Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірлескен жұмыс тобы Гуантанамо (JTF GTMO) – Кубадағы Гуантанамо шығанағы әскери базасының оңтүстік-шығыс жағында орналасқан АҚШ әскери бірлескен жұмыс тобы. JTF GTMO АҚШ Оңтүстік қолбасшылығының құрамында. 2002 жылдың қаңтарынан бері бұл команда Гуантанамо шығанағындағы тұтқын лагерьлерін – Camp X Ray және оның ізінен келгендерін – Camp Delta, Camp V және Camp Echo басқарып келеді. Онда 2001 жылдың 11 қыркүйегіндегі шабуылдардан кейін Ауғанстанда және басқа да жерлерде тұтқынға алынған адамдар ұсталып тұр. 2002 жылы құрылғаннан 2022 жылдың басына дейін тұтқындардың саны 779-дан 37-ге дейін азайтылды. 2022 жылдың 21 қазанына қарай, бөлімді АҚШ армиясының бригадир генералы Скотт У. Хиипакка басқарады.
Joint Task Force Guantanamo (JTF GTMO) is a U. S. military joint task force based at Guantanamo Bay Naval Base, Guantánamo Bay, Cuba on the southeastern end of the base. JTF GTMO falls under US Southern Command. Since January 2002 the command has operated the Guantanamo Bay detention camps Camp X Ray and its successors Camp Delta, Camp V, and Camp Echo, where detained prisoners are held who have been captured in the war in Afghanistan and elsewhere since the September 11, 2001 attacks. From the command's founding in 2002 to early 2022, the detainee population has been reduced from 779 to 37. As of October 21, 2022, the unit is under the command of U. S. Army Brigadier General Scott W. Hiipakka.
Тарих
1992 жылы АҚШ Гаити мен Кубадан босқындардың жаппай көшіп келуіне дайындық мақсатында "Теңіз сигналы" операциясын құрды. 1994 жылы "Теңіз сигналы" операциясы 160-шы бірлескен жұмыс тобының құрылуына әкелді. JTF 160 АҚШ-қа қайта оралуы немесе шартты түрде босатылуын күтіп тұрған 40,000-нан астам мигрантты орналастыруға және қарауға жауапты болды. X Ray лагері ұрлық, шабуыл, зорлау, жезөкшелік және қара нарық қызметі сияқты қылмыстар жасаған мигранттарды басқа мигранттардан және Гуантанамодағы АҚШ азаматтары мен әскери қызметшілерінен бөліп ұстау үшін құрылды. 1996 жылы "Теңіз сигналы" операциясы аяқталып, әскерилер X Ray лагерін тастап кетті. 2001 жылдың желтоқсан айында, 11 қыркүйектегі террористік шабуылдардан кейін және АҚШ-тың Ауғанстанға әскери операциясынан соң 160-шы бірлескен жұмыс тобы қайта жандандырылды. X Ray лагері Ауғанстанда ұсталған, Талибан немесе әл-Қаида тобының мүшелері деп саналған, АҚШ заңды үкімет деп мойындамаған адамдарды уақытша ұстауға дайындалды. 2002 жылдың қаңтар айында алғашқы тұтқындар Гуантанамоға жеткізіліп, X Ray лагеріне орналастырылды. Халықаралық Қызыл Крест комитеті (ХҚКК) алты күннен кейін алғаш рет осы нысанды бақылауға келді. ХҚКК 2010 жылға дейін тоқсан сайынғы сапарларын жалғастырды.
In 1992, the United States established Operation Sea Signal to prepare for a mass migration of refugees from Haiti and Cuba. In 1994, Operation Sea Signal led to the creation of Joint Task Force 160. JTF 160 was responsible for housing and processing more than 40,000 migrants awaiting repatriation or parole to the United States. Camp X Ray was established to segregate migrants who had committed crimes, such as theft, assault and battery, prostitution and black market activities, from other migrants and from U. S. civilians and military personnel at Guantanamo. In 1996, Operation Sea Signal came to an end and the military abandoned Camp X Ray. In December 2001, after the September 11 terrorist attacks and the United States intervention in Afghanistan, Joint Task Force 160 was reactivated. Camp X Ray was prepared as a temporary location for the detention of people captured in Afghanistan who were believed to be part of the Taliban or al Qaeda, neither of which the United States recognized as legal governments. In January 2002, the first detainees were transferred to Guantanamo Bay and housed in Camp X Ray. The International Committee of the Red Cross (ICRC) had its first visit to the facility six days later. The ICRC has continued quarterly visits up to 2010.
