Кіріспе

Франсиско Гомес де Алтамирано и де Элизондо (5 тамыз 1796, Картаго, Коста-Рика – 17 мамыр 1838, Гватемала) – Орталық Американың лиценсиадосы, әскери шенеунігі және либерал саясаткер. 1835 жылдың 15 қарашасынан 1836 жылдың 1 ақпанына дейін Орталық Америка Федерациясы құрамындағы Сальвадор штатының басшысы болды. Гоместің әкесі Хосе Луис Гомес де Алтамирано и Газо, метрополиядан келген, ал анасы Бартола де Элизондо, Картагоның тумасы болған. Ол бала кезінде Сальвадордың Метапан қаласына жіберілді. Кейін Гватемалада құқық білімін алып, лиценсиадо атанды. Біраз ақша жинап, Метапанға қайтып келді, онда Каталина Родригеске үйленді. Сондай-ақ, әкесін, енді жесір қалған, өзімен бірге тұруға шақырды. Ол 1811 жылдың қарашасында, алғашқы тәуелсіздік көтерілісі басталған кезде Метапан қалалық кеңесінің мүшесі болды. Ол өзге кеңес мүшелерімен бірге оған қарсы шықты, бірақ жасырын түрде тәуелсіздікті қолдады. Ол Сан-Сальвадорға көшіп, онда да қалалық кеңес мүшесі болды. Ол «Инструкцияларды» редакциялады, онда өте либералдық идеяларын білдірді. Тәуелсіздік жарияланғаннан кейін, ол патриоттардың қатарына қосылып, Императорлық Мексикаға қарсы соғыста (1822–23) қатысты. Ол капитан шеніне жетті. 1826 жылы заң шығарушы жиналысқа депутат болып сайланды. Кейіннен Сальвадор мен Гондурас федералды билікті мойындаудан бас тартқаннан кейін, ол мемлекеттік армияға қайта оралды. Ол генерал Франсиско Морасанның қол астында қызмет етіп, оның сенімін жеңіп алды. Ол полковник шеніне көтерілді. 1827 жылдың 10 қазанында Изалькода ол федералды президент Мануэль Хосе Арсеге Сальвадордың бейбітшілік ұсыныстарын ұсынды. 1835 жылдың 15 қарашасында Морасан оны Сальвадор штатының басшысы етіп тағайындады, ол Николас Эспинозаны алмастырды. Ол 1836 жылдың 1 ақпанында Диего Вигильмен ауыстырылғанға дейін уақытша қызмет етті. Франсиско Гомес 1838 жылдың 17 мамырында Гватемалада қаза табады.