израиль елшілігінде қызмет етті, Израиль мен Египет арасындағы жақсару кезеңінде, ол 1982 жылғы Ливан соғысымен аяқталды. Осы кезеңде ол Сыртқы істер министрлігінде Шығыс Еуропа бөлімінің директоры және Египет және Солтүстік Африка департаментінің басшысы лауазымдарын да атқарды. 1989 жылы Румынияға елші болып тағайындалды, онда Румыния революциясына куә болды. 1992 жылы ол Сыртқы істер министрлігінің Африка істері жөніндегі директорының орынбасары болып тағайындалды және Израиль мен 19 африкалық ел арасындағы дипломатиялық қатынастарды қайта орнатуда маңызды рөл атқарды. 1996 жылы ол Мысырға елші болып оралды және бес жыл сол елде тұрды. 2002 жылы Швецияға елші болып тағайындалды және 2004 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 2004 жылдың сәуір айында 65 жасқа толған соң сыртқы істер қызметінен зейнеткерлікке шықты. Мазель Израильдің Түркиямен және Израильдің Египетпен қарым-қатынасы туралы көп жазды, Эрдоғанның Ататүктің зайырлы саясатын кері қайтару әрекеті оны және Түркияны Израиль мен Батыс әлеміне қарсы қойғанын айтты. Ол революциядан кейінгі Египеттің көшбасшыларында прагматизм элементтерін көреді, бірақ Мұсылман бауырластығының жарасымдылыққа ие болу мүмкіндігін жоққа шығарады. Ол Иерусалимдегі қоғамдық істер орталығының мүшесі. Бірде Израиль қоныстарынан шығарылған өнімдердің кейде ЕО мен Израиль арасындағы салықсыз сауда келісіміне сәйкес келетіндігі туралы шақыруға жауап ретінде Мазель швед архиепискобы К.Г. Хаммардың "антисемит болуы мүмкін" екенін мәлімдеді. Сонымен қатар, Мазель Швецияда "Израильге достық" деп қарастырылатын кейбір даулы тұлғаларды қабылдады. Ең танымал жағдай 2003 жылы болды, ол кезде Мазель Хельге Фоссмомен бірге суретке түскен, ол сол кезде тек өте консервативті діни топтың басшысы ретінде белгілі болды, кейіннен Швеция тарихындағы ең көп жарияланған кісі өлтіру оқиғаларының бірі – Кнутбидегі кісі өлтіруге қатысы бар екені анықталды. 2004 жылдың қаңтар айында Мазель Израильде туған швед суретшісі Дрор Фейлер мен оның әйелі Гунилла Скёльд Фейлердің "Ақ қар және шындықтың ақымақтығы" атты көркем инсталляциясын қиратты. Инсталляция Швед тарих мұражайының ауласындағы су қоймасын пайдаланды, ол қызыл сұйықтықпен толтырылып, қанды бейнеледі. Жұмысқа айналасындағы қабырғалардағы өлеңдері бар тақташалар мен Дж.С. Бахтың музыкасы қосылды. Су бетінде шамдармен жарықтандырылған бассейнде бір жағында бірнеше ай бұрын "Максим" мейрамханасында жанкешті шабуыл жасаған палестиналық жанкешті Ханәди Джарадаттың суреті, ал екінші жағында "Snövit" ("Ақ қар" швед тілінде) деген сөз жазылған стирофомалық қайық орналасқан. Мазель бірнеше шамдарды бассейнге итеріп жіберіп, қысқа тұйықталуға және жарықты өшіруге себеп болды, содан кейін Фейлерге: "Бұл өнер емес. Бұл - Израиль халқына деген жеккөрушілік. Бұл жанкешті шабуыл жасаушыларды дәріптеді" деді. Ол баспасөзге бұл туынды "мәдениет маңдайында жасырылған жазықсыз адамдарды, бейкүнә азаматтарды өлтіруді толыққанды заңдыландырады" деді. Фейлер олардың мақсаты жанкешті шабуыл жасаушыларды даңқтау екендігі туралы айыптауларды жоққа шығарды және Мазельді "цензура жасаумен" айыптады. Ашылу салтанатында өнер көрсетуге дайын тұрған Фейлер, Мазель кеткенше бастаудан бас тартты. Өзін түсіндіруге тырысқанына қарамастан, Мазельден кетуді сұрады және мұражай күзетшілері оны ғимараттан шығарып салды. Швеция Сыртқы істер министрлігі оны оқиғаға қатысты түсініктеме беру үшін шақырды. Мазель "Швеция еврейлерге ең қатты қарсылық білдіретін елдердің бірі" екенін және "бұқаралық ақпарат құралдарында еврейлерді өлтіру туралы күнделікті науқандар жүргізіліп жатыр" деді. Ол Швецияда баспасөз бостандығы жоқ екенін айтты (Репортерлер шекарасыз ұйымының 2009 жылғы баспасөз бостандығы индексінде Швеция төрт басқа елмен бірге көшбасшылық позицияны бөлісті). Мазель сондай-ақ, "социал-демократтар жаңалықтарды бақылайды, швед газеттерінің шамамен 80% социал-демократтық қозғалысқа байланысты, соның ішінде 'төрт ұлттық газет'" деді. Газет "Sydsvenska Dagbladet" Мазельдің мүмкін "Dagens Nyheter", "Svenska Dagbladet", "Aftonbladet" және "Expressen" газеттеріне сілтеме жасағанын атап өтті, сондай-ақ олардың арасында "Aftonbladet" ғана социал-демократтық байланысқа ие болуы мүмкін екенін, себебі сауда білдірулері газеттің акцияларының 9% -ын иеленеді.

