Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс ләззаты – ат көрмелеріндегі батыс стиліндегі жарыс түрі. Бұл жарыста жылқының мінез-құлқы, жай және ақырын, бірақ жиналған ырғақпен жүруге бейімділігі, сондай-ақ тыныш және сергектік қасиеттері бағаланады. Жылқыға мінуге "ләззат" сыйлайтындай, тегіс қозғалып, өте жайлы болуы керек. АҚШ және Канададағы көптеген жеңіл тұқымды жылқылар ашық жарыстарда немесе тек бір тұқымға арналған көрмелерде батыс ләззаты класында бәсекелесе алады. Дегенмен, жылқының дене бітімі мен темпераменті осы жарыста маңызды рөл атқарады. Сондықтан, тыныш, сабырлы, жиналған, жұмсақ жүрісі бар және ақырын, бақыланатын қозғалысты ұзақ сақтауға қажетті күшті дене бітіміне ие болған жылқылар ең бәсекеге қабілетті болып табылады.
Western pleasure is a western style competition at horse shows that evaluates horses on manners and suitability of the horse for a relaxed and slow but collected gait cadence, along with calm and responsive disposition. The horse is to appear to be a "pleasure" to ride, smooth moving and very comfortable. Most light horse breeds in the United States and Canada may compete in western pleasure classes, either in open competition or at shows limited to a single breed. However, horse conformation and temperament play a role in this event, and hence animals of stock horse breeds that are calm, quiet, have collected, soft gaits and the strong muscling required to sustain slow, controlled movement are the most competitive.
Тұқымдар
Кез келген тұқымды батыс ойын-сауық сыныптарында көрсетуге болады. Байқаудың ең жоғары деңгейлері көбінесе бір тұқымға ғана шектелген жарыстарда болады, бірақ төменгі деңгейде бірнеше тұқым бір-бірімен бәсекелесе алатын ашық сыныптар бар. Тұқымына қарамастан, жылқы көбінесе баяу, жеңіл, тыныш және сергек қозғалыс жасауы, етекке минималды әсер етуі күтіледі. Жылқының қалыпты пішіні немесе стилі тұқымға қарай өзгеруі мүмкін. Ашық немесе барлық тұқымдық жарыста судьялар американдық кварталдық жылқы, американдық бояулы жылқы және аппалуза сияқты тұқымдарды артық көреді, бірақ Морган жылқысы және араб жылқысы сияқты басқа тұқымдардың сапалы өкілдері де бәсекеге қабілетті болуы мүмкін, егер олардың табиғи дене бітімінен туындаған жоғары орналасқан мойны үшін жазаланбаса. Миссури Фокс Троттер және Теннесси Уокер сияқты "қадамды" тұқымдар көбінесе жүгіруден өзге аралық қадамдарын бағалауға бейімделген стандарттармен өздерінің батыс ойын-сауық сыныптарына ие. Тіпті дәстүрлі түрде ағылшын стилінде көрсетілетін, мысалы американдық ат жегілген немесе фризиандық тұқымдар да, осы тұқымдардың дене бітімі мен қозғалысына бейімделген бағалау талаптарымен батыс ойын-сауық сыныптарын ұсынуы мүмкін.
Nearly any breed can be exhibited in western pleasure classes. The highest levels of competition are usually in shows restricted to a single breed, but at lower levels, there are open classes where multiple breeds may compete against one another. Regardless of breed, horses are generally expected to move in a slow, light, calm, and relaxed manner, with minimal rein contact. The desired "frame" or style of the horse may vary from breed to breed. In open or all breed competition, stock horse breeds such as the American Quarter Horse, American Paint Horse and Appaloosa tend to be favored by the judges, though quality individuals from other breeds such as the Morgan horse and Arabian horse can be competitive if not penalized for their natural conformation that gives them a somewhat higher set neck. "Gaited" breeds such as the Missouri Fox Trotter and the Tennessee Walker often have their own Western Pleasure classes with standards adapted to evaluate their use of intermediate gaits other than the jog trot. Even breeds that are traditionally shown mostly in English riding disciplines, such as the American Saddlebred or the Friesian, may offer western pleasure classes with judging specifications that are adapted to the conformation and way of going of those breeds.
