Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кино жасау стилі, ірі масштабты, кең көлемді және көрерменге әсерлі келетін
Style of filmmaking with large scale, sweeping scope, and spectacle
Эпикалық фильмдерде ірі масштаб, кең көлемділік және тамашалық болады. Бұл термин шамалы екіұшты, кейде кино жанрын, ал кейде жоғары бюджетті фильмдерді көрсетеді. Классикалық әдебиеттегі эпостар сияқты, олар көбінесе батыр кейіпкерге бағытталған. Эпостың амбициялық сипаты оны басқа жанрлардан, мысалы, тарихи фильмдерден немесе оқиғалық фильмдерден ерекшелендіруге көмектеседі. Эпикалық тарихи фильмдер әдетте тарихи немесе мифологиялық оқиғаларды алып, оған керемет декорациялар, сәнді костюмдер, кең музыкалық қосымшалар мен актерлер тобын қосады, бұл оларды өндіруге өте қымбатқа түседі. Эпикалық фильмдердің ең көп таралған тақырыптары – әлем тарихының әртүрлі кезеңдеріндегі патшалар мен маңызды тұлғалар.
Epic films have large scale, sweeping scope, and spectacle. The term is slightly ambiguous, sometimes designating a film genre and at other times simply big budget films. Like epics in the classical literary sense, it is often focused on a heroic character. An epic's ambitious nature helps to set it apart from other genres such as the period piece or adventure film. Epic historical films would usually take a historical or a mythical event and add an extravagant setting, lavish costumes, an expansive musical score, and an ensemble cast, which would make them extremely expensive to produce. The most common subjects of epic films are royalty and important figures from various periods in world history.
Сипаттамалары
"Эпос" термині бастапқыда Гилгамеш эпосы және Троя соғысы циклының еңбектері сияқты поэтикалық жанрдан туындаған. Классикалық әдебиетте эпостар көптеген адамдардың тағдырына байланысты батырлардың ерліктеріне немесе саяхаттарына арналған туындылар болып саналады. Сол сияқты, "эпикалық" деп сипатталатын фильмдер көбінесе тарихи тұлғаны немесе мифтік батырды бейнелейді. Эпостардың тақырыптарына патшалар, гладиаторлар, ұлы әскери қолбасшылар немесе әлем тарихының әртүрлі кезеңдерінен белгілі тұлғалар жатады. Дегенмен, кейбір фильмдер, мысалы, "Батысты қалай жеңістікке жеткізді" немесе "Эдемнің шығысы", тек олардың ауқымдылығы мен кең панорамалық көріністеріне байланысты "эпикалық" деп сипатталады. Олар классикалық эпостардың мазмұнына ие болмаса да, эпикалық стильде түсірілген. Мазмұны бойынша "эпикалық" деп аталған фильмдер көбінесе соғыс немесе басқа да қоғамдық дағдарыс кезінде өтеді, сонымен қатар ұзақ уақыт аралығын, кейде бірнеше буынның өмірін қамтиды, бейнеленген оқиғалар мен фильмнің ұзақтығы тұрғысынан. Мұндай фильмдер көбінесе тарихи оқиғаларға негізделген, бірақ соңғы онжылдықтарда фантастикалық (яғни, фантазия немесе ғылыми фантастика) әлеміндегі фильмдер де кең таралды. Фильмнің негізгі қақтығысының кең ауқымды салдары бар екені және тарих барысын өзгерте алатыны жиі көрінеді. Басты кейіпкерлердің іс-әрекеттері қоғамдық қақтығысты шешуде маңызды рөл атқарады. Америка кино институты жанрлар бойынша фильмдерді жіктеуде "эпикалық" жанрды Бен-Хур сияқты тарихи фильмдермен шектейді. Алайда, Константин Сантас сияқты кино зерттеушілері 2001: "Ғарыш саяхаты" және "Жұлдызды соғыстар" сияқты ғылыми фантастикалық фильмдерге де осы атау беруге дайын. Линн Рами былай дейді: "Әрине, "эпикалық" фильм жанрын анықтау ең қиын нәрсе, оған Бен-Хур, "Желмен кеткен" және соңғы кезде "300" және "Жұлдызды соғыстар" фильмдері жатады. Бұлардың ешқайсысы тікелей әдеби эпостарға негізделмеген, және оларды бір-бірімен байланыстыратын аз нәрсе бар. Кино жанрларын зерттеушілер арасында эпостық жанр ең жиреншіктелген және назардан тыс қалған жанрлардың бірі болып табылады". American Movie Channel эпикалық фильмдерді тарихи фильмдер ретінде ресми түрде анықтағанымен, олар осы жанрды ғылыми фантастикамен біріктіруге болатынын және "Жұлдызды соғыстарды" мысал ретінде келтіреді. Стильдік тұрғыдан, "эпикалық" деп саналатын фильмдерде әдетте тамаша көріністер, арнайы жасалған костюмдер, жан-жақты музыкалық қосымшалар және танымал актерлердің ансамблі қолданылады. Эпикалық фильмдер әдетте өндіруге ең қымбат фильмдердің қатарына жатады. Олар көбінесе түсірілімдерді нақты орындарда жүргізеді, дәуірге сай костюмдерді қолданады және кең ауқымды экшн көріністерін көрсетеді. Биографиялық фильмдер осы жанрдың қарапайым нұсқалары болуы мүмкін. Олар көбінесе Roadshow форматында көрсетіледі және 70 мм пленкада түсіріледі. Көптеген авторлар "ұзақ" (екі сағаттан астам) кез келген фильмді эпос деп атайды, бұл анықтаманы даулы етеді және оның "жанр" екендігіне күмән тудырады. Роджер Эберт "Арабияның Лоренсі" туралы "Ұлы фильмдер" мақаласында былай деді:
The term "epic" originally came from the poetic genre exemplified by such works as the Epic of Gilgamesh and the works of the Trojan War Cycle. In classical literature, epics are considered works focused on deeds or journeys of heroes upon which the fate of many people depends. Similarly, films described as "epic" typically take a historical character, or a mythic heroic figure. Common subjects of epics are royalty, gladiators, great military leaders, or leading personalities from various periods in world history. However, there are some films described as "epic" almost solely on the basis of their enormous scope and the sweeping panorama of their settings such as How the West Was Won or East of Eden that do not have the typical substance of classical epics but are directed in an epic style. When described as "epic" because of content, an epic movie is often set during a time of war or other societal crisis, while usually covering a longer span of time sometimes throughout entire generations coming and passing away, in terms of both the events depicted and the running time of the film. Such films usually have a historical setting, although speculative fiction (i. e. fantasy or science fiction) settings have become common in recent decades. The central conflict of the film is usually seen as having far reaching effects, often changing the course of history. The main characters' actions are often central to the resolution of the societal conflict. In its classification of films by genre, the American Film Institute limits the genre to historical films such as Ben Hur. However, film scholars such as Constantine Santas are willing to extend the label to science fiction films such as 2001: A Space Odyssey and Star Wars. Lynn Ramey suggests that "Surely one of the hardest film genres to define is that of the "epic" film, encompassing such examples as Ben Hur, Gone with the Wind and more recently, 300 and the Star Wars films [ ] none of these comes from literary epics per se, and there is little that links them with one another. Among those who espouse film genre studies, epic is one of the most despised and ignored genres". Finally, although the American Movie Channel formally defines epic films as historical films, they nonetheless state the epic film may be combined with the genre of science fiction and cite Star Wars as an example. Stylistically, films classed as epic usually employ spectacular settings and specially designed costumes, often accompanied by a sweeping musical score, and an ensemble cast of bankable stars. Epics are usually among the most expensive of films to produce. They often use on location filming, authentic period costumes, and action scenes on a massive scale. Biographical films may be less lavish versions of this genre. They often have a Roadshow theatrical release and are often shot on 70mm film. Many writers may refer to any film that is "long" (over two hours) as an epic, making the definition epic a matter of dispute, and raise questions as to whether it is a "genre" at all. As Roger Ebert put it, in his "Great Movies" article on Lawrence of Arabia:
Тарих
Эпос – фильм жанрларының ең көнелерінің бірі, оның алғашқы көрнекті мысалы – Джованни Пастроненің Пуникалық соғыстар туралы екі жарым сағаттық үнсіз фильмі «Кабирия», ол Д.У. Гриффиттің келесі үнсіз эпостарын жасауға негіз салды. Жанр 1960 жылдардың басында ең жоғары танымалдылыққа жетті, сол кезде Голливуд жиі шетелдік киностудиялармен (мысалы, Римдегі Cinecittà) бірлесіп, Испания, Марокко және басқа да экзотикалық жерлерде «Эль-Сид» (1961) немесе «Арабияның Лоренсі» (1962) сияқты эпикалық фильмдерді түсірді. Халықаралық бірлескен өндірістің осы өркендеу кезеңі әдетте «Клеопатра» (1963), «Рим империясының құлауы» (1964) және «Доктор Живаго» (1965) фильмдерімен аяқталды деп есептеледі. Дегенмен, осы жанрдағы фильмдер шығарыла берді, мысалы, 1967–1968 жылдары бұрынғы Кеңес Одағында көрсетілген «Соғыс және бейбітшілік» фильмі. Эпикалық фильмдерді жасау жалғасуда, бірақ CGI технологиясы дамығаннан бері, мыңдаған актерлерді пайдаланудың орнына көбінесе компьютерлік эффекттер қолданылады. 1950 жылдан бері мұндай фильмдер көбінесе кең экранды форматта түсіріледі, осылайша көрерменге толыққанды және панорамалық сезім сыйлайды. Эпикалық фильмдер 2006 жылғы «Оскар» марапаттау салтанатында көрсетілді.
