Кіріспе
басқа да осы атпен аталатын жерлер
Сент-Джозеф – Флорида штатындағы ең ірі қалашыққа айналған, бірақ құрылғаннан кейін сегіз жыл ішінде тасталып кеткен дамыған қала. Сент-Джозеф 1835 жылы Сент-Джозеф шығанағының жағасында құрылды. 1841 жылы сары қызылша эпидемиясы оның қысқа ғана өркендеу кезеңін тоқтатты, ал тастап кетілген қаланың қалдықтары 1844 жылы дауыл толқынынан қирады. Қала орналасқан жері Флорида штатының Гальф округінде, Порт-Сент-Джо қаласының жанында.
St. Joseph was a boomtown that briefly became the largest community in Florida, United States, before being abandoned less than eight years after it was founded. St. Joseph was founded in 1835 on the shores of St. Joseph Bay. A brief period of prosperity was ended by a yellow fever epidemic in 1841, and the abandoned remnants of the town were destroyed by a storm surge in 1844. The town site is in Gulf County, Florida, near the city of Port St. Joe.
Өмірбаян
Сент-Джозеф қаласының құрылуы Флорида штатының Апалачикола айманындағы жер дауынан туындады. 19-шы ғасырдың басында, испан үкіметі үндістермен сауда жасауға уәкілдік берген шотландтық «Джон Форбс және Компания» сауда фирмасы, Крик және Семинол тайпаларын Флоридадағы үлкен жерлерге құқық беру арқылы компания алдындағы қарыздарын өтеуге мәжбүрледі. Бұл ауысулар испан үкіметімен гранттар ретінде бекітілді. Сент-Маркс және Апалачикола өзендері арасындағы ең ірі жер учаскесі «Форбс сатып алуы» немесе «Форбс гранты» деп белгілі болды. «Джон Форбс және Компания» серіктестері Флорида 1821 жылы Испаниядан АҚШ-қа өткенге дейін «Форбс сатып алуының» көп бөлігін кейіннен Апалачикола жер компаниясына сатты. Флориданы өткізудің соңғы жылдары жасалған испан жер гранттарының заңдылығын АҚШ соттарында растау қажет болды. 1835 жылы Апалачикола жер компаниясының «Форбс сатып алуына» иелігі сот арқылы расталған кезде, Апалачикола қаласы Апалачикола өзенінің сағасының батыс жағында дамыды. Жер компаниясы қаладағы бекінген жерлерді сатуды ұсынды, бірақ көптеген тұрғындарды үйлерінен кетуге және батысқа, Сент-Джозеф шығанағының жағалауына көшуге итермелеген бағалар белгіледі.
Өсу және өркендеу
Сент-Джозеф шығанағы – жақсы табиғи порты, бірақ ірі кемелер Апалачиколадан тікелей тоқтауға мәжбүр болды, ал жүк кемелер мен жағалау арасында баржалармен тасымалданды. Екінші жағынан, Сент-Джозеф шығанағына ешқандай өзен немесе ағын құйып кірмейді, және 1835 жылы шығаруға ештеңе болмады. Сент-Джозефке қоныстанғандар Апалачикола өзенімен төмен ағысқа бағытталған жүк, негізінен мақта мен ағаш, шығанаққа бұрып, Апалачиколаны айналып өтуді жоспарлады. 1835 жылы Флорида территориясының заң шығару кеңесі Вимико көлі мен Сент-Джозеф каналы компаниясын Сент-Джозеф пен Вимико көлі арасында канал қазуға уәкілдік етті, ол Джексон өзені арқылы Апалачикола өзенімен байланысты болды. Каналды қазу жұмыстары басталмас бұрын компания Вимико көлін Сент-Джозефпен теміржолмен байланыстыруға шешім қабылдады және жол төсегіне жұмыс басталды. 1836 жылы заң шығару кеңесі компанияның жарғысын (Вимико көлі мен Сент-Джозеф каналы және теміржол компаниясы болып өзгертілді) Апалачикола өзенінің кез келген нүктесінен Сент-Джозефке дейін теміржол салуға рұқсат беру үшін өзгертті. 1836 жылдың наурыз айында Сент-Джозефтен Вимико көліне дейінгі ұзын теміржол желісі аяқталды, және қала кеме қабылдау портына айналды. 1837 жылға қарай Сент-Джозеф Флоридадағы ең көп халқы бар орынға айналды, халық саны 4000 мен 12000 арасында деп хабарланды. (1840 жылғы федералдық санақта Сент-Джозефте 125 үй шаруасының басшысы және шамамен 750 бос ақ адам есепке алынды.) 1838 жылы қала Флорида штаты үшін алғашқы Конституциялық конвентке таңдалып, Флорида штат болған кезде қолданылатын конституция жобасын жасады. Сент-Джозеф бастапқыда Франклин округіне кірген. Калхун округі 1838 жылы Франклин, Джексон және Вашингтон округтерінен құрылды, Сент-Джозеф қала құлағанға дейін округ орталығы болды. Сент-Джозефтің беделі әртүрлі болды. Ол «салауатты және жағымды қала» ретінде қарастырылды, және Таллахассидің көптеген тұрғындары жазда сонда демалуға келді. 1838 жылғы конституциялық конвентке қатысқан делегат: «Бұл – тырысқан, жұмысты қала, оның азаматтары энергия мен үмітке толы, қала әдемі ғимараттар мен қонақүйлермен безендірілген, және одан да көп ғимараттар салынуда» деп жазды. Сол автор шығанақтың сұлулығын жоғары бағалады.
Қалпына келтіру және тастау
1837 және 1839 жылдардағы дауылдар кемелерді жағаға тіреп, ғимараттарды бұзды.