Мал тұқымы
Көптеген жылқы тұқымдары "тегіс жоғарғы сызық" деп аталатын стильде көрсетіледі. Олардың қозғалысы "гүлді кесу" деп сипатталады, себебі олардың тізелері көтерілмейді, бірақ артқы жағы белсенді жұмыс істейді және есікшелері дене астына жеткілікті мөлшерде иіледі. Олардың мойны құрсаумен шамалас деңгейде, ал басы тік сызықтан сәл алда ұсталады, бірақ құрсауы құрсаудан төмен болса, жазаланады. Басы мен мойны кез келген қарқында аз қозғалады. Олар минимал немесе тіпті толыққанды баулы байланыссыз және баудың ілмегімен көрсетіледі. Бұл жылқыларды көрсету стилі "Техас" ковбой дәстүрінен туындаған.
Most stock horse breeds are shown with a style referred to as a "level top line." Their movement is described as "daisy cutting," as they have very little knee action, but their hindquarters are actively engaged and their hocks reach well under the body. They carry their neck nearly level with their withers, and head just slightly in front of vertical, but are to be penalized if their poll is carried lower than their withers. The head and neck move very little at any gait. They are exhibited with little to no bit contact and a loop in the rein. The style used to show these horses is derived from the "Texas" cowboy tradition.
Седелді тұқымдар
"Арба түріндегі" жылқылар – әртүрлі мөлшердегі және дене бітіміндегі, жоғарырақ және иілімді мойны бар, тізе буындары табиғи түрде жақсы қозғалатын жылқы тұқымдарының кең тобын қамтиды. Олар "Калифорниялық" вакеро ковбой дәстүрінен, әсіресе толыққанды қазық бітпен мінгізілген жылқыдан алынған стильде көрсетіледі. Жылқылардың мойны сәл иілген, бастары жерге шамамен тік түсетіндей төмен және жинақы болуы керек, ал аттардың тым иіліп немесе "ернеуден тыс" шығуы жазаланады. Өзінен-өзі жүретін жылқы қажет, бірақ осы эффектке көбінесе салмақты жүректердің көмегімен қол жеткізіледі, себебі олар табиғатынан біршама байланыста жүреді және негізгі типке қарағанда көбірек алға жылдамдықпен қозғалады. Араб және Морган жылқыларын өсірушілер батыс жарыстарына арнайы өсірілген жылқыларды шығарады және көптеген қатысушыларды тартатын батыс ойын-сауық сыныптарын ұсынады. Американдық ат шабысы немесе Фризиан сияқты тұқымдар басқа жарыстарға қарағанда батыс жарыстарында аз қатысады, бірақ сыныптар бар. Көптеген жүрісті жылқылар қалаған дене бітімі мен стиль тұрғысынан арба түріндегі санатқа жатады, бірақ олардың жүріс критерийлері жүріссіз жылқы тұқымдарынан едәуір өзгешеленеді.
"Saddle type" horses encompass a large group of horse breeds of many sizes and body types that have an arched and high set neck and naturally greater knee action. They are shown in a style derived from the "California" vaquero cowboy tradition, particularly that of the finished spade bit horse. They are to show with a lightly arched neck, their heads relatively low and tucked to be almost exactly perpendicular to the ground, with horses overflexed or going "behind the bit" to be penalized. Though a self carried horse is desired, with minimal bit contact and a draped rein visible, this effect is often achieved by use of weighted reins, as by nature they are ridden with somewhat more contact and have more forward motion than the stock type. Arabian and Morgan horse breeders produce horses specially bred for the western disciplines and offer western pleasure classes that draw large numbers of competitors. Breeds such as the American Saddlebred or Friesian have smaller numbers competing in western competition than other events, but classes are available. Most gaited horses fall into the saddle type category in terms of desired frame and style, though judging criteria for their gaits differs significantly from that of non gaited breeds.
