1964 жылғы Демократиялық Ұлттық Конвенті: Атлантик-Ситидегі тарихи кездесу

Кіріспе

АҚШ-тың Атлантик-Сити қаласында өткен саяси оқиға 1964 жылы 24-27 тамызда Нью-Джерси штатының Атлантик-Сити қаласындағы Бордвок-Холл залында Демократиялық партияның 1964 жылғы Ұлттық конвенті өтті. Президент Линдон Б. Джонсон толық мерзімге кандидат ретінде ұсынылды. Миннесота штатынан сенатор Хьюберт Х. Хамфри вице-президенттікке кандидат ретінде ұсынылды. Конвент президент Джон Ф. Кеннедидің Техас штатының Далас қаласында қаза болғаннан кейін бір жыл ішінде өтті, және Кеннедидің мұрасы конвент барысында үнемі сезіліп тұрды. Конвенттің бірінші күні Род-Айленд штатынан сенатор Джон О. Пастордың негізгі сөзі болды, онда ол партияның жетістіктері мен президент Кеннедиді еске алу туралы құлшыныспен айтты. Пастордың сөйлеген сөзінен кейін ол «Нью-Йорк Таймс» және «Лайф» журналдарының мұқабасына шықты. Конвенттің соңғы күні Кеннедидің інісі, бас прокурор Роберт Ф. Кеннеди ағасының естелігіне арналған қысқа фильмді көрсетті. Кеннеди конвент залына шыққаннан кейін делегаттар 22 минут бойы үздірілмей қол соғып, ол көздерінен жас шығарып жіберуге айналды. Ағасының ел үшін болған арманы туралы сөйлеген Роберт Кеннеди «Ромео мен Джульеттадан» мысал келтірді: «Ол өлгенде, оны алып, жұлдыздарға шашыңыз, ол аспанның бейнесін соншалықты әдемі етеді, бүкіл әлем түнді сүйсінеді және жарқын күнге құлшынбайды». Бірнеше рет Демократиялық партиядан президенттікке кандидат болған, Біріккен Ұлттар Ұйымындағы елші Адлай Э. Стивенсонға сол күні 1962 жылдың 7 қарашасында қайтыс болған бұрынғы бірінші ханым Элеонора Рузвельтқа арналған естелік фильмді көрсету алдында қысқа, бірақ құрметті алғыс айтылды. 1964 жылдың 26 тамызында конвентке 14 000 зейнеткерлер келді, олар президент Джонсонды миллиондаған американдықтарға мемлекеттік денсаулық сақтану жүйесін ұсынуға шақыру үшін келді. 1965 жылдың шілдесінде бұрынғы президент Гарри С. Трумэннің алдында «Medicare» заңына қол қойылды, оның Ұлттық денсаулық сақтану (Н.Х.И.) жобасы екі он жыл бұрын сәтсіз аяқталған еді.

U. S. political event held in Atlantic City, New Jersey

The 1964 Democratic National Convention of the Democratic Party, took place at Boardwalk Hall in Atlantic City, New Jersey, from August 24 to 27, 1964. President Lyndon B. Johnson was nominated for a full term. Senator Hubert H. Humphrey of Minnesota was nominated for vice president. The convention took place less than a year after President John F. Kennedy was assassinated in Dallas, Texas, and Kennedy's legacy was present throughout the convention. The convention's first day featured the Keynote speech by Senator John O. Pastore, of Rhode Island, where he spoke passionately of the party's success and in remembrance of President Kennedy. Pastore was later featured on the cover of The New York Times and Life magazine for the success of the address. On the last day of the convention, Kennedy's brother Attorney General Robert F. Kennedy introduced a short film in honor of his brother's memory. After Kennedy appeared on the convention floor, delegates erupted in 22 minutes of uninterrupted applause, causing him to nearly break into tears. Speaking about his brother's vision for the country, Robert Kennedy quoted from Romeo and Juliet: "When he shall die, take him and cut him out into the stars, and he shall make the face of heaven so fine that all the world will be in love with night and pay no worship to the garish sun." Adlai E. Stevenson II, Ambassador to the United Nations and twice a Democratic nominee for president, received a short, but polite ovation before introducing a memorial film the same day for former First Lady Eleanor Roosevelt, who had died on November 7, 1962. By August 26, 1964, 14,000 retirees from the N. C. S. C. (National Council Of Senior Citizens) arrived at the convention, to encourage President Johnson to extend public health insurance to millions of Americans. In July 1965, Medicare was signed into law in front of former President Harry S. Truman, whose push for N. H. I. (National Health Insurance) had collapsed, nearly two decades earlier.