Mazel was born in Bnei Brak, and served in the IDF from 1956 to 1958. After initial studies in Israel, Mazel studied political science in France, at the Institut d'Études Politiques de Paris (The Parisian Institute for Political Studies). There he met his wife, Michelle, a political scientist and writer. He graduated in 1963, and joined the diplomatic corps of the Israeli Foreign Ministry in 1966, where he served as a researcher at the Foreign Ministry's Institute of Political Research. From 1969 to 1973, he served as First Secretary of the Israeli Embassy in Antananarivo, Madagascar, and then served as an attache at the Israeli Embassy in Paris until 1977, when he returned to Israel to again serve as a researcher in the Institute of Political Research. From 1980 to 1982, he served at the Israeli Embassy in Cairo, during the thaw period between Israel and Egypt that ended with the 1982 Lebanon War. During this period, he also held the post as director of Eastern European division and head of the Egyptian and North African department at the Foreign Ministry. In 1989 he was posted as ambassador to Romania, where he witnessed the Romanian Revolution. In 1992 he was appointed Deputy Director of the Foreign Ministry in charge of African affairs and was instrumental in reestablishing diplomatic relations between Israel and 19 African countries. In 1996 he returned to Egypt as an ambassador, and remained five years in that country. In 2002, he was appointed ambassador to Sweden, and served in this position until 2004. He retired from the foreign service in April 2004 at age 65. Mazel has written extensively on Israeli Turkish and Israeli Egyptian relations, commenting that Erdogan's attempts to reverse Atatürk's secular policies have put him and Turkey at odds with Israel and the Western world. He sees pragmatic elements in the leaders of post revolution Egypt, but dismisses the Muslim Brotherhood's potential for moderation. He is a fellow of the Jerusalem Center for Public Affairs. Once, in reaction to a call to highlight that products from Israeli settlements sometimes had been labeled to fit into the EU Israel tax free trade agreement, Mazel stated that the Swedish Archbishop K. G. Hammar "probably is an anti semite." At the same time Mazel embraced personalities seen as controversial in Sweden as "Israel friendly". Most noted was in 2003, when Mazel appeared in a well known picture with Helge Fossmo, at that time only known as leader of an ultra conservative religious group, later imprisoned as the person behind one of the most highly publicized murder cases in Sweden's modern history, the Knutby murder. In January 2004, Mazel vandalized the art installation Snow White and The Madness of Truth by Israeli born Swedish artist Dror Feiler and his wife Gunilla Sköld Feiler. The installation took advantage of the reflecting pool in the courtyard of the Swedish History Museum, that was highlighted and filled with red liquid signifying blood. The work further consisted of plaques with poetry on the surrounding walls and music by J. S. Bach. Well lit on the surface of a basin: a styrofoam boat, displaying a portrait of the Palestinian suicide bomber Hanadi Jaradat, who had perpetrated the Maxim restaurant suicide bombing a few months earlier, on one side and the word "Snövit" ("Snow White" in Swedish) written on the backside. Mazel pushed some lightstands into the pool, causing a short circuit and disabling the light, and then told Feiler that: "This is not a work of art. This is an expression of hatred for the Israeli people. This has glorified suicide bombers". Further he said to the press that the piece constituted a "complete legitimization of genocide, the murder of innocent people, innocent civilians, under the guise of culture". Feiler rejected charges that their intention was to glorify suicide bombers and accused Mazel of "practicing censorship". Feiler, who would play at the opening ceremony, refused to begin until Mazel left. Despite trying to explain himself, Mazel was asked to leave and escorted off the premises by museum security. The Swedish Foreign Ministry summoned him to ask for clarifications over the incident. Mazel stated that "Sweden is among the most severely anti Semitic places" with "daily agitations in the media to kill Jews." He said that there is no freedom of press in Sweden (Reporters Without Borders, in its 2009 press freedom index rankings showed that Sweden shared the top position with four other countries.) Mazel also said that the Social Democrats control the news with about 80% of Swedish newspapers connected to the Social Democrat movement, including the "four national papers". The newspaper Sydsvenska Dagbladet commented that Mazel perhaps was alluding to the national papers Dagens Nyheter, Svenska Dagbladet, Aftonbladet and Expressen, and noted that of these four, Aftonbladet was the only one with a possible Social Democrat connection, as the trade unions have a 9% share in the newspaper. and other Christian extremists.