Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бениндегі саяси партия.
the political party in Benin
Прогресс күштерінің одағы (اتحاد قوى التقدم; , UFP) – Мавританиядағы орталық-сол және сол қанатты саяси партия.
The Union of the Forces of Progress (اتحاد قوى التقدم; ; , UFP) is a centre left to left wing political party in Mauritania.
Орны
UFP өзін көпұлтты, республикалық, әлеуметтік әділдікке бағытталған партия деп сипаттайды. Ол қара терілі мавританиялықтарды қуғындауға, құлдықтың жалғасуына және әділетсіз еңбек жағдайларына қарсы мәлімдеме жасады, сондай-ақ 1989 жылғы этникалық қақтығыстан Сенегалда қалып қойған босқындарға қауіпсіздік пен ресурстарды қамтамасыз етуді талап етті. UFP Мавритания армиясының саясатқа араласуын, әсіресе 2005 және 2008 жылғы төңкерістерді де қатты айыптады. Олар Мавританияның саяси лидерлерін Мавритания саясатының "ойын ережелерін" анықтайтын, олардың пікірінше, бөлініс тудыратын, этникалық шиеленістерге толы және сыбайлас жемқорлыққа бейім саяси келісімге келуге шақырды.
The UFP describes itself as a cross ethnic, republican, social justice oriented party. It has made statements against the persecution of black skinned Mauritanians, the continuation of slavery and unfair labor practices, and for guarantees of safety and resources for those refugees from the 1989 interethnic conflict who remain in Senegal. The UFP has also strongly condemned the involvement of the Mauritanian Army in politics, specifically the 2005 and 2008 coups. They have called upon Mauritanian political leaders to negotiate a political consensus which would define the "rules of the game" for Mauritanian politics, which they view as divisive, ethnically charged, and corrupt.
Тарих
Партияның тамыры 1960 және 1970 жылдардағы Мавританиядағы Кадихин (арабша: "еңбекші", "жұмысшы") қозғалысына негізделген. Партияның ұйымы, Parti Kadihine Mauritanien (PKM) Мохтар Ульд Дадданың бір партиялық билігіне және Мавритания халық партиясына (PPM) қарсы жасырын социалистік және отаршылдыққа қарсы оппозициялық топ ретінде жұмыс істеді. Партия негізінен араб-мавританиялық морилерден құралған, бірақ ол үстемдік еткен нәсілдік және этносаралық әлеуметтік кемсітушілікке қарсы болды және өзінің ұйымы ішінде қара африкалық оппозициялық саясаткерлердің маңызды фракциясын қамтыды. 1969 жылдан кейін партия Оулд Даддамен қарым-қатынасын түзетті, ол сол жаққа бірнеше қадам жасады, тау-кен өнеркәсібін мемлекеттендірді, Société Anonyme des Mines de Fer de Mauritanie (MIFIRMA, бүгінгі SNIM) компаниясын Зуэратта мемлекеттік меншікке алды, бұрынғы отаршылдық держава Франциямен тығыз байланысын бұзды және Мавританияның халықаралық отаршылдыққа қарсы бейнесін нығайту үшін басқа да шараларды қабылдады. Кейін ПКМ-де солтүстік оппозиция ретінде Ульд Дадданың биліктегі партиясы ППМ-ге қосылуға келіскен топ және билікпен ынтымақтастыққа қарсылық білдірген және жаңа оппозициялық қозғалыстар, ең алдымен, Ұлттық Демократиялық Қозғалыс (MND) болып қайта ұйымдасқан басқа топтар бөлінді. 1975 жылы Мароккомен бірлесіп, Ұлы Мавританияны құру үшін Батыс Сахараға басып кірген кезде Кадихиндар режимге қарсы және Сахараның өзін-өзі анықтауына, сондай-ақ Полисарио майданына (УФП олармен бүгінгі күнге дейін тығыз қарым-қатынас сақтайды) қарсы берік ұстанымға келді. 1978 жылғы төңкерістен кейін қозғалыстың ықпалы азайды, өйткені саясат әскери салаға ауысты. Қазіргі УФП Демократиялық күштер одағының (УКД) фракциясы ретінде басталды. 1998 жылдың тамызында партияның кезектен тыс съезінде партияның басшысы Мохамед Ульд Маулудты партияның президенті етіп сайлады, бұл партияның бөлінуіне себеп болды. Ахмет Ульд Дадда бастаған қарсыластар фракциясы УКД/А деп аталды, ал Маулудтың фракциясы УКД/Б деп аталды. Соңғы фракция 1999 жылдың қаңтарында өткен жергілікті сайлауға қатысты, ал біріншісі оған бойкот жариялады. 2000 жылдың соңында УКД/А үкімет тарапынан таратылды, ал УКД/Б өзін-өзі біріктіру үшін өз атын өзгертіп, қазір өзін "Өндіріс күштерінің одағы" деп атайды. 2001 жылдың 19 және 26 қазанында өткен парламенттік сайлауда партия 81 орынның 3-ін жеңіп алды. 2006 жылдың қараша-желтоқсанындағы парламент сайлауында УФП Демократиялық өзгерістер күштерінің коалициясына қатысты. УФП сегіз орынға ие болды (бірінші турда үш, екінші турда бес), сонымен қатар Демократиялық күштердің жиналысымен бірге тағы екі орын алды. 2007 жылдың 2 қаңтарында партия конгресс өткізді және оның президенті Маулудты 2007 жылдың наурыз айында өтетін президент сайлауына кандидат ретінде тағайындады. Сайлаудың бірінші турында Маулуд 4,08% дауыс жинап, жетінші орынға ие болды. 2007 жылдың 21 қаңтары мен 4 ақпанында өткен Сенат сайлауында партия Демократиялық күштердің жиналысына қосылып, 1 орынға ие болды. 2008 жылдың 10 мамырында Маулуд партияның премьер-министр Яхья Ульд Ахмет Эль Вагефтің үкіметінде қатысу туралы шешімін жариялады; партия сәйкесінше Вагефтің үкіметінде кіретін екі оппозициялық партияның бірі болды, оның құрамы 11 мамырда жарияланды. Алайда бұл үкімет 2008 жылдың шілдесіне дейін ғана өмір сүрді. 2008 жылғы тамыздағы төңкерістен кейін УФП төрт партиялық коалицияға, Демократияны қорғаудың ұлттық майданына қосылды, ол төңкеріске қарсы шығып, президент Сиди Ульд Шейх Абдуллахиді қайтаруды талап етті.