Жабдық
Аттар мен аттылар батыс жабдықтары мен киімдерімен көрсетіледі. Аты батыс үлгісіндегі қамшымен жабдырылады және мұрындығы жоқ ашық қапталғы тұтқа тағады. Атты ұзын жеңді көйлек киеді, кейде жилет немесе күртка, шалбар, ковбой шапқысы және ковбой буттарымен бірге. Қолғаптар мен шпоры (тілгіш) қосымша. Көйлектер, жилеттер немесе күрткалар көбінесе жарқын түсті болады және кейде батыс киімдеріндегі танымал стильдерді қайталайтын әсемдікпен безендіріледі. Шағын жарыстарда аттылар көбінесе шалбарларының үстінен джинс киеді, ал аймақтық және ұлттық жарыстарда әйелдер аттының көйлегіне немесе шалбарына сәйкес келетін батыс үлгісіндегі полиэстер шалбар киеді, ал ерлер көбінесе джинс таңдайды. Ерлер әдетте жібек мойын орамал тағады, ал әйелдер де мойын орамал тағулары мүмкін, бірақ соңғы жылдары ережелер жеңілдетілгендіктен, әйел аттыларда брошкалар мен әшекейлер де жиі кездеседі.
Horses and riders show in western tack and attire. The horse carries a western saddle, and wears an open faced bridle without a noseband. The rider wears a long sleeved shirt, sometimes with a vest or jacket, chaps, a cowboy hat, and cowboy boots. Gloves and spurs are optional. Shirts and vests or jackets are often brightly colored and sometimes elaborately decorated to mimic popular styles in western wear. Riders at smaller shows usually wear denim jeans under their chaps, while at regional and national competitions, western styled polyester dress pants that match the rider's shirt or chaps are worn by women, while men tend to stick to jeans. Men usually wear a neckscarf, often of silk, and women may too wear a neckscarf, but in recent years as rules have been relaxed, brooches and necklaces are now also seen on female riders.
Көрмелеу
Барлық батыс ойын-сауық аттары таза болуы керек (әдетте жарысқа қатысудан бұрын жуылады) және жақсы күтімде болуы керек, аяқтары, тұмсық жолы, құлақтары, тұмсығы және басқа да бөліктері таза кесілуі керек, күтімнің егжей-тегжейі тұқымға қарай әртүрлі болады. Тұмсық жолының ұзындығы көбінесе тұқымға байланысты анықталады, мойны ұзын тұқымдар әдетте асыл тұқымды жылқыларға қарағанда ұзын тұмсық жолымен ерекшеленеді. Көптеген қарапайым көрермендер жылқының түлігінің стиліндегі тұқымдық айырмашылықтарды байқайды. Мода жылдан жылға аз-кем өзгеретін болса да, асыл тұқымды жылқыларда түлік көбінесе қысқа және жұқа болады, жиі "таспалы" болып келеді, себебі түлік көптеген кішкентай бөліктерге бөлінеді және әрбір бөлігіне кішкентай резеңке ленталар оралып, түліктің жалпы көрінісі тегіс әрі таза болуын қамтамасыз етеді. Дегенмен, кейбір жылдары ұзын түліктер сәнге енген, ал кей жылдары жұқа түлікке алдынан тоқылған немесе түліктің алдыңғы бөлігінде бірнеше кішкентай тоқымалар жасау танымал болды. Араб және Морган жылқылары модаға бейім емес, себебі олар ұзақ жылдардан бері "табиғи" ұзын, жұқаланбаған, ленталанбаған, тоқылмаған түліктерімен көрсетілуі тиіс. Шапшаң және Saddlebred тұқымдары әдетте ағылшын және батыс ойын-сауық сыныптарында бірдей түлік стилін таңдайды – ұзын және ағып тұратын, бірақ маңдайға және түліктің алдыңғы бөлігіне түрлі-түсті лента тоқылады. Құйрықтары көбінесе барлық тұқымдарда салыстырмалы түрде ұзын және ағып тұрады. Жасанды құйрықтар немесе құйрықтарды ұзартуға көбінесе рұқсат беріледі, бірақ Араб және Морган жылқылары үшін тыйым салынған, себебі толық құйрық – тұқымдық белгі.