Қабылдау орындары
2002 жылдың сәуір айында 410 төсектік жаңа "Дельта" лагерінің (1, 2, 3 лагерьлер) құрылысы аяқталды. Сол айда тұтқындар Х-Ray лагерінен Delta лагеріне көшірілді. 2002 жылдың қарашасында 160 және 170 бірлескен жұмыс тобы Гуантанамо бірлескен жұмыс тобы болып біріктірілді. 2007 жылға қарай бастапқы "Дельта" лагері 4, 5 және 6 лагерьлермен толықтырылды. 2003 жылдың ақпанында ашылған 4-лагерь әскери казармаларға ұқсас, жалпы тұрғын үйлермен жабдықталған және "үлгілі" тұтқындарды орналастыру үшін пайдаланылды. 2004 жылдың мамырында ашылған 5-лагерьде тәртіпсіздік жасайтын немесе басқа тұтқындар мен бірлескен жұмыс тобының қызметкерлеріне қауіп төндіретін тұтқындар үшін жеке камералар болды. 5-лагерь 2016 жылы тұтқындардың саны 61-ге дейін азайғанда жабылды. 2006 жылдың қарашасында ашылған 6-лагерь орташа қауіпсіздік деңгейімен қамтамасыз етілген түрме үлгісінде салынған, онда 10-20 тұтқынға арналған "бөлмелер" бар, әрбір тұтқынның жеке жатықханасы және ортақ тұрғын алабы бар. 6-лагерьде "жалпы тұтқындар" орналасқан. 2016 жылдың соңына қарай, дерлік барлық тұтқындар 6-лагерьде орналастырылды.
In April 2002, construction of the new 410 bed Camp Delta (Camps 1, 2, 3) was completed. The detainees were moved from Camp X Ray to Camp Delta that month. In November 2002, Joint Task Force 160 and 170 were merged to create Joint Task Force Guantanamo. By 2007 original Camp Delta compound was supplemented by Camps 4, 5 and 6. Camp 4, opened in February 2003, featured communal style living areas, similar to a military barracks, and was used to house "compliant" detainees. Camp 5, opened in May 2004, had segregated housing units (i. e. solitary cells) for detainees who are uncompliant or who pose a threat to other detainees or Joint Task Force staff members. Camp 5 was closed in 2016 when the total detainee population was reduced to 61. Camp 6, opened in November 2006, is patterned after a medium security prison with "pods" housing 10 to 20 detainees with individual cells but sharing a common living area. Camp 6 houses the "general population". As of late 2016, almost all detainees were housed in Camp 6.
Тұтқындардың мәртебесі
Бұл тұтқындардың мәртебесі даулы. АҚШ үкіметі оларды жаугерлер деп атайды, олардың мәртебесі Женева конвенциясында танылған соғыс тұтқыны емес деп мәлімдейді (ешқандай үкіметке қатысы болмағандықтан, Аль-Каиданың немесе оған байланысты топтардың мүшелері деп айыпталатындықтан). "Расул Бушқа қарсы" (2004) ісінде Жоғарғы Сот тұтқындардың адвокатқа жүгінуге және habeas corpus бойынша бейтарап сот алдында олардың қамауға алынуын даулауға құқығы бар екенін анықтады. 2006 жылғы 29 маусымда АҚШ Жоғарғы Соты "Хамдан Рамсфелдке қарсы" ісінде тұтқындардың Женева конвенциясының 3-бабында көзделген ең төменгі деңгейдегі қорғауға ие екенін, яғни оларды гуманитарлық тұрғыдан ұстауға және оларға қатысты айыптауларды қарау үшін бейтарап сотқа жүгінуге құқылы екенін мәлімдеді. Сонымен қатар, Қорғаныс министрлігі құрған әскери трибуналдардың жеткілікті өкілеттікке ие еместігі және Конгресс АҚШ-тың азаматтық және әскери сот жүйесінен тыс кез келген жүйеге рұқсат беруі қажеттігі айтылды. "Боумедин Бушқа қарсы" (2008) ісінде Жоғарғы Сот тұтқындардың habeas corpus құқығын 2006 жылғы Әскери комиссия туралы заңмен жоюға болмайтынын, ол конституцияға қайшы екенін шешті. Бұдан өзге, Жоғарғы Сот тұтқындардың habeas corpus шағымдарын қарау үшін федералды соттарға жүгінуге құқылы екенін анықтады. Кейбір істер федералды сот жүйесі арқылы қаралып жатыр.