The party has its roots in the Kadihine (Arabic: "toiler", "worker") movement of the Mauritanian 1960s and 1970s, with its organization, the Parti Kadihine Mauritanien (PKM) working as a clandestine socialist and anti colonial oppositional group against the single party rule of Mokhtar Ould Daddah and the Mauritanian People's Party (PPM). The party was composed mostly of Moorish Arab Mauritanians, although it was opposed to the prevailing racial and ethno social discrimination, and subsumed an important faction of Black African opposition politicians inside its organization. After 1969, the party mended its relations with Ould Daddah after he took several steps to the left, nationalizing the mining industry, Sociéte Anonyme des Mines de Fer de Mauritanie (MIFIRMA, today's SNIM), in Zouérat, loosening his strong ties with the former colonial power France, and took other measures to strengthen Mauritania's international anticolonial profile. The PKM then divided between a group which agreed to join Ould Daddah's ruling party, the PPM, as a leftist intra party opposition; and another group which was more reluctant to cooperate with the authorities, and reorganized in new opposition movements, primarily the Mouvement Nationale Démocratique (MND). When Mauritania invaded Western Sahara in 1975 to establish a Greater Mauritania, in collaboration with Morocco, the Kadihines again took a strong stance against the regime, and in favor of Sahrawi self determination and the Polisario Front (with which the UFP retains strong relations even today). After the 1978 coup d'état, the movement lost much influence, as politics moved over into the military sphere. The modern UFP began as a faction of the Union of Democratic Forces New Era (UFD). At an extraordinary party congress called by this faction in August 1998 it elected MND leader Mohamed Ould Maouloud as its president, and this caused a split in the party. The opposing faction, led by Ahmed Ould Daddah, was dubbed the UFD/A, while Maouloud's faction was dubbed the UFD/B. The latter faction participated in the January 1999 local election, which was boycotted by the former. In late 2000, the UFD/A was dissolved by the government, and the UFD/B changed its own name in solidarity, now calling itself the Union of the Forces of Progress. In the parliamentary election held on 19 and 26 October 2001, the party won 3 out of 81 seats. In the November–December 2006 parliamentary election, the UFP participated in the Coalition of the Forces of Democratic Change. The UFP won eight seats (three in the first round and five in the second round), as well as two other seats together with the Rally of Democratic Forces. On January 2, 2007, the party held a congress and designated its president, Maouloud, as its candidate for the March 2007 presidential election. In the election, Maouloud took seventh place in the first round with 4.08% of the vote. In the 21 January and 4 February 2007 Senate elections it joined the Rally of Democratic Forces and won 1 seat. On May 10, 2008, Maouloud announced the party's decision to participate in the government of Prime Minister Yahya Ould Ahmed El Waghef; the party was accordingly one of two opposition parties to be included in Waghef's government, the composition of which was announced on May 11. This government only survived until July 2008, however. Following the August 2008 coup, the UFP joined a four party coalition, the National Front for the Defence of Democracy, which opposed the coup and demanded the restoration of President Sidi Ould Cheikh Abdallahi.
Ұлттық жиналыс
Ұлттық жиналыс сайлауы Партия басшысы Ұлттық тізім Орындықтар +/– Үкімет Дауыстар % 2001 Мохамед Оулд Маулуд 2006 3 2013 6 2018 9 19,664 2,80% 3 2023 17,387 1,79% 3
National Assembly Election Party leader National list Seats +/– Government Votes % 2001 Mohamed Ould Maouloud colspan=2 3 2006 rowspan=2 colspan=2 6 2013 colspan=2 9 2018 19,664 2.80% 3 2023 17,387 1.79% 3