While all western pleasure horses are to be clean (generally bathed prior to a show) and well groomed, with legs, bridle path, ears, muzzle, and other areas neatly clipped, grooming details vary by breed. Length of bridle path is usually determined by breed, with longer necked breeds usually sporting a longer bridle path than the stock horse breeds. Casual observers will mostly notice breed differences in the style of the horse's mane. Though fads vary a bit from year to year, in the stock horse breeds, the mane is usually shortened and thinned, often "banded," in that the mane is divided into many small segments and small rubber bands are placed around each segment in order to make the overall mane lay flat and neat. However, in some years, long manes have been "in," and in other years a thinned mane with a braided forelock or a few small braids in the front of the mane has been popular. Arabians and Morgans are less prone to fads as they have long been required to show with "natural" long, unthinned, unbanded, unbraided manes. Gaited breeds and Saddlebreds usually sport the same mane style in both English pleasure and western pleasure classes, long and flowing but with a colorful ribbon braided into the forelock and into the front section of the mane. Tails are usually kept relatively long and flowing for nearly all breeds. Artificial tails or tail extensions are often allowed, though are banned for Arabians and Morgans, where a full tail is a breed trait.
Сыныптық рәсім және талаптар
Жарысқа қатысушылар бір уақытта аренаның сыртқы шетімен жүреді. Барлық қатысушылардан, төрешінің бұйрығы бойынша, атпен қадам басу, жүгіру (баяу жүгіру), және аренада екі бағытта жүгіру, сондай-ақ тыныш тұрып, жылдам артқа шегіну талап етіледі. Сонымен қатар, көптеген төрешілер ұзақ қадамды, әсіресе ұзақ жүгіруді және кейбір тұқымдарда жылдамдықпен жүгіруді сұрайды. Жеңімпаз аттың анықталуы аттың қозғалысының сапасы, дұрыс мінез-құлқы, қозғалыстағы формасы және сабырлы мінезіне байланысты болады. Америкалық тоқсандық жылқы қауымдастығының (AQHA) жарыс ережелерінде айтылғандай, "еркін, тепе-теңдікті және ынталы атқа барынша баға берілуі керек, ол атқа отырудың ләззатын сыйлайды". АҚШ Ат спорты федерациясының (USEF) Батыс бөлімшесі де ұқсас талаптар қояды. Қателер шамадан тыс жылдамдық немесе баяулық, қадамның бұзылуы, немесе бастың дұрыс емес орналасуы сияқты бұзушылықтар бойынша бағаланады. Америкалық бояулы жылқы қауымдастығының ережелеріне сәйкес, батыс ләззатында баға беру үшін, ат жеңіл басқарумен және қорқытпастан, ыңғайлы, өзін-өзі ұстап, сенімділікпен, ынтамен және тепе-тең, ағынмен қадаммен алға жылжуы керек. Мұны бағалау үшін төреші алты қасиетті қарастыруы керек: ырғақ және ритм, жоғарғы сызық және көрініс, тұрақтылық және қадамның ұзындығы, осы ретпен. Каденс – аттың кез келген қадамдағы аяқтарының дәлдігі. Ритм – кез келген қадамдағы сол аяқтардың жылдамдығы. Жоғарғы сызық: Бас және мойын аттың дене бітіміне сәйкес, табиғи және бос күйде болуы керек. Бас тік сызықтан артық көтерілмеуі немесе төмен түспеуі керек, себебі бұл қорқыту немесе қарсылық сезімін тудыруы мүмкін. Көрініс жағымды болуы керек, көздері анық және жарқын, мінезі ынталы болуы керек. Тұрақтылық – сынып бойындағы әр қадамда бірдей жоғарғы сызықты, ырғақты және ритмді сақтай білу қабілеті. Қадамның ұзындығы аттың дене бітіміне қатысты ақылға қонымды болуы керек, аяқ-қолдар толық созылуы тиіс. Кез келген батыс ләззаты сыныбының жеңімпазы осы алты қасиетті ең жақсы үйлестіретін ат болуы керек. Батыс ләззатын бағалауда ырғақ пен ритм ең маңыздысы және бірінші болып қарастырылуы керек. Батыс ләззатындағы атты отырғызу орны терең, тірек ұзын болуы керек, бұл аттың артқы жағынан күш алып, иықтарын көтеруіне көмектеседі. Жеңілдіктер бос және сергітілген күйде болуы керек, бірақ тыныш және жұмсақ сигналдар қолданылуы мүмкін. Атқа отырғызу шеберлігі ләззат сыныбында бағаланбаса да, дұрыс орналасқан атты отырғызушы аттан жақсы нәтиже алады.