The status of these detainees is disputed. The United States government defines them as enemy combatants, claiming their status was not that of a prisoner of war as recognized under the Geneva Conventions (due to not being affiliated with any government, being alleged members of Al Qaida or groups affiliated with them). In Rasul v Bush (2004), the Supreme Court held that the detainees had the right to counsel and to challenge their detentions at an impartial tribunal, according to habeas corpus. On 29 June 2006, the U. S. Supreme Court ruled in Hamdan v. Rumsfeld that they had the minimal protection of Article 3 of the Geneva Conventions in that detainees must be housed and treated humanely, and that they had the right to an impartial tribunal to hear charges against them. It said the military tribunals as established by the Dept. of Defense did not have sufficient authority, and Congress needed to authorize any system outside the established US civil and military justice systems. In Boumediene v. Bush (2008), the Supreme Court held that the detainees' right to habeas corpus could not be taken away by the Military Commission Act of 2006, which they ruled was unconstitutional. In addition, the Supreme Court held that detainees had the right to access federal courts to hear their habeas corpus challenges. Some of the cases are proceeding through the federal court system.
Ақпараттық-іздестіру іс-қимыл тобы
2002 жылдың ақпан айында 170-ші бірлескен жұмыс тобы 160-шы бірлескен жұмыс тобымен тығыз байланыста жұмыс істейтін барлау тобы ретінде құрылды. Кейіннен JTF 170 бірлескен барлау тобы деп қайта аталды және Гуантанамодағы бірлескен жұмыс тобының құрамына бағынышты бөлім ретінде бекітілді. JTF GTMO-ның өзге де бағынышты бөлімдері – Бірлескен ұстау тобы және Бірлескен медициналық тобы.
In February 2002, Joint Task Force 170 was created as the intelligence task force to work side by side with Joint Task Force 160. At a later date, JTF 170 was re designated as the Joint Intelligence Group and was assigned as a subordinate element of Joint Task Force Guantanamo. The other subordinate elements of JTF GTMO are the Joint Detention Group and the Joint Medical Group.
Тапсырма тобының ұраны
Бірлескен жұмыс тобы Гуантанамоның ұраны – "Азаттықты қорғауға ант берілген" және ол армия генерал-майоры Джеффри Миллер басшылығымен құрылған.
Joint Task Force Guantánamo's motto is "Honor Bound to Defend Freedom" and it was established during the command of Army Maj. Gen. Geoffrey Miller.
Мәдениеттегі бейнелеу
Гуантанамо: Honor Bound to Defend Freedom – 2004 жылы Виктория Бриттен (бұрынғы The Guardian шетелдік редакторы) және романист Джиллиан Слово жазған кітаптың атауы. Гуантанамо: Honor Bound to Defend Freedom – 2004 жылы Гуантанамо шығанағында ұсталған адамдардың отбасыларымен сұхбаттасулар негізінде жазылған, сол авторлардың пьесасының атауы. Ол 2004 жылы Лондондағы Трицикл театрында тұңғыш рет қойылды, содан кейін Бродвейден тыс сахнаға көшті. "Қош келдің, Гитмо" – Мишу Хилми мен Эрик Саймонның 2014 жылы жазған бір актілік комедиясы. Пьеса болашақтағы ондаған жылдарда өтеді, онда Дельта лагеріндегі күзетшілер мен қызметкерлер ұмытылып қалған. Ол бастапқыда Чикаго, Иллинойс штатындағы The Annoyance Theater компаниясымен сахнаға қойылған.
Guantanamo: Honor Bound to Defend Freedom is the title of a 2004 book by Victoria Brittain (a former Guardian foreign editor) and novelist Gillian Slovo Guantanamo: Honor Bound to Defend Freedom is the title of a 2004 play, based upon interviews with the families of men detained in Guantanamo Bay, by the same authors. It premiered at the Tricycle Theatre in London in 2004 and transferred to Off Broadway. Good Morning Gitmo is a one act comedy written by Mishu Hilmy and Eric Simon in 2014. The play takes place decades into the future where the guards and staff have been forgotten at Camp Delta. It was originally produced by The Annoyance Theater in Chicago, Illinois.