Миссисипи дау-дамай

Ұлттық конвенцияда интеграцияланған Миссисипи еркіндік демократиялық партиясы (MFDP) Миссисипи штатынан делегаттардың орындарын талап етті, себебі ресми Миссисипи делегациясы партияның ережелерін бұза отырып сайланды, өйткені қара нәсілділер жүйелі түрде алдын ала дауыс беруге қатысудан және округтік және қалалық кокустарға, сондай-ақ штаттық конвенцияға қатысудан шеттетілді; ал MFDP делегаттары партия ережелерін қатаң сақтап сайланды. MFDP заңдық тұжырымдама дайындады, онда «тәртіпті» Миссисипи делегациясы өз штатының тұрғындарын тиімді түрде өкілдік етпеу себептері, соның ішінде қара нәсілді азаматтардың қатысуын болдырмау үшін қолданылған тактикалар егжей-тегжейлі сипатталды. Джек Миннис былай деп жазды: «MFDP, SNCC көмегімен брошюралар, MFDP делегаттарының өмірбаяндық анықтамалары, MFDP тарихы, құқықтық аргументтер, тарихи аргументтер, моральдық аргументтер» дайындады, олар конвенцияның барлық делегаттарына таратылды. Демократиялық партия бұл мәселені конвенцияның өкілеттік комиссиясына жіберді. MFDP делегаттары өздерінің мәселесін қорғап, талас жүргізді, ал көптеген жақтастар мен еріктілер конвенцияның сыртындағы жағажайда тәулік бойы пикетке шықты. Өкілеттік комиссия өзінің отырысын теледидардан көрсетті, бұл ұлтқа MFDP делегаттарының куәлігін көруге және естіуге мүмкіндік берді, әсіресе вице-төраға Фанни Лу Хамердің куәлігін. Ол Миссисипи дельтасындағы мақта шаруашылығындағы шаршылық өмірінің қиындығы мен қатыгездігін және дауыс беруге тіркелуге тырысқаны үшін оған жасалған жазаны әсерлі және қозғаушы түрде суреттеді. Конгрессмен Эдит Грин бастаған партияның либералды көшбасшылары екі делегация арасында орындарды тең бөлуді қолдады. Бірақ Джонсон Миссисипидегі ресми демократтардың Голдуотерге дауыс беретініне қысым жасады, оларды қабылдамау оның Оңтүстікті жоғалтуына әкелуі мүмкін деп ойлады. Ақырында, Хьюберт Хамфри, Уолтер Райтер және Рой Уилкинс, Баярд Растин сияқты афроамерикалық азаматтық құқықтар қозғалысының көшбасшылары келісімге келді: Джонсон таңдаған 68 MFDP делегатының екеуі жалпы делегаттар болып тағайындалды, ал қалғаны конвенцияның дауыс беру құқығы жоқ қонақтары болды; Миссисипи штатының ресми делегациясы партияның тізімін қолдауға уәде беруі керек болды; және болашақ Демократиялық конвенциялар дискриминациялық сайлау арқылы таңдалған делегацияны қабылдамайды. Жозеф Рау, MFDP-ның адвокаты, бастапқыда бұл келісімге келіспеді, бірақ ақырында MFDP-ны оны қабылдауға шақырды. Бірақ MFDP делегаттары бас тартты, себебі ресми түрде тек ақ нәсілді Миссисипи делегациясын қабылдау арқылы партия қара нәсілділердің сайлауға және саяси процеске қатысуға конституциялық құқығынан айырылған процесті бекітеді. Олар MFDP делегаттарды таңдау процесі партия ережелеріне сәйкес жүргізілгендіктен, оларды жалпы делегаттар сияқты екі ғана емес, Миссисипи делегациясы ретінде отырғызу керек деп санайды. Көптеген азаматтық құқықтар қозғалысының белсенділері конвенцияның нәтижесіне қатты наразылық білдірді. Лидер (кейіннен өкіл) Джон Льюис айтқандай: «Біз ережелерге сәйкес ойнадық, бізден күтілгеннің бәрін жасадық, талап етілгендей ойынды ойнадық, есіктің алдына келдік және есіктің бетіне жабылып қалғанын көрдік». Миссисипи мен Алабама штаттарының көптеген ақ нәсілді делегаттары ешқандай уәдеге қол қоюдан бас тартып, конвенцияны тастап кетті. Барлығында, «Алабама делегациясының 53 мүшесінің 43-і . Джонсон мен Хьюберт Хамфридің ұлттық тізімін қолдауға уәде беруден бас тартты және оларға орын берілмеді».