The riders compete as a group at the same time, traveling around the outer edge of the arena. All contestants, at the command of the event's judge, are asked to have their horse walk, jog (a slow trot), and lope both directions in an arena, as well as to stand quietly and back up readily. In addition, many judges will ask for extended gaits, particularly an extended jog and, in some breeds, the hand gallop. Winning horses are decided on their quality of movement, proper behavior, form in motion, and calm manner. As stated in the show rules of the American Quarter Horse Association (AQHA), "maximum credit should be given to the flowing, balanced and willing horse which gives the appearance of being fit and a pleasure to ride." The Western Division of the United States Equestrian Federation (USEF) has similar requirements. Faults are assessed on infractions such as excessive speed or slowness, breaking gait, or incorrect head position. According to the American Paint Horse Association rule book, in judging western pleasure, credit is to be given to the horse that under light control and without intimidation goes forward with comfort, self carriage, confidence, willingness, and a balanced, fluid stride. To evaluate these things a judge should look for these six characteristics: cadence and rhythm, top line and expression, consistency and length of stride, in that order. Cadence is defined as: The accuracy of a horse's footfalls at any given gait. Rhythm is defined as: The speed of those footfalls at any given gait. The Topline: The head and neck should be carried in a relaxed natural position, compatible with the horse's conformation. The head should not be carried behind the vertical, giving the appearance of intimidation or be excessively nosed out, giving a resistant appearance. Expression should have a pleasant look with clear, bright eyes and a willing attitude. Consistency is defined as the ability to maintain the same top line, cadence and rhythm in each gait throughout the class. Length of stride should be of a reasonable length in relation to that horse's conformation with a full extension of the limbs. The winner of any western pleasure class should be the horse that best combines these six characteristics. Cadence and rhythm should always be first and most important in evaluating a western pleasure horse. The Western Pleasure rider's seat is deep, with a long stirrup, to assist the horse in driving deeply from the rear and elevating the shoulders. Reins are kept loose and relaxed, though quiet and subtle rein signals are still used. While equitation of the rider is not judged in a pleasure class, a properly positioned rider will obtain a better performance from the horse.
Даулар
Батыс жарауы жарыстары, кез келген шара сияқты, дау-дамайлар мен қиын жағдайларға толы. Кейде сәнге айналған нәрселер шектен шығып, тіпті зорлыққа дейін жетеді. Сондықтан, ат спортын ұйымдастыратын көптеген мекемелер ең жаман жағдайлардың алдын алу үшін қатаң ережелер енгізеді. Дегенмен, сәндерді реттеу қиын, сондықтан ат жарыстарын санкциялайтын ұйымдар судьяларды біліммен қамтуды осы мәселенің алдын алудың ең тиімді жолы деп санайды. Батыс жарауы аттың тыныш мінезі мен әдептілігіне баса назар аударады, сондықтан кейбір адамдар дұрыс жаттығудың орнына, аттарын тыныштандыру үшін дәрі-дәрмек қолдануға тырысады. Алайда, AQHA және USEF есірткіге қатысты ережелері өте қатаң, және есірткі сынағында оң нәтиже көрсеткен аттың иесі мен жаттықтырушысы ауыр жазаға тартылады.