The epic is among the oldest of film genres, with one early notable example being Giovanni Pastrone's Cabiria, a two and a half hour silent film about the Punic Wars, which laid the groundwork for the subsequent silent epics of D. W. Griffith. The genre reached a peak of popularity in the early 1960s, when Hollywood frequently collaborated with foreign film studios (such as Rome's Cinecittà) to use relatively exotic locations in Spain, Morocco and elsewhere for the production of epic films such as El Cid (1961) or Lawrence of Arabia (1962). This boom period of international co productions is generally considered to have ended with Cleopatra (1963), The Fall of the Roman Empire (1964) and Doctor Zhivago (1965). Nevertheless, films in this genre continued to appear, with one notable example being War and Peace, which was released in the former Soviet Union during 1967–1968. Epic films continue to be produced, although since the development of CGI they typically use computer effects instead of an actual cast of thousands. Since the 1950s, such films have regularly been shot with a wide aspect ratio for a more immersive and panoramic theatrical experience. Epic films were recognized in a montage at the 2006 Academy Awards.
Жалпы кіріс
Эпостың берік танымалдылығы көбінесе олардың кең көрерменге ұнауымен байланысты. Барлық уақыттағы ең табысты фильмдердің көптегені – эпос жанрында түсірілген. Джеймс Кэмеронның 1997 жылғы «Титаник» фильмі, жанрды қайта жандандыруға көмектескені үшін мақталады, дүниежүзілік кинотеатрларда 1,8 миллиард долларлық табыс әкеліп, ең табысты фильм атағын он екі жыл бойы сақтап тұрды. Егер инфляция ескерілсе, «Желмен бірге кеткендер» тарихи романтикалық эпосы – барлық уақыттағы ең табысты фильм, ал тағы екі романтикалық эпос («Титаник» және «Доктор Живаго») да әлемдік топ ондыққа кіреді.
The enduring popularity of the epic is often credited to their ability to appeal to a wide audience. Several of the highest grossing films of all time have been epics. James Cameron's 1997 film Titanic, which is cited as helping to revive the genre, grossed $1.8 billion at cinemas worldwide to become the highest grossing film—a record it held for twelve years. If inflation is taken into account, then the historical romantic epic Gone with the Wind is the highest grossing film ever, with two other romantic epics (Titanic and Doctor Zhivago) also featuring among the global top ten.
Академиялық сыйлықтар
Қазірге дейін бір фильм жеңіп алған ең көп "Оскар" сыйлығының саны – он бір. Бұл көрсеткішке үш фильм ғана қол жеткізді: "Бен-Хур" (1959), "Титаник" (1997) және "Сақиналардың иесі: Патшаның оралуы" (2003). Олардың барлығы үш сағаттан асатын, эпикалық фильмдер саналады. Бұрынғы рекордты "Желмен бірге кеткендер" (1939) иеленген, ол да он сыйлыққа ие болған эпикалық туынды.
So far the most Academy Awards ever won by a single film stands at eleven. This feat has only been achieved by three films: Ben Hur (1959), Titanic (1997) and The Lord of the Rings: The Return of the King (2003), all of which are above three hours long and considered epic films. The previous record holder was Gone with the Wind (1939), also an epic, with ten awards.