Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресейлік зерттеуші (1863–1935)
Russian explorer (1863–1935)
Пётр Кузьмич Козлов (Пётр Кузьми́ч Козло́в; 3 қазан 1863 жылы Духовщинада дүниеге келген – 26 қыркүйек 1935 жылы Петергофта қайтыс болған) – Моңғолия мен Тибетте Николай Пржевальскийдің зерттеулерін жалғастырған орыс және совет саяхатшысы және зерттеушісі.
Pyotr Kuzmich Kozlov (Пётр Кузьми́ч Козло́в; 3 October 1863 in Dukhovshchina – 26 September 1935 in Peterhof) was a Russian and Soviet traveller and explorer who continued the studies of Nikolai Przhevalsky in Mongolia and Tibet.
Өмірбаян
Ата-анасы оны әскери карьераға дайындағанмен, Козлов Николай Пржевальскийдің экспедициясына қосылуды жөн көрді. Ұстазының қайтысынан кейін Козлов Пржевальскийдің ізбасарлары Певцов пен Роборовскиймен бірге Азияда саяхаттауын жалғастырды. 1895 жылы денсаулығы нашарлаған Роборовскийден экспедицияның басшылығын алды. 1899–1901 жылдары Сары Өзеннің, Янцзы және Меконг өзендерінің жоғарғы ағысын зерттеп, кейіннен оны кітапта сипаттады, осы үшін 1902 жылы Константин медалімен марапатталды. XX ғасырдың басындағы «Ұлы ойынның» қақ бөлігінде Козлов Синьцзянның ең көрнекті зерттеушісі ретінде Свен Хединмен және Аурель Штайнмен бәсекелесті. Ол Хединмен және басқа шетелдік саяхатшылармен жақсы қарым-қатынаста болғанымен, Джордж Маккартни өкілдік еткен британ үкіметі Орталық Азиядағы оның қимылдарына қадағалап отырды. Козловтың 1905 жылы Ургадағы Далай-ламаға барған сапары «британдық соғыс министрлігін алаңдатты», әсіресе Лама «Ресей шегінде қоныстануға» ниеттенгенін жариялағаннан кейін. 1907–1909 жылдардағы экспедициясы барысында Козлов Гоби шөлін зерттеп, 1372 жылы Мин қытайларымен қиратылған Таңгут қаласы Хара-Хотоның қираған орындарын тапты. Ол осы орынды қазып, Санкт-Петербургке ол жерден табылған 2000-ға жуық Таңгут тіліндегі кітаптарды әкелуге бірнеше жыл жұмсады. Козлов өз табалдарын «Моңғолия және Амдо және Хара-Хотоның өлген қаласы» (1923) атты үлкен еңбекте баяндады. Ол 1911 жылы Корольдік географиялық қоғамның Құрылтайшы медалімен марапатталды. Оның Моңғолия мен Тибетке жасаған соңғы экспедициясы (1923–1926) Ноин-Улада бұрын-соңды көрілмеген Сяньби патшалық қабірлерін табуға әкелді. 2000 жылдық Бактрия тоқымаларының таңғажайып үлгілерін Петроградқа әкелгеннен кейін Козлов ғылыми жұмыстан зейнетке шығып, Новгород маңындағы ауылға қоныстанды. Козлов өзінен 29 жас кіші Елизавета Козловаға үйленді, ол оны соңғы саяхатында экспедиция орнитологы ретінде сүйемелдеді және Орталық Азия құстарының фаунасы туралы көптеген монографиялар мен ғылыми мақалалар жариялады. Козлов орыс зерттеушісі және жазушысы Владимир Арсеньевтің ұстазы болды. 1904 жылы ботаник Владимир Ипполитович Липский Петр Козловтың құрметіне Орталық Азиядан (Apiaceae тұқымдасына жататын) гүлді өсімдіктер туысын Kozlovia деп атады.
Although prepared by his parents for a military career, Kozlov chose to join Nikolai Przhevalsky's expedition. After his mentor's death, Kozlov continued traveling in Asia with Przhevalsky's successors, Pevtsov and Roborovsky. In 1895 he took general command of the expedition from ailing Roborovsky. From 1899 to 1901 he explored and later described in a book the upper reaches of the Yellow River, Yangtze, and Mekong rivers, for which he received the Constantine Medal in 1902. During the first decade of the 20th century, when the Great Game reached its peak, Kozlov rivaled Sven Hedin and Aurel Stein as the foremost researcher of Xinjiang. Although he was on good terms with Hedin and other foreign explorers, the British government, as represented by George Macartney, monitored his movements across Central Asia. Kozlov's 1905 visit to the Dalai Lama in Urga gave "the British War Office a fright", especially after the Lama declared his intention to "settle within the confines of Russia". During his expedition of 1907–1909, Kozlov explored the Gobi Desert and discovered the ruins of Khara Khoto, a Tangut city destroyed by the Ming Chinese in 1372. It took him several years to excavate the site and bring to St. Petersburg no fewer than 2,000 books in the Tangut language he uncovered there. Kozlov described his findings in a large volume entitled Mongolia and Amdo and the Dead City of Khara Khoto (1923). He was awarded the 1911 Royal Geographical Society's Founder's Medal for his explorations. His last expedition to Mongolia and Tibet (1923–1926) resulted in the discovery of an unprecedented number of Xiongnu royal burials at Noin Ula. After bringing to Petrograd some amazing samples of 2000 year old Bactrian textiles, Kozlov retired from scientific work and settled in a village near Novgorod. Kozlov married Elizabeth Kozlova, a woman 29 years his junior, who accompanied him on his final journey of exploration as the expedition ornithologist, and who was to publish many monographs and scientific papers on the avifauna of Central Asia. Kozlov was a mentor of the Russian explorer and writer Vladimir Arsenyev. In 1904, the botanist Vladimir Ippolitovich Lipsky published a genus of flowering plants from Central Asia (belonging to the family Apiaceae) as Kozlovia, in Pyotr Kozlov's honour.