Western pleasure competition, like any event, has controversies and situations where fads become so extreme as to possibly constitute abuse. Therefore, most organizations that sanction horse shows have strict rules to prevent the worst problems. Nonetheless, it is hard to regulate fads, and horse show sanctioning organizations usually tout education of judges as the best method available to prevent fads from escalating into more serious problems. Because western pleasure emphasises calmness and manners, some individuals attempt to circumvent good training by using tranquilizers to steady their horses. However, drug rules of both the AQHA and USEF are strict, and both owners and trainers of horses that test positive for drugs are sanctioned heavily.
Құйрықты өлтіру
Аттың құйрығын "нервпен" күйрету – тағы бір жаман әдет, егер анықталса жазаланады. Егер жылқы шаршап, ызаланса, ол құйрығын күшпен шайқап, наразылығын білдіреді. Тым ұзақ уақыт көрмеге шығарылған және бірқалыпты жаттықтырылған аттар "көңілі тоймас" болуы мүмкін – бұл термин шаршаған, бақытсыз және ызаланған мінез-құлқы бар атты сипаттау үшін қолданылады. Көңілі тоймас ат көбінесе құлақтарын жапқанда және әр бұйрық алған сайын құйрығын шайқағанда көрінеді. Құйрық шайқау жазаланатындықтан, кейбір жарысқа қатысушылар құйрықтың қозғалуын болдырмау үшін көңілі тоймас аттың құйрығындағы жүйкелерді кесуге баруы мүмкін. Бұл атты жәндіктерден қорғау мүмкіндігінен айырып, оны шағушы жәндіктерге қарсы қорғанышсыз қалдырады. Сондықтан бұл әдіс тез тыйым салынды және жүйкесі кесілген аттар көрмеге қабылданбайды. Дегенмен, кейбір жарысқа қатысушылар құйрықты уақытша ұйыту үшін дәрі-дәрмек, спирт инъекциялары немесе механикалық тәсілдерге жүгінеді. Барлық тәсілдер анықталған жағдайда заңсыз, бірақ із қалмайтындықтан анықтау қиын болуы мүмкін. Жоғары көтерілген құйрық тұқымдық белгісі болып табылатын тұқымдарда құйрықты күйрету мәселесі азырақ, бірақ тіпті осы тұқымдарда да құйрықты уақытша ұйыту толығымен беймәлім емес.
Another abusive practice that is penalized if discovered is the process of "nerving" the horse's tail. If a horse is bored and irritable, it will express its displeasure by swishing its tail vigorously. Horses who are shown too long and schooled too repetitively can become "ring sour," a term used to describe a horse with a bored, unhappy and irritable manner, and often a ring sour horse will flatten its ears and swish its tail every time it is given a command. Because tail swishing is penalized, some competitors resorted to cutting the nerves in a ring sour horse's tail to prevent the tail from moving. Because this also keeps the horse from brushing away flies, leaving it helpless against biting insects, the practice was quickly banned, and horses with nerved tails are no longer allowed in the show ring. However, some competitors still resort to temporarily numbing the tail with drugs, alcohol injections , or by mechanical means. All methods are illegal if discovered but, as no scars remain, can be difficult to spot. The practice of nerving the tail was less of a problem in breeds where a high carried tail is a breed trait, though temporarily numbing the tail is not completely unknown even in these breeds.