At the national convention the integrated Mississippi Freedom Democratic Party (MFDP) claimed the seats for delegates for Mississippi, on the grounds that the official Mississippi delegation had been elected in violation of the party's rules because blacks had been systematically excluded from voting in the primaries, and participating in the precinct and county caucuses and the state convention; whereas the MFDP delegates had all been elected in strict compliance with party rules. The MFDP prepared a legal brief detailing the reasons why the "regular" Mississippi delegation did not adequately represent their state's residents, including the tactics employed to exclude participation by Black citizens. Jack Minnis wrote, "MFDP, with the help of SNCC, produced brochures, mimeographed biographies of the MFDP delegates, histories of the MFDP, legal arguments, historical arguments, moral arguments" that were distributed to all of the convention's delegates. The Democratic Party referred the challenge to the convention credentials committee. The MFDP delegates lobbied and argued their case, and large groups of supporters and volunteers established an around the clock picket line on the boardwalk just outside the convention. The credentials committee televised its proceedings, which allowed the nation to see and hear the testimony of the MFDP delegates, particularly the testimony of vice chairperson Fannie Lou Hamer. She gave a moving and evocative portrayal of her hard brutalized life as a sharecropper on a cotton plantation in the Mississippi Delta and the retaliation inflicted on her for trying to register to vote. The party's liberal leaders, led by Congresswoman Edith Green supported an even division of the seats between the two delegations. But Johnson was concerned that, while the regular Democrats of Mississippi would probably vote for Goldwater anyway, rejecting them would lose him the South. Eventually, Hubert Humphrey, Walter Reuther and the black civil rights leaders including Roy Wilkins and Bayard Rustin worked out a compromise: two of the 68 MFDP delegates chosen by Johnson would be made at large delegates and the remainder would be non voting guests of the convention; the regular Mississippi delegation was required to pledge to support the party ticket; and no future Democratic convention would accept a delegation chosen by a discriminatory poll. Joseph Rauh, the MFDP's lawyer, initially refused this deal, but eventually urged the MFDP to accept it. But the MFDP delegates refused because by accepting the official all white Mississippi delegation, the party validated a process in which blacks had been denied their constitutional right to vote and participate in the political process. They felt that because the MFDP had conducted their delegate selection process according to the party rules, they should be seated as the Mississippi delegation, not just a token two of them as at large delegates. Many civil rights activists were deeply offended by the convention's outcome. As leader (and later Representative) John Lewis said, "We had played by the rules, done everything we were supposed to do, had played the game exactly as required, had arrived at the doorstep and found the door slammed in our face." Many white delegates from Mississippi and Alabama refused to sign any pledge, and left the convention. In all, "43 of the 53 members of the Alabama delegation . refused to pledge their support for the national ticket of Johnson and Hubert Humphrey and were denied seating."

Атлантик-Ситиді қамту

Конгресс Атлантик-Ситидің АҚШ-тағы басты саяхат бағыты ретіндегі беделін жақсарту мақсатында ұйымдастырылған. Бірақ Демократиялық ұлттық конвент қаланың құлдырауын көрсетті. Атлантик-Сити нашар сапалы қонақүйлерге байланысты сынға ұшырады, көшелер мен ғимараттардың таза еместігіне назар аударылды. Атлантик-Ситидегі осы кемсітушілік қаланың казинолар мен құмар ойындар орталығына айналуына әкелді.

Вице-президенттік

Президент Кеннединің қазасынан соң вице-президент лауазымы бос тұрғандықтан, оны кім иеленері деген сұрақ "әңгімешілдер қауымының" ойындағы ең маңызды мәселе болды. Президент бұрынғы президенттің туысы Сержант Шрайверді таңдамақ болған деген қауесет тарады, бірақ Роберт Кеннеди бұл идеяға қарсы шығып, ол нағыз Кеннеди емес екенін және оны таңдау саяси дұрыс болмайды деп мәлімдеді. Бас прокурор оның орнына екінші орынға лайық екенін жеткізді, бірақ содан кейін президент Джонсон кабинет мүшелерінің қарастырылмайтынын хабарлады. Күдік Сенаттың көпшілік жетекшісі Хьюберт Х. Хамфриге ауды, ол 1952 жылдан бері әр сайлауда президенттік немесе вице-президенттікке үміткер болып келген және азаматтық құқықтарды қолдаушы белгілі тұлға еді. Конвенттің екінші күні ЛБЖ Хамфриді және Коннектикут штатының сенаторы Томас Додты Ақ үйге жұмысқа қабылдауға арналған теңістікке шақырды. Ұзақ күтілістен кейін президент өзінің таңдауы Хамфри екенін жариялады, ол келесі күні дауыс беру арқылы бекітілді.