"Қалқа құрылғылары" трендтері
Батыс спорттық ойын-сауық түріне сын айтылды, себебі көптеген судьялар жылқы тұқымдарының арасында, "жаңғақ ролик" деп аталатын, өте төмен бас ұстауын жақсы көретін. Бұл жағдайда жылқы басын құйрық сүйегінен әлдеқайда төмен ұстайды. Бұл мәселелі, себебі сондай-ақ жылқыны "алдыңғы жағымен" (алдыңғы аяқтарына тым көп салмақ түсіріп, артқы аяқтарымен дұрыс иықтап жүрмей) өте баяу қозғалуға мәжбүрлейді. Ұзақ мерзімде осылайша, өте жасанды күйде қозғалу кейбір жылқыларда денсаулық проблемаларына әкелуі мүмкін, тіпті сау жылқы да алға жылжығанда артқы жағын денесінің астына дұрыс келтіре алмайды. Бұл әдет және оның тудырған проблемалары, әсіресе басқа ат спортының қатысушылары арасында, бұл саланы нашар бағалауға себеп болды. Индустрия "жаңғақ ролик" әдетін жазалау үшін ережелерін өзгертті, бірақ кейде әлі де тым төмен бас ұстауға тап болады. USEF ережелерінде жылқының басы құйрық сүйегінің биіктігінен төмен болмауы керек делінген, ал AQHA-да идеалды жүріс "тегіс жоғарғы сызықпен" орындалуы керек деген талап қойылған. Қосымша ережелер сынып барысында жылқының жүрісін ұзартуды талап ету арқылы экстремалды бас ұстауды қиындатады. AQHA жағдайында, дұрыс және бұрыс нәрсені көрсету үшін барлық лицензияланған судьяларға видеолар жіберілді, сондай-ақ материалдар жалпы жұртшылыққа қолжетімді болды.
The sport of western pleasure has been criticized on account of an extremely low head position many judges were favoring in the stock horse breeds, known as the "peanut roller." In this head set, horses carry their heads with the poll far below the level of their withers. This is a problem because it also forced the horse to travel at an extremely slow pace on the "forehand" (carrying too much weight on their front legs instead of rocking it correctly back onto their hind legs). Over long periods of time, moving in this highly artificial frame can cause soundness problems in some horses, and even a sound horse cannot properly bring its hindquarters under its body when traveling forward. This fad and its problems created a poor view of the discipline as a whole, especially by competitors in other equestrian sports. The industry has adjusted its rules to penalize the "peanut roller" fad, though excessively low head positions are still seen at times. In the USEF, included a requirement that a horse must have its poll no lower than the height of its withers, or, in the case of the AQHA, a rule stating that the ideal gait shall be performed with a "level topline." Additional rules make an extreme headset more difficult by asking exhibitors to extend gaits during a class. In the case of the AQHA, videos were sent out to all licensed judges to demonstrate what was and was not correct, and the materials also made available to the general public.
Тоқтату туралы дау
Қазіргі трендтерге сәйкес, шамамен барлық тұқымдағы жылқылардың мінез-құлқында тізгінді ең жоғары дәрежеде босаңсытып, икемдеп ұстау қажеттігі көрінеді. Батыс елдеріндегі жарыс аттары бұрыннан-ақ босаң тізгінмен жүргенімен, соңғы жылдары тізгіннің көзге түсетін "икемделуі" артық күшейді. Дегенмен, жылқыға "өздігінен жүру" дағдысын дұрыс үйрету үшін уақыт, жақсы мінез-құлық және сақтықпен жаттығу қажет. Әсіресе, жылқыны тек отырыс позыциясы (кейде дауыс) арқылы жылдамдығын өзгертуге, тоқтатуға үйрету үшін тізгінді тартып ұстамау керек. Осылайша, жылқының жылдамдығын тізгінсіз баяулатудың балама әдісі пайда болды, ол "шпорга тоқтату" деп аталатын жаңа, өте даулы техника. Бұл әдіс кейбір жаттықтырушылардың жылқыны шпорга қысымымен баяулатуға және тоқтатуға үйрету үшін қолданатын дәстүрлі емес тәсіл. Шпорга, өкше немесе аяқ қысымы көбінесе жылқыны жылдамдату үшін қолданылатындықтан, бұл техника кейбір сыншылармен "тормозды басқару" деп аталады және 2003 жылдан бері бірнеше ірі батыс жарыс ұйымдарымен келіспейді. AQHA батыс жарыс аттарының дұрыс және бұрыс стилі мен қозғалысы туралы видеолар сериясын жариялағаннан кейін, шоу-рингте марапатталмайтын қанағаттандырмас қасиеттердің тізімі жасалды, ал шпорга тоқтату тізімнің басында тұрды. Батыс жарыс ортасындағы бұл дау-дамай дрессаж саласындағы Роллкур туралы пікірталасқа ұқсас, әсіресе бұл практика жануарларды зорлау болып табыла ма деген мәселеге қатысты. Сала мамандары шпорга тоқтатудың дұрыстығы туралы әртүрлі пікірде. Жатықтырушы Боб Авиланың айтуынша: "Шпорга тоқтату – бұрын-соңды ойлап табылған ең нашар нәрсе. Егер мен жаттығуға шпорга тоқтатумен келген жылқы алсам, мен оны тек бір шараға қатыстыра аламын: батыс жарысы". Ал AQHA төрешісі және жаттықтырушысы Марк Шеридан: "Шпорга тоқтатуға сізде ешқандай қиындық болмауы керек және [жылқымен] қандай шараларға қатысуға шешім қабылдасаңыз да, ол оңай өтуі керек. Жеке мен тек тоқтату мен кері жүру кезінде шпорга тоқтату қолданамын". Одан аз күш қолданатын әдіс "түймелерді" орнату деп аталады. "Түйме" – бұл жылқыға белгілі бір қарқынмен немесе жылдамдықпен жүруді бұйырған операторлық шарттау арқылы жаттықтырылған аяқ немесе шпорга позыциясы. Бұл көбінесе жеке жылқы мен атты командаға бейімделеді. Шпорга тоқтатуға қарағанда бұл әдіс аз күш қолданса да, жылқыны отырыс, қол, салмақ және дауыс сияқты дәстүрлі көмектерден алшақтатады, бұл жануардың өте жасанды қозғалысына әкелуі мүмкін.
A current trend seen in nearly all breeds requires a horse to perform with an extremely loose, draped rein at all times. Western pleasure horses have always traveled on a fairly loose rein, but in recent years the visible "drape" in the rein has become exaggerated. However, it requires time, good riding ability, and careful training to correctly teach a horse "self carriage," particularly to slow or stop by responding to only a rider's use of seat position (and sometimes voice) without tightening the reins. Thus, an alternative method of training to slow a horse down without the use of the reins gave rise to a new, highly controversial, technique known as the "spur stop," an unconventional method used by some trainers to train horses to slow down and stop when spur pressure is applied. Because spur, heel or leg pressure is generally used to ask a horse to go faster, this technique is sometimes referred to by its critics as "riding the brake" and is frowned upon by several major western pleasure sanctioning organizations since at least 2003, when AQHA put out a series of videos on correct and incorrect style and way of going for western pleasure horses, showing a "hit list" of undesirable traits not to be rewarded in the show ring, with the spur stop leading the list. This controversy in Western Pleasure circles resembles the debate over Rollkur in the field of dressage, particularly over the question of whether the practice constitutes animal abuse. Experts differ on the validity of the spur stop. As stated by trainer Bob Avila: "the spur stop is “the worst thing ever invented. If I were to get a horse in for training that had a spur stop on him, I could do one event on him, period: Western pleasure.” Taking the opposing view, Mark Sheridan, an AQHA judge and trainer, has said: "You should not have any problems with the spur stop, and the transition to whatever events you decide to do with [the horse]. Personally, I put a spur stop on just the stop and back, on my western riders." A less extreme method is referred to as putting "buttons" on the horse. A "button" is simply a leg or spur position that is trained by operant conditioning that tells the horse to travel at a particular gait or speed. These are often highly customized to an individual horse and rider team. While less extreme than the spur stop, such techniques still take the horse away from traditional responses to the riding aids of seat, hands, weight and voice, which can also lead to an excessively artificial way of going by the animal.